4214 resultaten.
Tussen hemel en aarde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
560 Het duurde lang voordat ze grondde
Omdat ze in de hemel aardde
Ze niet de duisternis aanvaardde
Die in de Lichtrivier uitmondde
Ze wist niet van ‘de zwarte zonde’
En hoe of die zich openbaarde
Toen ze die eindelijk ontwaarde
Was dat juist voor haar laatste ronde
Daar ze alsnog haar taak aanvaardde
Gelukte het haar zich te hechten
Aan water…
De kus van verraad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Een vals vertrouwen dat
niet berust op goede gronden.
Ten onrechte blijkt de goede
overtuiging een wang te hebben
toegekeerd en pas later met
een beschadigd vertrouwen op
zijn schreden te zijn weergekeerd.…
Papaplant
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
921 Het is al goed
Bedacht mijn hoofd
Toen de blaadjes bruin verkleurden
Ik geef het water en wat zon
Tot de wortels beter zijn
En in de dagen die er volgden
Grepen de wortels om zich heen
Pogend tot houvast of zo
Maar de grond liet zich niet pakken
"Dit ben jij", zei papa ooit
"En dat ben ik", die grote plant
En ze bloeiden, groeiden…
Wijze
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
527 wil meegaan
op de juichende tonen
de echo bij me dragen
diep van binnen
als een tere wens
op mijn lippen leggen
doodstil zijn
nog één keer tranen
-
morgen, ja, morgen
zal ik warmte schrijven
spreid ik het licht
over de schaduwtijd
kleur een nieuwe dag
over de langdradige wond
mijn voeten huppelen
wederom op vaste grond…
tiny grass is dreaming
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
406 don't disturb
tiny grass is dreaming
zelden kreeg het verbod
om op het gras te lopen
zo'n zoete invulling
na de kiemrust vinden
de graszaadjes warme
vochtige grond om in
het licht een zacht
groen tapijt te weven
teder danst de poëzie over
de wachtende aarde
don't disturb
tiny grass is dreaming
zelden was ik zo ontroerd…
beroofd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
576 rovers slopen
's nachts het
pakhuis binnen
dat tot de nok
toe gevuld was
met herinnerigen
meedogenloos
maakten ze het
interieur met de
grond gelijk
een beroofde man
zoekt in het puin
vergeefs zijn
verweesde zelf
hij slaat met
een hand op
het onttakelde
hoofd: help
houd de dief
het wankele
gelijk aan ziijn…
een glimlach om mijn mond
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
4.539 wollig pakt de mist in
flarden mijn gedachten
ik laat ze drijven
zomaar zonder zicht
totdat ze bomen raken
condenserend aan
elkaar gaan haken
glanzend in het licht
mijn dromen hangen
druppels aan de bomen
in een zacht ontmoeten
met geluk op kousenvoeten
ik weet dat ze gaan vallen
ze spetteren dan stuk
maar het water op de grond…
de vogels hebben gezworen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
464 ze leven door
na wekenlang geweld
al is er geen stukje grond
dat geen littekens
van de oorlog draagt
ze hebben de angst
achter zich gelaten
en durven weer
te rolschaatsen
in het park
kortstondig déjà vu
alsof oorlog en vrede
van Lev Tolstoj zich
weer openvouwt
eind goed al goed?…
muziek van alle tijden
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.058 mijn glimlach tilt
je van de grond
we dansen op
de liefde die ik
in je ogen vond
het is muziek
van alle tijden
waarin ik lente
naar jouw zomer
zal gaan leiden
we reiken naar
elkaar tot schaduwen
verdwijnen en
licht alleen zijn
warmte zal schijnen
we versmelten
in elkanders geven
hopen weer te
delen in het nieuw
ontstane…
Op de rand van de afgrond
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
504 loopt
op de rand
kijkt angstvallig niet
in de afgrond
voorzichtig
stap voor stap
krampachtig kijkend
naar het moment
de depressie
diep beneden
grijnzend
hopend
dat ze valt
ze wankelt
de depressie houdt
haar adem in
hoopvol loerend
maar ze vindt
haar evenwicht terug
rechtdoor
steeds rechtdoor
dan voelt ze
vaste grond…
Koning winter
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
728 Ik heb zo'n zin in speenkruid
Maar dat duurt nog een eeuw:
De grond is een bevroren kluit
En daar bovenop ligt sneeuw
Ik heb zo'n zin in speenkruid
In de buurt van anemoon
Ik opper dat... dag in dag uit
Maar de vorst blijft op zijn troon
Ik…
Doorgaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
354 Jouw stilte valt in mijn stilte
het graf gegraven in de herfst
hoe mild de herinneringen zijn
de toekomst is altijd onzeker
het oude najaarsgoud gebroken
en gevallen op de koude grond
wie ben ik uiteindelijk geworden
wie ben jij al die tijd geweest
ah, ik drink nog steeds uit uw kopje
kijk naar je trouwe foto aan de muur
het schilderij…
stille vrede
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
294 vrede groeit niet
in het staal van zwaarden
niet in het dreunen van laarzen
op koude grond
zij woont stiller
in het zachte wegen van woorden
in het luisteren
dat verder reikt dan het eigen gelijk
waar handen niet grijpen
maar openen
waar grenzen vervagen
in het licht van begrip
daar ademt zij
breekbaar en toch standvastig
niet…
Etalages
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
162 Op het middenplein stromen
mensen met liften uit de grond
of ze landen uit de lucht
Ze kiezen een van de poorten
openen een deur en nog een deur
en kijken rond.…
De stille beuk
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
258 Mijn wortels raken anderen,
Zoekend naar warmte in de grond,
Maar als het stormt,
Stop ik met praten,
En houd ik mijn mond.
