1730 resultaten.
Nachtlogement
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
499 In de verduisterde kamer
zitten schaduwen schuw bijeen
als donkere jassen over onzichtbare lichamen
verveeld spelen ze
klavier en zo
en een snaartje harp
uit een ver verleden zijn ze gekomen
nog immer rimpelloos
alleen de bliksem doet ze verbleken
of voor even verdwijnen
ze mengen de donder
met souplesse in hun slanke opus
een klaroenstoot…
Als een tafelblad glanzend
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.539 ook op handen en knieën
bijenwas in de vloer wrijven
tot het hout was opgeeft
terwijl we elkaar op bed liggen te bekijken
op de vloer, glad as een tafelblad waarover dingen
uit eigen beweging beginnen te schuiven
tegen elkaar aan, van elkaar weg,
traag over de was glijdend, het lijkt ze
geen moeite te kosten, de magneet onder tafel onzichtbaar…
Als de avond is gevallen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.568 De avond is gevallen
wolken spelen nog even met de zon
die langzaam ondergaat
en haar rode gloed
aan de horizon achterlaat
verliest de onzichtbare wind haar kracht
en het groene kleed van de bomen
roerloos laat hangen
als bevroren watervallen
vogels nog zingen
vertederend zacht
en ons nog een moment tot luisteren dwingen
dan wordt het…
Avondrit.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
556 Je mompelt onzichtbaar, verliest steken. Ik vraag je nog :
noem mijn naam, teken op mijn hoofd het laatste kruis.…
Mondkapje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
439 Corona, wat heb je de
mens aangedaan, jij met
je onzichtbaarheid.
Het is oppassen,
de 1,5 meter is het
beste wat we kunnen
doen, maar helaas zie je
dat vele mensen er
geen rekening meer
mee houden.
Een tweede golf moeten
we zien te voorkomen,
dus is het alert blijven.…
kloppen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 het hart moet kloppen
om te zien
wat voor ogen onzichtbaar blijft
want de geest ziet niet
waar het hart wel kijkt
het hart moet kloppen
om te voelen
wat de tast niet beroeren kan
want wij begrijpen niet
wat het hart wel gewaard
het hart moet kloppen
om te horen
wat ons de oren verzwijgen
want wij vernemen niet
wat het hart wel luistert…
Spin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
530 Heb toen mijn eigen web
er maar tussen gehangen,
draden van hoop, verlangen,
geven en ontvangen,
hoe ik tot keus,
'k laat het zijn eigen verloop,
onzichtbaar 't patroon,
ingenieus, de spin binnenin,
dat is een reus!…
gemaskeerd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
372 nu langzaam de deuren weer
naar de wereld ons opengaan
dekmantelen wij ons aanzien
met een schijn van veiligheid
tot gezichten zonder mond
met daarin ogen van paniek
die bang de afstand blikken
waaraan wij nu gehouden zijn
nu langzaam de deuren weer
naar de wereld ons opengaan
is er als onzichtbaar korstje
het eelt van gebleven angst…
Lauwertakten onze komst
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
732 we regelden afganisthan
bliezen rotsen op
egaliteit kreeg geen gelijk
we moesten ons verschansen
bunkerden een plaats de vijand
bleek onzichtbaar maar paraat
wij wilden vrede dragen
ze lauwertakten onze komst
maar hadden zo hun eigen vragen
de opbouw is weer weggeschoten
babylonisch in begrip
samen is daar nooit genoten
de stenen…
Schild en speer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
484 In de nieuwe wereld heerst vrede
ginds, verder naar het westen
eerst moet je over lijken gaan
van indianen en ongelovigen
en opnieuw beginnen
Op de oorlog volgde griep
een dodelijke uitbraak
van virale koorts, viervoudig
gehard, onzichtbaar
tot het te laat was
Na afloop vochten de vrouwen
om de hand van een held
die overleefde met zijn…
Aan de ganzen
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.884 Laat in de nacht, wanneer ik dromend door
het venster staar, roepen uit hoge luchten
onzichtbaar overgaande ganzenvluchten;
een zwak gekrijs, dat zwelt en gaat teloor.
