Alle inzendingen over verstild landschap

2333 resultaten.

Sorteren op:

Componeren

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 250
ik loop door mijn landschap en vul de klanken in die mij bereiken veelzijdige natuurmonumenten groot en klein, het is nog lente en tracht op luide en zachte noot te ijken .…

Alles...

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.079
In de vlucht van mijn bestaan sloegen daar mijn vleugels lam, adem stokte, beweging verstilde, alsof de bliksem binnen kwam Donkere wolk , koude regen, kilte omarmde mijn gevoel, nutteloos, ontroostbaar, zonder ook maar enig doel Op het ene volgde het ander, hield me nauwelijks tot staan, enkel enige verantwoording, geboden me om door…

Vervolgens

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.063
terwijl mijn kind de wagens telt twee treinen zegt hij heeft gelijk en roept luid drie vier vijf de afstand kort veel sneller dan hij telt totdat de fronten elkaar raken terwijl wij stilstaan zien we hoe de twee schiet langs een vier in schijnbaar tomeloze vaart ze trekken sporen in het groen wanneer wij verderaan in lijn met een verstilde…

oudejaarsavond

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.989
oudejaarsavond is nog enkele verrotte bladeren opgezwiept door de oostenwind ijzig scherp een mes blinkend staal lemmet vol weemoed in mijn hart mijn stokkende adem op het scharnier der jaren roest en schilfers is het dorre riet in het spiegelwater verstilde kou en droog geruis een stervend land je uitademen witte dagen even in de…

FABULA

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 497
Klinkt hier ergens het verstilde gedruis uit toverwoorden van de Eftelingfee? Poolijs en woestijnzand gaan samen mee achter geheimzinnig oerwoudgeruis. Terwijl je aan een kleine tafel zit, zwerft steeds adem van heel de aardbol rond, neemt zachtzinnig van de wijde zaal bezit.…

een zachte landing

netgedicht
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.593
ik ga voorwaarts, de linker voet eerst kan ook de rechter zijn, 't is om het even een schrede die men voorziet en beheerst en traag een afdruk in het steengruis ververst zoals de dode even de adem mocht beleven het spoor naar de laatste toekomst wordt getrokken in de stoet vergezeld van verstilde zwarte kraaien zij kennen de mimiek van een…

stadsontwikkeling

netgedicht
4.3 met 33 stemmen aantal keer bekeken 1.369
prachtig bos, haast ongerept met vogels, vlinders en volwassen bomen de schoonheid naar een eeuwenoud recept hier kunnen minstens vijftig villa’s komen dat duingebied, de onschuld niet verloren nog rusteloos, zoals het altijd was met stuivend zand en vrolijk wuivend gras de ideale bouwplaats voor kantoren dat landgoed, nog zo groen, verstild…

Berusting in Hoedanigheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 356
In die verstilde berusting vind ik troost — niet te koop, niet te bewijzen. Een plek om op te rusten, waar zelfbeschikking zich toont als waardigheid.…

Synthese

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 508
De wereld draait zich in genot, wat verdroogd is wordt doorschijnend, obsceen belicht in röntgen van de opkomende zon, lichten nerven op, de rijke aderen van de synthese, vertaald in de passie van vuurvliegen, die na hun daad sterven, bekijken de toekomst vanuit het Eoceen, het venster van een barnsteen, transparant verstild in…
pama22 mei 2009Lees meer >

De rozenkrans

netgedicht
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.203
eenzaamheid sliep seizoenen waren als elastiek of doods in de rek leerde slenteren zocht kontakt in denken bladzijden vol met verlaten mystiek gister, buiten, vulde ik weer een terras vol met tafels en stoelen en volgde de rozenkrans telde daarin voorbijgaande mensen immers ieder weesgegroetje was een kans het bleef bij verstilde…

Haar verraden hart

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 564
terwijl ze in zijn armen de wals van het bevroren hart danste de melodie slangachtig wegdraaiend van staccato ritmes, ingehouden ritmes van majeur naar mineur en terug benam het haar de adem alsof haar hart verstild in witte boezem van ijs en sneeuw niet meer rood kloppend wachtte op de verlossing van de lente een hart dat wachtte…
windwhisper9 september 2009Lees meer >

Krijtlijnen van talent,

netgedicht
2.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 678
Te schrijven over geloof en waarheden, dichters ze nemen het brein in beide handen, verwoord kaarsvet lekt op tafels, waarmee papier is bevlekt, in de kantlijn van verstilde melancholie en beheerst verdriet, omfloerst door glorie als we de nacht weer doven, tevreden achterover leunen, alsof we daarin zelf geloven, te steunen op een…
pama14 maart 2010Lees meer >

Cocon

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 511
Met z'n poten had de morgenspin me in de nacht besprongen met haar tranen ingesponnen verstilde lijnen van geronnen uren, verzonnen in krap gemeten tijd,ongeduld bleef aan me kleven, een keurslijf wat de toekomst bleef verzuren waarin het bloed niet wilde stromen om het gewicht te wegen, verder dan de vaste pijn, verleidt tot eerder…
pama24 april 2010Lees meer >

l'espoir de vivre

netgedicht
3.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 697
we begaan nieuwe paden als goede vreemden zo is het althans te benoemen als emotioneel ontheemde hoor ik jouw gedachten enkel zoemen in wolken van ont-moeten of die blikken van verstilde diepte op de vlucht voor aards boeten iedere dag is gebouwd op verleden van ver terug soms als restant van heden morgen wordt gebouwd op…

