1727 resultaten.
Over een land hier ver vandaan
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.923 Daar waar de hemel de horizon raakt
Daar zou ik willen zijn
Het ligt vlak naast luilekkerland
Je hebt er vast over gelezen
Het is aardig zoeken voordat je belandt
Waar je in feite moet wezen
Want daar zijn de mensen aardig en warm
De bloemen geuren er zoet
Niemand is er echt zielig en arm
En niemand die zomaar iets moet
Je kunt er wandelen…
Hemels.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
181 wandelend in de schoonheid
van menig kunstenaar
werd mijn ziel verleid
zich te spiegelen aan de ander
.
wat kan ontmoeten soms leiden
tot een sprankelend gebaar
op de wijze van een glimlach
of een verlichtend woordje naar elkander…
over een vale dinsdagmorgen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
790 mij, ruik de zee, blaaiges
dwarrelen voor mijn voeten, ze dringen
mij de berm in waar boerenwormkruid
valer wordt, zich mengt met wondklaver
en esparcette, alsof een schilderij bleef
haar hand wrijvend over dat bonte palet
een taske koffie staat voor mijn handen
de gazet van Antwerpen leest het voor
stilte staat er, goesting in een wandeling…
Kijzemiekes
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
801 zachtjes de stuifzwammekes leeg
zachte plofjes zorgen voor bruine ophef
een regendruppel valt als een kassei
op oude bloeiaren van een orchidee
en bij Fonske springen de balsemienen
tot over de kreek, alles lijkt op toer
bij het graf gaat hij vooruit mee een
paarse chrysant voor zijn ma, zijn blik
ligt verborgen tussen de blommen, we
wandelen…
Recreatie
gedicht
3.1 met 25 stemmen
15.480 Twee keer per jaar
reden wij naar het kerkhof,
op het 4e graf, 3e rij links van de ingang
mocht ik bloemen zetten
in een groene zinken vaas
terwijl mijn vader knielde op een bankje
waar hij eerst zijn zakdoek overheen had gelegd
de wandeling tussen de graven
duurde vaak meer dan een uur,
mijn vader bracht bezoeken aan oude kennissen
en besprak…
Geven en nemen
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.678 Ik look de blijdschap mijner oogen
In schemer van berooid paleis…
De schaamle sterfelijke bloemen
Die ik u in de avond bracht,
Met zoveel eeuwigs niet to noemen
‘t Schoot vleuglen in de stille nacht:
Ik waak bij de eerste morgenstralen,
Of gistren als een droom ontgleê:
Ik wandel door de lichte zalen:
Elk ding is op zijn oude stee..…
Onze vriend de wind
hartenkreet
4.3 met 35 stemmen
733 Die zalige, alles trotserende wind:
voel hem, wandelend op het strand,
wanneer hij je de zilte smaak van het water laat proeven
en bij warmte en zon verkoeling brengt,
wanneer hij zingend vanuit alle windstreken
zijn verhalen vertelt en ondertussen de golven laat breken,
wanneer hij vederlicht je huid komt zoenen
of met rukwinden je…
Contactadvertentie
gedicht
5.0 met 1 stemmen
19.498 't Was een treurig lied vol jeugdherinneringen:
van een geliefde en een wandeling aan zee.
Plots viel de hond in met een diep neerslachtig janken:
ach! van een setter stond zijn hartje zó in brand
maar zij was doodgereden; van die kranke
liefde rees hij nooit meer uit zijn mand ...…
Het gesprek ( J. )
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
587 Wandelend samen door de dag.
Fietsen, zwemmen, sportief blijven en zijn,
zorgen dat ik ademde ... dag na dag,
nacht na nacht!
Je trok me over de brug; véle bruggen
die volgden.
Ik liet steeds meer van mezelf los,
totdat ik oploste
in ons gesprek.
