1853 resultaten.
De soldaat die Jezus kruisigde
gedicht
3.5 met 110 stemmen
22.385 Ik wrong een lach weg dat mijn tanden knarsten,
En werd een gek die bloed van liefde vroeg:
Ik had hem lief - en sloeg en sloeg en sloeg
De spijker door zijn hand in 't hout dat barstte.…
Poppetjes
hartenkreet
3.2 met 18 stemmen
2.908 Ik speelde vroeger wel eens spelletjes
Met van die steeds maar kleiner in elkaar verborgen
vreemde houten poppen
gekleurde omhulsels zonder verdere knoppen
Tot ma mij dan uiteindelijk riep en zei
”nou is het welletjes!”…
Laat mij zonder jou
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.655 of nee, ga er nou nooit in geloven
Lief, ik had je zo vreselijk lief
ik durfde er alles aan te geven
m'n houten hart is weer van mij
laat mij, zonder jou, weer verder leven…
Hondenmijmering
poëzie
3.4 met 21 stemmen
2.828 Zeven weken: hondendagen:
Houten hok en halsbandstrop.
Hitte. Dolheid. Watersloot. . . .
Diender . . . als een pier zo dood!…
een oud huis
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
1.273 een kakkerlak proeft het vermolmde
hout, woont tussen muffe splinters,
weigert zijn sterke schild te buigen,
en reikt naar gezeefd, groenig licht
met zijn lange sprieten, verlangt
de verf is afgebladderd, roestige
vlekken verraden gebrekkig onderhoud,
een scherpe geur doordesemt dit
oude, verlaten huis en besmeurt
het behang met groezelige…
Ouderdom sterft...
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
833 Ze mijmert wat in het zachte zonlicht
welk haar vale gezicht rimpelig beschijnt
versleten wrijft ze over de leuning
het oude houten bankje toont in aanzicht
de gelijkenis van een beleefd leven...…
Koor van ongehoorde waaibomen
gedicht
3.2 met 17 stemmen
20.557 Zelfs nu we tafel zijn
waar ze aan eten met onze
poten tussen hun benen
en onder hun blote handen
ons hout, zijn we vergeten:
gesprekken voeren ze aan ons
en kinderen die van geen
witlof willen weten.
Maar allemaal hebben we
blad gedragen, tegen
wilde luchten de wind
in ons tekeer voelen
gaan.…
Ode aan december
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
680 deinen, schijnen, doelloos
wiegen van kaalgekrenkte ranke takken
vergruizelt in het winterwoelen tot een wind
grasgefezel tot een vlakte
een bos baart, een duister hol
thuisloze sterren kraken
door het neergestorte meer
ijszwarte spiegel van een heelal
tot diep in de aarde
stroomt de nacht weg,
aan de kabbelende oevers
leeft een houten…
Dakzicht
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
589 onbeduidend lijkt het bedreigde meer
waarlangs zovele houten krotten
met golfplaat afgedekt
oververhit en rottend
wankel op hun palen staan
in muskietenwolken
mooi oogt het glanzende groen
van drijvende velden waterkers
die welhaast de watervlakte dichten
wat verder naar de horizon
waar duister geld verdeelt en heerst
achter zwaar bewaakte…
Amulet
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
841 ‘s Nachts bij het kampvuur, als de stilte
zich op het land heeft neergevlijd
en wij gedwongen door de kilte
verenigd zijn in schamelheid,
als van het hout nerveus een knappen
en van het vuur een guur gesis,
hoorbaar zijn, wij desondanks dapper
proberen te doen, en gewis,
dan roeren soms zich de bosschages
rondom het lager alsof iets
daar…
HULPELOZEN VAN DE SCHEMERTIJD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
718 de zoektocht der hopelozen
desperaat volvoerd maar heimelijk door de meesten allang opgegeven
vindt steevast zijn besluit hangend aan de toog van lamlendigheid
verloren lavend aan de eenzaamheid van alweer
schommelend bedronken huiswaarts keren in kotsend zelfmedelijden
’s anderen daags melden ze zich weer
met glazen ogen en koppen van hout…
U DIE DE REINIGING VERVULT
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
822 uw kleed,
zodat wie aanligt nooit vergeet,
dat U met and're maten meet,
wie meerder is gaat dienen,
U geeft de weg met water aan,
maar die gereinigd zullen gaan,
wast U met bloed het vuil bestaan,
Die leven geeft gaat sterven,
in bloed, in tranen en in zweet,
draagt U de diepte van ons leed
in liefde die ons overkleedt,
het dode hout…
Winter
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.203 Ik wou, ik had een gulden,
Dan kocht ik turf en hout.
