2232 resultaten.
je ontkleedde me met ogen
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
933 je stem raakte me
sprak stilte om me heen
je ontkleedde me met ogen
liet me onbedekt alleen
ik voelde hoe mijn zinnen
angstig klein in opstand kwamen
in de echo's van jouw woorden
klankten enkel onze namen
ooit hebben we elkaar
gevonden in toeval over tijd
sleur heeft ons gebonden
pas later kwam de spijt
jij hebt gebroken
het lege…
hij vlindert langs je heen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
865 ik kende al je repertoir
je koos voor blond
en halflang haar
de ogen wat geloken
in praten klinkt de hapering
de woorden iets gebroken
emoties in onhandigheid
die jij maar snel aan zijn
gebrekkige ervaring wijdt
je wilde hem zo graag
de jouwe maken door hem met
volle zachtheid te gaan raken
maar hij ontweek je alle keren
in…
Alleen de kerstboom blijft staan
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
607 Zuur van regen dat op de aarde valt
gaat de dag over in de nacht
vermoeid en half gebroken sluiten we de ogen
droombeelden die samen komen
op het gefluister van de dood
soms lijkt moeder aarde het toneel
waarin eenieder een rol moet spelen
alleen de kerstboom blijft staan
door de eeuwen heen wit als sneeuw
van vrede dat daalt als een…
Bouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 In rij gestapeld
Eronder staat natuur, die zijn wetten gebroken zag
Boven in de lucht zijn er gasten die vergezeld zijn met vleugels.
Natuurlijk gefabriceerd.
Maak ruimte voor benen die lui zijn,
die het dragen beu zijn.
Overgelaten aan de zit
dat blijft zitten
desondanks dat de benen staan.
Vermoeiend.…
Vrij Of Niet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
555 daar ligt hij in de
vensterbank op z’n rug
pootjes in de lucht
ogen voor zover
te zien gebroken
de vrijheid lag door
de ruit te lonken
besefte in de weinige tijd
die hij had hoe dichtbij
en ver weg die schat was
maar dat genot werd
hem niet geschonken
hij heeft alles gepoogd
wrong zich in allerlei
onmogelijke bochten
nu ligt hij…
dan hadden wij handen geschonken
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
511 I
dan hadden wij handen geschonken
in gebroken glazen uit de romantiek
als flakkerende kaarsen dropen wij
stollend af in hoogpolig tafeltapijt
dan waren wij voeten gezonken
in gestoken lussen voor de esthetiek
als uitstekende rotsen hingen wij
dreigend boven onverdraagbare wildernis
II
ik schud mijn veren niet tot een…
versplinterde vleugels
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
238 Mijn hart, een caged vogel, klapt
tegen tralies van bitter stof en leugens,
maar stijgt, stijgt als maanstof in olie-
zwarte aderen, fenomenaal gebroken.
Dromen drogen op als rozijnen in razernij,
festeren, stinken, exploderen in keel-
hete schreeuwen – toch draag ik jouw afwezigheid
in mijn borst als veer zonder einde.…
Stemmingswisselingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
304 Het is niet alleen de wrede oorlog
in het hart van de gebroken spiegel
die haar stemming wisselvallig maakt
het zijn ook sombere gedachten
die ze heeft over het naderen van de dood
hetgeen ze liever niet wil weten
nu stilte haar metgezel is
om het zwijgen te verdragen
is het de ochtend die de dag aanvaardt
de avond die ze doorbrengt…
Griezelschimmen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
135 En nu is hij weg
Met gebroken dromen
is alles nog maar half
Ik moet naar buiten
Ik kan alle kanten op
maar het is overal hetzelfde
De koopjes, de hypes
Links rechts vooruit achteruit
iedereen in het gelid
Links rechts vooruit achteruit
daar doe ik niet aan mee
Het deugt niet
Het heeft niets met mij te maken
Ik spuug mijn boosheid…
Valse Hopen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.262 Met betraande ogen
En een gebroken hart
Besef nu, ik heb mezelf bedrogen
Er is geen hoop meer, ik ga dood voor mijn part
De tranen druipen van m’n kin
Mijn leven heeft geen zin
Vraag me nu af waarom ik dacht dat jij
Ooit verliefd zou zijn op mij
Het is hetzelfde als proberen
Eerst jou en dan mezelf te vergeten
Mijn leven was gebouwd op…
De Tijdmolen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
817 Liever gebroken door de storm dan in een zachte
bries door houtworm weggevreten
maal ik zolang ik sta en wind vang door
tot mij het uur aanwaait van weten
of ik tot stof uiteenval, werkend ben versleten,
dan wel tot de gebrokenen behoor.…
Geweld op zee
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
893 Verbroken is het radiocontakt,
de mast gebroken en geknakt.
