Alle inzendingen over traag

2249 resultaten.

Sorteren op:

De wereld van hiernaast

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
in het diepe rood van ondergaande zon buitelen kleine gnomen met veel plezier in de toppen van de bomen kobolden springen op de grond waar het eerste licht van de nieuwe maan traag tevoorschijn komt op de open plek van het donkere bos dansen elven en feeën op het zachte mos hun openingsrituelen oplichtend tussen vage lage struiken…
wil melker13 september 2015Lees meer >

De kinderen

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 633
de kinderen zijn weggebracht het is nog bijna nacht de opvang stil pas later in de school is er eindelijk de eerste lach het dagelijkse weerzien voor een lange dag waarin alles van hen wordt verwacht traag donkert een lome middag naar de avond toe ophalen met vermoeide groet in haastig warm eten smaakt de dag herkauwend naar…

Vlinderkind.

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 589
Ook zelden vertroeteld geweest hoor schattige kerel, wel erg bof Nog uren aftellend tergend traag, venteke verlangend naar je zuchtend of. Ik werd kieskeurig ook afwijzend, je blijft wel, levensding Toch zo schoon bij je te mogen toeven, knollig hebbeding. Tot zo dan Vlinder Kusje aan mijn kinder....…

De geur van hel

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 499
ik speelde met schaduw om de zon te ontlopen het rechtstreeks contact was mij voor even verboden zag licht in vele stralen traag neerdalen in het schimmig koel bos ik zocht het donkere op verbaasd over de vele verschillen in flora en fauna waande ik mij al gauw in een totaal andere wereld waar duister zonlicht als standaard verving…

Na het demasque

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
ik zag je spelen jij had de lach van duizend minnestrelen in een lieflijke variant een stem met minstens drie octaven die jij heel frequent afwisselend op liet draven ogen die traag loken met tranen van kinderen te vinden op een zigeunerschilderij jouw onhandig bewegen bleek een zegen voor de act die jij van nature speelde…

Een projectie

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 509
mijn stemming en emoties kunnen dragen tot alles weer verwaait maar de speelse wind was niet mijn vriend ook de zon verdween achter donkere kantelen zeilen klapperden woest schuimden golven tegen de klippen op mijn panorama kon ik wel vergeten pas later in het bedaren van de zomerbui kwam blauw weer vrij en gleden schaapjes traag…
wil melker12 augustus 2017Lees meer >

Opwaarts

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 509
De ontembare wilde in de woeste nacht, een trage winterpijn, hoop, die nooit zal smelten, alhoewel de wereld staat niet stil, maar niemand zag hem toen de duisternis zijn wezen kuste, de hemel nam hem terug en het onsterflijke is gewonnen: de liefde na de dood, waar niemand omheen kan.…

Gewoon winter

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 614
De witte vlokken fris Als bolle veertjes Dwarrelen ze naar beneden De mensen lopen traag Door de straten Glimlachen naar elkaar De winter is weder daar Door koelte Een rode blozende wang Daar een sneeuwbal Of je die effe opvangen kan Kinderen Die Spelen In het zware weer Met koude en warme handen Mooie vergezichten in de weilanden…
ebba10 december 2017Lees meer >

Overgang

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 455
daar de nacht vaak bij helder licht vele spinsels vervoert de schaduw op mij gericht het geruis onder mijn dak heeft de oren toegedekt, niet omdat mijn wil dat wenst maar omdat de slaap op eigen wijze een schone rust bevlekt terwijl de adem een wig drijft tussen gister en morgen als de dageraad wordt opgewekt en het bewust zijn traag…

Het geredde kind

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.179
Maar o de zee en o de droom Waar ik mij nog niet op bezinnen kon, Maar waar ik weg uit kwam zo traag, zo loom, Juist toen het mooist begon!’…

