1517 resultaten.
Winteravondlicht
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
520 Een nieuwe schemer
Zij deelt tinten en tonen
Dat is ware kunst.
Gedurende de avond wanneer zon ondergaat
in het luchtledige waar het aantrekkelijk en mooi lichaam
zich schuil zal houden achter het groen glooiende landschap terwijl het
puur licht tijd vrijmaakt om zich van haar creatieve en inspirerende kant te laten zien.…
Bouwen op een krijtrots
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.307 van schuim
Die zich rond en vol vertakken
Daar aan de rand van het azuur
Bouwen we een lemen hut
Een open wand van glas
Het kinderbed past in de hoek
Zoals de troon in een spiegelzaal
De zoon sputtert wat tegen
Als het dons klaar ligt
Om hem in te pakken
Een voorjaarsgeschenk voor morgenvroeg
Door een kier gluurt hij naar de schemer…
Tegen half september werd het
gedicht
3.1 met 32 stemmen
19.650 In een stenen kamertje
waar ze aan een zuurstof-apparaat geklonken lag
daalde toepasselijk de schemering.
Terwijl zeven verdiepingen lager
voor de deur van het ziekenhuis
een jongen en een meisje hoorbaar
afspraken de volgende dag te gaan zeilen,
kwam haar adem steeds langzamer, steeds zwakker.…
NEVELIGE AVOND
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
768 Langzaam daalt de schemerige avond
over een verlaten heuvelweg
Mistflarden hangen als rookpluimen boven de velden
en buigen zich over een heg
Als onder een wollen deken
wordt de wereld om me heen zachtjes ingestopt
Het is een andere wereld
die zich geruisloos aan mijn oog ontpopt
In de verte klinkt gedempt het loeien van een koe
ergens in een…
In memoriam
poëzie
3.3 met 9 stemmen
1.940 Hoe schijnt van avondstrand
Doods overkant
Lichter dan heel dit land van leven:
Zo twee jonge ogen sterrestom
Zien klaargeheven,
Dood, uit uw schemer om.
Gij hebt in blind bestaan
Uw oud geheim verraên:
Geen kan meer in uw duisternis geloven,
Nu ge die helle lampen stal,
Die heel de reis door schaduwdal
Niet zijn te doven.…
verstoorde stilte
hartenkreet
4.4 met 59 stemmen
1.972 Nevel ligt als een fijn zijden laken op de struiken
De schemer verliest onnavolgbaar het gevecht
De zwangere lucht van bloemen beroert het ruiken
De natuur houdt zijn adem in, voordat het iets zegt
Het leven ontwaakt in zijn allerdiepste pracht
De zon schijnt glinsterend op ruggen van druppels
Langzaam verdwijnt het duister van de nacht
Het…
Passie in stilte
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
3.179 een schijnwerkelijkheid waar gevoel overheerst
gulzig omarm ik warmte, overlaad hem met kussen
door lust bevangen verslind ik mijn gewillige prooi
rode nagels laten sporen na in zijn weke vlees
bevredigd, voldaan hoor ik hoe geluid
weer langzaam in mijn oren binnendringt
voeten stevig op de grond, ongenaakbaar, sterk
met op afstand in schemer…
De Veerman
gedicht
3.5 met 50 stemmen
40.384 Ik vaar altijd bij schemering
wanneer we lijken op elkaar –
je wilt onder mijn kap kijken naar mijn donderend licht.
Drink het water maar
van vergetelheid –
met de tijd doe ook jij je ogen dicht.
