2336 resultaten.
Grond
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
620 Beweeg me onder regen
smeekte je met een hart
in jouw stem leefden spoken
die hartstochtig naar de aarde
roken, moest verboden worden
woorden het liefst zonder klank
en niets is anders dan de leegte
een echo van leven,
de door God gegeven dank
leefde in de tussenwegen
sprak je van moraal
en hield mijn ziel
daartegen,
sloeg de wind,…
Jouw afwezigheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
483 ik raakte
langzaam
aan aarde
nadat ik
op wolken
gelopen had
een eerste touché
kwam hard aan
op de bevroren
bodem van een
witte nog niet
belopen wereld
recht op
neus in de lucht
met langzaam
meerderend zicht
dat nieuw voor mij
paste in beginnen
horen en voelen
hoe hard leegte mij
zijn alleen zijn
toeschreeuwt en
hoe verloren…
De hemel te zien
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
525 het guurt
de bomen in
het vlakke land
zijn mijlenver weg
ze lijken
te verdrinken
in de regens aan
een grijze horizon
ik dwaal
steeds verder
de leegte in die mij
bang en angstig maakt
panisch hol ik
langs het pad
dat buigt en oplost
na een flauwe bocht
tot ik struikel
val in grint en gras
voel het met mijn handen
zand tussen…
Vergeten
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
1.036 Leegte.
Als de wereld stil zou staan,
en de vader neer zou dalen,
dan pas zou, van stof tot stof,
verdriet bedaren.
Vergeten zijn.
Het is als weten dat je niet meer weet
of als voelen dat er iets ontbreekt.
De wind die langs de ramen blaast
heeft de herinneringen meegetrokken.
Je bent op sterven na dood.…
de abattoire mens
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
494 geslachtsdelen
wordt niet gesproken
de bal is rond
wat een ander betreft
is die vierkant
en is daar nog een gelijk ook
vertel me eens
wat je voelt
alsof je van staal was
laat het daar dan klinken
alsof je een koperen bel was
een schitterende leugen
waar het goed om toeven is
in het midden
ergens
tussen een paar moleculen
is de leegte…
Een ogenblik, een man slaapt
gedicht
2.5 met 26 stemmen
8.883 Je draait me in de leegte
van een bed. Terwijl: binnen de randen
van een ronde handspiegel zoek
ik de meest gunstige uitsnede
van mijn met vlees gewatteerde,
droge huid. Zo zag ik eruit.
-----------------------------
uit: Tirade, 1996…
Gebroken stukjes.
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.763 Er is maar 1 iemand, die leegte om toveren kon naar pijn.
Er is maar 1 iemand, die het verleden om toverde naar hoe het nu zal zijn.
Ik haat je, zijn niet genoeg woorden om te zeggen hoe vreselijk ik je vind.
Ik veracht je en tracht je, in de hoop dat je nooit het geluk vind.…
Leeg
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
918 leeg
ik voel me leeg
mijn lichaam een huls van vlees
mijn binnenste verslonden door een beest
waarover ik niks weet
geen gevoelens
alleen leegte
ik ben alleen
leeg
ik voel me verlaten
verlaten door hetgeen dat mij vulde
verlaten door hetgeen dat mij mij maakte
niet wetende waarom
alleen gelaten
alleen
en verlaten
leeg
ik voel…
De vloek van verlies
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
619 Hij is weg,
komt nooit weer,
de gedachte alleen al,
vult mijn hart met zeer,
dan overweldigt de leegte mij,
ogen zonder blik,
woorden zonder betekenis,
lichaam zonder ik,
hij is dicht bij me,
en toch zo ver weg,
ik wil erover praten,
maar ik weet niet wat ik zeg,
een traan op mijn wang verraadt
mijn intense verdriet,
de zon laat hem glinsteren…
alles wat er was verdwijnt
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
980 verschil
die liefde die alles verzachten moet is er niet
die warmte die alles moet laten vergeten is verdwenen
het enige dat er is is een hart met sneeën
een hart dat bloed en pijn leidt
niets kan het helpen of genezen
alle medicijnen zijn al gebruikt
niets heeft geholpen en niets deed goed
alles wat er was is weg
er is niets meer alleen leegte…
Onverslijtbaar, onbreekbaar.( Haiku's)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
466 Verstild in ruimte
leegte zonder verdriet,
gewogen door beweging.
