Alle inzendingen over ontwaken

1878 resultaten.

Sorteren op:

PÉTANQUE

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
Het is dat ontwaken. Wat een kankerboel. Het strand van het verleden heet toekomst, de zee was net nog het heden, het loopt op tijd. Het duwt zich af aan uw genade, waarde die het slechts bij ontvangst erkent. ‘Raak mij niet aan’! roept het vergeefs, want het wil bij god niet weten wat het heeft gedaan.…
Dirk Vekemans17 september 2023Lees meer >

Hoofdstad

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 684
Er ligt een korte stiltedroom in het plots ontwaken tussen de ochtendbakens van nieuwe dagdromen Een rivier stroomt langs haar rode havenmond nu ze het zwijgen leert begrijpen in liefde Ze is jong en de wereld is mooi haar leeftijd kent negen talen om je nog veel mooier te maken ze heeft je in haar stiltedromen lief De stilte lijkt…

Ballade

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 628
met logisch vermogen Ze is Miss verstand Ketchup Je huilt en je snikt Elke traan is een leugen Azend op je zin Als je wint Likes bij de vleet Al deze nieuwe vrienden Kunnen niet bellen Geen ballade Voor jou is liefde Dol zijn zoals een puppy Als jij binnenkomt Bedmensen Bedmensenrechten Als anderen ontwaken…
Beninga29 november 2024Lees meer >

Zielloosheid en entropie

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 454
ik heb de geesten zien ontwaken na een halve evolutie slapen in ontluikende potentie op zoek naar bloemen met de mooiste kleurfrequentie zij dachten in de hemel te zijn verlost van dodelijke ziektes en zware pijn maar de aarde was nu anders gekleed na een volledige ontluistering van de schoonheid der schepping restte de zielloosheid…
wil melker15 januari 2025Lees meer >

Lijnen van licht

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 424
Ze kust het buiten wakker met een zoen, en boven haar ontwaken zacht de manen. Haar adem componeert de luwe wind, die weldra langs het monument zal gaan. Er bloeien dunne twijgjes in haar ogen. Ze lacht teder wanneer ze weer begint, en troost de dode ver van zich vandaan. De lijnen spreken zacht tot haar twee ogen.…

Blauwe Morgen

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 297
Zijde als een gefluister op haar huid, azuurblauw tegen het wit van de lakens, de ochtend die zachte lijnen trekt waar droom en ontwaken elkaar zachtjes ontmoeten. Haar donkere haar valt over het kussen, als de nacht die aarzelend vertrekt, en in de rust van die kleine kamer lijkt ze een levend kunstwerk.…

Metamorfose

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 357
Langzaam ontwaak je Als een kind dat de wereld nog ontdekken mag doorbreek je stille stilte in het hier en nu Onbevangen, met diep verlangen sta je op spreek je uit Kijk je, zoals je niet eerder zag Luister je, zoals je niet eerder hoorde Vogels zingen Melodieus, mysterieus een levenslied, liefdeslied Je neuriet, als niemand je ziet…

het juiste pad

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 359
ik was voornemens een gat in de dag te lopen immers de eerste uren dragen weerstand dat is vaak zo bij het ontwaken en stel een daad en wandel tot aan de rand van mijn kunnen, onwetend die waar te raken .…

De eerste ontwaking

netgedicht
4.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 904
Zeewier, krabben, schelpen, de zoute smaak van het water, de pijn, de schokkende koude. Op handen en knieën spuug ik bloed op het borrelende zand en struikel overeind, het is vloed. Rillend stroop ik de doorweekte kleren van mijn lijf, ik kruip over glibberige rotsen en hul me in de duisternis van een grot.…

De tweede ontwaking

netgedicht
4.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.035
De stilte dreunt. Ik hoest. Een kille zon druipt langs het doek van de namiddag. Ik wrijf de zoute korsten uit mijn ogen en herinner me een vage droom, een val. Het bed waarop ik lig is hard, ik richt me op en staar de leegte in. Ik kleed me aan, ik huiver, buiten wacht de duisternis.…

Voor H.

