2600 resultaten.
Bon vivant
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.133 hun liefde uit het dorre gras
ze meten hun krachten
met de natuur
die bollenland was
koesteren hun kalveren
steken de koperen zon af
van de noordzeeplas
ineengehurkt in de verkoeling
van het meer van eigen tranen
sombert de man verdord in het gras
rimpelend komt de zon uit het meer
in fragmenten van zijn beeld
tussen hier en de horizon…
jouw schoonheid
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.047 jouw schoonheid, sierlijk ontleend
aan de broze teerheid van bloesem
ontwakend in tijd van het uur van puur
pogend te blinken in het spoor van elegantie
schoonheid wat simpel speelt op de achtergrond
in de transparantie van zachtheid
bespeeld met jouw deinende ogen in een lichtval
van begeerd geluk, reikend over de horizon…
jouw stem
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
1.418 geraakt
gesponnen in klamme angst
je toekomst vaag mistig
verdronken in het licht van lelies
jij hemels moois waarom moest
jij vergaan – in mijn blanke gedachten
werd je stem gewist- in
het oefenen van geduld
droogde je dorre stem
jouw spraak in gebraak
jouw stem,voor eeuwig
verloren in de galm van horizon…
scherpe kant, botte rand
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.689 richtingloze deuren
tijdloos balancerend
op de botte rand
van het scherpe mes
in te harde realiteit
in zijn dromenwinkel
ruilt hij oude idealen
voor verse dromen
van een mooie stilte
tegen redelijke prijs
niet bang meer zijn
voor lonkend leven
duistere gedachten
over koude dood
die wegsmelten
achter het blikveld
van zonvolle horizon…
verwandeld
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
859 sporen in het zand
de rand reeds afgesleten
hier kwam een mens voorbij
alweer een hele tijd geleden
met welzeker een last vol oude jaren
zichtbaar aan de meegesleepte lijn
zijn naam is onbekend
het kan Horizon zijn geweest
of Kim, wie weet zelfs Einder
de wind is nu zijn milde helper
en ook de tijd, ongrijpbaar en toch
nog immer alom aanwezig…
In contrast
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
484 ben de kleur van
de handen vergeten
maar de beelden in hun
ogen zal ik altijd weten
in contrast lichtten
daar woestijnen op
met donkergrijze bergen
onbereikbaar in hun top
een hete wind waarin
het vocht vervliegt
de altijd zinderende horizon
zonder enig perspectief
gonzend kleuren oosterse
markten vrolijke bedrijvigheid
het verkeer…
Storm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
882 Het knielt en daalt tot het dal der horizon
en bundelt samen met de grond.
Op het land lekt de verterende massa
uit de donder
en rekt zich uit
met barsten en bevingen.…
Mocht het licht
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
1.079 Mocht het licht ons blijven leiden,
licht dat warmte brengt en gloed;
mocht het licht dat leven doet
onze horizon verwijden,
zien doen waar we moeten strijden;
licht dat ieder mens begroet.…
Collage
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
598 Katjes, bloesems botten uit
Ik probeerde op de naam
te komen van een kruid
at van het blad,
kwam er niet uit
De zon scheen
door een open plek
in het wolkendek
In de horizon lagen roze strepen
Een kaarsrechte smalle sloot
kruiste ‘t weiland
‘k Had geen mobiel voor foto's
Waarom nu,
nadat je weg bent,
de beelden
als een collage…
Verweven gebalanceerd
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
799 vanmorgen vroeg
was er een lange sliert van nevel
die over de witte daken trok
het nieuwe daglicht schilderde
onnavolgbare kleuren licht aan de horizon
bijna sprookjesachtige sfeerbeelden
en de maan was vannacht
flonkerend zilverwit
werd ik al vroeg
overmand door het witte grasbeeld
en door silhouetten van de magnolia
die steeds meer…
mijn stervende hoop
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.301 intens zwart was de nacht
terwijl de maan achter de wolken riep
ga niet ga niet op weg
in je droom die verloren is
sinds gisteren aan de horizon
gezonken was in het zilt
het bed was koud
en de winter liet me weten
dat vluchten geen zin meer had
en zodra ik het verloor van de slaap
kwam ik terecht op de gletsjer
van vervlogen dromen
en…
Als een vogel zo vrij
hartenkreet
4.8 met 15 stemmen
2.885 overstijg ik al mijn zorgen
Vanaf vandaag zet ik alles opzij
kijk uit naar de dag van morgen
Als een vogel zo vrij
zweef ik op de wind
Over bergtop en vallei
waar ik rust en vrede vind
Als een vogel zo vrij
spreid ik mijn beide vleugels uit
Vergeet al mijn tobberij
voel de frisse wind op mijn huid
Als een vogel zo vrij
vlieg ik de horizon…
FANTASEREN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.151 stapje na stapje
omhoog klimmen naar de bestemming
achter de horizon zonder grens.