De muur

gedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.308
Een composthoop en, erboven, slierten traag vervluchtigende rook. Op het erf een kar met groenvoer. Groene halve staldeuren. En op de strakke, spiegelende beek lichtbruine vlekken, bladerdek. Roerloos wou je zijn, onbewogen blijven.…

Geurige sappen.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 553
Rode en gele bladeren gieren wild doorheen kleffe plassen Naakte hoge takken grillig spookachtig schril ook schor Zwarte droeve onheilspellende wolken kruipen tergend traag Universum ondergedompeld in kille duistere winterslaap.…

Treur niet langer om mijn dood

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.056
Treur niet langer om mijn dood dan 't trage dreunen van de droeve klok die tijding brengt aan deze lage wereld dat ik gevlucht ben en bij wormen dwaal: Neen, als jij deze regel leest, vergeet de hand die het schreef; om liefdeswil: Geen droefenis is mijn herinnering waard, als aan mij denken jouw zoete hoofd ontrust.…

de overkant

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 684
hij vergroeide met de tralies en het uitzicht op een blinde muur aan de overkant hij slaat zijn vuisten niet meer kapot noch trapt hij tegen muren in zijn oren suist de dood in tergend trage tijd torst zijn ziel een onuitwisbare last diepe rouw balt in hem samen als hij denkt aan dat ene ogenblik van volmaakt kindergeluk…
J.Bakx23 januari 2022Lees meer >

bakkeleien

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
hitte toen we jong waren het gras was geel en de insecten gonsden de mannen knikten opnieuw meer kan ik me eigenlijk niet herinneren uit die tijd ik weet nog sprak een ander dat jouw moeder een weerbarstige vrouw was ze wilde niet doodgaan de stille man zei: tranen op z’n tijd zijn goed maar ze zijn zo zout de ouden lachten traag…

monstertocht

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 498
bij de laatste grote stad van Brazilië ontbreken kaarten en navigatie volg het schuimspoor op het water wijst de lokale loods daar is de rivier het diepst we zijn nog niet eens op de helft van de reis roept de gezagvoerder hij geniet van de trage bewerkelijke terugweg de reis duurt drie keer zo lang met zeemanskunst en improvisatie…
J.Bakx5 december 2022Lees meer >

De tijd is nog zo kort

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 413
de foto’s zijn nog gaaf niet beduimeld of bekrast met onattente kruimels ze schuiven langs elkaar zonder al teveel misbaar door groot gezelschap nog is er vraag maar het zoeken gaat zo traag en dan blijft toch de herinnering ja die van toen als nu van vandaag zonder centje pijn want die status quo vindt iedereen wel fijn…
wil melker31 januari 2023Lees meer >

mist in de polder

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
het lijkt gewetenloos wanneer mijn stappen zich zetten op de vlekkerige paden die zich hebben verzameld tot een nest vol eerbied doch wel met een sprankel anarchie eigenlijk geen wonder, want in deze trage mist doemen telkens in deze niemandsland kathedralen op, derhalve dat deze al herkauwend door het met rijp belegde gras zich voortbewegen…
elze12 februari 2023Lees meer >

Regen, regen...

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 538
Maar lente komt, ze kan niet blijven wachten maar is geduldig en getrouw met onze aarde die kreunt onder ‘t gewicht van ons getreuzel en ons traag beminnen. Wie lacht er nu, wie zingt om ziel en zinnen en weet geborgenheid nog wonen in dit land?…
Adeleyd26 maart 2023Lees meer >

Teugelloos

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
mij eens, in deze vrijheid ik verword hier tot een muze van jouw dromerig bestaan spreek niet over later dan ben ik weg uit jouw tijd maar nu drijf ik op rimpels water, lichtblauw getint alsof de hemel mijn glimlach bemint ja, ik ben ik, ik voel me bevrijd als ik terugkeer naar het stenig strand tril ik over mijn hele lijf door een trage…

