3456 resultaten.
Oprijzend uit de hofvijver
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
437 wanneer gaat het
weer sneeuwen
op het lange voorhout
zal het schreeuwen
van meeuwen verdwijnen
in de wit neerdalende rust
waar mensen gestaag
schuifelend voorwaarts bewegen
omdat de trams het hebben begeven
langs kade en muur
oprijzend uit de hofvijver waar
het bestuur zijn laatste uur torent
komt die winter er nog
na verhitte…
Zoals altijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
412 Toch
slaan de deuren dicht,
zwijgen de muren,
zonder wederhoor.…
't Beeld
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
636 Borsten, tieten en memmen
als symbool voor de gedode vrouwen
tijdens een wreed regime, met
bloed aan muur; haat ontstaan door domheid
Roemenië als geheel is groot(s)
met Boekarest als hoofdstad
Na de Vrede van Trianon
was Transsylvanië voorgoed Roemeens
Los-vast van Europa, geen Euro
maar Lei; betaalt zé-
ker zo goed
in tijden van crises…
Woorden worden wakker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Een schilderij zwijgt nog aan de muur.
Woorden komen spelen met de dichter.
In mijn hoofd zie ik woorden samengaan.
Wat nog onzin was krijgt langzaam zin.
Ik rek me krakend uit en gaap nog wat.
Het is tijd om op te staan.…
er is een open en toe gaan van deuren vandaag
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
796 in het papier
is er een muur
het houdt de letters
op afstand
woorden die niet geschreven
kunnen worden, woorden die nog nooit
bij elkaar hoorden
zoals - ik mis je -
ik streep ze door
mijn liefste verdriet
is een gesloten toekomst
wellicht wordt dit alleen in poëzie begrepen
zoals een treurwilg die met zijn trieste vlagen
te…
eine kleine Nachtmusik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
658 in zijn hoofd woedt
een wervelstorm als
een centrifuge die
volhardend zware
toeren draait
als een
ondoordringbare wals
nadert een
dreigende hoge
geelbruine muur
het zandtapijt groeit in
de verzengende hitte
ontelbare stofdeeltjes
wringen zich in
zijn ogen en oren
zijn schreeuw brengt
geen geluid voort
als hij langzaam…
het permanente verblijf van angst
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
699 muren spuwen 't vocht uit
dat zich schuilhield achter schilderijen
en honderdjarige spiegels
zij is zich bewust van het vreemde geluid
het kan niet voorkomen worden
dat weet ze, ze woont hier al zo lang
in deze kamer waar alles sterft
woorden die op haar gekromde rug
wachtlopen
verdrinken in schimmel en schilfers
met nagels bekrast…
Het africhten van mijn lichaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 er overheen ga
om bewust te genieten
van de vrijheid die ik niet had
als baby, toen ik nog zuiver
een waarnemer van de wereld
was, een stormend rustpunt
een hemel van de grenzen
hemel van de constellaties
die ik tekende, mijn kaarten
van de ineengevlochten patronen
om mij heen, de grenzen
van wat ik wist, van wat ik weet
veilige muren…
Mojo
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
375 Pijn is een grenspaal
soms een hek, soms een muur
waartegen ik soms leun
vrezend voor mijn leven
Ik kan alleen nog zingen
voor mezelf, om niet te verdrinken
in blues, mijn stem omhoog
laten klimmen en blijven dansen
zolang ik niet dood ben
Liever zweet en stink ik
van ellende dan dat ik niets doe
en verlangend en droevig
zuchtend…
Drijfzand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Ooit had ik mijn Dag der Wrake voorzien
Gelukkig is deze nooit gekomen, want in plaats
van ik, zitten zij tussen de muren van angst opgesloten
Ooit had ik mijn Dag der Wrake voorzien
Alleen daar zij hun leugen lieten zegevieren
want zij, hoe naïef, klommen in mijn sterk verminderd geheugen
Overigens sterker dan dat van hen
Zij weten dat…
Zwanenzang
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
759 zo mijn dorp zien sterven
de wegen versjteerd
de paadjes te hard
