4470 resultaten.
Rosse streling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
20 De tarwe wiegelt langzaam 't bruin-geel goud,
Zij sloot haar ogen voor de wrede zon en
Een laatste rosse streling, eer het licht,
De zachte streling van een teed're hand.
De takken houden stil
Stil staat het bos te staren, grijs en koud.…
AL DRAAGT EEN KNAAP EEN GOUDEN RING ....
snelsonnet
4.3 met 41 stemmen
2.667 Mijnheer, pardon, ‘k bedoel: Uw Excellentie,
U, zo Hoog-Edel en Zeer Hooggeleerd,
aanhoor wat slaafs Uw dienaar suggereert,
met Uw welnemen, Uwe Eminentie.
Een titel die bij uitstek bij U past,
Uw Hoogheid, is: Zelfingenomen Kwast.…
Spreken is zilver, zwijgen is goud
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
3.575 Spreken is zilver, zwijgen is goud,
maar ik weet dat jij ook van mij houd.
als ik dat zeg, dan hou jij je mond.
Hoe kan het ook anders, je bent een hond.…
Dag mooi goud blaadje
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.069 Natuurlijk, zegt een stemmetje
Toch hebben we het nooit over jou
Jij bent weg
Jij bent stil
Jij bent vergeten
Bijna
Want vandaag was jij er weer
En moest ik hele even om jou huilen
Maar het geeft niet
Het gaat goed met je
Jij bent dat mooie gouden blaadje
dat net naar beneden is komen dwarrelen…
Ik zie de morgen als een gouden mist
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.538 Ik zie de morgen als een gouden mist
van eigen rijkdom trage wade
een afgehangen web van draden,
en nu in twist
vingertjes vechten, vingertjes vagen
door de ragen,
rafelen, halen de draden aan,
varen er in het losgegaan
weefsel, maken de fijne gazen
een plundering en de gevlochten mazen
wijden zij uit, werken er een begin
van scheuren, totdat…
Gouden ruggen Groene staarten
gedicht
3.6 met 18 stemmen
7.037 Het zijn de literaten niet
die onze erfenis beheren
literatuur maak literatuur en je bent binnen
praat over koetjes en kalfjes op een originele manier
gouden ruggen en groene staarten hemel en muilkorf
alles rustig in maart en
's nachts achterberg-heimwee
in driehoeken cirkels en grote gaten
god wederom oude god met een baard en
afzakkend…
Gouden glimlach, zee van licht
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.659 Haar gouden stem maant me haar te vergeten
en haast te maken een ander lief te vinden
haar glimlach lijkt er geen doekjes om te winden
ik weet nog hoe ik naast haar heb gezeten.…
- Jouw kracht van gouden adem -
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
770 want elk moment van gouden adem
ontvangt terecht geboren twijfel
en heeft zijn eigen ongekende loon.
Kracht vereenvoudigt het leven
dat zonder "anders" niets meer was
de stilte van geweten dat geeneens zonde vond..
kom adem diep uit en wees maar stil.…
Maria zingt in gouden avondstond
poëzie
2.6 met 5 stemmen
2.717 Maria zingt in gouden avondstond
met blanke kele
en rode mond.
De rozen staan op hoge stelen,
een vogel luistert in het riet.
Dan sluimert 't kind in hare schoot,
haar ogen zijn van weelde groot
en in haar mond verzoemt het wiegelied.
De maanschil perelmoert in 't water,
maar in de schaduw sluipt de dood.…
het roze einde in de gouden rivier.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
545 als witgekalkte graven
door dubbel spel
in hoge nood geraken,
verliezen hun begeesterende woorden
al hun praal en macht.
de hemelse boodschap verwordt dan
tot een duivelse comedie
die elke rechtgeaarde burger
straks uit 't diepste van zijn hart veracht.
als hoge heren
zich tot een seksslaaf willen verlagen
geraken ze door hun dubbel…
Men kàn geen vlammen als een gouden vloed
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.030 Men kàn geen vlammen als een gouden vloed
Uit éen vaas gieten in een andre vaas:
Daarbinnen branden ze en een bevend waas
Gloeit door het hulsel heen met halve gloed.
