2935 resultaten.
Engelbloem
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 engelbloem reikt naar het gulden licht
verscholen tussen donkere wolkendagen,
verlangt naar vonk, een streling
in een zucht
van vleugels vlinderend als een gedicht
De engelbloem vermant zich
in zijn drang
geraakt te worden door een mariposa,
een lustbeluste zinderende
vlinder,
en hoopt op meer dan weihnachtengesang
Daar komt een schöne…
Solar orchis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
432 Zover het oog reikt sprankelt een mêlee
Van oogverblindend schone orchideeën
Lichtdoorschijnend violet scharlaken
Vonkenspetterende lentefeeën
Nachtvlinders als paasvuur torenbaken
Vuurvliegjes bevrucht door zonnedauw
Lucide colorieten bloedkoralen
Fonkelend lapis lazuli blauw
Flonkerend langs zacht glooiende dalen
Blinkend rood in…
Schouwer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
514 Bespaar je hen een ongekend verdriet
Belet je ze hun karma op te schonen
Wat doe je met de dingen die je weet
Die onherroepelijk hen zullen schaden
Hoe kosmisch is de wet voor een profeet
Wat laat hij wel wat niet in zonlicht baden?…
Mannen
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
767 haar met wind en zaad
Zij weten van haar grote waarde
Beschermen haar met kracht en daad
Wat moet de wereld zonder mannen
Stoer en zorgzaam, hard en zacht
Zij redden ons waar rampen zijn
Brengen voedsel waar een klein kind wacht
Geven daar waar nodig zonneschijn
Wat moet de wereld zonder jullie
Jullie houden onze bossen schoon…
VER SCHOUWEN
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
623 Tijdens schone nachten voor het Kerstfeest
naar de hemel vol getwinkel kijken...
Bespeur je wellicht iets, wat kan lijken
op de wijzende Ster, die eens is geweest?
Menig lichtpuntje schittert , sterk of bedeesd.
wil het ons met een boodschap bereiken,
misschien ieders ogen met denkwijze strijken?…
Ongehoord
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
463 Ik ben geen imitator van
Vasalis
Haar Tijd is immers een dichtmonument
Geen lezer die haar schoon poëem niet kent
Ik boots niets na, ik weet dat
dat brutaal is
De tijd schrijdt onverminderd malend voort
Zoals de ouden zeiden
'tempus fluit'
Gevolgd door het gevleugeld
'hora ruit'
De tijd kent geen genade, ongehoord
't Is ook…
Ambigu domein
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 een platform multi mensionaal
heeft zich een jongensachtige
verschijning aangediend
die zich presenteert als feminien
doch boven de bescheiden voorgevel en het balkon
heb ik nochtans geen jurk
mogen bespeuren
coördinaten bevinden zich ergens in Kirgyzistan,
't zou even goed in Georgië kunnen zijn
(waar een werkelijk eindeloze schone…
EFTELINGS WELKOM
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 Voorbij de spitse daken
die de grote poort zijn
tot het schone Sprookjesrijk
staan onder een kleine koepel
het olijke meisje Roodkapje
en prinses Doornroosje
geven al wie hier komt
glimlachend de wenk
om het aanzien van de tuin
der mateloze tovermacht
in zich te bewaren
vol blije herinnering
de beide jongedames
worden liefdevol…
Elk seizoen z'n waarde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
543 Treur niet om gevallen bladeren
of wind die fluit door dorre hout
herfst heeft zoveel schoon te bieden
zoveel valt te genieten in 't gekleurde woud
rest ons straks nog gure winter
met zijn stormen guur en koud.…
Iets eigens
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
381 iets waar ik heel
trots op was
het was mijn schat
die ik voorzichtig
bewaarde in
mijn jaszakken
het waren mijn
warme handen
altijd was er wel
iemand die het
onderwerp aanroerde
met een eigen ervaring
vooral de meisjes
waren buitengewoon
geinteresseerd
want jongens waren
bonkig en ruw
hadden altijd
koude tengels die
nooit schoon…
Dichterschap
poëzie
5.0 met 3 stemmen
4.053 van al de dingen die ‘k droomen zocht
Erger: van alle, die ik wel vermocht,
Is, nu hun tijd voorbij is, niets geworden
En ik kan zelfs niet, als mijn onbevreesd
erkennen mij verwijst naar de verdorden,
Aanvoeren: maar mijn bloei is schoon geweest.…
Nog steeds een paradijs
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
304 De wereld is
een schone mengeling
vol kleuren
en vormen.
