Alle inzendingen over houten

1853 resultaten.

Sorteren op:

De soldaat die Jezus kruisigde

gedicht
3.5 met 110 stemmen aantal keer bekeken 22.385
Ik wrong een lach weg dat mijn tanden knarsten, En werd een gek die bloed van liefde vroeg: Ik had hem lief - en sloeg en sloeg en sloeg De spijker door zijn hand in 't hout dat barstte.…

Poppetjes

hartenkreet
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.908
Ik speelde vroeger wel eens spelletjes Met van die steeds maar kleiner in elkaar verborgen vreemde houten poppen gekleurde omhulsels zonder verdere knoppen Tot ma mij dan uiteindelijk riep en zei ”nou is het welletjes!”…

Laat mij zonder jou

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.655
of nee, ga er nou nooit in geloven Lief, ik had je zo vreselijk lief ik durfde er alles aan te geven m'n houten hart is weer van mij laat mij, zonder jou, weer verder leven…
lin b30 juli 2004Lees meer >

Hondenmijmering

poëzie
3.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.828
Zeven weken: hondendagen: Houten hok en halsbandstrop. Hitte. Dolheid. Watersloot. . . . Diender . . . als een pier zo dood!…

een oud huis

netgedicht
3.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.273
een kakkerlak proeft het vermolmde hout, woont tussen muffe splinters, weigert zijn sterke schild te buigen, en reikt naar gezeefd, groenig licht met zijn lange sprieten, verlangt de verf is afgebladderd, roestige vlekken verraden gebrekkig onderhoud, een scherpe geur doordesemt dit oude, verlaten huis en besmeurt het behang met groezelige…
Tjoke1 september 2007Lees meer >

Ouderdom sterft...

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 833
Ze mijmert wat in het zachte zonlicht welk haar vale gezicht rimpelig beschijnt versleten wrijft ze over de leuning het oude houten bankje toont in aanzicht de gelijkenis van een beleefd leven...…

Koor van ongehoorde waaibomen

gedicht
3.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 20.557
Zelfs nu we tafel zijn waar ze aan eten met onze poten tussen hun benen en onder hun blote handen ons hout, zijn we vergeten: gesprekken voeren ze aan ons en kinderen die van geen witlof willen weten. Maar allemaal hebben we blad gedragen, tegen wilde luchten de wind in ons tekeer voelen gaan.…

Ode aan december

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 680
deinen, schijnen, doelloos wiegen van kaalgekrenkte ranke takken vergruizelt in het winterwoelen tot een wind grasgefezel tot een vlakte een bos baart, een duister hol thuisloze sterren kraken door het neergestorte meer ijszwarte spiegel van een heelal tot diep in de aarde stroomt de nacht weg, aan de kabbelende oevers leeft een houten…

Dakzicht

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 589
onbeduidend lijkt het bedreigde meer waarlangs zovele houten krotten met golfplaat afgedekt oververhit en rottend wankel op hun palen staan in muskietenwolken mooi oogt het glanzende groen van drijvende velden waterkers die welhaast de watervlakte dichten wat verder naar de horizon waar duister geld verdeelt en heerst achter zwaar bewaakte…
Ludy Bührs16 januari 2008Lees meer >

Amulet

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 841
‘s Nachts bij het kampvuur, als de stilte zich op het land heeft neergevlijd en wij gedwongen door de kilte verenigd zijn in schamelheid, als van het hout nerveus een knappen en van het vuur een guur gesis, hoorbaar zijn, wij desondanks dapper proberen te doen, en gewis, dan roeren soms zich de bosschages rondom het lager alsof iets daar…

HULPELOZEN VAN DE SCHEMERTIJD

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 718
de zoektocht der hopelozen desperaat volvoerd maar heimelijk door de meesten allang opgegeven vindt steevast zijn besluit hangend aan de toog van lamlendigheid verloren lavend aan de eenzaamheid van alweer schommelend bedronken huiswaarts keren in kotsend zelfmedelijden ’s anderen daags melden ze zich weer met glazen ogen en koppen van hout…
M.A Romers26 februari 2006Lees meer >