Open het nooit – het is zo schoon, en ’t moet
Zó schoon zijn, blijvend in die zelfde plaats:
Die vlam zal niemand zien: zij zal, helaas!…
De zon is goud voor wie ervan houdt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
449 diepvriesvak
bestemd
voor de cola-rum tover je
ijskompressen:
legt ze op je ogen
een gebroken stem
uit de duisternis
grijpt je bij de hand
fluistert met
omfloerste stem
in je oor
ontsteekt daarbij
een lucifer
en zegt:
dit is het licht
voor jou
volg dit spoor
samen houden
wij stand
want:
de zon is goud…
Je bent van goud, maar o zo koud
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
349 Ik was je goudhuidje, je redder in je zwartste nacht.
Wie had dit ooit gedacht?
Elke droom, elke kus was voor altijd, weet je nog?
Jouw leegte vulde ik met liefde, gewoon omdat.
Omdat jouw kwetsbaarheid mij raakte.
Je werd mijn vlees en bloed, verstrikt in een eeuwige connectie die ik nooit meer kan laten.
Het uitkotsen van mijn hart in jouw…
In 't meer, hier blauw als lucht, ginds groen als weiland
poëzie
3.8 met 11 stemmen
1.954 In 't meer, hier blauw als lucht, ginds groen als weiland,
Vol vonken zon en langs gouden vegen
Als boterbloemen en als gouden-regen,
Ligt, tweede cirkel, 't kleurig stralend eiland:
Want rhododendrons, paars als zomers heiland,
houdt de oever tot juweelsnoer saamgeregen,
En 't lijkt een kelk: tintelend trilt de zegen
van 't licht, als…
een nacht van vermiljoen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.107 daar op het hoge duin heb ik je ontmoet
starend naar de avondzon
op je haren lag een gouden gloed
de horizon was vol van vermiljoen
de zee doorsneden met een gouden spoor
weerspiegelde zich in je ogen
ik keek je aan geraakt, gepakt, bewogen
de weerspiegeling drong in mij door
de duinpan vulde zich die nacht met gloed
met sauzen, spijzen…
Zomerkinderen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
772 Weet je nog, Jetje, de vurige liefdesdans van zon en vlinders,
wit en blauw en goud,
in een wilde warreling van leven en doodgaan.
Ik voelde de vraag van jouw vingers onder de waterval
van leeuwerikkenzang: kom, kom bij me!
Verlegen schreef ik toen alleen mijn naam
op je lieve voorhoofd.…
amoreus
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.745 in de koepel die ons hoog omspant
scheuren grauwe watten open,
onthullen omfloerste zonnebrand,
goud langs de rafelrand gekropen.
onder dat goud doorlopen baldakijn
klimt langs geworpen stralen
ons oog op naar de zonneschijn:
vuur in spelonken en wolkenzalen.
het grauw uitgewaterd, het is droog.…
mijn droom met de rode fiets
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
731 de wind speelt
met de blonde krullen
van het meisje
in de fietsenstalling
haar ogen diepgroen
als zij mij een knipoog geeft
of onhandig tegen het zonlicht in kijkt,
ze glimlacht wel naar me
ik wil vragen of
ik haar haren
aanraken mag,
haar gouden lokken
draaien met haar gedachten mee
ze is een denker
ze loopt langs me
zegt 'hoi…
KONING ADELBOUD.
poëzie
2.2 met 6 stemmen
1.514 Daar zat de koning Adelboud
Op een armstoel van het duurste goud.
De koning had zo'n dikke kop,
En een wichtige gouden kroon d'r op.
Zijn mantel was van hermelijn,
Zoals alle koningsmantels zijn,
En naast zijn armstoel stonden twee
Pages, die keken weltevree,
En elk hield in zijn rechterhand
Een wijnglas, vol tot aan de rand.…
Op Maria Magdalena.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.447 Of zou van ieder haar hier wel het zilver glijden,
Waar mede d'ouderdom het sterflijk hoofd bekruipt,
't Geen met dit buigzaam goud eerbiedig niet wil strijden,
Maar vloeiende in kristal uit elke vlecht verdruipt?…
Aggy.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.747 Geurenneurende zachte jasmijn,
En vrolijke roosjes, mondjes half open,
En gouden regen,
Neergezegen
Om haar te vertellen die aan komt lopen,
Hoe mooi een morgen kan zijn.
