6267 resultaten.
Om te gaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 Ontspoorde zielen. zijn al even de draad kwijt
op automatische piloot dwalen zij door dat, wat leven heet
al langere tijd helt de balans over naar de donk're kant
niet wetend hoe boven te komen, happend naar adem
die lijkt te stokken
verliezen ze langzaam grip op de realiteit
moe van het dagelijkse gevecht, dat nooit helden
op zal leveren…
Stil verdriet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
815 Gewenst geboren
vrolijk kind zijn
gelukkig met man en kinderen
liefde kunnen geven aan groot en klein
Als een rode draad
geluk en verdriet liggen heel dicht bij elkaar
geregeld een traantje laten
ik ben er nog niet mee klaar
Wanneer ziekte zo dominant
aan regels gebonden
ik ben een ander
met stil verdriet verbonden
Vrienden om je…
stad van de lichtjes
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
702 Een web van lijnen en draden... groen blauw en rood.
Een dubbel leven van arm en rijk.
Van leven onder een deken naar leven in een villawijk.
Gebouwen met een geschiedenis.
De lijnen vertellen een verhaal.
Kerkgeschiedenis, kunstgeschiedenis
Droevenis en duisternis.
Levensgeschiedenis.
De stad van de liefde.…
Seine
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 zon op de kademuur verbindt
een schaduw kort van oponthoud
in lichte schalen de trap afdalend
zonder bepaalde tijd wiegt het water
blinde lichtvlekken zeilen op een
zucht over ronde bogen van de brug
hoe ver kun je doordringen in de zon
een zwervend leven vol warmte
voor een ogenblik verzadigd weven
glinsterende draden
passanten rusten…
een mooi gezicht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
568 Laat de rode draad van het leven
je naar ongekende oorden reizen.…
een mooi gezicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
739 Laat de rode draad van het leven
Je naar ongekende oorden reizen.…
We zijn op zicht?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 Ongewis prikkeldraad
draden kleverig van angst,
geaard verlangen.
Waaraan houvast kleeft
detail van grote bubbel,
als men in een zeepbel leeft.
Of komen we van ver,
om weinig te begrijpen,
we blijven op zicht.
Blijft het oog van het
heelal op ons gericht?…
Hart
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
475 van dromen
rivieren ledematen
bloeien kleuren
boeiend naakt
het praten niets
in stilte alles
bonzen van leven
open de sluizen
alle deuren open
sloop de muren
naamgenoot in liefde
goud omrande schoonheid
bloemetje voor de dorst
behulpzaam neergeschreven
wat er toe doet moet je doen
vrijwillig in levensvreugde
volg rode draad…
Handwerken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
408 je hebt mij
de beweeglijkheid
van je lange slanke
super artistieke
vingers laten zien
hoe zij in het doolhof
van draden wit kant
en vele klossen kunst
produceren in een
magisch bezig zijn
waar coördineren
basis is voor een
foutloos samenspel
lijkt hier chaos een
eigen leven te leiden
je lacht als
jij mijn verbazing ziet
over…
Spon zon
netgedicht
5.0 met 175 stemmen
431 er waren
geen raggen
zoals ik verwachtte
je zachte huid
spon zon en hield
de herinnering
met een lach
krachtig
ik herkende
het veld met
de vele paden
die ik blind
uit zou kunnen
tekenen volgde
de sporen die ik
nooit zou vergeten
wij zijn samen
terug gegaan naar
het moment dat
alles stil bleef staan
hebben daar de
draad…
's Avonds vrije expressie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Kom maar kijken
door de draden van het hek
we verbergen niets
Lijntrekkerij, stiekem
gedoe, een verkrachting
alles wordt gezien en dan
voert de politie je snel af
naar het beslissingsplein
dat geen gevels heeft
Langs de woningen zonder buiten-
muren en zonder achterkamers
passeren altijd mensen
die zien of je je best doet
doorwerkt…
Bloem in Barnsteen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
480 De dingen van de dag verdwijnen
voor de Bloem in barnsteen in
miljoenen lange langzame jaren
beschermd bewaard gebleven
Te mooi om waar te zijn
een Bloem in barnsteen
van naald tot draad:
vijf kroonbladeren beteugelen
De mengelmoes van meeldraden
een wirwar zo je wilt
Zelfs van het stuifmeel
bleven een een paar korrels hangen…
Tram 8
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
638 slappe
gestalten die ze vandaag
onbedachtzaam bezaten
de hitte zakt en wat overblijft
een zweem van zweet en lege
ronde kartonnen weke doosjes
van lopend ijs gesmolten room
en wespen en lome wachters
zwijgend als op scheep naar
lang vergeten oorden of naar
van waarheen ze kwamen
mijn spieren zijn gespannen
als de elektrische draden…
Beau's soir
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
588 *
Gun ons de lol, ach laten we het vieren
Als was 't een onvoltooide symfonie
De negende, geen carnaval der dieren
Maar iets als ariadnes evenknie
Een draad waaraan geen einde leek te komen
tot ook háár wezen opging in het niets
van syllaben, antennes aan de bomen…
In open mind
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
341 ze spiegelden in vlaagjes
wind het handwerk van
vermoeide ogen aan
lange tafels in een grote
zaal met muren en ramen
en voor ieder een eigen plek
met rasters draad
en bespanningen
tal van kleuren in
vele modellen
ondergrond en de
diverse afkantingen
gezichten in een
rustige concentratie
op de vloer het rustige
spel van mens…
Nageest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
204 Tijd spint draden door de kilte,
een woord sterft voor het adem krijgt.