te veel, te vaak, te hoge
muren, de geest uit de fles
vervreemding een winnaar
in dit fatale spel
de rust is dood
mijn hart is dood
waar…
verbinding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
567 Tegenwoordig liggen de verbindingstekens
weerloos open
veel wind tussen de passanten
gezichten onder een witte ijslaag
dat vriest dat kraakt
bewegingsloos de tongen kapot
taalkundigen die zwaluw worden
en hun winterpak aantrekken
Het kwijnt en rot traag aan de nerven
van de woorden
huizen worden vergeten
takken tot blad straten tot muur…
doolhof van goede bedoelingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
399 reddeloos vol van schaamte
de morgen op de schouders
stappen mij de loden voeten
de weg naar een nieuw loket
van het kastje naar de muur
word ik tekens doorgestuurd
elke deur die geopend wordt
doet meteen de andere dicht
in de hokjes van het doolhof
dirigeren zwart geïnkte letters
de geest van het wettenwoud
dat de bedoeling overwoekert…
In andermans gezicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 ze blokte wist haar
verworvenheden
te stapelen tot
de wijsheid van
een onneembare
muur die ook tegen
leugens en bedrog
bestand bleek te zijn
haar rechtlijnigheid
blokkeerde de groei
van rond en zacht
in belangrijke mate
juist door haar
atletisch figuur
kwam zij ook al
minder empathisch over
met haar sociale
vaardigheden…
Gewapende vrede
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Lopend langs de bordjes 'Voormalige
Rosse Buurt' weet ik dat ik droom
van een betere toekomst
Die kan ik mij veel gemakkelijker
voorstellen dan hoe het is
een man te zijn
die het gebruik van een lijf koopt
zonder besef wat er niet klopt
Tegen hem moet ik mij wapenen
Muren? Truttigheid? Klauwen?…
bloc de brouillon
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
490 eigenlijk is de naam
(kladblok) blocknote maar
een ordinair gegeven
het papier waaraan de dichter
zijn bedenksels toevertrouwd
vereist een poëtischer naam
hoeveel woorden lopen
er niet stuk op het toch
enigzins botte woord 'Block'note
als op een blinde muur die
nietsontziend een wig drijft
in het lopend vuur dat dichten heet
het…
Eens op een dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 Eens op een dag zal ik
een nieuw landschap voor je weven
met een vruchtbare schone grond
met weidevogel en insecten
Rivieren zullen door mijn handen gaan
Wij zullen lopen
lachend over een grasveld
met duizenden bloemen
Ik die opzoek ben
naar de witte vlinder
uit mijn jeugd
in een landschap van containers
en tegen muren staar…
Droom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 Ik droomde dat ik in jouw huis
dat zo mooi verbouwd
van binnen bakstenen muur,
daartussen plantjes
verhoginkjes, schilderingen
Zoveel speelgoed voor de kleintjes
in proporties
Er waren moeders, vrouwen, kinderen
Bevoorrecht met jou
te kunnen slapen,
hoorde je stem en vraag
nog in mijn oor
Maar de vrouwen en de kinderen,
bleven zitten…
Zielsalleen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 ik heb
de muren
betast
maar kreeg
geen enkel
houvast
restanten
van dromen
op wanden
korrelden een
werkelijkheid
die eens was
ik schreeuwde
maar het geluid
gaf zelfs in
zijn echo
geen teken
van gebruik
ben ik ontheemd
of kan ik de
puzzel van vandaag
niet meer maken
met zaken die mijn
leven richting geven
omdat zintuigen…
Carboon
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
445 dit lijkt een fusie van elementen
-zinnebeeldig
deze middag in het schuwe licht
ruikt naar oude boeken, naar lak
en inkt uit verdroogde bedding
uit muren groeien varens, bekend
als poortwachters van oerland
glas lijkt hard maar is vloeibaar
het venster drijft als raam
diepere lagen zijn oneindig doordacht
maar kunnen nergens dagzomen…
Verval van blauwe eenzaamheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
138 De wind huist in de muren,
gestalten dwalen door de schemer,
wat stierf, keert nimmermeer.