In de stilte genas en heelde alle pijn
veroorzaakt door herrie, tumult, onbeschaamdheid.…
Komt zomaar langs
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
525 in de lucht
waar muggen zoemen
mijn grote liefde is de blauwe lucht
die boven het grasland hangt
in momenten van herkenning
blijf ik bij haar
krijgt ze al mijn knuffels
en lieven we de liefde
als vers gemaaid gras
waar vattende wolken
tussen dromen dwalen
steeds dichter in mijn dagboek
slaapt
en droomt
en waant
zij zich
een wandeling…
De liefde tuin
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
642 ik volgde stapsgewijs het gangpad naar de tuin, een parel een juweel
er was een mistige neerdalende rust
hoe zacht bevallig de vormen van de buxussen als een rug van een zonnegodin
de vlinderstruik ontwaakte na een zoete nacht van kamperfoeliedromen
hagen en heesters zingen een mooie melodie, ik wandel er door
het hemelse water in de vijver…
boedapest - újpestri Rakpart
gedicht
3.3 met 7 stemmen
3.555 Pest
stilte omgeeft de lanen, de kaden, alsof het innigste
zich met een waas van verlangen
heeft verweven, met bruidssluier, deze
voile van verlatenheid
en waar het water snel en ongeneeslijk flets voorbijstroomt
treedt zij je tegemoet, maakt haar haren los
en balanceert op één voet dan om een enkelbandje
te verschikken voor zij haar wandeling…
De tuin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
550 Ik wandel door de bossen
ruik de geur van vrijheid
ik mis niets, ik ben gelukkig
Ik loop langs een tuin
zo mooi als een paradijs
ik mis iets…dit paradijs
Ik zie mensen naar me kijken
lach hen vriendelijk toe
tranen stromen over hun gezicht
Ik blijf staan voor het hek
de barrière tussen hen en mij
ik wil bij hen horen
Ik voel een…
Lied voor de nog niet afgestreken lucifer bij de paleizen van het geheugen
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.722 Oude ar kamfer moe: Ik
de zoon van een verschrikte, wil liever niet
op het uur van de wandelende tak mijn dwaas hoofd 180 draaien.
*) Tsjitsjikow's koets: In 1835 schreef Nikolaj Gogol ‘De koets’ (‘Koljaska’), een satirisch literair verhaal over tsaristisch Rusland.…
met een tegenvleugpen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
610 elkaar
hoe goed nog
want ik
ik wil verrijzen
schitteren in paleizen
bergen beklimmen
hun toppen bedwingen
omhoog kijken en
mijn ego verrijken
druk doen en draven
vooral aandacht vragen
en jij
lijken de tijden
voor jou af te lopen
of zullen wij
zoals we ooit waren
elkaar teder sparen
en samen reizen
lopen door paradijzen
wandelen…
Kinderdroom
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
507 In mijn rode jurkje met de witte stippen
Wandelend aan moeders hand
Voorbij duinen paarse heide 't zout op lippen
Sloffend sporen achterlatend door 't mulle zand
Eensklaps een lied uit de wolken gewaar
Getoonzet door honger dichtbij 't strand
Nergens de kinderboerderij waarop ik staar
Zachtjes streelt moeder mijn hand
Met waterlanders…
Mijn eigen gang gaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
489 Voor mezelf
Zo omgaan
Hoe zou het wel werken
Ik weet het ff. niet
Het zonnetje
Schijnt
Nog wonderlijk mooi
In mijn huis
En de herfst kleuren
Schitteren
Naar binnen
De natuur
Gaat gewoon
Zijn gang
Mooi voorbeeld:
Laat mij
Dat ook leren
Gewoon mijn gang
Te gaan
In dit
Voor mij
Zo ingewikkelde leven
Tijd
Voor
Een wandeling…
Katwijk kust mij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
556 Ik wandel de wind in
Zo verlaat ik mijn jaloezie
Maar ook een hoop van anderen
Groeten naar de hond die ik passeerde is iets wat ik niet kon en kan
Hij is van aard zichzelf
Ik loop over een pad
Waar vrouwen vroeger hun rug niet keerde naar de zee
Ze keken met de storm mee
Ik had trek gekregen met nog de
zeereep voor mijn kiezen
Een…
Boeket
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
682 Wat exen met wie ik wandel, met wie ik mail
zijn de witte bes en bottelroos.
En dan mijn oude vriend
met wie ik niet veel meer deed
maar dagelijks nog wel belde
en die me nooit verstond,
waardoor ik drie, vier keer
alles opnieuw vertelde.