LAIS CCLXVI

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
Streng de nacht bekruipt de trage wanden en zon bloedt uit in wazige randen. De peulen der graven barsten open in het wit van de maan. Lijken lopen doodsdronken het dorp uit, de velden in. Etter komt uit de lijven gelopen: de wereld is wonde, waan is haar zin.…

Politiek in de sport

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 322
In velden waar de sport zijn glorie vindt, verstrengelt zich de macht, zo stil en traag, als wolken boven het veld, maar o zo vaag, een spel dat niet de echte winnaar zint.…
Johny Donovan23 september 2025Lees meer >

Consumptiekwab

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 508
Vat het in de hand voel het aan de tand laat het op uw tong smelten uw kiezen traag malen vat dit alles dan samen in l'écriture automatique kies voor doorsnee waren gewoon basale namen Echter!…
Maxim30 november 2025Lees meer >

Ongefilterd

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 204
Te traag voor wat hier gebeurt. Dus corrigeer ik niet. Ik laat het gebeuren zoals het zich aandient: onaf, onveilig, ongefilterd. Helderheid is een vorm van verlies. Ze maakt iets af dat nog niet klaar was om te verdwijnen. Poëzie is daarom geen taal. Het is wat overblijft wanneer vorm nog niet durft te kiezen.…

Rattenkwaal

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 290
Zwarte kraaien stijgen hemelwaarts de zomer laat zijn lome lucht vallen over de daken van de huizen in de vallei die zich groen uitstrekt in de diepte van donkere schaduwen van bergen die almaar hoger lijken in jouw brein je kust haar omdat ze jouw vrouw is zij weet dat jij steeds haar man bent traag in de wildernis van dromen je hebt…

De snelheid van de tijd

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.233
Een wals wentelt traag over de platheid van het asfalt. Rijen blinkend blik markeren de druk van de tijd. Blikken van oneindigheid aarden in de overlast, onwetend of de snelheid de tijd wel volgen kan. Is dat dan de strijd, de strijd van deze tijd? In het trage spoor domineren blikvangers als koningen.…
Jan Hertog13 oktober 2009Lees meer >

Stille ochtenden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 623
Ze legt haar ziel in de kom van haar hand, duikt rustig in de stroming van het moment als een kind vol verwondering over beelden van traag winterende en zomerende jaren, niet vanuit haar denkende hoofd maar vanuit een oeroud zielsweten. Er is iets zachts, geruststellend dat haar raakt en als een deken over haar heen valt.…
Katty wijns14 augustus 2025Lees meer >

Sjamaan van Nix

netgedicht
2.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 427
Hoe tergend langzaam loom en traag zinkt fluisterzacht de blauwe hemel in de pasteltintwaaier van de dagelijkse twilighzone Hoe breekbaar is het valse licht in 't transparante zilte nat doorweekt de schim van 't veerse gat de haringvliet de diepvriesman de grevelingen biesboschstad Bent u die fluisteringen en 't gezwijmel van…

50 plus

netgedicht
3.5 met 98 stemmen aantal keer bekeken 19.598
prodepressiva) ik tel de groeven in mijn droef gelaat vervolgens tel ik ook mijn grijze haren veroorzaakt door het aantal crisisjaren mijn lichaam is in haveloze staat een oud, geheel versleten apparaat dat zelfs de laatste hoop heeft laten varen nog even en u mag me doodverklaren want ook m’n geest is reeds ten einde raad een oude man, die trage…

Den Haag 1863 - De Steeg 1923

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 838
we vonden het verleden rond zijn zerk een grijze gids sprak wonderschone woorden die bij de ons ontvallen schrijver hoorden ontstegen aan zijn nagelaten werk in trance zag ik de zware steen bewegen en trage klanken rolden uit het graf: ‘het was te kort, m’n taak was nog niet af dus luister nu, ik heb te lang gezwegen’ ‘vertel ze wat ik nooit…
Daan de Ligt17 november 2003Lees meer >