Leven dwaalt te ver
vertaal mijn oude angsten
in een nieuw akkoord.
Verlicht ijskristal
als reisgezel van een nacht,
dan vloeibaar verder.
Eierschaal gevuld
met zongekweekte tranen,
gedroogd in eigenheid.…
Op wieken van de stilte.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
605 Veulens van de morgen,
emoties van de leegte,
hoefslag in de wind.
Kinderen uit sagen,
verstillen dictaturen,
model van hun gelijk.
Molens malen meel
verrijkt het goud uit aarde
in een ongelijk deel.
Fossiel gelaagd steen
zover de stem kan dragen.
over eeuwen heen.…
clair-obscur
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
597 hoe hij naar hen keek
gezichten
als getuigen van ingelijste leegte
nog leger dan haar gesloten mond
van leugens
hij zag haar zitten
bij de lindeboom, naast
een ongeboren zoon, zag het scharrelen
rond haar lijf
hoe ze
handen vulde
telkens in nieuwe verhalen
die de wind door zijn hoofd joeg
gespleten tongen markeerden
het zaaigoed…
Blanco blad
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
591 hoe het frêle broze
in zijn lot-gebondenheid
door neergepende inktkogels
kan breken,
terwijl mijn zwijgzaam schrijven
soms wegzinkt in de plooi van het leven
en ik met gesluierde ogen
kijk naar het breekpunt
tussen praten en zwijgen
vertrouwend op de onafhankelijkheid
van het vrijelijke bestaan
van aangeregen ranke letters
die de leegte…
Rond Oktober
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
534 Gekneveld stuifzand wringt
de jongste vloed uit het zwierige duin
stormachtige buien knijpen traag
het oude, zwakke licht uit de dagen
de eeuwige branding verslindt gulzig
vermaalt smeulende zomersporen tot schuim
een eindeloze en gapende leegte vult
de uit schemer opgetrokken herfstdagen
alles wat stranden steeds stempelt
sterft gestadig…
Een ongeoefend refrein
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 er zal geen leegte blijven
in de stilte zal er hoop te vinden zijn
rond het aller-diepst verlangen
zal misschien een twijfel hangen
schaduwen zullen dansen
met het overwonnen licht
boomtakken zullen kraken
toch, de rustende vogel zingt
hij zal niet in verwarring raken
maar kent de storm die zwicht
voor de zon, die zonder schroom…
een nieuwe dag
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.079 Alweer een dag vol gemis,
een wolk van verdriet om mij hangend,
die vol van leegte is
en mij mateloos doet verlangen.
Ik kruip maar weg, nog één dag,
dan ontvang ik jou heel blij,
een nieuwe dag vol liefde verwacht,
in tederheid bij mij.…
Zelfprojectie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
430 Achter gesloten deuren, daar
voeren rivieren zonder oevers
woorden van leegte mee.
Uiteindelijk vloeit elk woord naar
een volle, woordenloze zee.
