14830 resultaten.
Israël
poëzie
3.5 met 17 stemmen
2.925 Maar ook gij kent de bonte bergen niet,
Waar Gods wil mij machtig heeft heen geleid,
Waar het hunkerend oog de verten ziet,
Van 't Heilig Land tot de open zee gespreid.…
Waar vlaggen wolken kietelen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
616 Wat gaat schuil in en achter deze bergen
als een ongrijpbare eeuwigheid in stilstand
is het de onveranderlijkheid van het zo volstrekte
is het deze moederschoot die me wekte?
Ik zou het leven hier zomaar willen bezingen
een echo uiten over de toch doodgewone dingen.…
Het meisje uit het kamp
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Ik denk veel aan het meisje
uit het kamp in Guantánamo
ze is een bloem tussen de bloemen
een berg in de bergen, ze leeft
en hoeft nooit ergens heen
Daar zingen vogels in de palmen
een beek stroomt door het dal
het water blinkt zachter dan goud
en zij is een witte roos
in juni en in januari
Van haar wil ik zonnenstralen
dichten in het…
Kavkas #2
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Misschien zijn we hier ooit gestrand
op de hellingen van deze bergen
tussen de witte toppen en het lage land
Zeker hebben we woorden bedacht
om dat verhaal te vertellen
en zijn we de wereld in getrokken
met dat antwoord op de vraag
Waar komen we vandaan?…
HERFSTWENKEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
521 In de grotten van de Zwarte Bergen
heerst het Schimmelrijk zonder tijd, maar elk uur
zal hier geheime wetenschap bergen.
Joost toont zijn kunst vol smaak bij keukenvuur,
bereidt truffels voor burgers en dwergen,
te gast na een heer Bommelavontuur.…
Appel tanden wit
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.881 Een klein hartje, jong, een pit
groeide sterren hoog, vol kracht
in schoonheid, moed, verzet
bergen, sterk, ik zag
appel tanden wit
zo mooi, je lach…
Dreigende Droogte
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.159 Onwetendheid
en onschuld
zijn als een
helder stromende
beek tussen
bergen van list
bedrog en
onrecht.
Het wordt pas
eng wanneer
de beek opdroogt
zoals een
korte regenbui
in een woestijn
van verderf.…
dal
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
849 langs donkere gordels en kale top
kijk je tegen de berg op
verlangend de hoogte te krijgen
aan de voeten het moeras van de stilte
uiteindelijk zit er maar een ding op
genoeglijk rondsoppen
en niet denken aan toppen…
Lolletje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
744 Het leven is een heiblok
Het is een rattenval
Het jammeren der mensheid
Weerklinkt langs berg en dal
Zelfs in het woordje 'vrolijk'
Bevindt zich al een lijk
U zult dus wel begrijpen
Waarom ik zo droevig kijk.…
wijnberg
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.191 de zon
schudde
van het lachen
op de berg
nieuwe wijn
traant nu
zachtmoedig
in het glas
druiven
aan de ranken
hangen
eindeloos
te verlangen
naar de eerste vorst
ijswijn
snikt dan
overmorgen
uit de most.…
Drempelbeklimmen
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
781 Die bergen steeds zo hoog
bestijgen steeds te steil
in wanhoop wachtend
moedeloos naar opgekeken,
zijn met het volgen van het pad
tenslotte spoedend
naar het doel
verbeten strijdend
in voorspoed toch uiteindelijk
uiteengeweken.…
In tijd van nood, leert men vrienden kennen
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
2.346 Ik heb nu
bergen vrienden,
hoe ze heten,
geen idee
maar ze vieren
allemaal
mijn redding met me mee.…
schemertijd
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
1.080 in tegenlicht hebben
mensen geen gezicht
zijn alle bergen zwart
ontbreekt het aan nuance
in helder licht daarentegen
blijft er niet verzwegen
worden wij blootgesteld
aan het verwijt
juist daarom prefereer
ik schemertijd...…
HET AQUAREL
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
709 Met het fijnste penseel
de kleuren neergelegd
ragdun, wazig
de ogen toegeknepen
sterk geconcentreerd
afgevoerd de klanken
de echo heinde ver
weerkaatsend op de berg
teruggekeerd om stil te staan…
Pluk de dag!
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.231 Het leven is soms
een donker diep dal,
maar ook hoge bergen
met een zonnestraal!
Betreft zoveel mensen...
met ieder hun eigen wensen
van jong tot bejaard.
Maar het leven op zich
is alleen al goud waard!…
Wat doet 't er toe?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
559 Bergen zal ik niet meer beklimmen
dichte oerwouden niet doordringen
over oceanen vaar ik niet meer
zeeën kan ik niet meer beteugelen.