Een vuurtje zou ik bouwen
Als onze plaat zo groot,
En 'k vroeg mijn arme buurtjes
Op koffie en op brood.
Wat zouden ze dan smullen
In 't hoekje van de haard!
Voor mij wierd 's nachts een plaatsje
En ook wat brood bewaard:
Och had ik maar een gulden....…
Vluchteling
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.061 Tevergeefs wachten blauwe klokken
wat niet meer leeft zingt in het dode hout
gevangen in een holle klank
herinnering
aan zomers
zaad
Achter een stenen grijze wand
wacht men op handen
vol regen
op adem
Achter een grijze stenen muur
verrijzen nieuwe wanden
van de lucht verwacht je het zachte zingen
waarom de longen vragen
Je daagt…
'Mighty Victory'
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.092 met kracht
Verzuimt een verlangen grof en wreed
Schokt fel, vervaagt aan een horizon
Stotterend zilt die droeve tocht
Trots vlucht langs de einder voort
Stervende dauw en laf het lijden
Verloren fluistert een straffe tijd
Diep gebaand haar dwaze paden
Want onder al dat glinsterend stof
Verschuilt getergd een regenboog
Een broze houten…
Overzeese duisternis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
704 ik vier de verandering
de eigenheid van continenten
op voorhand naast een houten palissade
het korrelig zweven van een ballon een uitgetelde
zon op zich
komt u ook
uw glas klinkt alvast
uw antwoord hangt als een avond
in de bomen, zo duidelijk onzichtbaar
de knikkerige twijfel die huilt om kennis
‘de wereld is lang geleden al
gestolen…
schouwburg.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
684 niksvermoedend ging ik zitten
naast het net geklede gezelschap
op een houten stoel in de halfronde
zaal, de muziek begon:
het leek alsof ik door een vloedgolf werd
geraakt, ik kon nog net op tijd mijn benen
schrap op de grond zetten, mijn handen
versteend op mijn knieën, jammer
ik werd toch weggeblazen de ruimte in
en onder mij bewogen…
Grote Beuk
gedicht
3.8 met 25 stemmen
10.820 Hij is het zwijgen rechtop de hemel in;
de wind, de hitte en regen hieuwen zijn stam
en takken, zijn wortels als houten fonteinen
wellend uit de bronnen.…
Lichtdans
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
860 hartenklop van goud
verscheen zij op haar langste dagen
aan de luchten -stervenskoud
Verkondig nooit van haar verhalen
het is de nacht niet toevertrouwd
Zij is al oud -zij danst voor dwazen
die zich laven aan het mout
en aan hun kinderen vertellen
dat wie zwijgt zijn ziel behoudt
Zij wacht op woorden die verdwalen
rond het aangeknapperd hout…
PERELS
poëzie
3.7 met 11 stemmen
4.237 En mochte ik maar, zo even,
door Gods beschik,
u, perentakken geven
nen tovertik;
’t en zou geen pere krommen
uw hout, voortaan:
veel liever zie ’k de blommen,
eer ze opengaan.
