2490 resultaten.
door mijn schuld
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.125 vergeef me
ik kom van jou geen afscheid nemen
dat heb ik al te vaak gedaan
met handen als vuisten
met volle strot
ongeslikt
vergeef me
ik wil je laatste woorden niet horen
galmend door die hoge zaal
het glas niet vrolijk heffen
nu je van ons weggaat
helemaal
vergeef me
ik trek liever naar die zomer
de dwaze herinnering aan destijds…
oorverdovend aanspreken
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
540 zij hebben nog iets van die oude boerenwijsheid:
woorden wekken maar voorbeelden trekken.
misschien, onbewust ,zijn ze geïnspireerd
op die oeroude bijbelse zinsnede:
geloof zonder de werken
is door als een pier!
die werkers van het eerste en laatste uur
zijn voor mij :
vuurtorens:licht in de duisternis.…
Slapende vrouw
poëzie
3.2 met 4 stemmen
3.548 De onrust en de lichtbewogen
ontvanklijkheid van hare trekken
zijn weggewist en overtogen
door maanlicht, dat in zachte plekken
gestort ligt over kruin en peluw —
en dekens die haar slaap bedekken
welven het maanlicht tot een landschap,
een keten die zijn tere bekkens
van zilverglans doet overstromen —
hoe lieflijk droomt het hoofd daarboven…
In limbo
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
508 Als achter ons de poorten sluiten
strijken we neer een ieder zwijgend
het stroeve licht ons lot beklijvend
in dit godverloren oord
we trekken soep van oude botten
staren elkaar in starre ogen
het is alsof wolken vonken stelen
uit onze kruinen, wijd geopend
weigert de nacht de zucht naar sterren
en sterven gebeden op dansend vuur
van vers…
Zee dagend leven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
847 Zelf de zee zijn, een donker bed
waarin de pijn zich keer op keer
verheft als een golf en ingebed
het zand bedekt met rimpels
rimpels die vraagtekens trekken
achter vragen van hoe het gaat
op een gelaat waar je jaren leest
een levensboek zonder woorden
zeldzame woorden strompelend
uit dromen van de nacht,
als vuursteen je gebeente splijten…
De ploegers
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.296 De trotse paarden trekken
het glimmend ijzer door den grond
en doen met kluiten, mals en rond,
de akker zich bedekken.
Eén man staat aan de ploeg
en één ziet, dat het recht gaan zal,
en beiden hebben zij aan al
hun aandacht niet genoeg.
Dan komt het tot een draaien,
de wijde zee van klei weer in.
De paarden houden even in.…
Permeabel
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
582 Ik trek de onkunde naar me toe – (krank)zinnig
zoals je een kapot geknuffelde knuffel,
koude krentenbol, kater of aspirine
nog wat dichter naar je hoofd brengt om troost
te bekomen.
Verdwijnen.
Vergaan. Vergeten worden.
Wegsterven in onbemind gemis.…
Flarden van Vivaldi*
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
3.715 Een park om me in terug te trekken:
een man liefkoost zijn hond, een vrouw haar kind.
Flarden van Vivaldi in de herfstwind
doen mij goedheid in de mens ontdekken.
De zon die mij aan het Retiro bindt,
weet slinks het mooie weer op te rekken
en even de illusie op te wekken
dat de tijd echt stilstaat, mij niet verslindt.…
Meldpunt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 ze klitten in bedompte roversholen
en bezigen de liederlijkste taal
hun normbesef is nul of marginaal
ze dragen messen, erger zelfs … pistolen
ze slapen in de goten en riolen
ik noem hun trek naar hier catastrofaal
noem mij maar dom of rechts en radicaal
ik haat die lui als hondenpoep aan zolen
je ziet ze vaak in kroegen samenscholen…
opkoppig huis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
669 trek in pindakaasjam
in mijn melksoep
mijn poep
pak ik netjes in
en leg het in de linnenkast
nou een sigaretje
lief waakvlammetje
ontvlam mijn stickie maar
wil je niet?