Loop langs blauwe zee
volg de stromende rivier
klim op de bergen
daal af in diepe dalen
verwonder je op uitgestrekte velden
of trek door dichte donkere wouden.
Geniet de wereld
de wereld waar je leeft
vol vogels bloemen en vissen
dan zie je weer het paradijs.…
SPOOKFESTIJN
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
611 In Antwerpens schone dierentuin vallen
bij talloze verblijven met blij geplof,
waarbij de bewoners roepen vol lof,
zich graag gevende geurige ballen.
Binnen graasruimtes, luchtige stallen
en woningen van rovertjes klinkt dof
het rollen van lekkernij door zand en stof,
zal allerhande dieren bevallen.…
Verzameld leven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
283 Het liefste wou ik dat zij hier nog was,
die al het schoons op tafel had uitgezet.
Het goud heb ik gewikkeld in papier,
dat zinnen telt en waakt over het waar,
dat soms mijn bibberende hand verlaat.
Mijn handelen bewaar ik, als het kan, hier;
zij vindt het prima en heeft geen bezwaar;
achter het doek klaagt de klok die elven slaat…
geen celdeling
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
284 van 't gelaat
die in schoon daglicht blaakt
dan de achterzijde
van het onderste deel
‘respirer à travers..’
hupsakee
naar het bovenste mee
alsook de rust op de rug
door nuttige koeling
‘tu bene facis..’
het ongecontroleerde
lijkt ten einde
raad
laat ons drinken
op de normalisatie
van uw adronale sap
dit leven beklinken…
Herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.186 In het park paradeerden stedelingen
over de schoon geblazen paden
in net iets te zomerse kledij.
Kinderen dolden in de bladerhopen.
Een al bejaard stel op een bankje
schouwden nostalgisch rondom,
wierpen korstjes voor de mussen,
die kwetteren van jewelste alom.
Een windvlaag, en alle blaadjes
en de mussen stoven op en rond.…
Onder Spotlights…
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
114 Onder spotlights
waarvoor niemand staat
is hij getuige van de glorie
die hij persoonlijk achterlaat
Coulissen vol portretten
van zijn magische koor
dit lied zingt alleen voor hem
en liegt zichzelf voor
Schone kunsten grijnzen
achter een glazen wand
vol internationale stempels
gedrukt in het zachte zand
Als almachtige heerser
van…
HET SOKKENMONSTER
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.125 Als ik des ochtends schone sokken pak
dan vind ik, om het even van welk paar,
hoe ik ook zoek, geen tweede exemplaar
en neem verschillende voor het gemak.
Soms denk ik: "Deze zijn toch beide groen",
maar die nuance past niet in de mode
en bij de afgegeven kledingcode.
Je mag beslist niet iets afwijkends doen.…
Een aap
poëzie
3.5 met 29 stemmen
4.120 Een aap,
Schoon kleiner dan een schaap,
Is echter een veel verstandiger knaap
En zou zich niet zo gemakkelijk laten scheren,
Als een schaap doet, in zijn wollen kleren.
Een aap is zeer amusant,
Vooral in zijn geboorteland,
En heeft in zijn jeugd veel grappiger manieren
Dan de meeste jongelui onder de dieren.…
De dageraad
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.268 terwijl een volgend etmaal
geduldig op haar wacht
Met haar rug naar
het raam gekeerd
lijkt zij zich af te wenden
van wat er te wachten staat
terwijl zij als auteur
van een nieuwe dag
zelf over de inhoud gaat
De nacht is als een zwart doek
het verwijdert misstappen
en onbedoelde zinnen
bij het opkomen van de zon
mag ze weer
met een schone…
Het mooiste van al
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.863 Hoe de wolf verslindt zijn prooi
De sneeuw net voor de dooi
Een broek perfect in de plooi
Schoonheid is wat ik droom
De warmte van een grote oude boom
De trein die rijdt op stoom
De lente en mijn benen voelen loom
Gaat alles gewoon weer rond
Jij was het die daar stond
Ik, volledig en geheel verstomd
Ik wist niet dat zulks schoon…
Nu weet ik wat het allerdroevigst is.
