2333 resultaten.
Componeren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
250 ik loop door mijn landschap
en vul de klanken in die mij bereiken
veelzijdige natuurmonumenten
groot en klein, het is nog lente
en tracht op luide en zachte noot te ijken
.…
Alles...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.079 In de vlucht van mijn bestaan
sloegen daar mijn vleugels lam,
adem stokte, beweging verstilde,
alsof de bliksem binnen kwam
Donkere wolk , koude regen,
kilte omarmde mijn gevoel,
nutteloos, ontroostbaar,
zonder ook maar enig doel
Op het ene volgde het ander,
hield me nauwelijks tot staan,
enkel enige verantwoording,
geboden me om door…
Vervolgens
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.063 terwijl mijn kind de wagens telt
twee treinen zegt hij
heeft gelijk en roept luid drie vier vijf
de afstand kort veel sneller dan hij telt
totdat de fronten elkaar raken
terwijl wij stilstaan zien we hoe
de twee schiet langs een vier
in schijnbaar tomeloze vaart
ze trekken sporen in het groen
wanneer wij verderaan
in lijn met een verstilde…
oudejaarsavond
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.989 oudejaarsavond
is nog enkele verrotte bladeren
opgezwiept door de oostenwind
ijzig scherp
een mes blinkend staal
lemmet vol weemoed
in mijn hart
mijn stokkende adem
op het scharnier der jaren
roest en schilfers
is het dorre riet in het spiegelwater
verstilde kou en droog geruis
een stervend land
je uitademen witte dagen
even in de…
FABULA
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Klinkt hier ergens het verstilde gedruis
uit toverwoorden van de Eftelingfee?
Poolijs en woestijnzand gaan samen mee
achter geheimzinnig oerwoudgeruis.
Terwijl je aan een kleine tafel zit,
zwerft steeds adem van heel de aardbol rond,
neemt zachtzinnig van de wijde zaal bezit.…
een zachte landing
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.593 ik ga voorwaarts, de linker voet eerst
kan ook de rechter zijn, 't is om het even
een schrede die men voorziet en beheerst
en traag een afdruk in het steengruis ververst
zoals de dode even de adem mocht beleven
het spoor naar de laatste toekomst wordt getrokken
in de stoet vergezeld van verstilde zwarte kraaien
zij kennen de mimiek van een…
stadsontwikkeling
netgedicht
4.3 met 33 stemmen
1.369 prachtig bos, haast ongerept
met vogels, vlinders en volwassen bomen
de schoonheid naar een eeuwenoud recept
hier kunnen minstens vijftig villa’s komen
dat duingebied, de onschuld niet verloren
nog rusteloos, zoals het altijd was
met stuivend zand en vrolijk wuivend gras
de ideale bouwplaats voor kantoren
dat landgoed, nog zo groen, verstild…
Berusting in Hoedanigheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
356 In die verstilde berusting
vind ik troost —
niet te koop,
niet te bewijzen.
Een plek om op te rusten,
waar zelfbeschikking
zich toont
als waardigheid.…
Synthese
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
508 De wereld draait zich
in genot, wat verdroogd is
wordt doorschijnend, obsceen
belicht in röntgen van de
opkomende zon, lichten
nerven op, de rijke
aderen van de synthese,
vertaald in de passie van
vuurvliegen, die na hun
daad sterven, bekijken de
toekomst vanuit het Eoceen,
het venster van een barnsteen,
transparant verstild in…
De rozenkrans
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
1.203 eenzaamheid sliep
seizoenen waren als elastiek
of doods in de rek
leerde slenteren
zocht kontakt in denken
bladzijden vol
met verlaten mystiek
gister, buiten, vulde ik
weer een terras
vol met tafels en stoelen
en volgde de rozenkrans
telde daarin
voorbijgaande mensen
immers ieder weesgegroetje
was een kans
het bleef bij verstilde…
Haar verraden hart
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
564 terwijl ze in zijn armen
de wals van het
bevroren hart danste
de melodie
slangachtig wegdraaiend
van staccato ritmes, ingehouden ritmes
van majeur naar mineur
en terug
benam het haar de adem
alsof haar hart verstild in witte boezem
van ijs en sneeuw
niet meer rood kloppend
wachtte op de verlossing
van de lente
een hart dat wachtte…
Krijtlijnen van talent,
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
678 Te schrijven over geloof
en waarheden, dichters
ze nemen het brein in
beide handen, verwoord
kaarsvet lekt op tafels,
waarmee papier is bevlekt,
in de kantlijn van verstilde
melancholie en beheerst
verdriet, omfloerst door
glorie als we de nacht
weer doven, tevreden
achterover leunen, alsof
we daarin zelf geloven, te
steunen op een…
Cocon
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
511 Met z'n poten had de morgenspin
me in de nacht besprongen
met haar tranen ingesponnen
verstilde lijnen van geronnen
uren, verzonnen in krap gemeten
tijd,ongeduld bleef aan me kleven,
een keurslijf wat de toekomst bleef
verzuren waarin het bloed niet wilde
stromen om het gewicht te wegen,
verder dan de vaste pijn, verleidt
tot eerder…
l'espoir de vivre
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
697 we begaan nieuwe paden
als goede vreemden
zo is het althans te benoemen
als emotioneel ontheemde
hoor ik jouw gedachten enkel zoemen
in wolken van ont-moeten
of die blikken van verstilde diepte
op de vlucht voor aards boeten
iedere dag
is gebouwd op verleden
van ver terug
soms als restant van heden
morgen wordt gebouwd
op…
Anonieme man
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 Ik stond stil met mijn fiets,
als een schim, verstild als
een zombie voor zich uit starend,
naar een vrouw die haar kind de
melkfles gaf, ik dacht, waarom
niet je bolle borst, leeg?…
Mijn Lindeboom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 zou laten vallen
ach, ik was nog net zo groen als de
nieuwe lenteblaadjes van mijn linde
die nieuwsgierig lonkten naar de zomer
hij wist al mijn diepgewortelde geheimen
dagelijks aan hem toevertrouwd
ook toen ik daar vastgebonden en alleen
het vuur mij hoog aan de schenen stond
en het geruis der bomen
mijn geschreeuw machteloos verstilde…
De dood en het leven
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
700 Dat je geen spijt hebt en geniet en elke dag als "gift" beziet,
dat maakte dat die kille angst voorgoed verstilde.
