1536 resultaten.
Mijn vriend
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
4.907 Erger nog: je draait het om met je rappe tong.
Wees gelukkig buurman in je eigen geloof.
Voor jouw woorden ben ik van nu af aan doof.
Zo als je zelf zegt: je wil niemand vergeven.
Oke dan laat ik je nu hetzelfde beleven.
Je bent verbitterd, dat komt door je vader.
Want hij is schuldig, hij was zo slecht.…
Definitief
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.247 gezicht aflas
dat iemand jou van mij beroofde
doofde ik mijn weemoedzang
en volgde stil de weg met jou
de lasten dragend, vol van trouw
langzaam maar zeker minder bang
berusting kroop nu door mijn leven
in al die keren zonder jou
omdat ik zeker weten zou
nimmer werd jij van mij verdreven
dan op een dag, zonder verdoven
voorspelden tongen…
Die achternacht kwam ik mij tegen op een plek
gedicht
2.2 met 21 stemmen
13.218 Ik liet mij
voor wat ik was; het had geen zin mij het zwijgen
op te leggen, ik was berstensvol op mij gebeten
en toen het eenmaal ochtend was
zag ik mij als zo vaak in tongen terug
als het legioen dat vreemden streelt.…
VERLOREN
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
655 met soepele spieren,
zichtbare kracht van een sterk lichaam, zo mooi,
ik sterf nu, omdat dit vluchtig, mooi moment,
vol verlangen, vol ijlheid, getekend door dit uur,
verandert, wijkt, voor eeuwig verstikt, verdwijnt,
ik weet te goed dat herinnering bitter smaakt,
en bitter proeft, ja, scherpe scheuren trekt langs
het zachte vlees van de tong…
Moeder Aarde en de mens
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
656 kuilen
verscholen in het wegdek
wie struikelt er nooit
die zich weer zal oprichten
en verder gaan het eigen pad
dat leven heet
hier vind je wat
daar laat je wat
altijd zijn er vrienden
als mooie bloemen
ze verwarmen hart en ziel
koele beekjes
om je te verfrissen
of je bezeerde voeten
in te wassen
zoetigheid is er wat smeltend
op je tong…
Nachtlied, afluisterbaar
gedicht
3.5 met 58 stemmen
16.769 Op de drie loskomende tongen leg je een lijstverhaal
waarin je beter wel dan niet wordt opgevoerd.
Ken ook hier je hoekplaats, buiten hun toedoen, zolang de nacht
in ouvertures je aan het opstrijken is.
---------------------------------------------------------------------
uit: 'Ringelorend zelfportret op haar leeuwenhuid', 2005.…
terugkeer van de clichés
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
772 Het evidente is gegeven, de wereld een speeltuin
armen en benen afronden in het gesprek
al was het het verbeelden van een krekel
ijlend en een tekort aan ledematen
het uitmonden in de ander of er aanstranden
het is iets wat je kunt leren op de punt
van de tong en wat bereidwilligheid
of een zacht geloof in de oude parabels
het soort verhalen…
- Harde woorden hebben honger -
hartenkreet
3.0 met 29 stemmen
855 De gezichtjes en de volle lippen zijn gebarsten,
smachtend likken de droge strelende tongen
en hebben dorst.
De zongebruinde glimlach dapper vertrokken,
tasten ruwe handen uitgestoken,
naar de vuile brokstukken
in het donker van de werkelijkheid.…
- Stenen volk -
netgedicht
4.3 met 40 stemmen
542 De gangen des levens om die niemand iets geeft,
dragen fijne zilveren maskers, opgerichte stenen
voortekenen van de smeltoven van de natuur,
vertoonden zich als tongen van vuur,
met doordrenkte gouden opschriften,
kunstzinnig ondergedompeld door de geest
in steen gehouwen en uit hun eigen wereld getild.…
De man die niets meer was.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
942 Zonder tong en verstand.
Nooit meer bezat hij nog het verstand.
Altijd bleef hij een idioot.
Nimmer meer had hij verstand.
Altijd bleef hij een idioot.