En als je ze sluit tel ik de buit
die op je lippen licht –
in mijn beurs zitten munten van allerlei slag.…
Een jaar in een dag
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
953 vallende bladeren zorgen voor schemering
en het licht van de bloemen is klaar.
deuren en gordijnen gaan dicht
en het mooie meisje met die jurk van haar
ze hangt het netjes terug in de kast,
en ik stoei op een bladerendeken met haar.
de winter is de nacht van het jaar.
de spoken komen op je af
en iedereen slaapt en kijkt zwaar.…
Tederheid, leg nu uw hoofd
poëzie
4.2 met 13 stemmen
4.687 . -
toen klonk er geluid op de trap,
een stap jong en rank als het licht;
voor de schemer van dit gezicht
week de duisternis van het vertrek.…
Haar naam ging hier voorbij
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.003 Ik verlangde zo naar haar
en naar haar naam die onvolprezen
zou verschijnen in de schemer
waar zij hemeldraden spon
langs lege straten waar ik ging
om hard haar naam vooruit te schreeuwen
als een lofzang op de vrede
die zij steeds in stilte zond
Er stonden mensen voor het raam
die mij terecht hebben gewezen
of het stiller hier kon zijn…
Depressieve Buien
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.340 De vermoeide haringman sluit zijn kraam
een dronken vent, wankelend heen en terug
zoekt vergeefse steun voor zijn slappe benen
Een oude fiets hangt troosteloos en verroest
met één wiel vastgeklemd aan de oude brug
bleek lantaarn licht wint aan kracht door schemer
‘n Druipende zwarte hond met een blafhoest
pist over mijn molières, schurft op zijn…
Zachte dagen
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.399 O, nu de dagen weer zo licht zijn en zo zoel,
Zo zonnezoel, zo zonnelicht, zo rijk
Aan vreugd in welig bosgroen; nu de vliet
Bezaaid is met het gulle sprankelgoud;
Nu schaduwlanen koel
In kalme schemer mijmervol
Zich allerwegen oop'nen; nu het riet
In fluisterbeving zoetlijk neigt,
De vijver waai'rend met zijn schucht're koelt',
De vijver zelf…
- Verloren Seconden -
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
571 met ongekende ledigheid,
had men kinderlijke verwachting
van schemerige spitsvondige donkerheid...
verloren seconden, die af en toe
volledig verdoken in het zwart gekleed
voorbijstreefden aan hun doel
om toch de sprong
van één enkele eigentijdse gedachte,
binnen bepaalde tijd, toe te staan..…
LOSERS
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
739 Die van 't land van Arabije
de granatenappels proeven
zonder dat van duizend tonnen
olie zij een drup behoeven
daar de schemerende zijen
sluiers hun begrip verduisteren
zodat noch de oliepijpen
noch de tienmaal uitgelegde
sommen die ze niet begrijpen
ze aan bank en tafel kluisteren.…
Wintermorgen
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.158 O, nacht en morgen vloeien traag tezamen,
Ontberen en genieten smelt ineen,
Maar nòg heerst over ziel en de verbleekte ramen
Het grijzen van de schemering alleen.
Dan doet een licht de schaduw zwarten en versnellen.
Warmer en driftiger golft 't ongeduldig bloed.
Door de gestrekte stilte tinkelen de bellen.…
Naakt en schuldloos ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
529 In een late schemering, in een voorwereldlijke
vorm, waar de dag en nacht elkaar omhelzen
vieren zij hun daad naakt en schuldloos in een
innerlijke omstrengeling van vele herinneringen.…
ZACHTE DAGEN.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
932 0 nu de dagen weer zo licht zijn en zo zoel,
Zo zonnezoel, zo zonnelicht, zo rijk
Aan vreugd in welig bosgroen; nu de vliet
Bezaaid is met het gulle sprankelgoud;
Nu schaduwlanen koel
In kalme schemer mijmervol
Zich allerwegen oop'nen; nu het riet
In fluisterbeving zoetlijk neigt,
De vijver waai'rend met zijn schucht're koelt',
De vijver zelf…
L1CHT-SPEL1NG.
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
868 De zacht-gelende lamp lijkt vreemd verlaten
van 't schemeren, waar zij de kern van was;
't wit licht slaat binnen! Zie, hoe bleek zij staat en
sterft in goudig gesmeul en grijzige as.. .
