4052 resultaten.
Ode aan de IJssel
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
977 Een rode lijn door het gebied
De Hollandse IJssel, onze rivier
Begeleid door steen en riet
een lint van werk, vertier
Een visser peinzend aan de kant
De dobber vol van leven
De aanbeet, vis, een figurant
Door honger aangedreven
De hand omhoog, een schipper zwaait
Een kind wijst naar de boeg
De vlag wappert, ach het waait
De reis nog lang…
ZOMERVLAAG.
poëzie
3.2 met 8 stemmen
1.948 Ruisend en bruisend,
ineens beneên,
Klettert en spettert
het, steen op steen.
Gruisdikke dansen de beiers in 't rond,
en plekken en dekken
de grauwe grond.
Goten gieten water en schuim,
Grebben groeien ongestuim;
vlieten vloeien rustig ruim.
De regen valt schuiner;
de hagel houdt op;
de grond wordt bruiner
bij elke drop.…
grensverkeer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
515 voor steen
stroomt er ruimte over alle werelddelen
deze aarde is van iedereen…
De tijd van Allerheiligen
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.298 Herfstlicht op de steen
fluistert verloren namen
bladeren vallen
Geluiden van de
wereld die ik diep voel, in het trillen
van takken, in het zachte vallen van licht. Hun echo
beweegt door mijn gedachten, en ik adem mee met wat fluistert.…
Bevrijdend
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
244 Alleen het hart kan bevrijden
de overtuigingen, propaganda
rassenhaat en onrecht
Alleen het hart kent
gelijkheid in kleur en achtergrond
Waar vuile handen kraters slaan
in straten, in gezinnen
zal alleen het hart ons bezinnen
Harten kunnen samen
steen voor steen opnieuw leggen
zelfs als ze bloeden
en er niets meer valt te zeggen
verslaan…
JEZUS IS TERUG, AD Zbijlage van Zaterdag 21 maart 2026
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
293 de stenen van al die Evangelisatie-ontmoetings-centra/kerken…
Kotojilantaarn
hartenkreet
3.0 met 25 stemmen
472 Onder de hoge bomen,
waar het licht in dunne lagen langs
de stenen glijdt, blijft een trilling hangen, alsof
het landschap mij uitnodigt om halt te houden en stil te staan.…
Retour afzender
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
1.532 In stilte huil ik binnentranen
zij sijpelen één voor één
door de aders van mijn leven
tot aan de aorta-steen
Een zakdoekje is niet voorhanden
dan maar een grote witte envelop
opvangen wil ik ze en verzenden
met een pokerface als postzegel erop
Niemand zit echter te wachten
op mijn tranen noch mijn verdriet
dan maar adresseren aan mijzelf…
storm
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
888 Wind suist over land
gluurt door spleten
in grote groene bergen
met zilveren toppen
snel fluistert de zucht
door hoge ruwe bomen
geplant aan voeten
van begroeide heuvels
stenen grauw van kleur
verplaatsen door storm
naar lager gelegen delen
richting blauwe zeeën…
mens en natuur
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
794 overal vlijt de natuur zich tegen mij aan
maar in de stad
ben ik er ver vandaan
tussen wat ik eet en zie
bevindt zich dan een muur
van menselijk vuur
modificatie, emulgatie, plastificatie
machines, doder dan steen
scheiden mij van stinkend veen
als had ik alles maar te leen
alles wat ik zie
menselijke hand en been
alles voor mij bekeken…
Schuldgevoel
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.367 Het gevoel is aangetast
je kunt jezelf alleen verwijten
pijnzend achter schermen
en je eigen stenen muurtje
gifzwart is verlangen en heden.…
De laatste roos
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.272 Maak mij niet wakker
Als de dood me beschildert
Met verstrooide kleuren
In een vertrouwd seizoen
Neem me niet mee
Als een late roos
Nog bloeien wil,
Vredig in het herfstgroen
Beroof me niet
Van mijn stenen schaduw
Als bladeren vallen,
Verdoofd door de wind
Laat me rusten
In mijn laatste traan,
Die de droeve stilte
In leven en in…
Stil en Vredig
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
847 Stil en vredig
was het bezoek
aan mijn ouders
bij die steen op de hoek.…
Zwerfkei
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.358 Boven op een duin
wil ik mezelf achterlaten
in levende letters op steen
Mijn ogen gesloten
onder de wijde nacht,
gedachten waaierend naar zee
Nederig op het zand
toon ik de wereld mijn ziel,
in vogelvlucht, jij en ik één
Heel in de verte hoort
men het deinend gefluister
‘strooi mijn assen in de wind,
nooit ben ik nog meer’…
de hel
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
842 droog mijn laatste dauwtranen
als de ochtenstond wordt gebaard
uit nachtelijke wanen
waar dromen hebben gepaard
in spelonken zochten zij elkaar
om mijn slaap durend te verwarren
zij bevruchtten op een dodenbaar
stenen eieren zonder erbarmen
duivels braken uit de schalen
vuurspuwend naar mijn keel
ik kon niet anders meer
dan in de hel…
bron
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
894 Gezicht in de zon,
uitkijkend over een bron,
omsluierd door gewelven
van steen
grijnst hij om zich geen.
Zijn ogen nors
Zijn neus glimt
Zijn wangen fors
Zijn mond wijd open
alsof hij alles
in zijn geheugen prent.
