1812 resultaten.
Lydia
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
189 Met wie jij ook bent, ik blijf je trouw
Maar waarom gaf jij jouw liefde weg
Aan die sukkel, met zijn achterlijke maten
Mij achterlatend in lege straten
Om mij te kwellen Lydia, val van de trap of sterf in een heg…
De maan
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.183 Gij, die alom op berg en dalen,
Nu doodlijke eenzaamheid ontmoet,
Verlatene akkers, stille weiden
Met rustig slapend vee, begroet;
Die 't matte loof van bos en velden
Met koele dauw verkwikken ziet,
En door uw glans in ieder dropje,
Een schitrend diamantje biedt.…
Een heertje vol licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 Wanneer de avond zachtjes valt,
het scherm dooft en de stilte daalt,
blijft één beeld hangen, licht en klaar:
een kleine heer, door liefde op maat gemaakt,
die simpelweg bestaat; en daarmee alles stil verklaart.…
Ze mogen me Franz noemen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
585 Altijd is het een stijl pad dat kronkelend langs
een stromend beekje leidt tot een grotesk slot;
het bladerdak verzwakt wat de wolken overlaten
aan het weinige zonlicht op zijn bezweet gezicht.
Het laatste, het zwaarste, met de poort als gewricht
van de tijd na alle goden, in de protagonist z’n zicht,
deel van de raarste tocht -de aankomst volgt…
DOF VIOLET
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.007 Zo hoop 'k dat, langs wiens geest mijn verzen glijen,
Alleen, in paren, of in lange rijen,
Schomm'lend op maat en rijm van hollands staal,
Dat hij de wind, die mij droeg, zelf hoort waaien,
En 't fijn slieren en 't heerlijk brede zwaaien
Voelt van zijn eigen stemming in mijn taal.…
Veerkracht
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
2.219 Veerkracht:
Gescheurde wolken, boven stille stad;
Huilen hun ogen leeg, glimmen mat;
Laten een streepje licht,
tussen lange wimpers door;
Gluren over daken, buiten ieders zicht.
Schreeuwend hartzeer,
diep van binnen weggestopt;
Dikke keel, schor door luid geschrei;
Schrammen op de ziel,
laten onzichtbaar sporen na.…
't Is lang geleden (18)
poëzie
4.1 met 14 stemmen
1.673 En rotsen, door scheurende bossen, gleeën
En 't leek de maat van zware alexandrijnen -
Neer op 't verraad in bloedige ravijnen
Door worp van velen, wein'gen, van hen tweeën.
'T werd avond. 'T zwart was blauw en 't wit oranje.
Zijn laatste riddergroet naar Charlemagne
Vloog naar het noorden, hoge, gouden zwaan.…
WIJDING AAN MIJN VADER
poëzie
4.0 met 33 stemmen
5.494 strelend hande-beven,
en, toen ge stierft, wat late zon op uwen baard;
- ik, die thans ben als een, die in den avond vaart,
en moe de riemen rusten laat, alleen gedreven
door zoele zomer-winden in de lage reven,
en die soms avond-zoete water-bloemen gaêrt,
en zingt soms, onverschillig; en zijn zangen glijden
wijd-suizend over 't matte…
Dwarskop
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
868 in mijn linkeroor
Ik kijk naar links waar jouw schaduw valt
In mijn waan
Zie ik een korenveld vol gemurmel
Scheuren in de aardkorst
Een veld waar de storm een woeste hoer is
Een matte sluier spreidt zich over de voren
Ik slik
De traan brandt in de klier
In mijn waan
Hoor ik kwade mollen delven
Hoor ik een wiegelied voor uitgebluste…
Verstoppertje spelen
hartenkreet
3.0 met 20 stemmen
2.826 Zo’n vat vol helderheid van anderen is helaas
aan mij slechts in geringe mate goed besteed.
Integerheid verkoopt in deze tijd bar slecht.
Verstoppertje spelen is een trend, zoals je weet.
Ik zoek mijn weg, mijd voetangels en klemmen.