U DIE DE REINIGING VERVULT

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 822
uw kleed, zodat wie aanligt nooit vergeet, dat U met and're maten meet, wie meerder is gaat dienen, U geeft de weg met water aan, maar die gereinigd zullen gaan, wast U met bloed het vuil bestaan, Die leven geeft gaat sterven, in bloed, in tranen en in zweet, draagt U de diepte van ons leed in liefde die ons overkleedt, het dode hout…
jan mul14 maart 2006Lees meer >

Winter

poëzie
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.203
Ik wou, ik had een gulden, Dan kocht ik turf en hout. Een vuurtje zou ik bouwen Als onze plaat zo groot, En 'k vroeg mijn arme buurtjes Op koffie en op brood. Wat zouden ze dan smullen In 't hoekje van de haard! Voor mij wierd 's nachts een plaatsje En ook wat brood bewaard: Och had ik maar een gulden....…
J.P. Heije7 februari 2021Lees meer >

Vluchteling

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.061
Tevergeefs wachten blauwe klokken wat niet meer leeft zingt in het dode hout gevangen in een holle klank herinnering aan zomers zaad Achter een stenen grijze wand wacht men op handen vol regen op adem Achter een grijze stenen muur verrijzen nieuwe wanden van de lucht verwacht je het zachte zingen waarom de longen vragen Je daagt…

'Mighty Victory'

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.092
met kracht Verzuimt een verlangen grof en wreed Schokt fel, vervaagt aan een horizon Stotterend zilt die droeve tocht Trots vlucht langs de einder voort Stervende dauw en laf het lijden Verloren fluistert een straffe tijd Diep gebaand haar dwaze paden Want onder al dat glinsterend stof Verschuilt getergd een regenboog Een broze houten…
Solange29 augustus 2006Lees meer >

Overzeese duisternis

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 704
ik vier de verandering de eigenheid van continenten op voorhand naast een houten palissade het korrelig zweven van een ballon een uitgetelde zon op zich komt u ook uw glas klinkt alvast uw antwoord hangt als een avond in de bomen, zo duidelijk onzichtbaar de knikkerige twijfel die huilt om kennis ‘de wereld is lang geleden al gestolen…

schouwburg.

netgedicht
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 684
niksvermoedend ging ik zitten naast het net geklede gezelschap op een houten stoel in de halfronde zaal, de muziek begon: het leek alsof ik door een vloedgolf werd geraakt, ik kon nog net op tijd mijn benen schrap op de grond zetten, mijn handen versteend op mijn knieën, jammer ik werd toch weggeblazen de ruimte in en onder mij bewogen…
c. paris28 april 2009Lees meer >

Grote Beuk

gedicht
3.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 10.820
Hij is het zwijgen rechtop de hemel in; de wind, de hitte en regen hieuwen zijn stam en takken, zijn wortels als houten fonteinen wellend uit de bronnen.…

Lichtdans

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 860
hartenklop van goud verscheen zij op haar langste dagen aan de luchten -stervenskoud Verkondig nooit van haar verhalen het is de nacht niet toevertrouwd Zij is al oud -zij danst voor dwazen die zich laven aan het mout en aan hun kinderen vertellen dat wie zwijgt zijn ziel behoudt Zij wacht op woorden die verdwalen rond het aangeknapperd hout…
jan haak1 januari 2009Lees meer >

PERELS

poëzie
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.237
En mochte ik maar, zo even, door Gods beschik, u, perentakken geven nen tovertik; ’t en zou geen pere krommen uw hout, voortaan: veel liever zie ’k de blommen, eer ze opengaan. ’k Zie geren, in de hoven, uw peren groot, de zonne zitten stoven, al rijp en rood; maar ’k zie wel nog zo geren uw blommen staan, de perels van de peren,…