Hij aarzelt niet
en braakt liters water,
terwijl iedereen het ziet
spuit hij onverminderd voort,
de sater.…
Praag
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.684 lichte schreden
passen traag
vele treden
herfstig Praag
stenen zerken
oud papier
meesterwerken
Pilzner bier
stromend water
Karelsbrug
straattheater
heuvelrug
schrijversstad
barok muziek
bakermat
melancholiek
vervlogen dromen
strijdtoneel
thuisgekomen
zacht fluweel…
Sluitstenen der eeuwigheid
netgedicht
4.3 met 35 stemmen
1.374 jij en ik
groeiden
aan de zonzijde
van het vrijgekomen land
de nacht viel
langs glooiende
trechterheuvels
enkel ons einde
droeg een krans
van stenen
in de oase van
samenhorigheid
stapte ik
over ijzige dagen
en zag
hoe vlak keien
mijn graf omsloten
in de weidsheid
van stilte
vlak voor het portaal
naar een vrije wereld…
Onvoorspelde regen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
605 Dwars door de rimpels
van vroeger
kijk je
door de straat
van stille dagen
en lichtjes van
slechts verlangen
Houten vlinders
botsen
tegen stenen muren
Ballonnen vol kleur
verdwijnen
in grijze wolken
Vandaag gaat de
hemel open
in woeste vormen,
en stort ik neer
als onvoorspelde regen…
Ogen vol dromen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.021 Zij kijken mij aan
hoe diep
zijn toch die ogen
hoe warm die gloed
ik zie opnieuw
het bergdorp
stof en stenen
wilde lavendel
granaatappelen
vijgen en kweeperen
vier kinderogen
vol dromen
een middag vol gloed
wat een vuur
ingetoomd hier woedt
een lach
in plaats van woorden
die graagte
dat trillen
van de lucht…
Huis van steen, huis van hout
hartenkreet
2.5 met 15 stemmen
3.613 Huis van steen, huis van hout
tranen gekerfd in elke balk
vloeken geëtst op elke bout,
niets, maar dan ook niets
wat mij er nu nog van weerhoud
je de rug toe te keren.
En misschien komt er een tijd,
dat ik denken zal aan al die keren,
van vóór de samenzwering
van tranen en vloeken.…
Geboekstaafd is alles
gedicht
2.3 met 11 stemmen
5.099 De bek vol stenen.
De piramide van oude appeltjes.
Bij wijze van proef.
Het blauw van de plekken.
De ontmoeting vond plaats.
Bij het mosterdgas zijn wel wat
ongelukjes gebeurd.
In mijn doodgezwegen zwijgen.
------------------------------------
uit: 'De lengte van dagen', 1991.…
onsterfelijk
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
566 gestorvenen zijn hier sinds lang verschenen
zo onbevlekt tast het licht der eeuwigheid rond
dat het ons van hoop en vreze ons bevrijdt
elk open graf heeft ons losgemaakt in hogere machten
wie weifelend nog de nissen stond aan te wijzen
met een glimlach de stenen afvoelt
waant zich plotseling tijdloos
in herinnering van antieke mijmering…
Ramingen en remmingen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
563 getrokken naar getekend licht
nader ik de hand die nodigt
zo het lijkt
de mot in mij is bang te branden
voorkomt dat ongeremd verlangen
neder strijkt
tastend draai ik om de bron
van alle zijden op te nemen
tot er blijkt
waar duister inbegrepen is
en bespiegeld zicht gebroken stenen
goud verrijkt…
De Reizigster
gedicht
2.2 met 38 stemmen
13.419 Achter de deuren stelt
zich de wet die hem
aan mij bindt, maar
achter het behang
wacht wat blijft als ik
wegga: hij hoort mijn
stilte als een vonnis
aan, langs mijn wang
verglijden zijn handen
als rimpels op stilstaand
water: nooit blijf ik lang
de zinkende stenen
staan als avondkoffers
gepakt in de gang.
---------------------…
Innerlijk geluk
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
753 Maar niet altijd is het zo koel
er is ook warmte dat ik voel
dan kan het niet meer stuk,
er is dan liefde en vriendschap om je heen
en blijkt niet iedereen van steen
dat brengt weer innerlijk geluk.…
Zonder zonden?
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
698 ‘Wie zonder zonden is, werpe de eerste steen,’
zei hij, doelend op de in zijn ogen onterechte
veroordeling van priesters die zich vergrepen
aan afhankelijke kinderen die aan hun zorgen
waren toevertrouwd.…
uit
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.387 ik zou eigenlijk niet met ik moeten beginnen
maar het klinkt zo lekker in de zinnen
ik zag dat
ik als wat
begon strak
nu terug naar af
naar de steen die ik was
zweven rond en rond
het was ik
waar alles opnieuw begon
waar meren stil liggen
bomen mee zingen
in een vloedgolf van rust
slaap zacht
schrijf ik
en rust wat
uit…
het leven
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.438 de stad staat in brand en hij tekent het uit
laat me voor jou een bootje blijven op de rivier
kabbelend zonder zicht
het ene huis met doorgeslagen ruiten
de man die scherven raapt aan zee
je schreeuw nog eens in een schelp hoort
de koude rilling over je heen als je huilt
tot je weer steen bent zo hard
zo liefdevol…
Datumgrens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 Steen, glas, scherven,
verwaaid papier op straat.
Sporen van wreed besterven,
van een huis dat niet meer bestaat.
Een gapend zwart gat,
een schaduw, het licht zelf zie je niet.
Gewond is de stad
die je achter je liet.…