1504 resultaten.
ode aan de potlood
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
137 Met je scherpe punt zo fijn en slank,
ben je de koning van elke schrijfbank.
In een etui vol pennen en gummen,
blijf jij altijd origineel, nooit ben je vergeten.
Je krassen en schaven met zoveel elan,
als een kunstenaar zijn meesterplan.
Je schrijft verhalen van liefde en pijn,
met een simpele draai, begin je weer fijn.…
Toen de Storm Gingen Liggen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
876 Nu zijn we zes jaar verder, de scherpe randjes zijn eraf,
Ik ben negentien, en snap de keuzes die de puberteit ons gaf.
Ik zag je lopen, tweemaal van verre, in ons eigen kleine dorp,
En plotseling voelde ik de muren die ik destijds opwierp.
De woede is vervlogen, de trots is nu voorbij,
Ik mis de Sterre die er altijd was voor mij.…
Thuis Thuis
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
589 vers afgebakken brood, muziek, gesprek en een glas dat nooit leeg is
Een hond die net te lomp om een restje komt smeken
De lach van mijn moeder die de kamer doet verlichten
Ik denk aan het kamp met de vervallen struiken en gekke buurman
Heksensoepjes maken en dollen op de trampoline met mijn stiefbroer
Rennen door het natte gras en over de scherpe…
Jouw naam
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
2.948 gebeurt
als tranen natte plekken wenen
op letters die zich tergend weken
voor mijn ogen vaag verbleken
vervloeien tot ze zijn verdwenen
verloren dwaal ik nu wat rond
blijf radeloos naar ‘n reden gissen
vind mezelf weer t'rug op ‘t strand
waar ik je naam neerschrijf in ‘t zand
maar golven komen hem rollend wissen
verbeten pak ik een scherp…
Ik, Penelope
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
242 Hij stond op
tegen alle vrijers die om mijn hand strijden wilden,
maar zijn tong was lang niet zo scherp,
hij had onvoldoende geleden
om de goede woorden in te zetten
tegen alle troep die gegadigden tegen konden werpen;
hij moest de waarheid zelf horen:
“Wie is die man, die in mij de strijder
geboren laat worden; wat kan ik
verwachten…
Vermorzeld hart
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
722 Ik word uitgelachen door een troep wolven, die
met bloedbesmeurde bekken hun scherpe snijtanden
in mijn bevende hart kerven. Het woest verscheuren.
Ze wanen zichzelf moedige militairen, maar in het
geniep zijn ze de meest laffe misdadigers, die er
bestaan. Hun herenliefde is net zo agressief als
hun vijandsdenkende levensvisie. Abnormaal.…
Landschap: bomen van licht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.433 Landschap: bomen van licht, bij 't óp-stralende blaken
van zonne-vlakken, in schettren, scherp, op de daken;
en óm: de zware tocht van stromen, - wijde stromen
gekomen tot een meer als van glooiënd goud-laken.…
DE STAD
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.347 De stad verdwaast in ‘t violette licht,
gemsten uit de hooggehangen bollen
is vol tumult van claxons, trams en hollen
van mensen naar ‘t trottoir, schrik op ‘t gezicht
voor schreeuw van auto, die op hen gericht,
heeft scherp haar ogen… Zie hoe vreemd gezwollen
In het ontsteld gelaat der stad...…
Uitvalswegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
586 Zeven zonnen
zeven manen
dunne draden
dikke tranen
Holle wegen
witte nevels
diepe duikers
blinde hemel
Groene vingers
tamme ratten
witte muizen
zwarte katten
Klokken tikken
lampen branden
dove muren
scherpe randen
Grote ogen
kleine dromen
gouden dochters
godenzonen
Lange vingers
rappe tongen
zoete monden
zoute wonden…
De Zuchten van de Tijd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
349 In dagen van weleer, toen vrijheid werd bevochten
met de scherpe rand van een zwaard,
toen lijden nog betekenis droeg
in de ogen van wie niet gaf om leven of dood,
zolang recht maar werd voltrokken.
De namen van helden werden luid verkondigd,
nimmer betwijfeld — zelfs niet door geloof.…
Rivier onder de appelboom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
221 Porselein van de nacht breekt in twee,
neon van vroeger dooft in de ree,
en de honden van toen beginnen te blaffen,
in de lege tuin, ritmisch en scherp, als lachen.