’k Zie geren, in de hoven,
uw peren groot,
de zonne zitten stoven,
al rijp en rood;
maar ’k zie wel nog zo geren
uw blommen staan,
de perels van de peren,…
Voor de Mis II
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
747 Hij jaagt ons op, hij bidt
en raast en pas wanneer wij naast hem
zitten in de lege, houten banken vindt
hij rust. Daar ligt zijn troost, zijn
lust en elke zondagmorgen wil hij daar
als eerste zijn.…
VERLATEN HERENWONING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
599 Het deftige huis
naast het wijde moeras
kent allang geen bewoner meer
heeft één scheve wandkast
van molm ribbelig hout
vol grijs pluizig stof
gemoedelijk nodend
tot behaag'lijk luieren
de ingezakte trappen
en vloeren met gaten
bergen lome mistroostigheid
's avonds kringelt kille poeldamp
door kapotte ramen binnen
voert heerschappij
over…
Woud bij nacht
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.740 Alle dreven
Zijn leeg nu van geluid; de Stilte houdt
Haar intree en de Schemering, gedreven
Door hare broeder Nacht, blust snel het goud
En alle purperglansjes, die op 't hout
En op de verre wolken zijn verheven.…
Seizoenen vol hoop
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
470 Waar zal het hart in late herfst zich keren
omgeven door het dor kleurloos kale hout
een hemel bewolkt grauw somber en koud
geen plek waar nog warmte is te creëren
huilen van de wind door troostloze bomen
de velden leeg en dor zelfs mistige horizon
in mijn brein slechts verlangen naar de zon
wanneer zal ooit het nieuwe leven komen
maar…
DODE VLIERBOOM
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
495 Tussen jong mos klinken keverzangen
op dood hout, door Flora heilzaam gewond.
Rondom de molme boom ontwaken geuren
vam krachtige jeugd, golven met behagen
langzaam dichterbij, willen hem opbeuren.
Witte tuilen scheppen schone bloeidagen,
verdrijven elke gedachte aan treuren
om hun stamvaderdicht voor te dragen.…
kale nachtmusik
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
568 na een dag op het plein
kom ik fobieus thuis
een dichte deur achter mij
twee keer draaien
dan pas is hij echt op slot
zwoel vandaag
dus geen jas
ik rits mijn vel open
stap er uit
hang hem op de kapstok
het masker er naast
schroef mijn houten been af
haal een glazen oog uit de kas
de toupet op het plankje
en het gebit in een…
God en Sint
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.412 Aan wasgoed dat te drogen hing op
houten rekken rond ’t fornuis; aan een te klein,
te koud, te vochtig huis. Aan uren in het donker
liggen fluisteren in bed en luisteren, of je
niets hoorde op het dak als je je schoen had
klaargezet. Aan moeder die de kaarsjes in de
boom pas aanstak als er ook een emmer water
stond.…
DE STATENBIJBEL
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.443 maan
eigenlijk wil ik hier niet blijven,
maar wie wil mij nu nog hebben
ik denk erover om op te staan
en met al mijn gebreken verder te gaan
ga op bezoek bij bekende mensen,
die zullen mij zeker niet wensen
als ik aanbel aan de deur
denken ze colportage geen gezeur
wat kan ik überhaupt verkopen
zonder op straat voor gek te lopen
houten…
Koor van ongehoorde waaibomen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.495 Zelfs nu we tafel zijn
waar ze aan eten met onze
poten tussen hun benen
en onder hun blote handen
ons hout, zijn we vergeten:
gesprekken voeren ze aan ons
en kinderen die van geen
witlof willen weten.
Maar allemaal hebben we
blad gedragen, tegen
wilde luchten de wind
in ons tekeer voelen
gaan.…
In mijn dwarse jaren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
767 dat er
Wat tussen zit van gewapend glas
En zo ketst die veldkei
Keihard terug en raakt je
In je linkeroog dat bij
Het wijzen naar die ander
Daar terecht kwam
Als iedereen nou zo was
Zoals wij moesten wezen
Dan hoefde geen God
Of wet ons de les te lezen
Brontekst: As iederien nou zo was zoas wij mussen wezen,
Hout…