Hij werd door de mooie meid geworpen in de poel van het gewormte.
Mooie zondige danseressen zagen hem niet en vertrapten hem.
Oh wat deed hem dat pijn.…
Mevrouw de microscoop
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
550 Je morst met jam
Je strooit over de tafel met je keukenzout
Je liegt met je tong
En je bewaart een geheim voor mij
Ach lieve mevrouw de microscoop.
Met je lampje schijn je naar mij.
Je peutert met een mes, je snijdt mijn ziel aan stukken.
Met je jaloezie achter de sluiers .…
Die achternacht kwam ik mij tegen op een plek
gedicht
3.6 met 5 stemmen
7.069 Ik liet mij
voor wat ik was; het had geen zin mij het zwijgen
op te leggen, ik was berstensvol op mij gebeten
en toen het eenmaal ochtend was
zag ik mij als zo vaak in tongen terug
als het legioen dat vreemden streelt.…
1969, scènes
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
889 spurt aan grensplaatjes van dorpen,
wind op kop, tong bijna tussen voorwiel
toch gewonnen. (voor u lieve meisjes,
voor haar met die mooie…) na finish
geen blik, geen zoen. tactiek gefaald.
eerste kennismaking met miniatuur hartenpijn.…
dream
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
501 niet zo een waar je diep in kijkt
en dat bij leegte het lijf draagt van een bol
op een dunne haast platte ronde voet
en gevuld, toch wel ten dele, zoals het hoort,
het geluk verrijkt met eerst haar geur,
later de smaak en dan afronding op de tong
die met goud iedere herinnering bekoort
of morgen, zo is zeker, mijn weg voor onheil
behoedt…
Bij het ontwaken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 Verliezen minder erg dan verloren
een droom ontmoet die even blijft
bij het opstaan en dan vervliegt
naar de wereld van ontstaan
Niet meer weten of in de droom
gesproken, gezucht en ademgehaald
in kleur of zwart-wit , vice versa
van mannen, vrouwen en kinderen
Er kwam een appel in voor
een wurgslang in een boom
Een gespleten tong bewoog…
Uit je schulp
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 Soms zie ik in gedachten op een lange ijzertrap
Die wentelend omhoog gaat naar Elysisch wonderwel
Mijzelf op treden treden als een gave oesterschelp
Ik voel hoe in verborgenheid in mij de parels rijpen
Langzaam puur ik korrels zand die landen op mijn tong
En in het duister oergeweld van weekdierengedachten
Dring ik langzaam dieper door tot…
Mahakali
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Extatisch demonenbloed slurpend, dronken,
naakt dansend, stampend ten strijde trekkend
tegen onzuiverheid, disbalans, Mahishashura,
ten einde de ijzeren tijd te behoeden voor prayala
door bewustzijn, inzicht, moksha; haar witte tanden
bijten de rode tong tot bloedens toe;
Bhadrakali Kalimata.…
Okselfris kakelvers
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
525 Eh bien, mon grandseigneur
ik drink met volle teugen
graaf diep in mijn geheugen
nee echt, het is geen leugen
die eindigt in mineur
Genoot mijn Sonja niet
in haar petit boudoir
d'amour, tout illusoir
haar moeder had bezwaar
al zong zij 't hoogste lied
Dan denk ik terug aan Vera
die mij haar lippen bood
wier tong naar binnen vlood…
Onafhankelijkheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
277 Om met deur en lekkere man
binnen te komen vallen:
ik houd er wel van
een heilig huisje om te knallen,
al laat mijn buitenkant niets zien
wat niet binnen de veilige kaders
van ‘een welopgevoed meisje’ past;
jullie zullen verrast zijn,
als ik de onderkant van mijn tong
zou showen,
-of walgen,
dat hangt van je voorkeuren af.…
Ontwaken uit de mist
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
320 Was dit alles –
beton op mijn borst,
paniek als een storm die binnen woedt;
stenen woorden stollen op mijn tong,
het leven krimpt tot eenzaamheid.