Geweld op zee,een scheepje in nood,
zij vechten voor hun dagelijks brood.
Mannen die over boord zijn geslagen,
vrouwen die zich afvragen,
komen ze veilig weer thuis?
De vuurtoren brand,en wijst hen de weg,
naar een veilige haven,naar huis.…
Verdwaald
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
2.059 Onze liefde is verdwaald
en is eenzaam in haar lot
Klop ik aan bij vele deuren
is mijn liefde zelden thuis
Zit mijn hoofd met vele vragen
is mijn hart vervuld met pijn
Kan mijn liefde niet bereiken
zelfs niet zwijgend in de nacht
Is hij alleen in zijn verleden
houdt zijn kennis jaren vast
Heeft zijn dromen ooit verloren
gebroken goden…
Muren
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.047 de armen
eten zelden samen
Spreken niet dezelfde taal
wonen ver in niemandsland
De rijken kennen niet de wereld
van de jungle op de straat
Geld leeft in grote huizen
hun kinderen doen aan cultuur
en kunnen alles breken
De straat is van het volk
slechts de wet van overleven
wonen in huizen zonder geld
Hun kinderen zijn verdwaald
gebroken…
Kwetsen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.492 Door somber doodse dalen dwalen
zielloos, verdwaasd en zonder zonden
een losse rots zal mij verwonden
dus die verschop ik zonder dralen
Gekwetst rolt hij woedend van me heen
ketst mijn onmacht stuk op een kassei
blijft gebroken liggen, dankzij mij
tot klein verpulverde stukken steen
Geslagen staar ik naar de brokken
kijk de leegte…
doorheen de dag
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
488 ik slijp mijn dagen
aan botte stenen
vlak en nauwelijks door te zagen
het is geen tijd om te wagen
het is van binnen in stilte wenen
de lente is vals gestart
ondergesneeuwd met wit en zwart
een vleugel is al vallend gebroken
lijmen ligt niet voor de hand
ik heb mijn pols nabij mijn hart gestoken
zal moeten wachten op het licht dat landt…
winterslaap
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.127 het eeuwenoude bos staat bloot
de aarde heeft zich nu verhard
is wit in plaats van donkerzwart
een ijzig laagje dekt de sloot
de dag de tijd is zonder kleur
de oostenwind beademt kil
de toppen van de bomen stil
gebroken grond een diepe scheur
van buiten lijkt het eenzaam koud
maar wie hierin gezworven heeft
weet al wat is gestorven leeft…
Vierdaagse Nijmegen (2)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.212 Je krijgt vleugels in deze atmosfeer,
die van mij zijn echter gebroken.
In de knop veelbelovend, maar niet ontloken.
Als een zombie door een zee van geluid:
Sexbom verkracht met de handjes omhoog.