Over werelden kan ik niet vliegen
landen bezoeken gaat niet meer
stil kan ik nog zitten mijmeren
genietend van landschap en winterweer.…
Marokko
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
610 Fez is een mooie stad
en Marrakech en Ouazazad
en zie daar omheen
de bergen trillend
in de Marokkaanse zon
en de bussen die zich
een weg banen
door het landschap
en in die bus
vrouwen en kinderen
die vragen om water…
EINDE
gedicht
3.0 met 9 stemmen
9.375 Hij lijkt vast minder erg –
die lief bijeengebrachte
hoop spaanders van mijn gedachten –
op mij dan op een berg.
Waar zal die laaiende gestalte
van mij dan uit bestaan
en waar kwam die al te late
eerste vonk vandaan?…
het zwarte woud
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
620 hoog in de bergen ontdek ik
wolken als zinnebeeld van
mysterieuze sfeer en bijgeloof
hoeder van oude waarheden
waar mijn nostalgische eigenheid
een romantische weerklank vindt
een eeuwige voort vertelling…
niets van dit alles
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 op broze schouders
dragen we loden
bergen
getallen snellen
naar een uitkomst
de woekeraar
leunt grijzend
tegen de muur
wandel terug in
de tijd waar het
leed begon
niets van dit alles
is blijvend…
Zette (2)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
264 De laatste bergen
Beklom ik niet
Onze woorden wissels
Onbesproken liet
De hemden die je kocht
Bleven ongedragen
Koele nachten
Zonder aan te raken
Kille dagen
Vol van onbeantwoorde vragen…
Ongelooflijk geloof .....
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
1.845 Woedend trap ik tegen schelpen
stamp de golven uit de zee
krijs de meeuwen uit de hemel
gil wanhopig, neem me mee
wil de duinen wel verscheuren
voel mijn ongekende kracht
stamp de kuilen tot een berg
wil niet meer teder, niet meer zacht
ram de woorden uit mijn strot
gebaar verdriet en immense pijn
bid wanhopig tot een God
voel me verloren…
Ik zocht je
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
727 Ik zocht je in de tanende tinten van de herfst
wandelend langs de wind, blaren die waaien,
langs de schuilplaats van merels en kraaien
langs waar kilte haar klauwen kerft
in de vouwen van de bergen maar nergens
bespeurde ik de geur van je aanwezigheid
zo sterk als in de kerk van mijn beslotenheid
zoals je mij onbeteugeld overvleugelt…
Heuvelachtig terrein
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 Waar de vlakke bergen liggen ben ik vergeten,
of waar de oneindige einder verscholen is.
Ik vraag mij af of ik dat nog wel wil weten,
in het deinende land is alle kennis ongewis.…
intricated spheres
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
480 Een papieren draak
hoog in de lucht
wispelturig door de wind bereden,
illusie aan een rode draad.
Vrijheid?
Aan de voet van de berg
in de tempel
in de rotstuin
harkt een monnik rituele arabesken.
Saffraankleurig is zijn kleed,
een eiland,
in een zee van verstening.…
in alles en altijd
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
627 mijn ziel tast verder dan jouw lijf en handen
omvatten, langs dorpen en steden, akkers
en weiden, voorbij wolken, sterren en maan
overal huis ik, in struik en bloem, in krekel
en spin, zweef boven bergen en wouden
adem zon en wind
ik toef in de blinde en ziener, bedelaar en vrek
speelman en zwijger, wijsgeer en gek
schuil in het kind…
De laatste wintertijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
525 Schoon zijn weldra rivieren, bergen en fjorden.
Daarom ben ik dol op moeder aarde,
mijn hartje zoekt het hare, een grotere vont.
Ik open me, beleef deze pas gebaarde
energie: die liefde waait de aardbol rond.…
Rollebollen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Langzaam verdwijnt de blik
die troebele blik op jou en jou
gedreven door onrustige passie
Het is voortschrijdend inzicht
zo is het zoals ik het nu beschouw
Dan zoek ik de rand van je huid
is die warm, gaan de haren met de wind mee
ik praat over de symboliek van een beslagen ruit
en merk dat ik ook veel ervaar aan de denkende kant
doch dat…
Umbra Stultitiae (Schaduw der dwaasheid)
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
736 Misschien wierp iemand van hen,
vlak voor zijn dood,
nog één laatste blik over de zee
om zachte woorden te fluisteren
tot zijn verwelkende moeder
als een gebed, gedragen door de wind.…
Torenkraaien
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
554 Onderlangs een rijformatie
Van ruizende populieren
Zwinden zachtjes de wateren
En als dollemannen tierelieren
Uitwaaierend over de vegetatie
Sabelzwarte luchtacrobaten
Er met vedergeboren vleugels
In een jakkerend stuntgewiel bovenuit
Onbeteugelde aubades serenadend
Op het salsabil van de wind
Waarvan wij abstruus
De afglans…