Slapen, elven uren diep,
vreemd veilig in vergetelheid,
dromen nodig om de dag te overleven,
vastgehaakt aan de medicatie
die mij maakte tot vreemdeling.…
De Kracht van Woorden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
309 Zij rusten op perkament,
verplaatst door handen,
gedragen door inkt
die zich voegt naar vele tongen.
Soms helder,
soms verdraaid,
waar bedoeling wordt bezoedeld.
Er zijn woorden die de geest tot rust brengen,
als balsem op wonden
die geen naam durven dragen.…
Strabismus
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
339 Het Eiland van het Lied
lag achter hen
als een keel zonder tong.
Het is zwaar om een Viking te zijn
met plastic slangen in je arm.
De raffinaderij ademt voor mij.
Zwarte rook stijgt uit mijn borst
wanneer ik probeer te bidden.
Negentig dogma’s
zijn in mijn ribben geslagen.…
GRÖNNENS LAID
poëzie
3.7 met 459 stemmen
70.387 Doar woont de dege degelkhaaid
De wille, vast as stoal,
Doar vuilt het haart, wat tonge sprekt,
In richt- en slichte toal.
Ain Pronkjewail in golden raand
Is Grönnen, Stad en Ommelaand;
Ain Pronkjewail in golden raand
Is Stad en Ommelaand!
------------------------------------------
tekst: Geert Teis Pzn. (1864-1945)…
Liefdestaal
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.446 Spreek dan tot mij in duizend talen
Duizend dagen
Duizend malen
In duizend tongen, duizend spraken
Die nu wij nog jong zijn onze harten raken
Er zijn geen woorden die als klank zich doen verstaan
Die helder alles tot je kunnen zeggen
Woorden van liefde zijn wel woorden lieveling
Maar slechts geliefden weten ze uit te leggen
Die zachte hand…
Nachtval oorlog 7-9
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.180 De nabestaanden liggen op de tong
met bittere geluiden:
volkslied en dodentuinen of
hijgen van een weggeschoten long.…
Gepoeft, gepaft
poëzie
4.1 met 13 stemmen
4.404 Zwicht de vrouwen,
die heersend met de bezem staan,
of seffens zal hun tonge gaan!
‘t En baat hier niet als vluchten
en, stille of luide, zuchten:
‘t Zij binnen of ‘t zij buiten huis,
geen vrijheid meer: t is 'grote kuis!'
‘k Ga ievers om een glaasken:
te naaste weke is ‘t Pasen!…
Vervulling
gedicht
3.2 met 43 stemmen
15.678 Dostojefski wankelde door de kamer;
we zongen de Matthäuspassion van buiten,
onthulden verrukt de Negende,
doorgrondden de wereld
met rechter elleboog op linker knie,
voelden ons vertrapt in de burgers van Calais
maar grepen naar de zon
met de voorpoten van de sfinx
en spraken in kleuren van Rembrandt
in tongen van vuur.…
Veilige sneeuw
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
1.103 Sneeuw thuis om me heen
Geen vreemden in de buurt
Het is daarvoor te glad, te guur
De zachte wereld van de vlokken
In de haard het hout in blokken
Met blauwe tongen, de heilge geest
En knetterend gespat, gesis
Nu weet ik weer hoe ‘t is geweest
Ja, hoe het voelt wat veilig is
Zo was het vroeger, naar ik denk
De stilte van de nacht
De sneeuw…
psalm 4 vers 12
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
965 de kegel van haar snavel hakt de schors open
met de tong likt ze bosmieren uit de pulp
morst ze melk over de deinende navel
soms peutert ze met geveilde nagels aan zijn gulp
scheurt het zegel, dan kruipen er vingers van bijenwas
over de blonde wrong, de ontstoken knopen
in de broeikas van een etterbuil, een wonde
dan kietelt zij de tulp…
Je weet wat je met me doet
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
4.135 Je weet wat dat met me doet
Ik raak totaal ondersteboven
Gloeiende lichamen
Als een samensmeltende oven
Jouw handen die zich klampen
Tong wild spelend met de mijne
Om elkaar’s vuur en vlammen
Sta je daar weer half naakt...…