6776 resultaten.
voel jij me nog
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
897 vergaat mijn zwakte voor jou
zieltogend in mistig allure
vlucht jij weer weg
naar woelige innerlijke oorden
waar pijnlijke zuchten sturen
en prille zachtheid vermoorden
voel jij me nog
mijn verre lieve
ik was het toch
wilde je gerieven
zo ga ik weer naar een stille weg
zoekend naar mijn verloren deel
struikelend over droge tranen
stikkend…
Gedachte in één adem
netgedicht
4.9 met 22 stemmen
808 Emotie wordt doodverklaard
Door normen uit de rede
Gevoelige waarden leggen
Het loodje
Hoe druist mijn teer gevoel
In tegen het bruut combineren
Van waarden en normen
In één adem en een droge zin
Hoe huilt het onbegrepene
Zich door het gevoelig kind
Dat telkens wordt gestoord
Van het rationele woord
Dat heel beredeneerd
Als was er…
vakantieliefde
netgedicht
2.0 met 41 stemmen
2.674 bleven
de sporen van de tijd gevolgd
toekomst bleef uit
de vingers kapot gespeeld
ontwaakte ik
met een lied op de lippen
de gitaar vertrapt
heb ik je wakker gemaakt
de nacht zwijgend vertrapt
formules gefluisterd
een steen in de vijver geworpen
de ochtend vangt me op
in haar natte armen
de geuren van de vakantie
achter op de droge…
Tezamen
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
1.428 kom mensen sla de hand ineen
en duw, wat op het pad versperd ligt:
duw weg die grote, zware steen
strooi rozen - waar de groef mee dicht
kom mensen doe de hand omhoog
en vang de wolk die in de lucht hangt
verdamp de bui dan blijft het droog
strooi zaden waar je zon mee vangt
kom mensen sla de hand te saam
en demp het meer…
Hebben ze nog tijd ?
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
1.184 oorlogskinderen, zonder ouders
dwalen verlaten eenzaam rond
geen eten voor hun hongerige maagjes
hun lippen gesprongen,droge mond
geen water meer om te drinken
geen huis meer om in te leven
wat kan ik als nietig klein mens
deze kinderen eigelijk geven
't is moeilijk die beelden te zien
die me tot tranens toe bewegen
wat zijn wij dan toch…
De kunstcriticus 4
gedicht
3.1 met 15 stemmen
8.976 En de etsen van Gerrit en Japik zijn
mooi in zwart wit verdeeld,
gevoelig van lijn,
hun droge naalden zijn als fluweel.
En wat is er met de compositie?
De compositie is origineel.…
'K ZAL MIJ VAN TE DICHTEN ZWICHTEN
poëzie
3.4 met 14 stemmen
4.307 ‘k Zal mij van te dichten zwichten,
zo ‘t mijn hart niet wel en gaat:
wie kan rijpe bezen lezen
van een tak die droge staat?
Laat de lieve wonnenbronne,
laat het leutig zonnenvier,
laat de verse blommen kommen,
laat weerom de lente, alhier!…
Godenleer
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.243 de aarde uit haar bol mijn verzen eet
de hemel de wijn de hel de wiet
vooral de dingen weet die in verschiet
het paradijs nooit aan de galg vergeet
geloof mijn ogen lief, zo niet, roep luid
om zand en hitte voor ‘t gebroken glas
de houten tafel drie keer in de was
een kopje dunne thee met droog…
dol, fijn.
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
596 en hulpeloos spartelde en dat dan
maar een naam probeerde te geven,
namelijk in een zwevend gedicht,
dat je in een donkere rivier doopte
en daarna met knijpers vastknipte
aan de wat verbogen waslijn om
te laten drogen en was een blauwe
seconde even écht heel gelukkig,
je had het van blijdschap te kwaad,
en werd heel moe en viel toen…
Ik ben de minnaar
gedicht
2.2 met 193 stemmen
34.173 Ik ben de dromer die jou tot muze verheft
zeeën wijken voor ons, lagunes drogen op
door ons vergissen rivieren zich in hun stroom
de regen beheersen we met een vingerknip.…
Kleine vogel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
529 Over zure geuren,
droge koeken.
Over kille kleuren
en natte doeken.
maar ook over volle glazen,
gulle buien.
Eigen bazen
en warme truien.
over lieve mensen,
gulle maten.
over diepe wensen,
en mooie platen.
maar het zal nog wel
even duren tot die tijd.
ik denk namelijk niet,
dat jij voortaan oplet, waar je schijt..…
Wolven huilen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
739 het hart smeekt
tranen paarlen
wolven huilen
naar de maan
de vrouw buigt
haar moede armen
hangen neer
haar ogen droef
maar droog
haar voeten blaren
bloed doorweekt
de raaf strijkt neer
plukt aan zijn zwarte veren
wijl haar ogen zoeken
glinsteren de zijne
met een geheimzinnige
mysterieuze glimlach
in een vleugje
van de wind
dan…
Mooie woorden
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
870 Wat zijn die volkeren ellendig en arm
hun samenleving door dictators onderdrukt
klimaat is door vervuiling te droog en warm
economie door uitbuiting steeds mislukt.
Wij confereren over hun toekomst en lot
de mogelijkheden die wij nemen zouden
als wij daartoe de gaven kregen van God.…
Dierenleed
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
759 Met droge vinnen
Het water in gesprongen
En toen, met de druppels nog in het gezicht
De horizon betast.
Een lastdier noemt men hem,
Maar zijn hoeven,
Ogen, oren
Zijn minder nog lastdragend
Dan de lasten van de vinnen in het water.
Miauw.
Het is een kater.
Botsende daken
En balkonnen
Die de regen van beton niet dragen konden.…
Stokgooier en lezer
gedicht
3.5 met 13 stemmen
7.476 Een stok is een bliksem
droog en donker
geloof in het ongewone.