poëzie
3.6 met 41 stemmen
5.895 of scheiding, niet het kwaad,
Dat anderen ons aandoen, of 't gemis
Aan aardse liefde, niet, dat ons verlaat
En jeugd én schoonheid, eer genoten is
Het zoet van 't leven, niet de dwaze daad
Die men beweent in rouw en droefenis;
't Is: als men leeft voor iets, dat niet bestaat
En nimmer heeft bestaan, en als men 't weet
En toch die schone…
Aan de sonnetten II (1879)
poëzie
4.0 met 23 stemmen
2.777 Daar zijn er, die als schoonheid niet gedogen,
Wat zich als groots hun niet wil openbaren, -
En wijken zie ik reeds, in brede scharen,
Wie 't schone in 't kleine alleen houdt opgetogen.
Daar zullen mensen zijn, die op u wijzen,
Als dat, waar zij geloof en liefde aan stieten....
Sonnetten! zelden zal men u slechts prijzen.…
Gezinsdrama
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.150 maakt ons boos en stil tegelijk
en zitten even zonder woorden
Hoe ziek moet toch zo'n geest zijn
die zijn kinderen tot wezen maakt
al weten we de achtergronden niet
dit is toch iets wat ieder raakt
En mensen blijven natuurlijk speculeren
het zullen wel relatieproblemen zijn
misschien hadden ze wel geldproblemen
en leefden ze voor de schone…
teder verlangen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
934 jij bent in mij
raakt met jouw lach mijn ziel
je kunt dat niet beletten
een schone blik is immers vrij
komt door muren heen
laat zich niet bezetten
ik ben in jou
niet omdat jij het wilde
of vragen zou
ik weerkaats in jouw spiegel
een stukje hemels blauw
soms gaat licht zijn eigen weg
laat zich niet vangen
of vermengen door wat Ik zeg…
Het is tijd om heen te gaan
gedicht
3.1 met 55 stemmen
30.481 Fram is boos en schrijft niet meer,
Abri koos een ander
En die hebben liefgehad
Schreien om elkander,
Schreien, schoon de zomerbries
Door de blaren ritselt,
Want de Duitse bief is stuk
En de Weense schnitzelt.
------------------------------------------
uit: 'De kok van Marenbad', 1953.…
alfa voor omega
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.182 sterven
in zijn eeuwige roes tot behagen
tot alles in staat haar te verwerven
ze maalt er nooit lang om
geeft steeds weer schokkend terug
zonder ooit de vraag naar waarom
immer langzaam noch te vlug
eb en vloed, dag en nacht
zijn ze omwille van en voor elkaar
bij gratie van de ander pure kracht
elk apart zo gemeenzaam samen daar
de schone…
weekendvader
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.563 ze komen weer een weekendje logeren
en wat onwennig staan ze op z’n stoep
met kinderfietsen, een timide groep
hun moeder draagt een tas met schone kleren
geen boeman zijn, een woning vol met troep
wat maakt het uit, dat moet hij tolereren
ze laten zich haast schaamteloos fêteren
en leven op patat, kroket en snoep
ze zijn weer thuis, verdwenen…
De witte kater
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.954 Hij schikt heel streng mijn leven naar zijn lot,
En glimlacht met zijn grote grijze ogen
En krult, vraagteken van een wijze spot,
Zijn schone staart en geeuwt (maar ingetogen)
En geeft een kopje en slaat zijn scherpe tanden
En klauwen spelend in mijn drieste handen.…
parachutevogeltje
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.146 daar gaat hem weer, hoog
heel hoog boven het koren
zijn vleugelkes propelleren
bidt tot onze lieve heer, hoog
mijnen gebuur komt voorbij
en roept ‘ ah rieg, schoon hè ’
kijk, daar komt hij weer af
amai, ‘ gij zijt een geluksvogel ’
salue fiel, ‘ gaat ge vissen? ’
terwijl het zweet in mijn handen…