Bij de bos blijft hij,
is de kamille.…
Ergens hier ver vandaan
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
573 Ik wandel de grens van
zand en zee, waar de horizon ademt
als een dromer die weigert te ontwaken. De lucht
is te groot om vast te houden; elk kleurverloop trilt op mijn arm.
Een vogel cirkelt, traag
en doelgericht, alsof hij iets weet wat
ik vergeten ben.…
heerlijke winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 sneeuw stuift zich stapelend
uit het wit van katoenen wolken
tot witter dan het witste zand
de hoogste duinen in het land
voor een winterfrisse wandeling
een sneeuwballengevecht soms
of een ritje op een afgestofte slee
struinen jong en oud daartussen
buiten rennen kinderen spelend
rollen stapels sneeuw tot poppen
met hoge hoeden op…
De kust
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
484 Als ik op de kade wandel.
De warme lucht trilt stil en voldaan.
Zomer aan de kust.
Voordat ik weer op de vlucht moet slaan.
Keer ik nog een keer terug.
Zwijgend over wat ik zie.
Berucht zijn mijn gedachten.
Aan de kust.
Ik weet het niet.
Als mensen onbewust naar mij staren.
Zin hebben om mij uit te lachen.…
de zachte weemoed van vaarwel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 flaneren in de kamers
van het vertrouwde huis
waar ik mij de woorden
en de passen herinner
toen wij op elke geheiligde
zondagmiddag dansten
op Blakeys " blues march"
de zomeravond aan het strand
waar in aarzelend licht
de verlegen zinnen
van het te vroege afscheid
verdwijnen in een ruimende zee
en de nacht te snel verzadigd raakt
de wandeling…
Dolende gedachte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
574 De klank van woorden neerpennen
vrijen met wat mijn ogen zien:
-voorjaarse witte en zacht gekleurde bloesems
-diamanten hagel
-1000 kleuren groen
-bruine akkers
-kindersnoeten en blinkende oogjes
-oud wandelen, gemoedelijk hand in hand
-gele zonnestralen
-volle maan
-geluk op reis in witte wolkenzeilen
-het leven als wonder...…
verdwaald in de natuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 waar anderen wandelen
voor plezier en vertier
zoeken dak- en thuislozen
in de rust van de natuur
draagbare dagen
de stad te luid en te snel
te benauwd ook vaak
hun werk en huis verloren
vindend zij dwalend
schuil in de natuur
psychisch gebroken
verloren of vervreemd
vertoeven zij onbegrepen
in schaduw van het lover
een winkelwagentje…
Als de zomer juicht
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
465 Vlinder in de zon
zweeft langs geurige bloemen
de middag verstilt
Ik wandel door het
open veld, waar het licht zich uitstrekt
langs het levende gras dat mij herkent — mijn hart
luistert naar wat bloeit en antwoordt in een taal zonder woorden.
Onder het gefluister van
bladeren vind ik een zachte kracht van
rust.…
In de adem van de natuur
netgedicht
2.2 met 14 stemmen
1.335 Wind in hoog gras
onder zwervende wolken
ademt de aarde
Wandelen door een veld
van hoog gras, de dauw hangt als lichte
lantaarns aan de halmen. Een libel beweegt over het
water van een plas, en mijn adem volgt het ritme van iets groter dan ik.
Langs de bosrand strekt
de mist zich uit, als een fluweelachtige
deken over mos en varens.…
Kotojilantaarn
hartenkreet
3.0 met 25 stemmen
472 En in dat stille uur,
waar licht en rust elkaar ontmoeten,
begrijp ik hoe de lantaarn in haar stille lichaam
vrede kan dragen, tot zij licht wordt wanneer ik verder wandel.…
Onder het zachte sterrenlicht
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
1.010 Tot die ontmoeting blijf ik wandelen in dit stille schijnsel,
mijn eigen schaduw achter me latend, verlicht van binnenuit.…
De loop van verleden vandaan
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.845 door mijn lichaam stroomt
Toch blijf ik zitten
Loop van verleden vandaan
Snaren raken me op alle fronten
Een golf van gevoel spoelt alles weg
Meedraaiend met het ritme
Knikt zachtjes mijn hoofd
Een lange gitaarrif
De zwevende tonen eronder
Een geluksgevoel dat doet verdoven
De loop van verleden vandaan
Een pianoloopje
Maakt een wandeling…