1726 resultaten.
Intieme schets
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
476 In het kleinste kamertje
van het klassieke herenhuis
bedenk ik mij een grote ruimte
omdat we nergens samen zijn
het moet er toch ooit uit
benauwde vorm van ontlasting
er is niemand anders dan mezelf
die dit voor elkaar krijgt
lichtelijk beschonken
vrijwel zonder zielglans
onder het strijklicht
van de lamp in de hal
begeef ik mij…
Grijs gedraaid?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Het begin is tevens het eindpunt
ik hoor in de groeven mensen krijsen
nergens wordt een rustpunt gegund,
tegenstelling als nooit te voren,
het zwartst zwart van fluwelen tijd
tot dat in het duister is versleten,
de meningen in de wereld draven door
details worden in herhaling verdraaid,
het zuiverste moment van oorsprong, het
eerste…
Mijn Hoofd zit vol met Teksten..........
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 heleboel leren
Dat doe ik maar al te graag
Inmiddels vind ik dat niet meer vaag
Dus stel ik mezelf
De vraag
Ben ik blij
Met het leven
wat ik leef
elke dag
opnieuw
ja en nee
precies die diepe snee
Je kunt je leven
Zelf bepalen
Zelfs door het te vertalen
Zelfs door het te ontwijken
Dat laat ik soms blijken
En fiets ik overal en nergens…
erg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
484 nergens van, een buitenissig het is het,
het houdt geen steek alsof het ooit.
kijk, al dit hier en al dat daar.
de differente kleuring ervan zal
als gele pils in pils zichtbaar verschalen.
het is wat is:
bloemblaadjes die stofploffen op het zand.…
Russel's Paradox
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
711 Er is een lijn die nergens stopt,
een man die zich tot as verklaart.
Een handschrift in de ochtendmist,
een naam die langzaam uitwist, daalt.…
Tussen alles in
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
541 Er zit een wereld verscholen
in een trage ademhaling, in het voelen van
mijn voeten op de grond, en als ik mezelf toesta gewoon te
zijn, dan opent zich iets zachts, iets eerlijks, iets dat nergens heen hoeft.
Ik dwaal vaak af, ja, soms in
gedachten, soms in zorgen, maar ik keer altijd
terug, niet uit discipline maar uit liefde.…
De dans
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
358 *
Op het roerloze punt
van de wentelende wereld
vlees noch vleesloos
Nergens vandaan
noch ergens heen
op het roerloze punt
daar is de dans
Maar stilstand noch beweging
en noem het geen verstarring
waar verleden en toekomst
één zijn
Beweging van noch naar
stijgen noch dalen
zonder dat roerloze punt
zou er geen dans zijn
en daar…
Diner
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
342 geen moederkoemelkmuiltje
wel het stiertje stoer in kookbad voorbereid
op de spies van hangopspijs
Zijn we al toe aan de kalkoen
daar ligt ze als filetlapje te sidderen
zo zien we niet meer wie ze was
geveld zoals ze is ontdaan
van de lellen aan de vleesnek
kop en kont al afgedaan
Smul maar er komt nog zoveel aan
de kweekzalm nergens…
Zoals geliefden
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
232 Loop met me mee,
alsof we nergens heen moeten.
Blijf nog even,
alsof weggaan niet bestaat.
Verdwijnen in jouw oceaan,
me laten helen door wat jij bent.
Niet nadenken,
even niets dragen.
Daar komt de regen weer,
nu harder,
hij tikt tegen mijn hoofd
tot alles begint te ruisen.…
De deur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
150 Even ben ik weer
dat kind dat op de kar zit
en nergens heen hoeft.
Ik kijk naar de foto
en denk niet
dat het lang geleden is.
Ik denk alleen:
wat heb ik daar geleefd.…
Leven onder een steen
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
5.226 Moeder Aarde warmt op, haar signalen zijn luid
maar we zetten de knop van de wekker weer uit
we praten over morgen en bouwen een heg
en kijken naar de andere, veilige kant weg
Geen staande ovatie voor wetenschappers
nu de werkelijkheid de theorieën beaamt
straks kan de mensheid nergens meer heen
en toch kiest men massaal voor leven onder een…
Werkman
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
216 Een jas, veel te groot voor woorden,
brengt hem voortaan nergens heen.
