Alle inzendingen over stenen

4052 resultaten.

Sorteren op:

Ode aan de IJssel

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 977
Een rode lijn door het gebied De Hollandse IJssel, onze rivier Begeleid door steen en riet een lint van werk, vertier Een visser peinzend aan de kant De dobber vol van leven De aanbeet, vis, een figurant Door honger aangedreven De hand omhoog, een schipper zwaait Een kind wijst naar de boeg De vlag wappert, ach het waait De reis nog lang…

ZOMERVLAAG.

poëzie
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.948
Ruisend en bruisend, ineens beneên, Klettert en spettert het, steen op steen. Gruisdikke dansen de beiers in 't rond, en plekken en dekken de grauwe grond. Goten gieten water en schuim, Grebben groeien ongestuim; vlieten vloeien rustig ruim. De regen valt schuiner; de hagel houdt op; de grond wordt bruiner bij elke drop.…

grensverkeer

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
voor steen stroomt er ruimte over alle werelddelen deze aarde is van iedereen…

De tijd van Allerheiligen

netgedicht
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.298
Herfstlicht op de steen fluistert verloren namen bladeren vallen Geluiden van de wereld die ik diep voel, in het trillen van takken, in het zachte vallen van licht. Hun echo beweegt door mijn gedachten, en ik adem mee met wat fluistert.…
CB31 oktober 2025Lees meer >

Bevrijdend

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 244
Alleen het hart kan bevrijden de overtuigingen, propaganda rassenhaat en onrecht Alleen het hart kent gelijkheid in kleur en achtergrond Waar vuile handen kraters slaan in straten, in gezinnen zal alleen het hart ons bezinnen Harten kunnen samen steen voor steen opnieuw leggen zelfs als ze bloeden en er niets meer valt te zeggen verslaan…

JEZUS IS TERUG, AD Zbijlage van Zaterdag 21 maart 2026

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 293
de stenen van al die Evangelisatie-ontmoetings-centra/kerken…

Kotojilantaarn

hartenkreet
3.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 472
Onder de hoge bomen, waar het licht in dunne lagen langs de stenen glijdt, blijft een trilling hangen, alsof het landschap mij uitnodigt om halt te houden en stil te staan.…
CB21 augustus 2026Lees meer >

Retour afzender

netgedicht
2.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.532
In stilte huil ik binnentranen zij sijpelen één voor één door de aders van mijn leven tot aan de aorta-steen Een zakdoekje is niet voorhanden dan maar een grote witte envelop opvangen wil ik ze en verzenden met een pokerface als postzegel erop Niemand zit echter te wachten op mijn tranen noch mijn verdriet dan maar adresseren aan mijzelf…
metha21 januari 2004Lees meer >

storm

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 888
Wind suist over land gluurt door spleten in grote groene bergen met zilveren toppen snel fluistert de zucht door hoge ruwe bomen geplant aan voeten van begroeide heuvels stenen grauw van kleur verplaatsen door storm naar lager gelegen delen richting blauwe zeeën…

mens en natuur

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 794
overal vlijt de natuur zich tegen mij aan maar in de stad ben ik er ver vandaan tussen wat ik eet en zie bevindt zich dan een muur van menselijk vuur modificatie, emulgatie, plastificatie machines, doder dan steen scheiden mij van stinkend veen als had ik alles maar te leen alles wat ik zie menselijke hand en been alles voor mij bekeken…

Schuldgevoel

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.367
Het gevoel is aangetast je kunt jezelf alleen verwijten pijnzend achter schermen en je eigen stenen muurtje gifzwart is verlangen en heden.…

De laatste roos

hartenkreet
4.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.272
Maak mij niet wakker Als de dood me beschildert Met verstrooide kleuren In een vertrouwd seizoen Neem me niet mee Als een late roos Nog bloeien wil, Vredig in het herfstgroen Beroof me niet Van mijn stenen schaduw Als bladeren vallen, Verdoofd door de wind Laat me rusten In mijn laatste traan, Die de droeve stilte In leven en in…

Stil en Vredig

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 847
Stil en vredig was het bezoek aan mijn ouders bij die steen op de hoek.…
Stella1 september 2005Lees meer >

Zwerfkei

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.358
Boven op een duin wil ik mezelf achterlaten in levende letters op steen Mijn ogen gesloten onder de wijde nacht, gedachten waaierend naar zee Nederig op het zand toon ik de wereld mijn ziel, in vogelvlucht, jij en ik één Heel in de verte hoort men het deinend gefluister ‘strooi mijn assen in de wind, nooit ben ik nog meer’…

de hel

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 842
droog mijn laatste dauwtranen als de ochtenstond wordt gebaard uit nachtelijke wanen waar dromen hebben gepaard in spelonken zochten zij elkaar om mijn slaap durend te verwarren zij bevruchtten op een dodenbaar stenen eieren zonder erbarmen duivels braken uit de schalen vuurspuwend naar mijn keel ik kon niet anders meer dan in de hel…

bron

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 894
Gezicht in de zon, uitkijkend over een bron, omsluierd door gewelven van steen grijnst hij om zich geen. Zijn ogen nors Zijn neus glimt Zijn wangen fors Zijn mond wijd open alsof hij alles in zijn geheugen prent. Hij aarzelt niet en braakt liters water, terwijl iedereen het ziet spuit hij onverminderd voort, de sater.…