Nauw drijven door de duisternis geruchten;
de zomernacht is zwoel en drachtig. Voor
de sterren hangt een nevelwaas.…
In Pretoria
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
521 Ik zie de onzichtbare dokters jou helen.
De totale rust zal jou goed doen en
heel veel lekker eten als kogelbiefstuk
en fruit, ook in de vorm van witte wijn.
Adem het leven. Adem Christus Jezus en
de reine frisheid van de oceaanwind.…
Nooit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 als twee malle neven
familie van de tijd
nu en later geheten
elkaar ooit een hand
zouden kunnen geven
dan is wat wij weten
dat er voor altijd even
een onzichtbare muur is
die hen scheidt
echt we zullen het nooit
maar mochten we het
toch beleven
dat ze daadwerkelijk
elkaar een hand kunnen geven
dan bestaat er dus geen tijd*
dan zal…
Brokken in mijn keel.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
421 Geef mij de schubben van het
gulden vlies, deken van visionairs,
meer onzichtbaar dan voorheen,
vooruit te lopen in de schreden
van hun kwetsbaarheid, ik omgord
het zwaard van woorden als harnas
waarmee ik het vege lijf wil redden,
maar ook in eigen vooroordeel.…
In liefde opgedragen?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
391 De hemel ligt als
een blok massief
op het akkerland,
onzichtbaar aan de
bosrand in de verten
gericht op mijn statief
mijn diafragma opent
zich naar de kleur van
je haar, je ogen, je
passen en je woorden
als non verbaal verhaal.…
achter uitgang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
564 het is mistig geworden
de wereld een cirkel
waarin jij rondjes loopt
je voeten liegen
je slaat de damp weg
klampt je vast aan water
zoekt naar iets onzichtbaars
ogen van glas
de spiegels gebroken
dan hang je aan de zon
wil de nevel optrekken
handen van was
armen te kort
je valt uiteen
en ik lijm wat
en ja, je bent er nog
en ja…
Blijven in verdrijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 tegen 't buitenlicht
ervaren dan een eigen leven
in lijf en ziel
door leegte gedreven,
ze zoeken een weg
naar enig emotioneel gewicht
't hedendaags gespin
vertaalt chaotische beelden
van inwisselbare gezangen
soms in de nacht ook angstig gekleurd
waar "mijn overdag" weer scheuren heelt
en ik dan hangende mist inwissel
voor onzichtbaar…
EFTELINGSINDBAD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Aanleggen, zwerven over eilanden,
waar geheime stemmen dreigend klinken,
het nog onzichtbare gevaar omranden.
Vreemde hutten doen de moed haast zinken.
Verkenningslust houdt echter sterke banden:
verborgen schatten kunnen spoedig blinken!…
HEMELVAART
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Heer Jezus verlaat de aarde, verdwijnt
achter een wolk, begeeft zich door de poort
naar het voor mensen onzichtbare Oord,
waar Gods licht eeuwig en onblusbaar schijnt.
Reist Hij weg, een onnoemelijk ver eind?