poëzie
4.1 met 40 stemmen aantal keer bekeken 3.682
Ontwakend, heb ik mij verbaasd, hoe wreed de ziel onwetend in zichzelven snijdt en 't eigen teder weefsel diep ontleedt.…

Weet je nog

hartenkreet
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.409
Weet je nog jij en ik in de regen, de wind vertelde hand in hand wat wij speels verzwegen we sloten de wereld af elke voetstap verafgelegen weet je nog jij en ik tussen slapen en ontwaken, we schuilden in elkaar, een bron van tedere liefdesdaden we ontvouwden onze stem duizend woorden achterlatend weet je nog in de hoek van…

Herboren

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.039
Als alles mij teveel is Verdwaald in mijn bestaan Uitzichtloos mijn deel is Te moe om door te gaan Verlangend naar wat stilte Liggend op mijn bed Gezicht verstopt in dekens Mijn masker afgezet Gehuld in stof en warmte Ontnomen van mijn last Vergeten door de wereld Rust ik en slaap dan vast Als ik daarna ontwaak Herboren en vitaal Me…
Hookie30 juli 2003Lees meer >

Onherkenbaar wit

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 457
ik stapte maar kwam niet vooruit zwoegend ging mijn adem en de armen wiekten in een poging tot balans afgronden gaapten hun donkere gaten met overhangend talud benen trilden en sprankjes hoop waren vervlogen ooit gingen wij met zon de ochtend in het vredige ontwaken op paden die wij zelfs nog mochten smaken in alle rust…
wil melker1 november 2021Lees meer >

Herfst en Hoop

hartenkreet
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 831
Zachtjes zucht het gras om zoveel verloren warmte en weent het talloze dauwdruppels in een verkild ontwaken . Hoe verloren ik mij ook waan in dit naderend sterven , het sterkt me in mijn hoop dat er in het zonlicht nieuw leven zal ontstaan. Dit seizoen ontroert me met haar goudbruine broosheid.…

Droom

hartenkreet
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.786
Verwachtingen zo hoog Verrassingen zo schoon Het ontwaken uit een droom Ik strek me loom. Mijn ogen zijn bedekt met een roze bril, ik zweer het je, jij bent het die ik wil. 's Avonds de liefde met je bedrijven, gemoedelijk tegen je aan gaan wrijven. 's Morgens in ons bed, niemand die ons belet.…

Als jij komt

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.994
verwondering negerend van blikken angst gelijk een gekooide torenvalk vleugellam gebonden zwelt opstand in een stijf gelid zich heugend in openbaring waar zweet het vocht vermengd in vloeiende bewegingen het ritme van een liefdesdans staart blind op penetratie de lozing van ultiem genot schreeuwt kelen rauw en schor laat doden zelfs ontwaken…
Steffie1 augustus 2005Lees meer >

Terugtocht

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 925
Een maan schemert vaal, ver en vaag vertrouwd Dan, voorbij een laatste bocht, de waterval een nevel verbergt de eeuwige diepte ik ontwaak uit die koers en even later zal stroomopwaarts, waar alles kolkte en zwiepte de tocht weer bruisen, de wind mij restaureren ik zal je kussen, weer stralen en mijn God vereren.…

ontwricht gezin

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 900
De zon schijnt in mijn kamer, langzaam ontwaak ik uit mijn slaap. De dag van afscheid is weer gekomen. Dit is de dag dat je me wordt ontnomen. Snel sta ik op en haast me naar beneden. De tijd die dringt om nog even te spelen. Hoi die pap en een dikke knuffel. We spelen ons spel, wie is er hier de buffel?…
viete12 mei 2004Lees meer >

Lief plekje grond...