Zijn vluchtige gedachten, vol pure poëzie,
stuiten op een wereld die hem niet verstaat.
Zij vluchten in de stille eenzaamheid,
nog voor de avond valt.
Wanneer hij plukt, die wrange vrucht
van doelloosheid en lethargie.…
Nergens geluid
poëzie
3.7 met 17 stemmen
2.509 Nergens geluid.
Over me staat, als transparant kristal
rondom een oude berggod in zijn hal
een halve bol van stilte, die me omsluit:
'k hoor, hoe heel ver een lang gillende fluit
een tunnel boort; mijn berg kraakt overal.
Een blaf, ginds, hakt een gat; en recht en smal
knapt een spleet open, tot mijn oor hem stuit.…
Tatoekan
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
536 De zomer lonkt, de zomer wenkt,
de zomer komt eraan
boven de zee het zwijgen
van de zon, de dag breekt aan
zinderend en vlinderend
een flinterdunne waan
van ozonrafels in het zenit,
van hun laag ontdaan
zwoele erogene zones
zwellen af en aan
op zwaar gezalfde zonneheuvels
van hun top ontdaan,
zuchtend onder monokini's
zwoelheid -…
Tegenwind
netgedicht
2.0 met 12 stemmen
1.500 Ach als ik opeens kabouter was
Dan wist ik wat ik deed
Ik schudde alle lasten van mijn schouders af
En maakte nergens van een punt
Behalve van mijn muts
Waarna ik in de badkuip gleed
Vanaf een grote hoge trap
Dat lijkt me echt een stunt
Ik luierde de hele dag
En lunchte wel 3 keer
Waarna ik dan een tukje deed
Verscholen in een grote struik…
Liefste,
gedicht
3.9 met 115 stemmen
36.336 Op deze dag zo grijs als haring schrijf ik je een brief waarin het waait
en meeuwen door de wind gedragen cirkels maken in de haven
touwen ijzer hout en letters blauw en wit en netten tonnen plastic
zakjes palen containers apparaten waar ik niks van snap masten
vlaggen ramen schepen overal vandaan overal geweest en ik hoef
nergens om te vragen.…
Misdeelden
poëzie
3.4 met 27 stemmen
3.604 Toen doofde voor immer die vragende vlam,
Omdat er van nergens antwoord kwam.
Maar de handen van stumperds, verdroogd en vergeeld,
Die handen door niemand gezoend of gestreeld,
Ze reiken, ze rekken, ze zoeken nog wat:
Ze zoeken, wie heeft er ons liefgehad.
-----------------------------------------
uit: Maart-April (1936)…
Een lege envelop
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
37 november, de vergeten maand
een afscheid van een zwaar bewogen jaar
nog voor de winterfeesten komen
en iedereen weer klaarstaat voor elkaar
met oude wensen en nieuwe verlangens
bespaar je maar de handige timmerman
en laat die oma ook maar lekker breien:
ik heb al zes paar wollen sokken
en betaalbare huizen zijn
toch nergens meer te krijgen…
Ondergegaan
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
627 Ik zag je aankomen
Iedere dag
Op straat
Liep je met een heimelijke glimlach
Je moest nergens echt heen
Zat op een bankje
Totdat je weer
Uit mijn blikveld verdween
We zeiden goedendag
Naar elkaar
Glimlachten
Als een gebaar
Van elkaar zien
Elkaar
Mogen
Onze hoofden die even naar elkaar bogen
De blik in jou ogen deden mij iets
Het was…
Vliegende Hollander (over een dope-gebruiker)
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
3.190 Tijdmachine, wekamine,
wachter over deze lege stad
in regionen van gestolde tijd:
nergens meer komt zijn blik tot rust
in deze onbegonnen werkelijkheid.
't Liefst wil hij vergeten:
de hunkering van zijn handen
de koorts in zijn gedachten,
de tegentaal van zijn zere lijf.…
ER IS MEER !