Voor de Mis II

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 747
Hij jaagt ons op, hij bidt en raast en pas wanneer wij naast hem zitten in de lege, houten banken vindt hij rust. Daar ligt zijn troost, zijn lust en elke zondagmorgen wil hij daar als eerste zijn.…
Ria Zifkamp1 september 2010Lees meer >

VERLATEN HERENWONING

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 599
Het deftige huis naast het wijde moeras kent allang geen bewoner meer heeft één scheve wandkast van molm ribbelig hout vol grijs pluizig stof gemoedelijk nodend tot behaag'lijk luieren de ingezakte trappen en vloeren met gaten bergen lome mistroostigheid 's avonds kringelt kille poeldamp door kapotte ramen binnen voert heerschappij over…
Han Messie21 januari 2011Lees meer >

Woud bij nacht

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.740
Alle dreven Zijn leeg nu van geluid; de Stilte houdt Haar intree en de Schemering, gedreven Door hare broeder Nacht, blust snel het goud En alle purperglansjes, die op 't hout En op de verre wolken zijn verheven.…

Seizoenen vol hoop

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 470
Waar zal het hart in late herfst zich keren omgeven door het dor kleurloos kale hout een hemel bewolkt grauw somber en koud geen plek waar nog warmte is te creëren huilen van de wind door troostloze bomen de velden leeg en dor zelfs mistige horizon in mijn brein slechts verlangen naar de zon wanneer zal ooit het nieuwe leven komen maar…

DODE VLIERBOOM

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
Tussen jong mos klinken keverzangen op dood hout, door Flora heilzaam gewond. Rondom de molme boom ontwaken geuren vam krachtige jeugd, golven met behagen langzaam dichterbij, willen hem opbeuren. Witte tuilen scheppen schone bloeidagen, verdrijven elke gedachte aan treuren om hun stamvaderdicht voor te dragen.…

kale nachtmusik

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 568
na een dag op het plein kom ik fobieus thuis een dichte deur achter mij twee keer draaien dan pas is hij echt op slot zwoel vandaag dus geen jas ik rits mijn vel open stap er uit hang hem op de kapstok het masker er naast schroef mijn houten been af haal een glazen oog uit de kas de toupet op het plankje en het gebit in een…

God en Sint

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.412
Aan wasgoed dat te drogen hing op houten rekken rond ’t fornuis; aan een te klein, te koud, te vochtig huis. Aan uren in het donker liggen fluisteren in bed en luisteren, of je niets hoorde op het dak als je je schoen had klaargezet. Aan moeder die de kaarsjes in de boom pas aanstak als er ook een emmer water stond.…

DE STATENBIJBEL

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.443
maan eigenlijk wil ik hier niet blijven, maar wie wil mij nu nog hebben ik denk erover om op te staan en met al mijn gebreken verder te gaan ga op bezoek bij bekende mensen, die zullen mij zeker niet wensen als ik aanbel aan de deur denken ze colportage geen gezeur wat kan ik überhaupt verkopen zonder op straat voor gek te lopen houten…
HANS UDING4 oktober 2012Lees meer >

Koor van ongehoorde waaibomen

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.495
Zelfs nu we tafel zijn waar ze aan eten met onze poten tussen hun benen en onder hun blote handen ons hout, zijn we vergeten: gesprekken voeren ze aan ons en kinderen die van geen witlof willen weten. Maar allemaal hebben we blad gedragen, tegen wilde luchten de wind in ons tekeer voelen gaan.…
Erik Menkveld15 november 2012Lees meer >

In mijn dwarse jaren

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 767
dat er Wat tussen zit van gewapend glas En zo ketst die veldkei Keihard terug en raakt je In je linkeroog dat bij Het wijzen naar die ander Daar terecht kwam Als iedereen nou zo was Zoals wij moesten wezen Dan hoefde geen God Of wet ons de les te lezen Brontekst: As iederien nou zo was zoas wij mussen wezen, Hout…