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.156
Verscholen tussen de lage landen Ligt mijn dorpje genaamd Andijk Gehuld tussen dijken en stranden Is dit het langste dorp aan de dijk Als de warme zomer gaat ontwaken Laten de bloemenvelden zich prijken Fluweel zacht om even aan te raken Het dorp omringt door groene dijken Andijk laat zich koesteren in de zon Het vee dat graast op het…

Gesloten argusogen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.174
Door mijn herboren argusogen waarmee ik ontwaak Wil ik het wel geloven!…
jouke1 augustus 2006Lees meer >

Het golven van een metafoor

hartenkreet
2.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.879
Zou ik staren in jouw ogen vergelijken met zomers, de zon zien ontwaken in de gerimpelde weerspiegeling van het golven van de dageraad, diep in de Adriatische zee. Ik zou jouw hand in de mijne laten vloeien, zoals het getij aangrijpt op het strand. Jouw woorden zou ik rond zien waaien op de zilte adem van een verlegen zuidenwind.…
Reinier8 januari 2007Lees meer >

In spiralend zand

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 468
stilte markeert de vlucht van een spaarzame vogel die hard schreeuwend de koelte verlaat geschrokken door een plots springende haas wind ruizelt het blad krijgt houvast in spiralend zand op het uitgelopen pad hoosjes dansen in stijgen als dronken oude wijven waar klokken het middaguur slaan rollen hun tonen over warm land ontwaken…
wil melker26 augustus 2016Lees meer >

voor het slapen gaan...

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.211
Na de wekker te hebben gezet, sla ‘k een kruis en vouw m’n handen, dan spreek ik tot god, heel nauwgezet, de volgende woorden mijner verlangen: God, lieven heer, als ik morgen ontwaak, Zie dat het gras dauw op zich heeft, Dat den kikker in de verte kwaakt, En dat alles t’rug wakker wordt wat nu nog leeft, Laat de vogels in de vroege ochtenduren…

Tekens?

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 702
De beet van een spin tussen slaap en ontwaken Twee lege kopjes op jouw nachtkastje Misselijk, ziekmakend, om te kotsen totdat ik leeg en rillend achterblijf, eenzaam Dromend van mijn rode haar dat ik pluk voor pluk kwijtraak totdat er overblijft, stille paniek Een eenzame duif die overmoedig dichtbij landt, de boodschapper Jij die langskomt…
Ula29 mei 2007Lees meer >

"Dagen duren te kort"

hartenkreet
3.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.717
Met jou naast mij ontwaken voelt veilig en geborgen. De tijd die we samen delen gaat vliegensvlug voorbij. Dagen duren veel te kort, gaan te snel voor jou en mij. Dus nestel je in m'n armen mijn hart bewoon je reeds. Jij bent een mooie droom ... als ik wakker ben nóg steeds!…
2gether18 februari 2008Lees meer >

Avond

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 916
valt zacht sluit de oogleden van de stervende dag verbergt het tedere indigo van het zwerk Het grauwe lover van de abelen ruist zoet fluistert een verhaal gedragen op de ijle vleugelen van de koele westenwind, een betoverend, mystiek lied van vreemde eilandtuinen verloren paradijzen gebed in het broze blauw van lege oceanen Sterren ontwaken…

SchildersGoden

hartenkreet
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.151
De ezel wankelt, ‘t linnen vecht terug Maar sterk zijn de Stille streken, kleurpalet, groen, rood en zwart Oliegeur, terpentijn en oude koffie De vloer besmeurd, ‘t lijkt wel abstract Langzaam vormt zich een wazig beeld De verstilde realiteit van het ontwaken Een bloem ontluikend, van binnenuit Aai van het penseel, zie!…

Diepzee

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 557
Dieper duikend zocht ik naar het parelmoer van dit heimelijk bestaan, gedolven in de golven van de oceaan, ontwaarde een betoverend licht, welke mij - in extase - dronken voerde en sloegen de oesters dicht, en mij de adem en het zicht op de gepolijste parels ontnam, door de schaarse zuurstof ik ontwaken moest, een tegenstand me liet…
pama4 december 2008Lees meer >

In de stralend gouden avondgloed

gedicht
2.1 met 26 stemmen aantal keer bekeken 11.039
Men zou wel willen lopen over het gele water en zo de wolken raken en nooit meer ontwaken. Zeilen ruisen uit de verte als een meisjesstem, of zijn het nevelen, en is de stem van Hem? Waar na dit landschap nog naar toe te gaan? en rode boom ontbrandt tegen weidskobalt. Oranje sterren regenen door de spasmes van zijn takken.…
Pieter Boskma8 september 2021Lees meer >