En paarse seringen die 't groen doen lachen,
En in het gras zóvele gele
Boterbloempjes op gouden stelen,
- Heel de tuin door!…
Een ode aan de herfst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
681 De herfst
zo schilderachtig
zo kleurrijk
en zo prachtig
De bomen
zowel jong als oud
tooien zich met warm oranje
en met glanzend goud
Een rapsodie
in vlammend rood en zonnegeel
als een gedicht, een ballade
of een schitterend rondeel
Ze staan te dromen
overdag en in de nacht
ze fluisteren hun geheimen
heel stil en heel zacht…
ballade van het West - Vlaams kerstdiner
netgedicht
3.0 met 17 stemmen
1.973 neem uw lief mee en uw vrinden
door onze beperkte capaciteit zal
er geen mogelijkheid tot dans zijn
maar reden te meer om te blijven plakken
wij stellen voor
het voorgerecht met de kort geschroeide
tonijn in een symfonie van smaken
het specifieke van de franse wintertruffel
in combinatie met zoute aardappel en
avocado is een perfect opener…
myn mûle
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
605 myn mûle yn leafde immen op jacht
yn swierrichheit fan libben
yn wurgens fan tiid
hja is myn kreft yn besinnen
dochs ik sparje myn wurden net
ik get myn wurden ut
yn floed fan poëzij
ik leafje myn tael
lit my mar yn myn wêzen
ik romje stil in plak foar myn fers
myn finzen yn frije geast
yn rykdom boppe alle…
Winterregen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
357 Buiige neerslag, spetters hebben hun afdruk
nagelaten op het vensterglas waar het vaal licht van
ontwakende zon en mistig ochtendgrijs ook blijven plakken
Het slechte weer met zijn beperkte zichten loopt de hele dag mee.…
Zwarte vlinders
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
887 Gevangen vlinders
in een gouden kooi,
zweven zo licht
gracieuze pirouettes.
Kus de vlinders
cirkelend om je heen.
Zie, de dwaallichtjes,
stille vriendjes,
roepen sterrenregen.
Strooien de gewonde aarde
in het rond.
Tweezijdige bliksems
als een zilveren sleutel
laten niets achter
dan het geluid van de stilte.…
Schelpen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.848 Ik kreeg
Uit zijn kinderhand
Zilt ruikende schelpen
Kostbare schatten
Uitgestrooid over
Mijn levenspad
Gulle giften
Zodat ik zal weten
Geleefd te hebben
Met de kracht van
herfstige stormwind
Met helder spetterend
golvend waterblauw
Met gouden zonlicht
Diamanten regendruppels
Ik kreeg
Uit zijn kinderhand
Het vermogen om zelf
Weer kind…
Kompel
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.352 af te dalen in het
krocht van jouw venijn
zou om onverteerde
eigen woede zijn
mijn zwarte goud
weet zich elders zoek
kleurloos fluitend asemnood
keert het rode doek
kompel ga alleen
dit licht blijft aan
hoewel van gelijk verbond
ik zal elders graven gaan…
Herfstmist
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
914 Zo prachtig, lavendel en licht
Zo geurig aaneengedicht
Een dromerige waas
Vertelt het relaas
van de vertrekkende zon
En hoe het allemaal begon
De fluistering van rood
over een zekere dood
Treurnis gegoten in oud hout
Dansend gebladderte als vallend goud
Een wenteling in natte geurigheid
Versterving zonder spijt…
dwaalde in gezichten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.035 dwaalde in gezichten
ogen die me misten
zag strakke monden
die woorden sisten
omdat ze alles wisten
een hand die streelde
ik vond de aandacht fijn
zij had dat in de gaten
wilde me verlaten
alleen kon ik niet zijn
ik zag haar vlinder in
een gouden vlucht
de walging is gebleven
ik poetste vuil en
rook de rotte lucht…