Probeer nauwkeurig de haken en ogen te zien
en ook de beren gaan mijn tocht niet belemmeren.…
late liefde
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
5.136 hij kwam met de verschoten kleur van schemer
aan de deur en droeg
de geur van bleke eenzaamheid
wij raakten door zijn komst verontrust
in hoge mate
ik dacht o kon ik bij een vader schuilen
hij zou mij als een polder indijken
mijn onzekerheid op een boezem uitlaten
zodat er weer regen ging vallen
liefde mislukken
jij dacht o god kon…
Dante in Inferno
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.166 Onderwijl bracht Primo Levi zijn maat
in Monowitz de taal van Dante bij met regels
geraapt in de zalen van het geheugen:
Considerate la vostra semenza:
fatte non foste a vivere come bruti.
[Bedenkt uit welk zaad gij gesproten zijt:
niet om als vee te leven schiep men u.]…
draalster (draaikont)
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
987 uw grei vergaart
genaak mij niet,
gij Brutus
gij onthoudt zich
van gemenstig gedrag
ik vertrouw nimmer
uw geplogenheid
slechts hervallen
in uw zwartigheid
is uw streven
onbekend zijt gij
met nederigheid
gaat derhalve hene
bij de aanbraak
van de avondlucht
toelichting:
draaikont
ook al was u nu
in hoge mate…
Politiek voor beginners
gedicht
3.5 met 25 stemmen
8.416 En dit hier liep ik in de oorlog op, ik was een scherpschutter,
ik schoot met scherp, waande mij een voorvader, mijn bleke
snufferd in alle soorten en maten. Zo ging dat in die tijd van
voor de nieuwsberichten, wie niet deugde kon bij het grofvuil.…
George...
hartenkreet
4.6 met 21 stemmen
2.243 Heerlijk om bij de klanken van Händel weg te dromen
Gedachten te kunnen verruimen als de oceaan zo wijd
Woorden druppelen als watermuziek op het papier
Dit gedicht aan het menuett suite no.3 G - DUR toegewijd
In een snel tempo fluit de klarinet in alla breve maat
De violen laten zich veroveren door het "Rigaudon"
Een volksdans uit de Provence…
Dof violet ...
poëzie
4.1 met 24 stemmen
4.317 Zo hoop ‘k dat, langs wiens geest mijn verzen glijen,
Alleen, in paren, of in lange rijen,
Schomm’lend op maat en rijm van hollands staal,
Dat hij de wind, die mij droeg, zelf hoort waaien,
En ’t fijn slieren en ’t heerlijk brede zwaaien
Voelt van zijn eigen stemming in mijn taal.…
Onaf hankelijk
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.300 Uiterlijk zelfzeker
haar frêle gestalte
slank en vlot gekleed
is ze innerlijk in vlucht
donkere ogen in
haar vaalbleke gezichtje
mat en zonder lichtje
Een jonge vrouw
al 22 zegt ze
met haar ouders
uit haar verscheurde
land gevlucht
halverwege haar
hechting
te vroeg van haar
geboortegrond gerukt
Haar man gevolgd
zoals het…
Zonnestralen
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
1.836 De vogels tjilpen vrolijk op de maat,
Alsof het altijd zo gaat.
Bloemen stralen van pracht,
Met stelen felgroen en blaadjes boterzacht.
Zij kust hem en ligt naast hem,
Zachtjes klinkt zijn lage stem.
Over zonnestralen en dromen,
Waarin ook zij ooit zullen komen.…
LACHEBEKJE
poëzie
2.8 met 9 stemmen
4.403 .'
Weet nochthans van maat te houen;
Onmaat stuit, het meest in vrouwen;
Lach, zo als wij ’t liefst aanschouwen;
Lach zo dat gij ’t nooit verbruit,
Niet te dartel, niet te luid,
Nimmer schamper, niemand uit.…
Poëzie te zot voor woorden, leeg gedachten
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
811 Voor paronomasie, anagram, palindroom
Terra vota jota jota mat miezer en mot
moeilijke rondelen, sonnetten en kreeftdichten.