Ik word wakker met hooigeur in mijn haar,
rivier en appelboom samen, één paar –
gelukkig bleef er iemand zitten, jij,
onder de boom, waar de leegte mij vrij laat.…
Maitiid
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.187 De winter bliuwt net hingjen -
Voorjaar
helemaal niets meer doen
drijven op het scherp van
niet weten waar te horen,
het zwalkend cirkelen van
een watersnip in eendekroos,
leven aan de kant van waan -
in boeken verdwijnen tussen
regels, gedachten die trekken aan
de tralies van het vierkant,
blijdschap ritselt uit het verleden,
in…
toegang
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
901 kastanjeboom
rechts van het hek seringen en stokrozen
hortensia’s rabarber aardperen en salie
rustgevend voor de vrede en lekker in de soep
melkdistel en het begin van een pruimenboom
omzoomd door bermgras met bloeiend smalle weegbree
paardenbloem zuring boter- en pinksterbloem
de halmen van het kweekgras wuiven
tussen aangewaaid helmgras scherp…
Klacht van de weduwe na het vergaan van de vloot
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.451 En de oestervloot van 17-zoveel vertrok, sloeg zich uit en haalde verhaal op het land
je was scherp als het blad vandaag de scheermes klapte open knier ik dat het op het strand
waar het land waar jij voor mijn voeten. Ik knier blauw bloed vandaag, as als de lucht
het verdampende.…
levenskrijger - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 verlangen
vijf jaar ben jij nu lieve boaz
groter dan vier en dichter bij zes
oma geeft kusjes opa geeft knuffels
om dat feest met jou te vieren
ren en speel daarom grote vent
dans met en zwaai naar iedereen
geniet van het feest en de cadeaus
en blijf de levenskrijger die jij bent
blijf dat wat jouw naam betekent
krachtig snel en scherp…
deugniet, rakker en kanjer
netgedicht
1.4 met 12 stemmen
634 zeventien jaren jong alweer
met de wereld aan de voeten
ben je een stralende jongedame
met de charme van schoonheid
een jonge vrouw met een kop erop
in de vindtocht naar wie jij zelf wil zijn
strijd je met jezelf en jouw omgeving
met een scherpe blik op de wereld
geef jij de mensen om jou heen
jouw mening en oordeel klip en klaar
van…
Paasgezang over leven en dood
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.499 dwepen
Zonder vrees en verstand - maar met sterren en strepen
Met een lijpogige heerser en zijn generaal
Gooien bommen gewillig – doods maar kollateraal
Zo was het tot nu toe – maar dat moet niet zo blijven
Het leven een droom, weleens liefelijk en dierbaar,
Ook een gruwelijk spook soms, een dreigende vierschaar,
Veel lusten en lasten en scherpe…
Storm
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.322 Verzadigd van indrukken:
Flarden van klank
Flitsen van beeld
in een sissend hoofd
Ze vloeien onstuitbaar binnen
Schelle tonen, scherpe kleuren
De vezels tasten hijgend naar diepte, de gloed, de schemer.…
Dood
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
2.596 dan zult zijn
als mijn einde naderbij komt
Die onvoorwaardelijke trouw
de enige die mij dat geven kan
omdat ik, als van het leven, ook van jou
mijn vriend de dood zoveel hou
Wanneer ik jou wil zien mijn vriend
Dan weet ik dat jij er ook zult zijn
Jij die mij rust en ruimte dan komt schenken
Jij die duisternis komt ruilen
Voor het scherpe…
- Wat ben ik blind -
netgedicht
4.2 met 56 stemmen
1.396 Maar ik stel vast dat ook jij het daarmee echt zeer moeilijk hebt
iets scherps wat in de ogen terechtkomt ..dat zo ontzettend kwetst.…
nocturne
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
518 Scherp bijten tanden door haar huiverende nekvel.
Zij struikelt zijwaarts, valt.
De weke hals haast sierlijk aangeboden
voor de fatale beet.
Dorens schuren huid
als hij haar meesleurt in de struiken.
Zijn muil graaft gretig
in de lauwte van haar buik.
Het ongeboren kalf lilt zwakjes.…
Blodeuwedd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 De legers van Gwynedd
trokken op naar Ardudwy,
Gronwy hield lang stand
maar Llew’s scherpe speer
doorboorde zijn stenen schild
en mijn minnaar viel.…
Akis II; in de wind geslagen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
401 wachten om los te breken’
de matrozen luisterden niet
en al snel nadat ’t schip
de veilige haven verliet
ontwaakte de jongen
en wilde terug naar land
zo snel mogelijk ’t zand
tussen zijn tenen voelen
de matrozen beloofden hem
zijn stem serieus te nemen
hemel en aarde te bewegen
zonder omwegen te keren
proberen tegen de wind in
scherp…
Antwoorden aan Rala
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
546 Over de hele breedte genomen,
begin ik pas op stoom te komen
als ik gaten kan graven
voor de brave borsten
die hun broodkorsten
als de smerigste worsten
in de poëziearena werpen,
of als zogenaamd bijfruit
van alle scherpe kantjes,
met een bot mes, ontdaan.…
De Warme Waanzin
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
286 Voeten trippelen over tegels, glad als gesmolten kaas,
elke stap een giechel die echoot in de stille kast,
de koelkast bromt mee met liederen scherp als een flauwe mop,
niet om te koelen, maar om mij voor te gaan in de gekke dans.…
Zwevend Hoofd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
219 De strijdbijl begraven en zintuigen te scherpen.
Ik hoef weinig te veranderen, alleen anders te kijken
Vol aandacht, verwondering en dankbaarheid.
Dit zijn alledaagse processen.
Met de huid luisteren is niet vies.
Het vervult soms van trots en schaamte
van voorbijgaande aard, als passerende wolken.…
Music-Hall 3
poëzie
3.6 met 17 stemmen
4.333 Een oude heer kijkt
Scherp toe en ongeduldig.
Zijn blik wijkt
Van het toneel geen ogenblik.…
OP EEN AFBEELDSEL VAN BILDERDIJK IN 1787
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.660 Om al dier zangen wil, om al dier lauwren glans,
vergeef hem ’t ongelijk, zo in zijn kamp op aarde
des Dichters vlammend zwaard, zijn afgerichte lans,
zijn scherp gewette pijl, geen hoogheên miste of spaarde
van drieste willekeur in ’t rijk van kunst of taal, —
van aangematigd recht op ongestaafde glorie, —
van brallend ongeloof in ijle woordenpraal…
De vleesetende plant
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
720 De randen van haar blad zijn scherp getand,
dit brengt ze ieder onbedacht diertje dan ook aan het verstand,
zonder een spiertje te verrekken.
Aan de lucht leek geen wolkje.
Keurig geland, klapt de deur op een kiertje,
begint het plafond naar beneden te lekken,
een kolkje in een kelkje.
Wie helpt je zoet miertje?…
Wie We Werkelijk Zijn
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
298 Mijn ware zelf schijnt nu door, scherp en flamboyant.
Als zoete regen daal ik neer om compassie te voeden:
uniek, onbezoedeld, vrij van zonden, zwervend in het pure land.…