Praag

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.684
lichte schreden passen traag vele treden herfstig Praag stenen zerken oud papier meesterwerken Pilzner bier stromend water Karelsbrug straattheater heuvelrug schrijversstad barok muziek bakermat melancholiek vervlogen dromen strijdtoneel thuisgekomen zacht fluweel…
Marianne15 november 2006Lees meer >

Sluitstenen der eeuwigheid

netgedicht
4.3 met 35 stemmen aantal keer bekeken 1.374
jij en ik groeiden aan de zonzijde van het vrijgekomen land de nacht viel langs glooiende trechterheuvels enkel ons einde droeg een krans van stenen in de oase van samenhorigheid stapte ik over ijzige dagen en zag hoe vlak keien mijn graf omsloten in de weidsheid van stilte vlak voor het portaal naar een vrije wereld…

Onvoorspelde regen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 605
Dwars door de rimpels van vroeger kijk je door de straat van stille dagen en lichtjes van slechts verlangen Houten vlinders botsen tegen stenen muren Ballonnen vol kleur verdwijnen in grijze wolken Vandaag gaat de hemel open in woeste vormen, en stort ik neer als onvoorspelde regen…

Ogen vol dromen

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.021
Zij kijken mij aan hoe diep zijn toch die ogen hoe warm die gloed ik zie opnieuw het bergdorp stof en stenen wilde lavendel granaatappelen vijgen en kweeperen vier kinderogen vol dromen een middag vol gloed wat een vuur ingetoomd hier woedt een lach in plaats van woorden die graagte dat trillen van de lucht…
delius22 oktober 2007Lees meer >

Huis van steen, huis van hout

hartenkreet
2.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.613
Huis van steen, huis van hout tranen gekerfd in elke balk vloeken geëtst op elke bout, niets, maar dan ook niets wat mij er nu nog van weerhoud je de rug toe te keren. En misschien komt er een tijd, dat ik denken zal aan al die keren, van vóór de samenzwering van tranen en vloeken.…
Peterdw.6 februari 2008Lees meer >

Geboekstaafd is alles

gedicht
2.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 5.099
De bek vol stenen. De piramide van oude appeltjes. Bij wijze van proef. Het blauw van de plekken. De ontmoeting vond plaats. Bij het mosterdgas zijn wel wat ongelukjes gebeurd. In mijn doodgezwegen zwijgen. ------------------------------------ uit: 'De lengte van dagen', 1991.…

onsterfelijk

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 566
gestorvenen zijn hier sinds lang verschenen zo onbevlekt tast het licht der eeuwigheid rond dat het ons van hoop en vreze ons bevrijdt elk open graf heeft ons losgemaakt in hogere machten wie weifelend nog de nissen stond aan te wijzen met een glimlach de stenen afvoelt waant zich plotseling tijdloos in herinnering van antieke mijmering…
klaes10 april 2009Lees meer >

Ramingen en remmingen

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 563
getrokken naar getekend licht nader ik de hand die nodigt zo het lijkt de mot in mij is bang te branden voorkomt dat ongeremd verlangen neder strijkt tastend draai ik om de bron van alle zijden op te nemen tot er blijkt waar duister inbegrepen is en bespiegeld zicht gebroken stenen goud verrijkt…
Ludy Bührs4 augustus 2009Lees meer >

De Reizigster

gedicht
2.2 met 38 stemmen aantal keer bekeken 13.419
Achter de deuren stelt zich de wet die hem aan mij bindt, maar achter het behang wacht wat blijft als ik wegga: hij hoort mijn stilte als een vonnis aan, langs mijn wang verglijden zijn handen als rimpels op stilstaand water: nooit blijf ik lang de zinkende stenen staan als avondkoffers gepakt in de gang. ---------------------…
Kris Pint23 oktober 2019Lees meer >

Innerlijk geluk

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 753
Maar niet altijd is het zo koel er is ook warmte dat ik voel dan kan het niet meer stuk, er is dan liefde en vriendschap om je heen en blijkt niet iedereen van steen dat brengt weer innerlijk geluk.…
H.J.Breuren29 september 2009Lees meer >

Zonder zonden?

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 698
‘Wie zonder zonden is, werpe de eerste steen,’ zei hij, doelend op de in zijn ogen onterechte veroordeling van priesters die zich vergrepen aan afhankelijke kinderen die aan hun zorgen waren toevertrouwd.…

uit

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.387
ik zou eigenlijk niet met ik moeten beginnen maar het klinkt zo lekker in de zinnen ik zag dat ik als wat begon strak nu terug naar af naar de steen die ik was zweven rond en rond het was ik waar alles opnieuw begon waar meren stil liggen bomen mee zingen in een vloedgolf van rust slaap zacht schrijf ik en rust wat uit…

het leven

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.438
de stad staat in brand en hij tekent het uit laat me voor jou een bootje blijven op de rivier kabbelend zonder zicht het ene huis met doorgeslagen ruiten de man die scherven raapt aan zee je schreeuw nog eens in een schelp hoort de koude rilling over je heen als je huilt tot je weer steen bent zo hard zo liefdevol…

Datumgrens

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Steen, glas, scherven, verwaaid papier op straat. Sporen van wreed besterven, van een huis dat niet meer bestaat. Een gapend zwart gat, een schaduw, het licht zelf zie je niet. Gewond is de stad die je achter je liet.…
Iniduo24 januari 2012Lees meer >