Alle inzendingen over verstild landschap

2333 resultaten.

Sorteren op:

Langs de rivier

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
Dat reflecties van het omliggende landschap of de open lucht met zijn hemellichamen en wattendeken aan wolken een eigen leven leiden op de dynamiek van het water: hun vormen spreken voorstellingsvermogen, fantasie of verbeelding aan; een stilte nabij.…
CB27 juni 2023Lees meer >

Sporendiertje

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.161
Dag na dag Trein na trein Stap na stap Brein venijn Het landschap Raast voorbij Slenter ik Door straten Keer op keer Spoor naar spoor Elk station Gelaten Zoek ik weg Van wegen Naar woorden In steden Met stegen Zo smal dat De muren Bewolken Het uitschot Van de stad De panden Bevolken Hun stemmen Stil spreken…
Beninga12 april 2026Lees meer >

samenvloeiing

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 433
op de wand golft het verstrijken van de tijd in een weerspiegelend waterlandschap verf rolt van boven naar onder als het eerste licht rimpelig geel oranje reflecteert het panorama groeit naar de morgen die meedeint in blauw groene tinten het landschap danst en pronkt met schitteringen in wit als de zon hoog aan de hemel staat…
J.Bakx29 oktober 2019Lees meer >

glasscherven

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.131
haar gronden en haar stammen een massagraf van scherven die languit in het bos verder liggen te sterven de kleinste vonk die de zon onnadenkend aan onze hemel verliest schieten ze tot een vlammenleger dat de tedere kleuren en al wat de bloemen geuren in zijn hete armen wurgt het landschap smelt weg in een bloedbad van asse…

Home Sweet Home

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.610
niet in mijn nietig huis niet in deze stenen stulp waar het tikken van de klok de stilte uitschreeuwt Thuis ligt in jouw ziel bij de open haard van je hart turend naar de golven in jouw ogen zoekende vingertoppen strelen er zacht als sneeuwvlokken een tapijt tederheid over jouw huid hier strooi ik mij uit over het glooiende landschap…

Risk

gedicht
4.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 13.671
de aanranding is ingezet je zegt - ik brand je breekt de borden wentelend zeep en gifgas zijn ontstoken je toont een blote hand waarmee je mij in stukken hakt en achterlaat mijn zeeën raken uitgelopen ik heb geweend een grote man een landschap in mijn palm dat je een stalen bekken maakt de padden op hun hurken zet en met een mot mij…

beeldvorming

netgedicht
4.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 820
eerlijker over mijn beeldvorming beschreven in het nu is de realiteit van de dag waarom zal ik dan keren mijn toekomst staat open waarom dan de ontmaagding van die andere zijde gedane zaken nemen toch geen keer mijn dingen zijn grijpbaar waarom zal ik mijn tanden dan zetten in dat andere, wat mij betreft dan ik hou lekker vol in mijn landschap…
klaes29 maart 2007Lees meer >

rood

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 660
Als ik geen rood meer vind kleur ik alle boemen groen, de struiken, het hele landschap wat ik schilder dus ook het onkruid en het grazige gras, wuivend in de wind. Waarin ik werkloos lig te wachten ontroerd, wanneer je later mijn gevoelspallet mag zien, beroerd door de tinten van je mond en de kleuren die daaruit stromen.…
pama17 april 2007Lees meer >

beeldvorming

netgedicht
4.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 742
eerlijker over mijn beeldvorming beschreven in het nu is de realiteit van de dag waarom zal ik dan keren mijn toekomst staat open waarom dan de ontmaagding van die andere zijde gedane zaken nemen toch geen keer mijn dingen zijn grijpbaar waarom zal ik mijn tanden dan zetten in dat andere, wat mij betreft dan ik hou lekker vol in mijn landschap…
klaes27 november 2006Lees meer >

dagreis

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 641
reizen in vertraagde tijd is reizen door een leeggewaaid landschap waar bomen dwarsliggen en men de dichter heeft bestolen van zijn woord in dromen dromen wij van geluk en vinden iets van onszelf terug als in de spiegel aan de wand waarin het kijken is vergaan tot ogenschijnlijk lijden waarbij pijn wordt tot een glimlach die op de lippen…

Berusting

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 844
En vanuit het gevoelloos zijn treedt een rust naar voren die de verlatenheid van het landschap zijn gelatenheid geeft. Het is een vredig wachten zonder de zekerheid over de vanzelfsprekendheid van de seizoenen. Het hart is leeg en berust.…

Bloemen in de wind

netgedicht
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 907
jij, die in het oosten woont adem mij je dichtzang laat de lentemaan stijgen in ‘t lied, door sneeuw bedekt het landschap wervelt traag met ranke rug gebogen naar de sterren en mijn abrikozen droom kom, strijk neer ik werp bloemen in de verte over maagdelijke bomen en de stilte van een winterzee kom, rust uit op het windkussen…

De veluwe

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 632
Glooiend, Heuvelachtig Landschap. Van dode hoek Tot stille bron. Heide dat aan de enkels jeukt En zand dat in de schoenen kruipt. Fiets de trappers rond Naar het volgende terras. Waar de koffie lauw En de salade warm Naast een pakje peuken wacht. Gedeelde smart Blijft gedeelde smart. Zo ook de zadelpijn.…

Moeras van Verdriet.

hartenkreet
4.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.230
Vandaag overstromen de tranen in mijn hart in dit desolate landschap blijven wolken donkerzwart. Ik mis je!…
Jan Hertog25 november 2009Lees meer >