Nee, Christus wordt door nabijheid bekoord
van Zijn boodschappers.…
Onwetend Wetend, Als De Dieren
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
575 volgens onzichtbare lijnen vliegen ze,
onderdoor de wolken en sterren
Suizende vleugels in de kille avond,
kibbelende luchtkinderen
Ze gaan door de wolken, langs de maan,
door de tijd, sierlijk en dierlijk,
onmogelijke machines
van holle botten en onbewuste wil.…
zonder herfst geen bloesem
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 praat mij het vallen van de blaren
niet aan als ik spreek over mijn herfst
mijn denken is er op gericht
inzicht te verkrijgen
hoe de schepping zich voedt
en het Al aldoor nieuwe verbindingen werft
alles wat zwart lijkt kent ook een lichte rand
soms onzichtbaar of afwezig in je kloppend hart
laat mij toch, denk ik dan,
mijn eigen weg…
Buitengewoon bezoek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
383 het was buiten
beladen vochtig
in de donkerende
lucht waar druppels
aan takken groeiden
en vielen zonder regen
een klammige stilte
dreigde en maakte
alert ik hoorde vage
geluiden die ik niet
kon thuis brengen
in het verlaten park
een soort zich
mechanisch
voortbewegen met
de smaak van nieuw
in vreemde techniek
vrijwel onzichtbaar…
De lustgeleiding
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
373 ik ontdekte pas
jouw zachtheid
toen mijn afstand
door het raken
jou opwond in
het zachte tasten
naar jouw gevoelige
zenuweinden
in de wil je totaal
over te geven
zonder nog een
eigen stukje prive
dat jij in jouw lach
hebt verstopt in je
uiterst gevoelige
mond met adem
die soms onzichtbaar
ruikt naar zoute drop
daar is ervaren…
in het hart van de duisternis - voor Ryan
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
748 je ligt aan de rand van het moeras, het is donker en heel stil, je ademt niet:
lucht en ruimte zijn je ontnomen je bent onzichtbaar nu, een vage, donkere
vlek je zou van alles kunnen zijn: een weggesmeten tas, een afgewaaide tak
of een plastic zak met afval gevuld, je ligt er alleen, gekneveld, achtergelaten,
je ziet donkerte noch de bomenrij…
Vriend zonder vader
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
388 De chronische ziekte van jouw oude vader
schilderde nieuw verworven heimwee aan de zilte zee
papieren schepen op golven van een onzichtbare wereld
de aftakeling, zijn dementie, het verliezen van zijn geest
Lethargie was een overlevingstoestand
omdat rouwen onverteerbaar bleek
geen strategie of prille wijsheid
een korte stilstand om te overleven…
Klassieke regenzomer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
294 Illusies van vrije geesten
huizen hier tussen betonnen muren
als onzichtbare lichtgevende beesten
het plaatselijke mystieke spook
eet alle voedzame woorden op
uit de lettersoep van wanhoop
er is voldoende duisternis
voor vier eenzame winters
maar achter regenwolken
is de zomerzon het mooiste beest
die over het seizoen heerst
er zijn…
De onderkant van het raam
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
244 Toch zijn wij beiden onderweg
naar dezelfde onzichtbare
bestemming.
Ik kijk naar haar
en merk dat beschouwen,
altijd ook zelfbeschouwing is.
Op de vensterbank ligt een peer.
En tussen haar eerste glans,
en haar terugkeer,
bevindt zich alles
wat wij leven noemen
peer.…
Naakte plaknacht
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
167 ziel ontdekt
beleeft hij in het idioom van de passie
nieuwe essenties van het woordenspel
fraaie woorden die voor vibraties zorgen
uitgesproken met hijgend vitaal stemgeluid
hij penetreert nu dieper in zijn liefdesdroom
alle liefde om hem heen snakt naar adem
de dwaze klok telt de uren van vloeibaar verlangen
zijn vingers vangen onzichtbare…
Jij bent er, altijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
153 Je draagt
wat voor velen onzichtbaar blijft:
zorg,
verantwoordelijkheid,
en hoop.
Niet omdat het moet,
maar omdat iemand
op jou vertrouwt.
Jij bent geen held
uit een verhaal.
Jij bent een gewone,
buitengewone mens.
Een lichtpunt
in dagen die donker kunnen zijn.
Blijf ook goed zorgen
voor jezelf.…
Door blauwe gaatjes valt uit beukenbogen
poëzie
3.6 met 12 stemmen
1.651 Stille magie sprenkelend op 't verleden,
Komt, uit onzichtbare oorsprong aangegleden,
Vreemd licht mijn schemering in vlammen zetten.
De psyche van mijn ziel met jong geflonker
Waagt zich, weifelend blij, uit 't oude donker,
En vangt symmetrisch 't licht in vier coupletten.…