2594 resultaten.
afscheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 de zon prachtig afscheid neemt,
Een ochtend waar de zon mij omhelzend wakker schudt,
Een droom in het leven; een levendig leven,
Een zonnebloem gegoten in een rode roos,
Een perenboom omgetoverd tot een naaldboom,
Een persoon zonder personen,
een persoon zonder lach; een levendig leven,
Een sigaar die wacht opgedronken te worden,
Een glas…
Nagenieten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.188 Het glas geheven met gesloten ogen voor een nieuw begin.
Een wonderwereld ver van hier maar het voelt dichtbij.
Jij leeft voortdurend dat geeft mijn leven vervolgens zin.
Pijn deed mijn gedachten verdwaald staand in het hoge gras.
Genodigde zagen niet mijn rollende tranen over mijn wangen.…
Wat is woede?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
859 Je bonkt met een bord
op het aanrecht
en neemt een glas teveel.
Je sluit de gordijnen,
steekt er een teveel op
en legt zonder wat te zeggen
de hoorn op de haak.
Het spookt in de nacht
en slaapt in de dag.
Je speelt met je leven
en toch ga je door.
Is het de kat
op je kussen
of het verkeerde lied
waardoor je hart klopt?…
beelden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
644 Terwijl zij thee en koffie haalt,
staar ik, achter het glas gezeten,
naar de tuin.
De warme en stille gloed van buiten
overmeestert mij, in trance waan ik
mij nog met haar
in grote zalen, tussen sculpturen van
gips, was en brons, waar Brancusi’s
muze slaapt.…
Landschap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 Kijkend naar de sterren,
En zoekend naar onszelf,
Weerspiegeld in de herinnering van glas.
Ik wil niet weg, maar het moet.
Ik wil hier blijven, met jou.
Voorgoed.…
ambtenaren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.005 ze klimmen ’s ochtends
torenhoog
veilig voor weer en wind en zon
achter stenen glas staal en beton
urenlang ruggen kromgebogen over
documenten papieren en dossiers
ze zinken ’s avonds
in stalen kooien
naar diepe gangen
van trieste treinen
de helle van het heden
ze heten jan en miet en piet
ze zijn van het prikken uitgeput
hebben uren…
Bloot zonder vleugels
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
802 barsten bederven
mijn zicht door het glas
breken die tunnel
vernietig de pas die
me scheidt van het leven
ik ben het spiegelen zat
vloekt naar het beeld
dat spontaan
de weerkaatsing kraakt
en mij in schaduw verlaat
weg alle spinsels en draden
die mij steeds weer verraden
stop de verzinsels
kom dichterbij ik warm me
voor het eerst…
Kop of munt?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
560 Nadat de laatste tram
is vertrokken, vonkt zijn
schaduw na op de bovenleiding
en in het neon in een gebroken
zitting van de nacht,
overweeg de kansen
in een rimpeling van overmacht
omfloerst door de lipstick
op het bevingerde glas,
soms te vol om leeg te raken
en na de goot volgt een nog
diepere plas, waarin het genot
door bijsmaak…
Zomerlandschap
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
499 de hemel is blauw en wijd
van een stil gelijk het gras
buigt met de wind en ruiselt
liefderijk gering
onder een boom bewegen
schaduwvlekken om
van verloren aandacht
de steelse grond
de lucht is op glas geschilderd blauw
vee blijft de aarde trouw
het graast traag en onverdeeld
door de late schemer
waaiert ver uit in een
voldane…
Mijn carrousel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
519 Nu ik mij bevind in de kern van je doolhof
en jij in het verborgen licht op mij wacht
is dit gevoel als de laatst vallende druppel
in leegte van een ongevuld bourgogne glas.…
lokkende passages
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 vanuit het perzik roze bed
prijkt hij kloek tussen de lakens
rond zijn zomerbruine borst,
kassa krakend wulps
gedrapeerd
er scheren ohhh’s en ahhhh’s
gedempt door meters etalageruit
toch uitgegild, boven
zijn hoofd: een dame buigt
en vraagt of hij wat drinken wil
daar zwemt een meermin in zijn glas
ze oogt hem wulps voorbij
en zwaait…
Roerige tijden
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
586 Dagen achter glas
Het luchtruim dijt uit
de wereld krimpt we leren
afstand te nemen.
Stille getuigen
Zee van verlangen
rivier van onzekerheid
kraanvogels roepen.
Onvoorspelbaar
Uit onverwachte hoek
blaast een nieuwe open wind
door stad en land.…
Voelde mij weer sinterklaas
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.309 ik zag je dralen en
verdwalen in de winkelruit
je hakte hoger in
weerkaatsing van het glas
naast de laarzen en de prijs
zag je mijn glimlach later pas
het leer was zacht
paste naadloos aan je voet
de rits wat stroef
in eerst gebruiken
natuurlijk liet je mij de
kwaliteitsverschillen ruiken
ze zaten als gegoten
je kon er goed op…
koolmees vetpot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
530 wit de wereld toverend
valt sneeuw gestaag
over tuin en terras
een dekbed vormend
voor het raam achter glas
de koude neerslag schuilend
kijkt groen en geel gejast
als bedelt hij de koolmees
staand zijn kopje scheef
kralen mij vragende oogjes
waar toch is die vetpot
die gisteren nog hier stond
als later weer verdreven
koning winter…
Kopland.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
831 Een bank onder een appelboom,
laatzomer nu, de zon die stemmig door je glas schijnt.
