15546 resultaten.
Gebarentaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
529 Zij zijn de tong die
taal uit, en spreken in alle
landen.
Met mijn handen benadruk ik
onvermoed wat in mijn binnenste
onstuimig broedt. Zij die de slip
op de tong doen stranden, vinden
troost in de taal die gebaart met de
handen
Met de handen spreekt men de
waarheid door de tong taal nimmer
aan woorden gewend.…
zwemmen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
623 laat me zwemmen in mijn taal
want daar ligt mijn deemoed
uitgerekt als een elastisch
verhaal zonder een iets
van dynamiek of een clausule
van iets wat altijd tot niets zal leiden
mijn taal, mijn eigengereide
persoonlijkheid heeft het
zich als een autodidact
eigen gemaakt en met
metselen en voegen
tot een stenen obelisk
gebalsemd om de…
Dit ben ik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
145 Wat is brutaal
Is dat een andere taal
Of is dat
Je eigen verhaal…
Mode.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.131 Een plaaggeest en een vleieres,
Met rozen op de wangen;
Een dartel ding - een oude bes,
Al naar de bordjes hangen.
Een pijnigster van lijf en leên,
Een bron van vele kwalen,
Een engel vol lieftalligheên,
Een zon met tal van stralen.…
Handschrift
netgedicht
3.2 met 29 stemmen
2.016 Zij laat ze vallen in een glas
en voegt ijsblokjes toe
herschept de tijd en geheugen.
Zo is het niet geweest, zo
zal het ook nooit zijn
het lied van verloren woorden
verdwaald in vele wegen
die aarde zijn ontstegen
uiteindelijk hemel zullen zijn.…
Ouder
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
4.938 Geheugen zacht bekleden,
met spijt en met plezier.
Waar eerder werd ervaren,
gevoeld met lach en traan,
Koel je nu zonder bezwaren,
de hitte is gedaan.
De pure eerlijkheid die je wilde geven
verdwijnt, je wordt wijs,
En helaas kleurt ook jouw leven
Niet wit of zwart maar grijs.…
opfrissen
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.882 ik dweil mijn geheugen
met een sopje amnesie
schrob de herinnering
weg in de tijd
ik hoop dat het water
de sporen zal wissen
die jij achterliet
maar mij nog verwijt
ik schoon mijn gedachten
van loze beloften
krop de frustratie
niet langer op
ik leeg de emmer
vol onzuiver verleden
dat langer dan goed is
de put heeft verstopt…
bron
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
894 Zijn ogen nors
Zijn neus glimt
Zijn wangen fors
Zijn mond wijd open
alsof hij alles
in zijn geheugen prent.
Hij aarzelt niet
en braakt liters water,
terwijl iedereen het ziet
spuit hij onverminderd voort,
de sater.…
Bijgekleurd
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
542 mijn winterkapstok hangt hier vol
van beelden uit een lang verleden
als mantels van een warm geluk
in deze wonderlijke wereld
verdwijnen zelfs de diepe sporen
van liefdes koud als ijs
hoe snel verandert nu in het geheugen
de kleur van de herinnering
zoals de parel doet met wat ik draag
zo kleurt de bedding iedere stroom
van wat er was…
Achter de chaos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 dit leven overheerst,
Waarin geen lijn of vorm meer te ontdekken valt,
Waarin gedaanten vormloos in elkaar overgaan,
Bevinden zich de woorden van een heldere geest
Die nauwgezet aanvoelt dat alles dat is geweest
Alleen maar kan worden weergegeven in dit gedicht
Waarin woorden alleen nog beelden zijn op schrift
Voor eeuwig in mijn geheugen…
Banaan-etend
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
516 Binnenin mijn hoofd
trilde en schudde
mijn geheugen van links naar rechts
De tennisbal verloor
ter grootte van een pingpongbal
een deel betreffende korte-termijn
Haren op mijn hoofd
zijn, licht-uitgedund, gebleven
Twee banen verloor ik
terwijl ik nu, 50-plus
de zorgverzekeringsbavianen
mijn hoofd schuddend, uitlach…
HET GESCHENK
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.171 wat schenkt ons
de grauwgrijze winter
ze laat ons even in
ons geheugen wegzinken
net niet verdrinken
en laat ons voelen
hoe het straks weer kan wezen
en laat ons uit de opgeslagen
kleurrijke herinneringen lezen
zodat we wat komt ten volle
zullen waarderen
misschien is dat wel het geschenk
dat door haar is gegeven
die grauwgrijze winter…
wankel evenwicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
119 mogelijk waren we eerder al
tegen ons weerzien aangelopen
maar het geheugen gaat vaak aan
de haal met beeltenissen
enfin, we plukten onze dag en
besloten al plukkend te vertrekken
naar een samenkomst, mochten we
alsnog ieder van ons verlaten
om onderweg mee te voelen
plaats te geven en lot te bestemmen…
dichter bij het vuur
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
508 dichter bij het vuur
smeedt metalen taal aaneen
laat woorden vonken
de taalsmid verbeeldt
blaast het leven in ijzer
zijn witheet geheim
de meestersmid gloeit
hamert op zinnen van vuur
neemt taal in de tang
laat talen branden
temt gloeiende taalijzers
vuurvliegjes dansen
boven een vuurzee
zweven liefde en de dood
dichter bij het…
nimmer meer
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.015 op een dag als deze
zou de zee
je zomaar terug kunnen geven
aan het meisje
met de droeve ogen
zij wacht en weent
je zou er zomaar
kunnen zijn
met geroffel op de deur
zij zal je omarmen noch
jouw hart kunnen verwarmen
om genade schreeuwen
zeeman, o zeeman het is beter
dat u rust, keer nimmer, nimmer meer
terug naar Hollands kust…
En dan nog iets (5)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
894 Voor hen
die voordelig verwijzen
wat ze moeten weten
Daarbij driemaal verhuizen
zonder brand
Zich in weelde terugtrekken
in een Hollandse kaas
Ik ken ze
Zonder dat ze me zoeken
Ze kunnen zelf(s) niet lachen
om hun eigen leugens
Ik vind ze
Zonder dat ze me zoeken
zal ik hun namen noemen
Voordelig bewijzen
wat ze moesten weten
Ze zullen…
Veilig schuilen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.220 We zijn besloten door Hollands weer
in uitgaan komt zo de klad.