Zinnen treden bij woorden in
om te worden tot
woorden zonder zin
en zin zonder geest of god.…
Vergeef me
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Ik vroeg je om me het leven te geven
Tevergeefs was mijn vraag
Verdwenen in de leegte, in alles om ons heen
Vergeef me omdat ik je het vroeg
Maar vergeef me niet omdat ik het probeerde
Mijn leven lijkt zo leeg
Onbeholpen en wreed
Maar anders dan dit, zou het mijn leven niet zijn
Ik zou dan iemand anders zijn, iemand anders ben ik niet
Ik…
geen bereik
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.557 Ik kan mijn nagels krommen,
strepen in je vel, je geeft geen kik,
mijn snik
mijn strelend onvermogen
vindt leegte in je ogen
starend in ongeziene verte
mijn vuisten slaan je rug
ik stampvoet: kom terug
ik krijs de ongehoorde noten
ik hijs mijn rimpelvel
in kous en jarretel
en zing mijn vroeger lied
maar jij gaat niet accoord
de…
Centraal Station
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.055 Leven dat vol leegte
Is, gevoelloosheid die
De moderne mens kleedt
Die alleen voor zichzelf
Leeft, en die de ander
Al lang niet meer
Ziet staan -
Vanmorgen is die ander
Voor een keer wel aanwezig -
Ik zie mensen mensen
Groeten, afscheid nemend
Van wie hen lief is,
Een parkeerplaats
Verderop aanschouw ik
Eenzelfde tafereel…
Leenschilderij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
628 een maagdelijk doek
droom niet, verzin niets
verlang niet meer
lijkt het namens
de kunstenaar
te zeggen
we schaduwdansen achter de horizon
waar herfstvogels afscheid nemen
met nieuwe moed als levensbloed
ben jij jezelf en ik een vreemdeling
aan de muur van het strandhotel
met jouw onbekende verlangen
hangt een vierkante witte leegte…
Het bericht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
608 zal ik nimmer vergeten
nu mag de hele wereld 't weten
er groeit 'n kindje
binnenin
Met liefde
heb ik jou gedragen
ook al had ik duizend en één vragen
over hoe het zou zijn
een eigen gezin
Vol spanning
wachtend op jouw komst
om samen te beginnen aan de toekomst
bleek jouw ziel al te zijn overgestoken
wat rest is immense leegte…
Met de dans
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
679 Met het ritmisch bewegen
moet ik op mijn tellen passen
ja ik vertel mij wel eens even
Zomaar ongehoord
dans ik met jou onverstoord
Ik ga er helemaal in op
met jouw pasjes in mijn kop
De manier waarop jij beweegt
is zo geweldig elegant
Dat het mijn brein leegt
ik dans weg bij het verstand
je leidt mij met jouw zwieren
langs…
Het ouder worden...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 Iedereen ademt zwaar en de leegte
tussen de botten is als verzuring
in de nerven van bladeren.
Langzaam, maar zeker sterft ieder
wezen, de ziel krimpt eerst ineen
en ieder ding waar zoveel waarde aan
werd gehecht verandert in steen.…
Aangelijnd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
638 Als een vlieger laat ik het eiland op
ik draaf de grote leegte binnen
een zilveren draad verbindt mij
met opstijgend strand
de dorpen zijn in zee gegleden
het vee is door de horizon verzwolgen
alleen galopperende paardenhoeven
achtervolgen mij
het wad toont de sporen van dode golven
de wind baart stuifzand en fluisterzang
slechts één…
rolkei
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
506 als een rots bood ik weerstand
tegen de zuigende branding
op de rand van de leegte
die je in me liet
tot ik kantelde
en in dit dieptepunt
roerloos als een rolkei in een kuil
traagzaam gepolijst wordt
door de tijdloze rivier
verweerd door winterse vrieskou
geblakerd door zomerzon
seizoen na seizoen na seizoen
tot ooit misschien een spelend…
Zelfzaamheid?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
449 De aarde is een zeldzaam
beest met een gelooide huid
gedierte in z’n pluizige beharing
z’n wetenschap te ontplooien
straffeloos ronddrijven langs
de kantlijn van de evenaar
geen soort vertrappen onder
beide polen van de zon
haar leegten te verwarmen
spiegelbeeld van ‘zelfzaamheid ‘
gemaakt in de scheertijd van de maan
om nieuwe merktekens…
Nagedachtenis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.268 20 jaar geleden plotseling bij ons vandaan
Echtgenoot, vader, opa, weg uit ons bestaan
Een leegte, een gemis, wie had dat ooit gedacht....…
schrijven
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
485 opgevist uit de goot
vergeeld en verregend
een enveloppe met
een postzegel erop
ontsnapt uit de volgepropte
doos met oud papier
van huis naar straat
naar goot gewaaid
bibberende hanenpoten die
de leegte moesten veroveren
een scheef getrokken streep
onder de naam van de stad
wat wilde je meedelen
vragen vertellen toen je
je handen…