Daar wentelen we ons vredig
in het wilde steppegras
staren sprakeloos naar
zoete wolken
en fantaseren samen
een sprookje naar de hemel.…
Belaagd door de wind
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
552 eigen weg
zei ik nog
tegen jou of mijzelf
(het is toch om het even
over wie het gaat)
straten lopen allen uiteen
het plein in het kielzog
der zelfgenoegzaamheid
achterlatend
totdat de storm
verdwaasd wijst
in verdwaalde richtingen
oost wordt noord
zuid is om de hoek
ik denk niet dat
de verte mij kent
laat staan dat de horizon…
Vogel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
598 Heel de horizon van jou.
Je leven, één melodie.
Een warreling van klanken.
Samengevat in schone poëzie.
Nooit genoeg kan ik je danken.
Stimulator der zinnen.
Prozaïsch is je stem.
Akkoorden, zinderend van binnen.
Neem mijn vers, vertolk hem.…
De hemel te zien
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
525 het guurt
de bomen in
het vlakke land
zijn mijlenver weg
ze lijken
te verdrinken
in de regens aan
een grijze horizon
ik dwaal
steeds verder
de leegte in die mij
bang en angstig maakt
panisch hol ik
langs het pad
dat buigt en oplost
na een flauwe bocht
tot ik struikel
val in grint en gras
voel het met mijn handen
zand tussen…
Onvergetelijke liefde
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.100 heengaan
van het treurlied onder regen
valt een leven te verlaten
het is nog niet te laat, toe droom
op een ander verlaten eiland
in een wildvreemde stad
waar treinen niet meer rijden
waar nergens een weg toe leidt
begint een betekenis te gloren
het is nog niet te vroeg, toe droom
vergeet die andere mensentaal
blijf geloven achter de horizon…
De heide
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
928 De heide blakert onder 't zonlicht
en kleurt de horizon met paars dat
als een ruwgewolde deken
een vreugde is voor wie in kou en
zuchten ademhaalt. Ze bloeit en schittert
en lokt bijen ver van hier om
't zoet van honing te vergaren
nog eer de winter komt en alles weer
in stilte toedekt, grijs en grauw.…
Tussen twee seizoenen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
612 De natuur weet het niet zeker
Blaadjes verkleuren wat
Het is nog steeds zomer
Maar het weer verkleurt het blad
Een fris windje waait er
Het regent lekker nat
De zon breekt door de wolken
Een regenboog wijst het pad
Het wonder aan de horizon
Wijst een weg vol kleur en pracht
Een paddestoel schiet uit de grond
De struiken wiegen zacht…
Noorderlicht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
585 met het noorderlicht
in aanschouw
vliegt het voorbije leven
langs mij heen
zo dierbaar en
voor altijd in
mijn hart
zoete herinneringen
suizen langs mijn oren
om voor immer op mijn
vleugels mee te dragen
met mijn ogen gericht naar
de horizon
trekt de ijskou aan mij voorbij
zie ik aan de evenaar
de zon weer schijnen…
Als hymne door seizoenen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
581 in de taverne
van haar dichtwoorden
kan ik wonen
als hymne door seizoenen
een lied van zoetheid verstild
dat woorden nooit kunnen vertellen
de stappen die zij zet uit het alfabet
klinken zacht en soepel
ik voel het in mijn ledematen
wat ik niet beschrijven kan
met dichterlijke moed ontwaken woorden
relaxed aan de horizon
dat is genoeg…