Ik ben een kale beuk,
Die haar bladeren,
Vol warme tinten,
Heeft losgelaten.
Kleuren die ooit zongen,
En waarbij reanimatie,
Niet meer kon baten.…
verzoenbaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
228 verzoenbaar is de nabijheid
dus omarm het heden
zonder angst
en houd de verbinding met jezelf
hoog boven
de vaste grond van instemming
derhalve
als hij droge ogen houdt
alle haattaal inslikken kan
vergeet hij graag haar kille stem
die bovenal
zijn welzijn vergalde
zonder iets wat zij niet kwijt is
of al hij gaf
omdat het…
Moeder Aarde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
127 is van bordkarton, een decor-
stuk voor de eerstgeborene
Hij zegt niets
Hij wordt vermoord
en Kaïn ploetert voort
zoals geboden is
bij de verdrijving uit het paradijs:
de mens is geschapen om
de aarde te bewerken
en zich zo te voeden
Zij is onze eerste moeder
Laat haar niet bloeden
want als wij haar verkrachten
zullen we te gronde…
Voor het Vaderland
poëzie
4.1 met 10 stemmen
2.792 Wij zijn gedaald, de hoogten afgegleden
Onder de gronden, naar het klein geboeft' -
Dat, om te leven, stoot en moord behoeft -
Zo ver, zo ver, en daar nog diep beneden.…
Geest (sonnet + vrije versie)
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
724 Geest borrelt klanken door mijn gedachten
hij vloeit leven in dode gronden
zingt liefde door beken van roeste zonden
klotst stromen door ruige ravijnen, schachten
vol kolkend geklater, watert grachten
blaast zalvend adem door oude wonden
gorgelt tonen op uit droge monden
ontmantelt met zwier de weeë klachten
Geest buitelt kaskades van krachtwoorden…
Pesten
hartenkreet
3.6 met 23 stemmen
2.503 is
Dat iedereen die zich eraan waagt
Met de grond gelijkgemaakt moet worden
En ik weet dat is een verkeerde instelling
Ik weet dat is niet goed
Maar een andere oplossing weet ik ook niet
Dan met gelijke munt terugbetalen misschien?…
Groninger Hogeland
gedicht
3.6 met 29 stemmen
13.986 Geef ons door uw trouw verbond
hoge luchten, zware grond.
En als ik hier dan weer sta,
naast U door de kluiten ga,
knijp ik in uw Vaderhand:
dank voor dit oneindig land.…
Verstoord geluk
poëzie
4.0 met 9 stemmen
2.381 't Vleugelde in zijn groengeel pakje
Vrolijk in de bomen rond,
Van het takje op de grond,
Van de grond weer op het takje.
In het nestje zat zijn schat,
Die drie jonge sijsjes had.…
- Het zachte ruisen van de wind -
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
584 De wind gaat in cirkels over water heen
als fluisteren uit de grond,
roept de aarde dat ze stervende is.
Gevoelloos als kwade dampen
stroomt water troebel in beken
langst weidebloemen in de natuur,
alles deelt dezelfde kostbare vieze lucht.…
Lente.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
753 Ik opende het even en toen zag ik een foto van de eerste albinomol van Nederland op zijn buikje liggend op de grond en een beetje zijn roze graafpootjes krabbend naar de grond.
Zijn bestaantje maakt ons blij.
Dat zijn de wondertjes voor de wonderlijke oogjes van ons.
Lente is een groot wonder.
Joke de tandartsassistente was op vakantie.…
Hoog in mijn boom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
566 Dacht alleen te zijn
hoog in een boom
met slechts de wind
rond mijn volle hoofd
maar op een tak vlakbij
streek een vogel neer
zij zei: wat doe jij hier
zo ver van de grond
onder je voeten?…
Lente Liedje.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.573 Waar gij uwe ogen slaat,
Pronkt de grond, pronkt de grond
Met bevallig bloemsieraad.
's Winters strenge heerschappij,
Die veld en hof deed kwijnen,
Die veld en hof deed kwijnen,
Is dan eindelijk voorbij.
Men ziet u weer verschijnen!
Bar was het op het veld;
Maar uw komst, maar uw komst,
Heeft het alles reeds hersteld.…
Verstoord geluk.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.127 't Vleugelde in zijn groengeel pakje
Vrolijk in de bomen rond,
Van het takje op de grond,
Van de grond weer op het takje.
In het nestje zat zijn schat,
Die drie jonge sijsjes had.…
Sinterklaaspaard
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.109 Zij zijn nog nooit door Sint geselecteerd
en vinden dat hij hen discrimineert,
en louter en alleen op grond van kleur.
Hun klachten kunnen leiden tot gezeur
dat Sint maar altijd op een schimmel zit,
zij willen ook een beurt, al zijn ze dan niet wit.…
Tranen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
544 Mijn hoofd gaat kopje onder
Ik zoek maar voel geen grond,
Voel geen grond, en ik zink diep
‘k zie de lichten vlak boven het water
Maar jij bent -- verder weg dan ooit
Ik zink steeds dieper, steeds dieper weg
Traan volgt na traan, traan volgt na traan
Ik zink steeds dieper, dieper weg
Ik verzuip in mijn tranen
En vechten helpt niet…
De kou als metgezel
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
521 Hij ziet de mensen passeren, hun ogen gericht op de grond,
te bang of te moe om te kijken naar wat ze niet willen zien.
Maar hij draagt zijn pijn als een mantel die niemand begrijpt,
hij zwijgt, maar in stilte schreeuwt hij om een teken van hoop.…