dom dommer domst
een sigaret plant je
in verse aarde
hark gelijk mij toupet maar
waar is mijn bed?
ik wil naar bed, mama?…
Waar ik naar verlang vandaag
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.638 een frisse zomerjurk te dragen
met blote schouders, een uitgesneden
hals en rug en vooral goed
los om de heupen
waarmee ik dan de tuin in loop
de zon schijnt warm, maar de wind
houdt het draaglijk en brengt
de jurk in beweging en dan
ben jij er natuurlijk ook die
de jurk al even mooi vindt en samen
trekken we hem uit en hangen hem
aan…
Dat ik er nog toe doe
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
561 zichtbaar voor hen onzichtbaar
Geworden, aan het licht onttrokken
Door schaduwzijden die zij mij maar
Al te graag wilden laten aanleunen -
Toch hadden niet zij het laatste woord,
Maar heeft het licht mij teruggeroepen
Dit leven in, en word ik wakker
Met het vrolijke gesnater van ganzen
Die hoog boven mij hun eigen leven
Achterna trekken…
Niet mijn wereld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
654 Deze wereld is niet van mij
Hier ben ik niet thuis
Met mijn laatste stukje zelfrespect
Trek ik de deur achter mij dicht…
De spuit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
574 spoken
door mijn gespannen geest
op plaatsen waar ik in
mijn jeugd ooit ben geweest
ik heb hun angsten
en waanzin gekleineerd
tot een niet meer weten
in verschrompelend vergeten
ze zijn weer opgedoken
in mijn nieuwe vriendenkring
heel gedienstig en voorkomend
als in een nieuw begin
ik voel de sfeer veranderen
in het verharden van trekken…
Superdieren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
510 Ze trekken loodzware koetsen voort.
Dat zijn de superharde feiten,
die niemand heeft verzonnen.
Toen vlooientheaters nog bestonden,
ging het met de vlooienstand nog goed.
Vlooiendirecteuren gaven ze te eten,
met hun eigen mensenbloed!
Mensen achten zichzelf machtig.
Vlooien noemen ze ongedierte.
Verdelgen vinden ze fijn.…
Open
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
648 een novembernacht
waarin wind opsteekt
niet wil gaan liggen
Het duwen en trekken
wonderwel gelukt
de takken naakt nu
zonder enig opschik
Het goud
dat uit kruinen
wordt geblazen
met windkracht zes? zeven?
Zonder herfstkleuren
valt niet te leven
herfst sluit haar boek
de omslag wordt je
door 'n windvlaag....…
Door het geloof
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
724 langzaam trekt de stoet langs beukenhagen
om haar naar de plaats van rust te dragen,
meelevend trek ik jas en schoenen aan.…
Ochtendlijke peptalk.
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
822 vanwaar die rare trek op je gezicht?
Wat heb je nu alweer voor doms verricht?
Je oogt in elk geval niet uitgeslapen.
Ik wil dat je meteen deemoedig zwicht,
probeert om al je moed bijeen te rapen,
al ligt je hersenpan op apegapen -
hoewel, ze was ook nooit een zwaargewicht.…
In die magie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
533 je keek en voelde
aan de materialen
zag mooie en
onafgewerkte kanten
liet je gedachten gaan
in die magie haakte
ook je hart vaak aan
veel vormen waren
al bekend in het circuit
van creatievelingen maar
jouw idee was vaak
toch even meer in kleur
en ontwerp om blikken te
trekken met een verbaasd aha
schitterend was jouw
uitleg over…
Snelsonnet (oproep en hint)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
565 van je kritiek
in lyrische coupletten
en wat dies meer zij: je repliek
als commentaar door jou verwoord
- een hint -
Zes regels, een repliek of een bewering,
abba cc in eindrijm, heel koket
als statement in vijf jamben neergezet
en ter vermaak bedoeld, maar ook ter lering
Mede namens Nemo zeg ik dan
'wie de schoen past, trekke…
Afscheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
668 In de oude kerk namen we afscheid,
we voelden de kilte langzaam
in onze broze botten trekken.
