1487 resultaten.
Wat bleef
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
127 Zij herinneren zich niets van onze val,
zij blijven gewoon branden,
geduldig en van ver.
Kijk naar een bloem
die opengaat zonder haast,
zonder verdienste, zonder vraag,
zonder kennis van goed en kwaad —
zij groeit gewoon
naar het licht toe,
zoals ze altijd deed.…
Wellnessworst
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
348 Een wellnessworst vroeg uit de veren
ontdeed zich van zijn oppervel
vroeg Annalies zich om te keren
en hem met gans zijn huid en haar
naar beider smaak te consumeren
O Lies, zei hij, ik mag je wel
ik maak zo je ontbijtje klaar
dan zul jij mij nooit meer ontberen
mij rest dan als jouw etenswaar
één vraag slechts: kan het jou wat deren…
Verantwoord
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.314 Hoe konden wij meten wat voor ons lag door de
hangende ochtendnevel het in raadselen gehuld,
prille lente nog geen bloei weerstond in arcadisch belang
enkel een uitkijkende plezierschipper voorts vol geduld.…
ode aan grote zus
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.189 Daarom deze ode aan de grote zus,
voor haar geduld en liefde een dikke knuffel en een kus!…
Nocturne
poëzie
4.0 met 10 stemmen
3.650 In werelds tuin, tussen Gods vaste lichten
En aardes jarelijks verjongd gelaat,
Hier waar in 't spel van zon en maan
De wolk-alleeën opengaan
Tot al de spraakloze gedichten
Der hemelse gezichten,
Had ik verwacht uw dageraad:
'k Had u verwacht zoals wij beiden
In dit geduld zonder verwijt
En onvoorwaardelijk verblijden
God wachten op zijn…
MARILENA
netgedicht
3.5 met 27 stemmen
5.957 Het kan niet, Marilena,
Heb geduld, eens komt de tijd,
dat je blij bent met jouw wereld
en haar onbevangenheid
En als je nog eens tijd hebt,
sta dan even bij me stil
Omdat ik, als ik ooit dood ga,
in jouw wereld leven wil...…
Bosfluisteringen
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
23 Bij een open plek in het bos blijf ik even staan,
waar het weidse licht geduldig tussen de stammen danst.
Elke boom draagt hier een geheim van eeuwenoude rust,
een stille herinnering aan de eenvoudige stroom van het leven.
Wanneer ik straks weer terugkeer naar de drukke straten,
neem ik deze zachte echo ongemerkt met mij mee.…
Gouden pad naar morgen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
5 Onder het strakke doek ademt de stille grond,
geduldig wachtend op wat in het donker mag groeien.
Soms heeft een mens precies diezelfde bescherming nodig:
een zachte laag om even tot rust te komen na de drukte.
De wolken vangen de laatste stralen als een belofte
en kleuren de hemel met hoop voor wie omhoog durft te kijken.…
Rots in de branding
hartenkreet
3.1 met 82 stemmen
17.307 Als muziek niet meer mag klinken
Hoe leeg je leven kan zijn
Zonder liefde, emotie en gevoel
Achteraf doet het veel pijn
Als je beseft dat je hebt geleefd zonder doel
Agressie, prikkelbaar en oneerlijk
ben ik geweest, 2 jaar lang
En nu voel ik me weer heerlijk
Samen weer genieten is waar ik naar verlang
Hoe dankbaar ik ben voor je geduld…
stervensuur
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
1.931 de oude voorhang
geduldig als een wijze petemoei
vergeten stof en spraak van jaren her nog koesterend
in vouwen van haar pauwblauwe volanten
zich altoos warmend aan vergulde stralen van
wat late middagzon
bedekt het lege venster
waardoor geen bundel lachend ochtendlicht nog langer
leven binnenwaarts tot aan de sponde loodst
vergleden uren tellen…
Lege Huls
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.984 schreeuwen van wel
De straten laten een dood spoor zien
En ik verdwaal in mijn sliert van wanhoop
Door het vlies van mijn verdriet zie ik een schaduw staan
Een onbeduidend lichaam dat me doet denken aan jou
Een geur van verlangen omringt mijn lichaam
Je roept me bij je te komen
Je stem in nevelen dwingt me
En weer loop ik de weg van oeverloos geduld…
Reis door Israël (eerste deel)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 De arend kringelt
hoog boven dor heuvelgras,
loert scherp, vol geduld.
De zon brandt rondom
het park vol koele palmen
en ronde stenen,
waar eens machtige woorden
van onze Heiland klonken.
Op de bunkerberg:
die top straalt stille haat uit,
terwijl je uitziet
over lief'lijke dalen,
boomgaarden van broederschap.…
Liefde was ...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
981 nacht
vrijen en knuffelen, wie had dat verwacht
Liefde was thuis, de zorg voor de elkaar
de tuin en het huis, nog geen enkel gevaar
Liefde was trouwen, een stralende bruid
wie dacht toen, ja maar, dat sprookje kan uit
Liefde was geweldig, geboorte van kind
zien hoe het zijn weg door het leven vindt
Liefde was lastig, vroeg soms veel geduld…
Monoloog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
671 er huist een monoloog in mij
keer op keer geven mensen
me te verstaan, dat
zij me niet
ik hul me in stilzwijgen, ben geduldig
moedig en gelaten
voer ik dialogen – dronken, nuchter – die
een puntje ziel
tonen, uittorenend
boven water als een ijsberg
hulde aan de ervaren kapiteins –
het zijn er niet zoveel,
er zijn maar zoveel schepen…
de vesting
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 tel de bomen in het bos, de eenvoud zelve
gebruik even niet je denkend verstand
met inkt of verf versier je een blad,
en een zaag helpt je door een plank
daardoor creëer je een bevrijdend gat
het is geen kunst maar je vangt een gunst
om op de grond te blijven staan
wacht af en leg voorlopig lager, die lat
het onzekere neemt pas af
als geduld…
De trouwste vriend.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.101 Gij flinke hond, getrouwe vrind
Van jager, reiziger en kind,
Men prijst u vele keren,
Omdat gij zo gehoorzaam zijt,
Zo waakzaam, vol geduld altijd,
En kunstjes ook wilt leren.…
vaders
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.111 streng zijn op hun tijd
vader of vriend zijn – door dik en door dun
je hebt vaders die met jou stoeien
jou bevechten bij het groter groeien
vaders die ruimte nemen of geven
die raden en vermanen
vaders die je kent
of niet weten dat jij er bent
je hebt vaders op wie je lijken wil
of die van jou verschillen – als dag en nacht
vaders die geduld…
restauratie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
522 Hij wil het gehele doek een 2de leven geven,
daarvoor moet hij inboeten met veel tijd en geduld,
voor buitenstaanders is het in een mistsluier gehuld.