Geknapt de al te sterk gespannen boog.…
Windstil
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
935 Ik kijk naar mijn gezicht
wroetend in de tijd,
verborgen hoekjes en kantjes,
ongrijpbaar voor mezelf
ik verdwaal af en toe,
verlies mezelf uit het oog,
mijn tranen heb ik nog steeds
in een zakdoek geknoopt
geen enkel geluid beweegt,
het zout kleeft aan mijn dromen,
ik gom de windstilte weg,
de tijd heeft mijn benen gebroken
ik stapel…
VENETIË
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.646 vele talen
Dobberden we door de stegen
Zagen marktlui vis afwegen
Dreven we langs glazen schalen
Op San Marco aangekomen
Door handtamme duiven wadend
In het flitslicht zonnebadend
Zag ik Byron verzen dromen
Nadat we in winkels doken
Door vergulde zalen dwaalden
Tintoretto’s Paradijs
Snelle vaporetti haalden
-Zeer verzadigd, doch gebroken…
Versteend bewegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 wist het
ongeziene
om de hoek
voelde
wisselen van
spanning overal
hoge tonen
doken krijsend
uit mentaal verval
panisch lichtte
chaos op in
het donkere heelal
strak van schrik
deelde ik dit
apocalyptisch ogenblik
waar dood
gestalte kreeg in
versteend bewegen
zonder afrit
doolden de
gebroken wegen
brak leven
in…
Het stille sterven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
518 heelal mocht zijn
is dat festijn nu
helaas verdwenen
al decennia lang
verbleken de kleuren
in het gebeuren van
het stille sterven dat
wij in vervuiling onze
kinderen laten erven
waar eens de
cirkel helend
gesloten was
breken lijnen zien
we elkaar voedende
relaties snel verdwijnen
onherstelbaar is
het fijnmazige
levensnet gebroken…
Gevleugelde gevoelens?
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.330 Kan een zwaan wegkwijnen
aan een gebroken hart?
Een vogel zijn
lijkt soms zo mooi
maar ook voor hen
is het leven hard!…
VERGANKELIJKHEID
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
584 van de nacht
als een deken om je heen
terwijl je tracht
de splinters van je ziel
weer aan elkaar te lijmen
smacht elke vezel
in je vege lijf
naar een vleug erkentelijkheid
teken van herinnering
aan een ver vervlogen
en te vlug verdampt
roemrijk verleden
nog sta je triomfantelijk
kantelen
van je vervallen slot
te strelen
met een gebroken…
Villa Toverberg
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
963 Bij toverslag verandert mijn heupkopnecrose
nu mijn huis in een verraderlijke bergreus
met een ijzige wand en dito trap,
ligt bij elke tree het valgevaar op de loer,
lig ik straks met al m’n alpiene ervaring
met een gebroken heup op de koude keukenvloer.…
Lapidair 15 *
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
964 Matses
gebroken
gaan rond.
Deze vrijdag –
egyptische duisternis
vleugelslagen.
Zij bestelden ter plekke.
Verbeelding en liefde
hielden in leven.
* Lapidair 15 = zeven korte teksten in week 15,
d.w.z. zondag 9 april 2006 tot en met
Stille Zaterdag 15 april 2006.…
de tram naar Babylon
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
767 vooraan: een eenzame meneer
berustend in het mopperen en snauwen
de lange zinnen weet hij in te houden
zijn aandacht is vereist voor het verkeer
voorin is het gebleven bij het oude
hier klinkt de taal van thuis en van weleer
men zegt: de tijd van toen komt nimmermeer
en klaagt over de prijzen en de koude
de taal centraal is kleurrijk of gebroken…
ommekeer
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
2.893 verhuisd
de muren als geschrokken
in één klap kaal
op de vensterbank groeit je plant
onverstoord verder richting zon
maar in ons hoofd wend jij je ervan af
woekert de schaduw langs je omhoog
als een geschiedkundige naam
met een steeds vager gezicht
spreken wij je weldra uit
als een vergeten droom
waarvan we 's morgens
slechts nog de gebroken…
de verleiding
netgedicht
3.5 met 20 stemmen
2.332 niet dat ik zoveel
luidop in woorden zei
of zo mannelijk
aandacht trok
neen, ze zag me
zoog me naar haar toe
als aasgier
met grijpende klauwen
mijn weerstand
was snel gebroken
alsof die er ooit was
toen haar aanwezigheid
als een paraplu
mij overdekte
en ik bijvoorbaat
verzoop in een
omgekeerd bassin
zweetdruppels
vertaalden…
in Valkenburg aan de zwier
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
778 na Aisne Ourthe Amblève Néblon
Remouchamps Comblain au Pont
komen de grotten
met eeuwige tranen
gebroken knotten
gemergeld aan plafonds
stille kraam van vledermuizen
hang in spleten voor huizen
rechte muren soms bekrast
vroeg heilig betekend
vochtig bij de tast
wit schaars belicht
boven koelt het bier
zitje bij La Bonbonnière
met een…