Eén keer keek ik achterom
en zag jouw noordse blik.
Ook vandaag zal ik verpulveren…
want jij kan niet vergeven.
Je zwijgt me dood,
je kan me echt niet harder slaan.
En ik kan niet vergeten.…
Die grijze mist
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
575 Elders trekken dagen de natuur weer uit het slob
dat is iets waar ik regelmatig over fantaseer.
Ik heb een tijd niet over de natuur nagedacht,
heb tijdelijk last van een ontembaar hart,
een die mij zowel vreugde als verdriet bracht,
de rouwtijd is nog niet geheel vrij van smart.…
De Bevrijder
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
579 De winter is voorbij, de mannen willen actie
als rammen zonder ooien en zonder herder
Bij het vismeer beloof ik hun koning te zijn
Het kost een vermogen, dagelijks
voeren karren brood en vis aan
de veldtocht begint, we trekken op
door de buitengewesten
Op de Zalvingsberg bij de hoofdstad
kamperen we tussen de olijfbomen
De heilige giet…
Jij bent mijn stem
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
438 staan
waar waarheid versmelt met dromen
zo ben jij naar mij toe gekomen
zeg niets wat overbodig is
fluister alleen over
wat ik zo ernstig mis
jij bent mijn stem in wat je zegt
daarin heb jij mij uitgelegd
jouw woorden heb ik goed begrepen
ik zal niet langer eenzaam
met mijn eenvoud dwepen
er ligt een geest in jouw geluid
waarom trek…
Misdadige roeiboottocht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 denkbeeldig
mee
op naar
Reeuwijkse Plassen
fascinerend minder
gigantisch als
oceaan en
zee
een huichelachtige
eendenjager terstond
een lokeend
krijgt een
koord rondom
enkels naast
hem een
luid blaffende
hond
zeer onschuldig
moet hij
de zwevende
vrije eenden
roepen enwel
een tocht
naar de
dood
sommige jagers
trekken…
Daar zijn woorden voor
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
414 Verschillen trekken grenzen
en daar zijn woorden voor:
baby, kind, man en vrouw
rood, bruin, geel, dom en slim
zwart, wit, landgenoot, barbaar
We weten er alles van
er is een reden
dat wij onschuldig en
anderen daders zijn
Daar zijn woorden voor
en ook antwoorden: straf, pest
crash, bommen en granaten
doodslag, jacht, gas en brand…
Polderen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
661 Het waterschapsbestuur is van ons allen
Van boer en burger, stedeling incluis
Geborgde zetels horen daar niet thuis
Die feodale trek dient te vervallen
Het is van groot belang voor de natuur
Dat waterstanden in de bodem stijgen
Om rijkere schakeringen te krijgen
En ook weer vogelrijkdom op den duur
Dus kies partijen die daarvoor gaan strijden…
Nachtpauw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
367 kabbelt water in het donker
van de kloof tussen de bergen
hier en daar vuurvliegjes
die willen seksen, ze dansen
voor me uit naar de baai
het water is nog warm
zoals toen ik kind was
met mama in bad
haar zachte lichaam
de zoete lauwe lucht
die ik nog kan ruiken
in het licht van de maan
ik spreid mijn armen en benen
als een pauw
en trek…
Het laatste uur
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
909 als in de winter van haar leven
het laatste uurtje bijna slaat
als ze in gedachten even
terug naar vroeger gaat
dan trekken er veel beelden
aan haar geestesoog voorbij
ze heeft er veel verzameld
het is een lange, lange rij
ze leefde vele levens
een kind groeit naar volwassenheid
als ze aan haar leven terugdenkt
kwam er veel precies…
Zomer aan de vaart.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
629 Nu de wind is gaan liggen
en de stad weer ruikt naar oude giraffes
trekken we ons terug in ledigheid
en koesteren de zomertijd.
Geef ons een hangmat en een wahwah gitaar,
sierlijke meisjes met lang krullend haar,
geef ons een plekje aan de mythische vaart,
we hebben zo lang voor mooie dagen gespaard.…