Als het klaar is, heeft hij weer een stukje voldoening.
Hij speelde het klaar haar te doen glimlachen.…
bedreigde stad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
584 de stad is klaar
met erkers dakkapellen
zondags op orde
schoon gewassen licht
bereidt onder wolken
een oordeel voor
hoog ingelijste ramen
en stille straten
boven zijn luchtschepen geland
met gaasdunne lading
de vloot is vervuld van vreemd
somber geduld over de daken
en bewoners bijna uitgeslapen
de dagen zijn voorbij waarin de dood…
De doofpot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
626 Hoe lang hou ik mij zichtbaar verborgen
Ik wacht geduldig op een goedemorgen.…
ZOVEEL MEER TE ZIEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
406 herken de wolk die regen verhult
tel de rust die tussen donder en
bliksem heerst met geduld
herken de schoonheid in een melodie
open je ogen en oren en zie
elke steen bezit geweten
ieder wezen kent z’n eigen taal
zelfs een leeuw heeft mededogen
en een ieder weet nu de natuur
is ons waardevolste kapitaal
ik zie wat ik wel of juist niet…
eindeloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 tijd voorbij vaart
laat sterker nog dan ooit hiervoor
ons opnieuw de betekenis ervaren
van jouw handen op onze schouders
die weg wijzend ons sturen blijven
ons avontuur van leven voortgaand
weten wij jou in onze rugzak gekropen
van waaruit jij ons zachtjes fluistert
wat de weg naar het weerzien plaveit
jouw lessen van liefde wijsheid en geduld…
Blauwe reiger
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
472 Dat je eender welke beweging alert
en waakzaam bijhoudt met aandachtige stille ogen
terwijl je geduldig wacht op het perfecte moment om toe te slaan
Hoe meedogenloos en overweldigend het is, aanvaller en slachtoffer kruisen elkaar.…
Mocht het zo zijn?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
433 een geel handgebaar zich verschijnen laat
je beschrijft de meridianen in de palm
van de hand van je vertrouwde liefste,
wie dat ook moge zijn, het zijn de levens
brengende rivieren zonder gram of schijn
je voelt de wortels van de bloemen en de
wormen die grond van de wereld omwoelt
het kleine in details en fantasie herleeft
in geduld…
kroketten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 ongeloof herdenking
oorzaak onderzoek boeken
geschriften verzitten ritsen
tsunami teramisu
bevelhebber hebberigheid
lebberen dellerig gezet gezapig
apen na-apen beamen bekwamen
ramen rammen dammen dames
beramingen vermageren dagelijks
presteren asfalteren negeren
genereren appelleren entourage
rage pikhouweel weelde luxe
duurzaamheid geduld…
sleetje varen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
562 langs het fjord, door het woud
waar stilte de adem beneemt
staan gespannen krachten klaar
met ogen die energie fonkelen
Husky’s blaffen springend blij
als geduld hen wordt beproefd
ik leer sturen, remmen en staan
klaar om met hen mee te gaan
de eerste sporen glijdend licht
met zicht groeten ons de bergen
droog en stil is de wereld wijd…
Het lied van de balts
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
648 Tussen takken en bloemen ontvouwt zich een ver-
fijnde hofmakerij, ingetogen en delicaat, een dans van geduld, vol verborgen verhalen.
De spanning groeit, een wolk
trilt van verwachting, in een laatste sprongetje
vinden ze elkaar.…
Onder moeders vleugels
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
378 Vleugels omhelzen
klein lichaam in het water
stilte draagt het leven
Op het water glijdt de moederfuut,
gedragen door geduld, haar rug een warme schuil-
plaats, waar het jonge leven zich vouwt. De wereld glijdt voorbij,
maar hier ademt alleen rust, elke beweging vol zorg, elke stilte spreekt teder.…
Verdwaald in de bibliotheek
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
501 Elk woord dat ooit werd
geschreven, wacht geduldig op nieuwe ogen. Een pagina omslaan:
de wereld kantelt. Wat ver was, komt dichterbij; wat onmogelijk leek, krijgt vorm.
Sommige boeken zijn zacht van eeuwen,
hun bladzijden ritselen als fluisterende geesten, terwijl
anderen nog ruiken naar drukinkt en een reis zonder voetstappen
beloven.…
Vallen en opstaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
440 De donkere kant fluisterde luid,
de lichte bleef geduldig wachten.
Totdat ik, moe van vechten,
mijn hoofd in eigen armen legde
en daar –
heel zacht –
weer een vonk vond.
Een kompas.
Een stem zonder woorden die zei:
ga verder.
Nu volg ik dat licht,
dat niet schijnt maar gloeit.…