biografie van het tegenlicht
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
615 dit is mijn stem, zei je
ik zwijg
en graaf me in jou
omdat niets ontbreekt aan onze stilte
ook al sijpelt water uit de achterflap;
uit noodzaak
omdat tijd zich verontschuldigt
bij het stervend licht en ik me lokken liet
door de verste grenzen
zoals koude bladeren
langs een winters strand die in de horizon
verdrinken
dit is mijn…
In overvloed
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
632 en zorg minzaam aangereikt
het meedenken gewraakt tot zwijgen
de massa volgt indolent in het menselijk zijn
verwurgd is de tolerantie alles te verkrijgen
In Soedan vraagt een kind om water
in een leven waar het nooit voor koos
in India zoeken gezinnen een slaapplaats
biddend dat het deze nacht niet hoost
Een grauwe sluier daagt aan de horizon…
Glimlach van het avondland 2 ( zen)
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
660 Blauwe regens
aan de verre horizon,
valt zonder druppels.
Veel schapenwolken
hemel vol verwachtingen,
waar is de herder?
In meditatie
dwalen verholen blikken
naar werelds schoonheid.
Rode klaprozen
bloeden als ze rijpen,
rouge op gezichten.…
Schaatsenrijden
gedicht
3.1 met 20 stemmen
7.461 .
--------------------------------------------
uit: De rand van de horizon (1954)…
Peinzen in de nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
529 De horizon wordt klein,
de wereld comprimeert
zich in gedachten
die om de
voorrang strijden
binnen de stilte
van verdwenen licht
en raken aan
zin en waarde van
omfloerst bestaan
dat zich verliest
in nagedachten,
rust hervinden
drijft naar perspectief
in oud gesproken woorden
die alle eeuwen dragen,
het biddend hart
smacht naar Gods…
Zon zee en liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.998 Ik zie ons urenlang op de golven deinen
met mijn ogen dicht en jou aan mijn zij
we zullen verliefd aan de horizon verdwijnen
ik geniet intens van deze vrije valpartij
Omhelst door de stilte van de zee
laten we ons meevoeren onder de zon
prachtige wolken reizen met ons mee
die waren er al toen onze reis begon
Het oneindige nodigt ons gastvrij…
op ooghoogte
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
672 op de dijk
ligt een perspectief
dat enkele dagen later
zou gestraald hebben in het zonlicht
met precisie omkadert hij
de lijnen die hem voor zijn gegaan
en wendt zich dan af van wat meer
en meer op een droom begint te lijken
regen vult de diepte
reist langs een bedrieglijke branding
langs het vluchtpunt dat op de horizon ligt
als een…
Kluwen?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 Haar wereld geprojecteerd in
het prisma van een druppel dauw,
balancerend aan een wilgentak,
trouw bleef aan een voorbestemde
sprong die ze afwoog tot haar horizon.
Een vlinder die ik wilde vangen in
een gesponnen web van woorden
en verlangens, die ze begreep maar
ontweek, voordat ik sprak.…
Kleine dingen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
625 Mijn dromen gaan over meren
verder dan schepen kunnen gaan
valt mijn hartstocht niet te keren
tot aan de horizon van mijn bestaan
zweven wil ik over bergen en dalen
stil genieten van een vergezicht
zelf mijn vrijheid te bepalen
dat mijn levensdoel verlicht
met de duizenden vogels zingen
in bossen en bomen her en der
van het geluk en nog…