En als het klaar is, is het klaar en wacht mij boven een onthaal,
van wie ik liefhad en verloor; ik weet: zij zijn er allemaal.…
Reis door Jordanië
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
501 Gebroken tempels
en verstilde theaters
spreken altijd nog
naast Oosterse paleizen
van Romeinse heersers.
De bergen zijn vol
stapels huizen, die ogen
als woestijngrond.
Puffen en zweten
in de bouwvallige stad,
waar eens fonteinen
hoog en nevelig spoten,
woelig leven verfristen.…
Dromenmaker?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
473 Waan ik mij in de groeve van mijmeringen,
uiteindelijk op glad ijs en in een labyrint van
goede bedoelingen – die hieraan voorafgingen
om alle moed te plaveien, verstild het zwijgen
in een wereld van gezapigheid, ben ik het doel
en beloofde paradijs alweer voorbijgeschoten.
Illustratie:
Marion Ferno…
Eemland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
734 Zo is het in de jungle dat verstilde winterwei hem heugt.
Zeker weten, zijn natuur ligt in het Eemland van zijn jeugd.…
Amazing Grace
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
653 Het was de jongste die het laatst verstilde.
Dus al met al kwamen er dertien kaarten
in een bestek van pak weg zestien jaar.
Voor mij evenzovele kerkhofvaarten
met steeds de zelfde deun rondom de baar.…
Weerzien
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 Ik pelde de jaren één voor één uit hun schil
draaide elke maand om hun as
Terwijl de tijd rozen baarde
vroeg ik me af waar jij was
Intussen hebben wij Abraham gezien
En sjouwen moeizaam ons verleden
argeloos tussen twee popsongs door
het zonnige terras van Badlust op
Tussen bier en wijn keken blauwe ogen
ogenblikkelijk verstilde de tijd…
Witte huiskerst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
803 Blazende kou, winters duister omvamen
het verstilde, doch graag bezochte landgoed,
schenken sterk verlangen vol blij gemoed:
weids gerecht, dat ieder mag betamen.
Keukengeuren verspreiden zich zwevend
over alle tafels, door knusse hoeken,
houden eet- en drinklust gezellig levend.…
Wakkere dichters
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 Wakkere dichters die in mij leven,
in het holst van verstilde nachten,
ontwaken, en leven dankbaar op.…
Najaarsbericht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
453 beurtelings spijt
Een haveloos hart als hete radiator
Jaagt meer dan lucht in stelling
Zo ziet mijn radeloze commentator
Elke beweging gemeten in spelling
Autoriteit blijft wit
En aan de zijlijn op verzoek
Geen vlam raakt aan de pit
Een verhaal is ook niet het boek
Schemerend in het najaarsspoor
Rust de tuin ommuurd
Thuis geeft verstild…
In de kantlijn?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
367 Waan ik mij in de groeve
van belegen mijmeringen,
begeef ik mij uiteindelijk
op glad ijs, labyrint van
goed ogende bedoelingen
alle moed te plaveien,
verstild het zwijgen in tumult
van middelmatigheid, ben als doel
het beloofde dichtersparadijs
alweer ver voorbijgeschoten
alles vermeden met het krijt
van schone schijn, als dicht-lakei…
Ondeelbare tijd?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
485 Berusting zucht
uit de geur van
vers gedolven aarde,
houdt het verstilde hart
omhoog, onophoudelijk
stroomt bloed door
de navelstreng
van onze kindertijd,
gedragen door een
fakkel van verdriet
als lopend vuur in
een kinderhand ontstak,
blijft gloeien in de as,
wind en regen, daar
zijn schuilplaats vindt,
pijnlijk lang verzwegen…
ZENDING
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 Ondanks tegenspoed gaat het beoogde voort,
als luide donder of verstilde zucht:
een onvermoeibaar, steeds rondstrooiend woord.
Door de werkersgedachten stroomt vrije lucht,
bezingend hoe achter de moeite licht gloort,
dat onbekend leven genezend tucht.…
ONGEMERKT
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 Zijn schouwen en denken dalen zacht neer,
gaan door de wereld als verstilde geuren,
vaak door niemand begrepen: de grootste eer!…
ZUYLEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
546 Het alom kleine krioelende leven
geeft zang aan oude en jonge graven,
die verstilde geschiedenis omgeven.
Denken en doen kunnen door elkaar draven;
druk bestaan en rust mogen zich geven
aan de reis naar onbekende haven.…