De schemer die ons soms verrast,
de merel, zijn lied en jij, voordat je weer verdwijnt.…
naarmate een zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 voortijdig gaat het langste uur
aan de evenaar voorbij
dit ogenblik rijmt niet op zelden
daarvoor komen we dagen tekort
binnen ligt het daglicht tegen het venster
verkleurt een zon achter glas, blijft
de straat gesloten op het heetst van de dag
we moeten nog een ware toedracht ontrafelen
laat iemand de einder ontwaren die
jeugdige jaren…
forever young
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.092 botten kraken
onder het infarcte hart
achter haar spiegel vol rimpels
staan hoop en verlangen
te trappelen van jeugdig ongeduld
en daarom schrijft zij zich
in elke nieuwe bloemlezing
drie maal op weg naar vervulling
met terugwerkende kracht
eerste stap en eerste kus
en ja op vele zondagen wordt zij
onder het genot van
een goed glas…
stofjes dansen heel devoot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.069 hoogte geeft geluid
zijn stilte terug
mensen buigen in gebed
generaties litanieën
hebben heiligen met
rozenkransen neergezet
beelden gapen op pilaren
ogen navelstaren en hun
handen reiken naar de Heer
de zon mat kleuren
door het glas in lood, verlicht
het bidden voor de dood
stofjes dansen heel
devoot in slierten rook van…
in koperkleur en staal gelijst
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
909 het donkere hout
heeft afgedaan
de wortelnoten glans
waar kinderhanden smetten
op barokke rondingen
is weer een nieuwe vangst
in kringloops grote netten
in glas
brengt licht de
luchtigheid die kaatst
in chroom en spiegelruit
pas kleur ontmoet in
het zwarte leer waarmee de
bank en stoelen zijn getuigd
ik heb de zon gevangen…
Breekbaar kristal
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
554 Met het lege glas op mijn dressoir
illustreren lippen breekbaar kristal
van afdronk met een bitterzoet gebaar.…
Metaforiek
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
564 Gebarsten glas, zodat het poederzand
Niet langer meer door het gaatje loopt,
En daardoor, zij het nogal onverhoopt,
Sijpelt door de vingers van mijn hand.
Lang geleden en voorbij de vergetelheid
Bestonden al symbolisme en metaforen
Ik vind dat deze beslist moeten toebehoren
aan Magere Hein en aan Vadertje Tijd.…
Och Die Vangers
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
415 was ik maar
zo’n vlindervanger
van mooie woorden
dan kon ik ze in
schoonheid naast
elkaar zetten
elke soort op een rij
achter glas
op papier
fraaie zinnen maken
maar nee dat
moet toch niet
vlinders moeten fladderen
zoals ook woorden
vrij moeten leven
een vrij en levend woord
zal de mooiste zinnen geven
vlinders zullen hun…
ALTIJD WAT
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
648 Een mooi glas oude wijn,
blijkt het azijn te zijn.
Naar de dokter voor een piepje,
is het zo'n gevaarlijk griepje.
Wat je ook doet,
het is nooit goed.…
Zinledig woord
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
435 Weet wel dat een zinledig
woord niet werkt
Als glas holfrazig, zonder zeggingskracht
Een vacuüm vol
tandeloze macht…
Jubelzang over de wijn
gedicht
3.3 met 3 stemmen
948 van het glas op,
prijst een merel het lot van alweer
een dichter nakend op het trottoir met
grijze lokken golvend in de regen.…
Promotiestress
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 Klaarmaken voor de receptie
Alles moet pico bello zijn
Denk aan je promotie
Schoenen opgewreven, veters strak
En dan: de veter rechts zegt knak
De breuk zit middenin
Schiet op zegt m’n vrouw
In feestkledij
We moeten scoren
HIJ is er bij
Dan maar een knoop
De auto in en weg
Met het glas in de hand
Babbelend met deze en gene
Neigen hoofden…
nabijheid
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
612 je knipte het koordje
van je kinderwanten door
zo is het begonnen
ik laat je los zei mama
het laatste stukje mag je rennen
wees opmerkzaam mijn kind
het onbedoelde
het ongewisse onverwachte
het is er allemaal
de goudvis in de kom
de grote schaar het kostbare glas
veel maar niet alles leerde ik je dragen
deze afstand is
de grootste…
Oude jenever
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 Verdwaald zoek je naar troost
in een kroeg in Amsterdam Oost
eindelijk mag jij helemaal jezelf zijn
je bent ver heen en nog niet terug
je vindt geluk bij plastic bloemen
en toch ben je waar je bent gebleven
waar geen kleur het grijs verbreekt
altijd vrolijk, je heft het glas
loze woorden, je blijft een gast
leeft jouw leven in een liefdesplan…
'In wijsheid schuilt veel droefenis.'
gedicht
4.8 met 8 stemmen
3.804 En elk jaar schuiven wij weer aan,
de wreed gekrompen vriendenkring,
en heffen als vanouds het glas
op alles wat voorbij moet gaan
en alles wat nooit overging,
op wat er wordt, en wat er was.
----------------------------------------
uit: DvhN (23 12 2023)…
Wonen aan erven, straten en kades
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
295 Archeologen van onze tijd
monsteren het blootgelegde zand
tussen de funderingen
voor de toekomst
Retro is modern
auto's worden geweerd
toeristen consumeren
de oude stad
Het grote geld rolt
buiten het centrum
Binnen de grachtengordel
romen vergunningen het af
De bewoners verlaten
de harde wereld
van steen, glas en beton
ze wijken…