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
1.979 Ach, alle verhalen uit al die bijbelboeken,
door velen verschillend uitgelegd en aangehoord,
daardoor menigeen tot blinde haat verzoeken
staven mij steeds meer in mijn overtuiging
dat de waarheid niet op Aarde ligt
als ik nu eens nergens meer van uit ging
en reken op die tunnel van licht
aan het eind van mijn menselijk bestaan
en daar een antwoord…
Over een land hier ver vandaan
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.923 zoet
Niemand is er echt zielig en arm
En niemand die zomaar iets moet
Je kunt er wandelen zonder je jas
Het weer is er altijd oké
Je ligt languit in het knalgroene gras
Je hoeft nooit je regenjas mee
De dieren die rennen blij door het bos
Ze lessen hun dorst in de beek
De vossen slapen stil in het mos
En herten overal waar ik keek
Nergens…
Schijngeluk
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
2.440 moegestreden
Ik ben niet meer nodig
Mijn zijn is overbodig
Jouw hart is onbetwist
Ruw van mij weggegrist
Vannacht eindeloos stil
Wakker tegen mijn wil
Ik streel zacht je hand
Jij bent in dromenland
Je hebt me vaak gekwetst
Uit je dikke nek gekletst
Beloftes niet waargemaakt
Mijn ziel zo diep geraakt
Vannacht tomeloos huilen
Nergens…
vertrouwen
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.896 liefde, eerlijkheid en trouw,
ik word echt gek zo, vooral omdat ik van HEM hou,
ik doe het toch weer zelf, allemaal,
daarom hoop ik dat ik 't nu eens wel haal,
van binnen voel ik zo leeg en zo kaal,
maar ja, dat went ook wel weer
net als toen, die ene keer
maar toch, 't doet WEL zeer
was ik maar gewoon makkelijk, en open
dan hoefde ik nergens…
Alles is anders
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
3.679 Wat zeker was, is veranderd in onzekerheid
Geluk lijkt beangstigend en onwerkelijk
Pijn, gemis en verdriet
Is alles wat ik voel
Dagen gevuld met leegte
Kruipen voorbij
In alles wat ik doe
Zoek ik naar iets van jou
Iets om de leegte mee te vullen
Iets om het beter te laten zijn
al is het maar voor even
Voldoening vind ik nergens in…
Het verlangen
hartenkreet
4.2 met 36 stemmen
3.562 lippen leggen
je gezicht in een lach
Spreekt woorden uit
Spreekt alles wat ik horen wil uit
In je ogen lees ik
wat dit voor jou betekent
Het is zomer in jouw hart
ook al is de nacht verregend
In een weiland
rennend door het gras
glijden we uit
middenin een regenplas
Je sleurt me mee
Sleurt me mee in het verlangen
In de regen
met nergens…
Struikelstenen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
636 Haar voeten, allang niet meer geschoend
vereelt door doelloos dwalen
liepen over verlaten wegen
waar boerderijen en bunkers
het vredig landschap braken
en ochtendnevel in stilte huilde om gras
ooit gezaaid voor dikke koeietongen
en grauwe wol op pootjes
werd groen plotseling een dode kleur
maar nergens vervloog méér leven
dan in deze serene…
Blind en ontevreden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 De wereld draait rond, vol met dwazen,
Die zich nergens meer over verbazen.
We heffen, blind, de champagneglazen,
Zelfs nu de crisis maar door blijft razen.…
Jantje met de klompen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
799 De dag dat hij ging varen
voelde hij zich lusteloos
maakte tussen gele leliebladen
met beiden handen een doorgang
in het kroos, er lichtte een
bekend gezicht daar beneden
uit zwarte moddergrond langs
onversneden plompeblaren,zag
een donker trappenhuis, alleen
betreden, de jongen die daar
doelloos stond en nergens thuis.…
Evenwichtig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 Stilstaand water stinkt en brengt ons verder nergens heen.
Hijs de zeilen, vaar op zeeën, laat de aarde beven. Recht doen aan het wezen van de mens doe je alleen
Door hem te minachten en te prijzen omstebeurt. Heb de wijsheid niet in pacht door iets zeker te weten.
Tracht niet te voorkomen dat iets weer opnieuw gebeurt.…