Maar jij, bij dit altaar, jij wordt een wonder,
mijn herelijke vrouw!…
Le monde à l'envers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 In de kerk waar een kaarsvlam
innemende tinten laat schemeren,
met zuilen en kazuifels vol heimwee,
daar klinkt nu een bamboefluit
vermengd met hoge orgeltonen.
Het Oosten neemt het voortouw en probeert
het vermoeide christelijke Westen te omhelzen.…
behouden huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 wonen in een kasteel
met voor iedere vlucht
een opgehaalde brug
alleen de kroongetuige
van het water onder de
oude brug dicht met kroos
van donkere wakken geweken
om daar lang herinneringen
vast te houden verdiepen
of in de traag schemerende
watervliezen te verliezen
thuis komen achter gesloten
muren met kleine vensters…
Avond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Genietend van de schemering die komt.
Een stille melancholie daalt neer
over een wat verdrietig hart.
Gedachten wijlen een ogenblik
over hoe het vroeger was.
Met een verlangen
groter dan de smart.
Geniet het moment zoals het is.
vergeet het oude zeer.…
Het magische uur
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
514 Hoe efemeer het wel is, uiteindelijk
nemen de kunstmatige lichtbronnen de kamer en
straat over, en ik, in stilte geniet ik na van het afgelopen moois
Dit is het wonder van schemering in al haar glorie; een nieuwe nacht is op komst…
In het afnemende seizoen
netgedicht
1.9 met 15 stemmen
350 De donkere natte grond
ademt zwaar onder de druppels van de
nacht, en in de grijze schemering ruik ik het ijle spoor van
gevallen eikels, een geur die echoot van dagen die ik nauwelijks heb gezien.…
Vertrek bij vroege zon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
301 kameraad
zijn blouse en zijn broek weer bij elkaar
het amoureuze gezicht staat strak
nu de realiteit weer onverbiddelijk is
er is geen bier meer om te drinken
alleen de geur van intieme lust
heimelijke stilte en verlangen
die zwaar tussen hen hangen
verlegen blikken ontwijken elkaar nu
alsof de mysterieuze zwijgtaal
alleen in het half schemer…
Witte herfstvogel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
193 De dag sterft langzaam weg in het kille, klamme riet,
een schemering die de horizon genadeloos omsluit.
Ik sta hier aan de rand, een schilder zonder doek,
die slechts de broze leegte van dit sombere water zoekt.
Daar glijdt hij door de damp, ongenaakbaar en alleen:
de witte herfstvogel, een eiland van marmer in de vloot.…
Droefnis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
902 Zoals onverzadigbare verlangens,
Beelden van eenzamen, verstoten uit
Een kilharde wereld,
Schemerend zweven over de
Grifgezaaide wegen van
Bedrieglijke vergetelheid,
Zo zoekt de immerdwalende droefnis
Naar verlossing uit haar
Eindeloos labyrint.…
Het Beloofde Land
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
3.115 Geroezemoes in schemerige gangen.
Gasten wandelen binnen in pofbroeken.
De avond gloort en bloost. Dat belooft.
We zullen de feestroes vangen
ergens in de sappen van het ijle hoofd.
Op het parket wacht de rechte ober
wanneer een straal de tekens leest,
gitaargeweld en trompetstoten.…
Dorst
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
914 Kruimels stillen de honger
tijdens deze schemerige dagen.
Dorst laat zich nauwelijks lessen,
bittere proppen in de krop.
Het noordzeestrand ligt gerimpeld en kaal
Tussen de tippelende meeuwen dans jij
vrieskou tussen onze kleren.
Uren zijn onze bondgenoot.…
Wereldvraag
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.020 Schemering der verdwaalde zielen,
ronddolend op deze aarde,
gevangen in de kleurenpracht van de hemel;
hoe groot is de liefde die ons allen overheerst?
Vraag het aan de bomen, aan de natuur.
Zij zijn wijs genoeg om dit te weten.
Doch spreken zullen ze niet.…