Dat was het wonder.
Hij was een stokgooier en een lezer.
---------------------------
Ongebundeld gedicht, 2006.…
Cocon
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
511 bleef
verzuren waarin het bloed niet wilde
stromen om het gewicht te wegen,
verder dan de vaste pijn, verleidt
tot eerder gekozen doelen, verdriet
ontplooit in eerste voorjaarsregen,
schuilend in een cocon van onvermogen,
as van verlangen in kruiken aan de aarde
toevertrouwd, in de ochtend uitgestoten
hangen loten van ervaringen te drogen…
Le village abandonné
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
971 in ruïne
Hier hebben mannen, vrouwen liefgehad
Maar konden er de kost niet meer verdienen
De wilde tijm kan je van ver al ruiken
De hop hoept schril en onverstoord
Geen leven meer achter vervallen luiken
De krekels hebben hier het laatste woord
De bron, die leven gaf, is opgedroogd
De hagedissen vluchten in smalle spleten
De grond is droog…
Verwerking
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.054 solo, alleen
Het water, de stilte en het groen
zullen vandaag hun helende werking doen
Snel weg op de fiets, stampend op de pedalen,
voel ik langzaam weer adem te kunnen halen
en in 't gras waar ik me een plaats verschaf
ruk ik snel de figuurlijke pleister eraf
richt over het meer vele uren mijn ogen
zodat de wond iets aan de lucht kan drogen…
Bezoek
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
694 Ik keek naar de afgetrapte schoenen op mijn kurk
droge vloer.
Hij nam zijn hoed af en veegde met ranke handen
denkbeeldige stof van zijn jas.
Waarna hij de folder verscheurde, mij nog eenmaal
doordringend in de ogen keek
en verdween zoals hij kwam, zonder een woord.…
De Zomer Voorbij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
764 de eerste druppels sinds lange tijd vallen
spatten uiteen op de dor droge grond
ogenschijnlijk zonder effect
toch luiden zij de overgang in
even nog lijkt de warmte
van de zomer te blijven hangen
maar de lucht grijst
en de wind wakkert aan
een rilling loopt langs mijn rug
jaren vervagen
het kind in mij loopt voorbij
verliefd,…
THUISVLUCHT
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.612 Een kille wind blies door de nacht
voor hem was ik óók ’t doelwit en
Louter strijdend met zwaartekracht
zag ik mijn leven nauwelijks zitten
Een zachte stem klonk in de nacht
gedragen door die stil zachte wind
Het was de mijne, ik kreunde zacht
doordat oud verdriet mij verblindt
Een droog blad dwarrelde omlaag
zwevend door de kille najaarswind…
Anarchie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Een enkele weke toeschouwer
hield het niet meer droog en liet haar tranen
de vrije loop, wendde in stilte haar gezicht af.…
Het half geopend plafond
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
838 oud mens het leven stalkt jou
zoals een gedicht over liefde dat kan doen
en de dood maar niet wil komen
het tere in jouw stem is nu poreus
evenals de scherpte van je geest
jouw gezicht is als een opgezwollen doek
met plooien waarin het zonlicht
dat door de deuropening nederig buigt
kan drijven, het drogen ervan is al verjaard
wat is…
DAAR KAN IK MEE LEVEN
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.412 De data van overlijden
weet ik niet meer
maar mijn verdriet
voel ik heel goed
nu zijn ze genoteerd
de grafsteen verweerd
de tijd vervloog
géén oog droog
de familiefoto naast mij
géén één meer op aard
voor mij zijn ze
het leven waard
ik wil ze weer terug
weer hun stemmen om mij heen
een aanraking heel zacht
dat heb ik zo bedacht…
Amulet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
495 Ik strijk mijn streken met een
droge kwast, ik lees de tomeloze
tred in verwachtingsvolle ogen en
word begraven onder speelse blikken,
door meewarigheid ingebed.…
Dan de mist
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
535 het glas is nader
de mist die hij ziet
zijn oog in staar
voelt wat hij verliet
of bedenkt het gebaar
een grijze vloed te stoppen
die mondhoeken sluit
en het hart op de tong laat
drogen achter een beslagen ruit
de aarde voor hem
ligt al ver achter zijn tijd
groeven graven nog dieper
de vlakte lijkt zich al uitgespreid
terwijl zijn wereld…
als stille getuigen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.160 twee blauwe houten klapstoelen
achtergelaten op de vlonder
de boot in dezelfde kleur ligt
op zijn kop ernaast
ook op het droge getrokken.
gereed om ze op te bergen
voor een volgend seizoen
een nieuwe zomer….…
kist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 ik kon zat ik onder de dekens verborgen
Ik sta uiteindelijk op en drink mijn koffie op deze donkere morgen
met stille hoop een beetje meer energie voor vandaag gekregen te hebben
ik doe mijn best de rest van deze dag nog te redden
nog maar kort geleden keek ik nog in jouw vertrouwde ogen
nu doe ik zo mijn best om onopvallend mijn tranen te drogen…
Kaaps viooltje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
632 Bijna de donkerpaarse tulpen naast je,
afgeprijsd, gekocht,
hun droge kopjes hingen net teveel.
Twee dagen later
was jij afgeprijsd,
je violet nog steeds zo fel,
jouw knopjes klein en teer
hingen nu gebogen neer.…
Vergulde eieren?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
478 zonder op dezelfde stranden uit te komen
camoufleer de ogen met het wier dat
uit zee blijft stromen en droog valt
naast de vissen die niet weten dat
waar ze belanden en uiteindelijk gaan
stinken, voor hen blijft de aarde plat
en blijft de zon z’n tranen schreien
welk godvergeten oord is dat?…