Een traan van de hemel,
de eenzame luistert in stilte,
de kamers van de dood staan open.…
Kamer
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.307 Beslotenheid
muren en geblindeerde ramen
Ik maak me klein, de kamer groot
Groeiend
Dwangmatigheid
Deur, ergens in dit omhulsel
Is de weg uit, want ik kwam toch ook
Binnen
Echoënd
Geluiden in pulserend ritme
Walsen vanuit mijn hart
Circuleren
Roepend
Ontvang ik mijn eigen woorden,
Mij omhelzend tot warme deken,
Cocon
Kamer…
net voordat
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.186 net voordat mijn ogen dichtgaan
op de rand van wakker, slaap
zakt een waas over mijn netvlies
tel ik reeds mijn eerste schaap
net voordat mijn ogen sluiten
op de rand van lui of loom
staar ik naar gewitte muren
wacht ik op een nieuwe droom
net voordat mijn ogen dichtgaan
op de rand van waken, rust
zak ik weg in witte watten …
totdat jij…
Mannen blijven graag aan muren kleven
gedicht
4.0 met 70 stemmen
29.638 Mannen blijven graag aan muren kleven
en in bedden
op tafels
in de borden waaruit zij hebben gegeten
in muziek.
Je kunt het nog zo heftig zingen,
dat het voorbij is, voorbij, voorbij
dat het uit is, uit is, uit is
dat je nooit meer, nooit meer, nooit meer.…
De rouwkamer
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
2.251 mijn doodstille vriend
ik hoor de zielen scheuren
het hart tot bloedens moe
mijn zinnen braken treuren
en woorden klappen toe
ik heb dan maar
de muren afgemaakt
de deuren afgesloten
de venstergaten afgedicht
nog alleen mijn droge stem
en mijn eigen echo die ik ken
't geroezemoes is uitgesloten
weggekropen in de barsten
van de wanden…
Gevangen verdriet
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.533 Omgeven door muren
liggen scherven op de grond
door tralies gescheiden
van woorden die veel meer zeiden
Niet alleen in woorden verstopt
maar verwijderd als lijkt oneindig
het gevangen verdriet
verstomd als een stil lied
Ze lacht als ze praat
maar spreekt als een traan
met zoveel machteloze pijn
niet wetende waarom hier te zijn…
schimmen dampen in hun bek
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
894 honden blaffen
als je schreeuwt
ze zien je schimmen
dampen in hun bek
je bent niet gek
zoals zovelen
wat licht gestoord
kan niemand schelen
voor jou een flat
met tafel en een bed
en door de muren
gil je tegen buren
een vast adres
geld en wat verzorging
ze hebben je zo afgekocht
verder nooit meer opgezocht
je woont daar met je…
even onderduik
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
702 De hand die boven de toetsen
hangen blijft omdat de speler
weet dat muren horen.
De pen die letters absorbeert
om het verhaal onleesbaar te doen zijn
voor een geheime dienst.
We moeten onze woorden doven
en onze handen zwijgzaam maken
en hopen dat het licht zo helder om ons is
dat niemand vonken waar kan nemen.…
Doolhof
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.033 die onverlet
mij op een dwaalspoor heeft gezet
Zoveel paden en zoveel wegen
Zoveel kruisingen kom ik tegen
En alles schijnt mij onbekend
'Van waar kwam ik toen toch aangerend'
Omzwervingen waren er velen
die nu wéér mijn oogmerk stelen
om het voor elkaar te maken
op de juiste weg te geraken
Maar alles wat ik tegenkom
vergrauwt in muren…
Medium
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.498 in de kelder
een wit paard verschijnt
zie nu ineens helder
als het donker verdwijnt
Geritsel in het wilgenbos
uilen huilen overal
glinstering in de ogen van de vos
dauw breekt de lichtinval
Gejoel van massa-mensen
visoenen uit oude boeken
dat ze dit verwensen
- de menselijkheid vervloeken
Stilte in de kelder
vocht druipt van de muren…