Anonieme man

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 509
Ik stond stil met mijn fiets, als een schim, verstild als een zombie voor zich uit starend, naar een vrouw die haar kind de melkfles gaf, ik dacht, waarom niet je bolle borst, leeg?…

Mijn Lindeboom

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
zou laten vallen ach, ik was nog net zo groen als de nieuwe lenteblaadjes van mijn linde die nieuwsgierig lonkten naar de zomer hij wist al mijn diepgewortelde geheimen dagelijks aan hem toevertrouwd ook toen ik daar vastgebonden en alleen het vuur mij hoog aan de schenen stond en het geruis der bomen mijn geschreeuw machteloos verstilde…
Roisine24 november 2011Lees meer >

De dood en het leven

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 700
Dat je geen spijt hebt en geniet en elke dag als "gift" beziet, dat maakte dat die kille angst voorgoed verstilde. En als het klaar is, is het klaar en wacht mij boven een onthaal, van wie ik liefhad en verloor; ik weet: zij zijn er allemaal.…
Zeni26 januari 2012Lees meer >

Reis door Jordanië

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
Gebroken tempels en verstilde theaters spreken altijd nog naast Oosterse paleizen van Romeinse heersers. De bergen zijn vol stapels huizen, die ogen als woestijngrond. Puffen en zweten in de bouwvallige stad, waar eens fonteinen hoog en nevelig spoten, woelig leven verfristen.…
Han Messie15 september 2012Lees meer >

Dromenmaker?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
Waan ik mij in de groeve van mijmeringen, uiteindelijk op glad ijs en in een labyrint van goede bedoelingen – die hieraan voorafgingen om alle moed te plaveien, verstild het zwijgen in een wereld van gezapigheid, ben ik het doel en beloofde paradijs alweer voorbijgeschoten. Illustratie: Marion Ferno…
Pama11 oktober 2012Lees meer >

Eemland

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 734
Zo is het in de jungle dat verstilde winterwei hem heugt. Zeker weten, zijn natuur ligt in het Eemland van zijn jeugd.…

Amazing Grace

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 653
Het was de jongste die het laatst verstilde. Dus al met al kwamen er dertien kaarten in een bestek van pak weg zestien jaar. Voor mij evenzovele kerkhofvaarten met steeds de zelfde deun rondom de baar.…

Weerzien

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
Ik pelde de jaren één voor één uit hun schil draaide elke maand om hun as Terwijl de tijd rozen baarde vroeg ik me af waar jij was Intussen hebben wij Abraham gezien En sjouwen moeizaam ons verleden argeloos tussen twee popsongs door het zonnige terras van Badlust op Tussen bier en wijn keken blauwe ogen ogenblikkelijk verstilde de tijd…

Witte huiskerst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 803
Blazende kou, winters duister omvamen het verstilde, doch graag bezochte landgoed, schenken sterk verlangen vol blij gemoed: weids gerecht, dat ieder mag betamen. Keukengeuren verspreiden zich zwevend over alle tafels, door knusse hoeken, houden eet- en drinklust gezellig levend.…
Han Messie28 november 2015Lees meer >

Wakkere dichters

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 436
Wakkere dichters die in mij leven, in het holst van verstilde nachten, ontwaken, en leven dankbaar op.…

Najaarsbericht

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
beurtelings spijt Een haveloos hart als hete radiator Jaagt meer dan lucht in stelling Zo ziet mijn radeloze commentator Elke beweging gemeten in spelling Autoriteit blijft wit En aan de zijlijn op verzoek Geen vlam raakt aan de pit Een verhaal is ook niet het boek Schemerend in het najaarsspoor Rust de tuin ommuurd Thuis geeft verstild…

In de kantlijn?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 367
Waan ik mij in de groeve van belegen mijmeringen, begeef ik mij uiteindelijk op glad ijs, labyrint van goed ogende bedoelingen alle moed te plaveien, verstild het zwijgen in tumult van middelmatigheid, ben als doel het beloofde dichtersparadijs alweer ver voorbijgeschoten alles vermeden met het krijt van schone schijn, als dicht-lakei…
Pama26 mei 2019Lees meer >

Ondeelbare tijd?

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Berusting zucht uit de geur van vers gedolven aarde, houdt het verstilde hart omhoog, onophoudelijk stroomt bloed door de navelstreng van onze kindertijd, gedragen door een fakkel van verdriet als lopend vuur in een kinderhand ontstak, blijft gloeien in de as, wind en regen, daar zijn schuilplaats vindt, pijnlijk lang verzwegen…
Pama10 juli 2019Lees meer >

ZENDING

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
Ondanks tegenspoed gaat het beoogde voort, als luide donder of verstilde zucht: een onvermoeibaar, steeds rondstrooiend woord. Door de werkersgedachten stroomt vrije lucht, bezingend hoe achter de moeite licht gloort, dat onbekend leven genezend tucht.…
Han Messie29 december 2020Lees meer >

ONGEMERKT

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Zijn schouwen en denken dalen zacht neer, gaan door de wereld als verstilde geuren, vaak door niemand begrepen: de grootste eer!…

ZUYLEN

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
Het alom kleine krioelende leven geeft zang aan oude en jonge graven, die verstilde geschiedenis omgeven. Denken en doen kunnen door elkaar draven; druk bestaan en rust mogen zich geven aan de reis naar onbekende haven.…