Ik reik naar wat geen handen heeft,
en zij verwaaien als rook.
Dan fluistert mijn hart,
een zacht lied in eeuwig zwijgen,
een traan die beweegt
door de leegte die alles omarmt.…
Portret in de zon
gedicht
3.0 met 24 stemmen
13.386 In de scherven buiten bij
het raam ligt soms zijn gezicht
alsof een zelfportret zich
door de modder blufte,
door zichzelf ontworpen ligt
hij in de zon te schitteren.
--------------------------------------
uit 'De afstand tot' (1976)…
mijn lichaam
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.407 mijn lichaam
het is opeens zo stil
alsof ik
niks meer wil
eenzaamheid weg?
niet alleen meer
is het pech?
niet rustig
teruggetrokken
in een donker hoekje
maar
ook niet vrolijk
of blij
geen liefde
en geen pijn?…
Kookwoede
hartenkreet
3.6 met 38 stemmen
3.165 Iemand zei tegen een kok in Hoboken
Dat zijn salades zo ranzig roken
Hoewel ie eerst reageerde
Alsof 't hem niet deerde
Loopt ie nu toch van woede te koken…
zuster x
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
812 mij treft vooral
de bijzondere glimlach
die ze draagt
alsof hij haar eigen is
de immer delende blik
en haar handgebaar
in gebiedende gastvrijheid
haar handdruk
maakt indruk
ook zonder habijt…
nevel
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
922 in een woordeloos verdriet
zijn de tranen opgedroogd
tot een woordeloos geheim
de jaren vervagen
alsof ze niet waren
in de nevel
van een mistig niets
slechts de moeite
verwoordt
het verdriet
van verloren vanzelfsprekendheid…
Woorden zijn te klein
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.108 Het regent
Alsof de wolken het ook zat zijn
Ik mis je
Maar voor dit gevoel zijn woorden te klein
Daarom
maak ik er voor jou een einde aan
Ik stop
met dit gedicht
om in het 'echte missen' over te gaan…
roodborstje
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.059 bruisender nu, zoals
je het licht bezingt
alsof je de komende
lente reeds proeft
en ook ik me steeds
vrolijker voel
als ik je weer zie
en beluister
met wat kruimels
je liedje begroet…
Poppenkast
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.022 misleiding noemt men dat
spelen met de gevoelens
van de ander
een poppenspeler die
de touwtjes hanteert
de marionet zo neerzet
dat het lijkt alsof
zij zelf heeft bewogen
dat is knap
je hebt niet gelijk door
dat je wordt bedrogen…
De stem
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.251 Tot de stilte ze weer verandert
en je kijkt alsof jouw droom
de stem
heeft gevonden
die van jou
zou kunnen zijn.…
bladeren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.453 het is de wind
niet jij
die verhalen fluistert
gedachten verwaait
geheimen doet verbergen
het is het kind
in mij
dat in spanning luistert
totdat de wind draait
alsof hij mij moet tergen…
steevast te weinig
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
626 alsof je het niet kon genieten
bezitten
vroeger
als een spons het leven
wilde indrinken
te jong
te weinig
om echt mee te doen
hoe je nu hongerig
probeert in te halen
voorgoed
voor eeuwig…
HET
hartenkreet
2.8 met 19 stemmen
2.221 sinds Het
na zeven jaren
opnieuw Zich
bij mij openbaarde
zie ik je anders kijken
alsof ik overnacht
veranderd ben
ik zou je willen
zeggen
het is heus niet
een en al verdriet
ik heb Het wel
maar ik bén Het niet…
Trots
netgedicht
3.6 met 43 stemmen
6.015 Soms is een mens gewoon
een beetje trots
op dat wat hij bereikt
Soms wordt dat
door een ander
de grond in geboord
en ben je dat gevoel
van glorie
meteen weer kwijt,
Alsof het er nooit was!…
Wit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
645 Wit is de kleur van bevrijding
Verlichtend op deze donkere dagen van wintertijd
Beschermd door een engel,
neergestreken in vlokjes op deze aarde
Met de liefde nog zo intens
Alsof zij nooit gebroken is…