In Medias Res

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
Het roestbruin bloeiend bedolven onder het witte laken van de continue geboorte De stem van de stilte zweefde over het open veld zelfs de kraaien vluchtten Zout was de dauw de tranen van het ontwaken deden de ramen beslaan Zacht glooiend plooide het landschap zich ondertussen naar het afscheid van de winter Haar groene vacht werd…

Vileine teksten

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 530
zie het als antwoord op macabere zinnen, de daad van een wankele berg die zich hult in de leegte van het verlaten landschap of neem het zoals het sterven zich verrijkt aan tranen, de geur van gestold bloed waarvan het blad nooit liefde heeft gekend geen profeet schrijft nog nostalgie op zijdeglans met vileine teksten zonder oorsprong…
elze23 januari 2013Lees meer >

Beste vriend

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.249
Als jij een visser zou zijn ben ik misschien de vijver die in de winter bevriest om te bezinnen met jouw ijver als jij een schrijver zou zijn ben ik de literaire ganzenveer waarmee je streelt over het papier op het landschap tot aan mijn tenen schrijf je over toekomstig verlangen als jij een geleerde dokter zou zijn ben ik jouw zeldzaamste…
mobar29 mei 2013Lees meer >

ontsluiten

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 646
in het schrale landschap van vergeten keer ik terug naar waar ik je zoek raakte hoe klonk je stem? ik duw de rots keer op keer de berg op om jou te ontsluiten hoe beminde je? verloren in verlies wek ik je tot leven zoek ik naar sporen resten van je bestaan hoe lachte je?…

Homunculus

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
mijn voorspiegel kijkt bedenkelijk dit zal geen dag worden om lang de adem te sparen, het lachen is al lang vergaan nu het lijf zich om gepijnigde botten wikkelt in een door blindheid omlijst landschap mijn ik vraagt aan de spiegel wat hier de bedoeling van is, of elke voorzet doel moet treffen, zoals geestverwarring zonder spraak…
Iniduo20 december 2015Lees meer >

Pastorale

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 630
achter de luiken het landschap van het eeuwig groene gras. we lachen tot we huilen om alles wat ooit komen zal, om alles wat ooit was.…

Licht bewolkt

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 553
Een landschap blauw met roze grond Gemiddeld maar toch zo verwond Door afkeur, sentiment, gebrek Geen dag meer vrij van ons gesprek. Als ik toen, met m’n stomme brein, De juiste woorden had gekozen. Zou ik er altijd voor je zijn, Waren wij in liefde virtuozen. Voor ons een leven lang en fijn, Als wij elkander troostten.…

Verloren in mijzelf

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
er is geen nu geen verleden de tijd heeft geen besef zout op mijn lippen de zee is nabij vogels schreeuwen voorbij schaduwland grillig gevormde vingers grijpen gedachten wachtend op het licht van dageraad Zilver breekt haren in duizend broze tinten van licht aan de horizon tijd verroert zich en klopt in aders tekent het landschap…

Zigeunermuziek

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
Waar het landschap grensgebied vormt bij de rivier in de groene vallei is het zigeunerkamp gelegen maken de zigeuners hun muziek mooie mysterieuze vrouwen dansen terwijl gitaren en violen klinken een paar meiden beginnen te zingen er wordt geproost op de zomer er wordt gelachen en gedronken het maanlicht schijnt over de vallei schaduwen…
mobar11 december 2022Lees meer >

alles wat was

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 204
op een voorbijvarend schip zag ik het vertrek van alles wat verdwijnen zou in de modderige rivierbedding helde een schuin verankerde herberg die zinken zou zilveren taal tinkelde even helder als alles wat ik zag mythe en landschap vloeiden samen ‘s nachts luisterde ik of het regende later hoorde ik het geroffel van druppels op het…
J.Bakx18 september 2026Lees meer >

Zomerroes

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.087
De hemel draait bedwelmend rond terwijl ik me vergaap aan stralend blauw en zomerroes verpakt in blond al fietsend door de morgendauw Haar lokken zweven in de wind overspoelt het landschap met een lach zo speels onschuldig als een kind tegelijkertijd betoverend compleet van slag Al slippend, verloren in een laatste bocht onbewust van noodlot…

Boerenzomer

gedicht
2.9 met 32 stemmen aantal keer bekeken 10.537
Overal land begon dit landschap te zijn en veel daarin wat niet hersteld kan worden. Niet alleen hierheen gekomen maar ook ingehaald was ik een akker naar dit hoofd gedragen om voor die akker te zijn geweest. Dit liep uit op zand en stenen en ik lag daar tot de regen kwam.…
Jan Baeke1 augustus 2022Lees meer >

totempaalpoëzie

netgedicht
3.6 met 30 stemmen aantal keer bekeken 935
je glimlacht naar me en het landschap opent zich ergens tussen traagheid en bronnen van geluk het begint met een gedicht met venstervogels ik laat ze binnen ook de bomen die ik nergens vond voordien ik word zomer lichter en geloof eeuwig als de zon je glimlacht naar me en ik woon nu voortaan in jouw stilte…

Lente

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 794
Een vroege ochtend langs de uiterwaarden Een ijle nevel talmt van boom naar stronk In tinten, die geen schilder evenaardde ligt het landschap onbeschrijfelijk te pronk Als kleine spiegels glanzen waterplassen tussen de wilgen met hun stekelkoppen De kale takken vormen schuchter knoppen; het water zal voorlopig niet meer wassen De kleur van…

Woorden van licht

netgedicht
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 752
de zee droomt het landschap het neerleggen op mij de rust, het keren de kleine verzen dwalen mag ik licht boven licht op blote voeten het zachte praten op en neer van volmaakte ogen het zuiden, jouw ziel teder het voelen de warme buik van duinen en gras de zon spoelt aan in' t stijgende water zo onvertaalbaar heb ik je lief…