Richt er tuinhuisjes voor op dan geniet de elite,
laat het letters sneeuwen, geniet van het gestuif.…
Slipje
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
1.450 'n beetje stond te dromen
zo'n kleine lichte sloggi
tussen al die zwarte heren
wél netjes neergelegd
dát hoef je mij niet meer te leren
ze lag daar bloot en kwetsbaar
maar zó keurig in de vouw
en plotseling besefte ik
hoeveel ik van je hou
ik aarzelde of ik haar
in die la alleen zou laten
'n slipje in haar eentje
op zo'n stapel grote maten…
Aan Oscar Wilde
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.424 Achter 't matte raam
Een grauwe plek, eender of de zon straalt
In lente, in zomer, één of 't najaar vaalt.
Wat is hier dag? Verneedring zonder naam.…
Volle maan.
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
751 De sleutel van ons oneindige succes
moet je niet onder matten verstoppen
Die moet je aan ons openbaren,
want zo komen we er niet,
zo zullen we nooit samenspelen bij volle maan
Kom, vertrouw me, ik reik je mijn hand,
dan pakken we samen de toekomst
Zie je het ook mijn lief, onze nieuwe toekomst?…
WONDEREN IN DOOD GETIJ
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
555 Het meer brult, schuimt woest:
zeilen, wimpel en vlag slaan
één trillende maat.
Voor het zwarte raam
staat een elektrische kaars,
gloeit sierlijk schokkend.
In de winterwei
liggen schapen knus bijeen,
herkauwen druipnat.
Twee zwarte schapen
stappen verwoed door struiken,
zijn ruig als bizons.…
Dragers
hartenkreet
0.3 met 3 stemmen
1.491 pak
die zich enkel verdrietig noemden
Een donkere kist, daarop ’t kleed
en letters die van hemels spraken
Uit niets bleek de wanhoopskreet
waarom ‘t meisje af moest haken
De stilte, die haast te snijden was
beheerste volkomen de atmosfeer
Weggegleden was ze in het moeras
elk voelde nu haar wanhoop weer
Vier dragers schreden in de maat…
VOORJAAR 1965
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
674 Ik kende de moeilijke jaren
verliet het speelse leven
wilde anders denken voelen
draaide 's zondagmorgens dikwijls
een plaat "Old Mac Donald had a farm"
de wijs ving aan _ slaande maat
zeisen welke zelf maaiden dansten
tussen vrije varkens en kippen
op een rijke boerderij zonder geld
waar het wereldlawaai
verstomde bij zuiver bijengezoem…
éénoog het tegenlicht
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
847 een stilleven in lood gedompeld
vertraagd
met kiezels in de schedel
is het improviserende
met vlokken in de wimpers
de hoge noot van de triomfboog
onder de melodie van de melancholie
de spanningsboog hemelshoog
over het wit van het muziekschrift
of vlijt het zich in de kantlijn
de cyclus van de aarde
knipperend met haar ogen
op maat…
Michael and his own sweet songs
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
757 ziel
glanzend
en dan weer uitgeput
het was telkens een blijde dag
overal
wanneer je terugkeerde naar
een nog grotere expressie
en alles wat mogelijk was
tussen vrijheid en componeren
tussen passie, romantiek en de ernst van ruïnes
between little clocks and lonely lanes of Ireland
“er is geen vergelijk, zo bevlogen
boven elke maat…
IK DENK AAN U
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.824 De hals, een blanke zuil,
gaat in ’t gedreven licht der tedere lokken schuil
die, fel doorschitterd, er de matte glans van doven:
Zo smelt voor ’t middagvuur de witte wolk. Zo laat,
wanneer de morgenbleekte in ’t eerste goud vergaat,
de lucht haar vochtig waas zich van de zon ontroven.…
DRAGERS
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.545 pak
die zich enkel verdrietig noemden
Een donkere kist, daarop ’t kleed
en letters die van hemels spraken
Uit niets bleek die wanhoopskreet
waarom ‘t meisje af moest haken
De stilte, die haast te snijden was
beheerste volkomen de atmosfeer
Weggegleden was ze in het moeras
elk voelde zo haar wanhoop weer
Vier dragers schreden in de maat…