De wind die rukt mij aan de haren
de hond zelfs houdt zich stil
alsof we mijlen van elkander waren
stroomt water dat niet over-bruggen wil.
Ontmoeting per mail in het hier en nu?
is mijn betrouwbaarste paraplu.…
'Nep'
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 de wereld
wil bedrogen worden
Het zijn
niet alleen
'de witte boorden'
die bedriegen
Het is jokken
halve waarheden, leugens
liegen...
alsof 't gedrukt staat
We zijn
'aan de maat'
hoe......
nu terug te keren
in Holland, klompenland
waar alleen tulpen?
de akkers.....
achter de duinen kleuren.…
Zie de vlag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Geen vijand krijgt Holland
klein. Want voor rood wit blauw
in top moet men een morele winnaar zijn.…
XXIII - almelo - 1915
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
757 in stad hardenberg
geen dak meer boven je hoofd
op hollands ondiep
pleurend pleuritis
het hoge woord van pleuris
springt er huilend uit
verhoogde vatbaarheid
in het zuidelijk grensgebied
niet waakzaam genoeg
binnen de singel
bang voor tuberculose
een gast in de stad
een witte villa
de vogelgriep van buiten
in de tuinaarde…
Meer niet
poëzie
4.0 met 9 stemmen
2.120 lach, een lied
Meer niet
Ze ging van 'n bar naar een souper
En van een tea naar een diner
Een lichte, lachende kokette
Met wufte weelde van toiletten
Ze wekte haat of sympathie
Hier dweperij, daar jalouzie
Haar eigen hart was nooit van slag
En tikte als iedere dag
La-la
Ze was een lach, een lied
Meer niet
Nu is zij moegedanst en oud…
Als ik voorbij kwam lopen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 Als ik voorbij kwam lopen
hielden de kletswijven zich
opeens oorverdovend stil.
Als ik doorliep ving ik
nog net op dat ik dat jong
was dat zijn vader niet kende,
dat ik dat jong was
dat voor zijn leven getekend was -
en dat was zo, door hun tongen
was ik getekend.…
Subliem intiem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 d' Adelaar kruist het fraai-
e vliegtuigspoor
en de zon zakt in de Adri-
atische Zee
d' Oude Stad slaapt...…
Tijdfeit
snelsonnet
4.4 met 10 stemmen
631 Ook oud en nieuw maakt van verloop gewag
Al wat begint beweegt zich naar een eind
Een jaar, een eeuw, ons leven is omlijnd
Duurt van de eerste tot de laatste dag
Maar één feit troost me, maakt zelfs blij van zin:
De meeste tijd zit tussen beide in!…
Heterdaadje
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
504 Langs de Langeloërlaan
bij de Mees & Hopebank
zag ik Noes met Japik struinen
vilten hoed met druivenrank
Deed niks onder voor Piet Paaltjens
c.q. François Haverschmidt
maar z'n kruin oogt al wat kaaltjens
en z'n brein is een vergiet
Liep stomdronken laatst te zwalken
's nachts op een onchristelijk uur
moest zo nodig op een muur
heel…
Theezakje
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
490 tekst label theezakje
van restaurant op hoek,
knooppunt
van herinneringen en gevoelens
hier in alle rust enige klant
Uitzicht op zonnige hemel,
oud pand, kinderspeelplaats,
trams behangen met reclames
ouders met fietsbakken
vol kinderen,
oude lantaarn
Concluderen dat er niets
geen pijn, verdriet
integendeel,
alleen levendigheid…
Maar nu nog even niet
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.681 Haar handen openen zich naar het hemeldak
zij groeien naar de lucht.
Haar onbevangen mond proeft
zinnenstrelende smaken van oneindigheid.
Het zonlicht koestert de hongerige huid
haar ogen volgen een vogelvlucht.
De onverstoorbare tijd verlaat de zomer
het tanige lijf kromt zich nu de winter komt.
Zo bedachtzaam stromen de woorden
uit…
Getekend beeld
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
332 D’eens getekende gekende vormen
Vormen een eertijds beeld
Van ’n oude foto, vergeeld,
Verdwenen in eer gewoede stormen.
In die foto keer jij weer
Door de vingers van mijn hand,
Een getekende keer,
Uit ’t niet-zijn aan d'andre kant.
In ’t hier ben jij niet meer,
Alleen slechts in dit broos verband.…
Onder de herfst
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
352 Een rap tempo kon hij niet meer inkopen;
nu dolen gestrompel, verdriet en leer;
zijn oude huid komt nog niet in verweer
en blijft op een voorspoedig herstel hopen.
De winst kon men hem niet meer uitreiken;
het leder zag enkel met een betraand oog
en verliet nog af en toe zijn woning.…
vederlicht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
441 en nu nog maar
de woorden in gedichten
ten onder laten gaan
alleen nog maar
luchtig schrijvend
niet bezwaard met woorden
vederlicht
het lichtend duister
binnengaan…