2287 resultaten.
Het innerlijk landschap
netgedicht
4.5 met 34 stemmen
1.538 Waar anders dan in ons eigen landschap
doorwoelt het innerlijk, de zachte gronden
voorzichtig strelend, ongeduldig klauwend
op zoek, op zoek naar verborgen schatten
waar hun schakels langs wel duizend wegen
aan het bereikbare van ons verlangen stonden
klinken vertrouwde melodieën uit de diepte,
de kloppende kadans van ons wijze hart
met…
jij en ik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.651 De laatste dag in het oude jaar
met al zijn oude zorgen
waarin je steeds zegt "morgen,
ja, morgen zal het beter gaan"
de wereld zal niet meer stil blijven staan
en de toekomst nog verborgen.…
Toch wordt het lente
gedicht
3.3 met 18 stemmen
13.427 En tóch geloven dat de zon het wint,
al houdt ze zich soms dagenlang verborgen;
zoals een mens,in ’t donker van de zorgen,
soms plotseling een zonnig plekje vindt.…
goud rond huid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
597 beweging van
mijn arm, afgerond alsof ze nog jouw
schouder volgt
ik zie de schimmen van een bed en lijven
die gedachten tillen; in twee zielen bloeit
slechts vriendschap als de liefde van
een moeder voor haar kind
het kaatst terug: zij glimlacht om
de harde werkelijkheid
en hij, die als een vader is, treurt niet om wat goud
dat koud verborgen…
HUILEN... VAN BINNEN EN BUITEN!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
910 Als ik huilen wil
maar de tranen willen niet komen
troost ik mij met de gedachte
dat ik niet de enige ben
En dat van tijd tot tijd
als de regen bij bakken uit de hemel valt
het die verborgen tranen zijn
van mij en vele anderen
En dat als het ook nog
gaat stormen en bliksemen
er nog zo veel meer aan de hand is
in de zielen van ons mensen…
stromen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 wat we verloren
toen we zonder het
te weten afdwaalden
zitten we
onder de bloeiende kersenboom
tijd en licht verschuiven
gewichtloos met ons mee
de lente biedt een schrijnend
mooie bloemlezing uit
verdwenen werelden
breekbare bloesemblaadjes
versmelten aarzelend met het
zijden zachte gras
de kleine roodborst onttrekt zich
teer verborgen…
Ik kus uw lippen
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.804 Ik kus u stil en onverwachts,
Ik kus u heftig en verborgen.
Uw liefde is zo wijd en vrij,
Zo vol van deernis en ontferming,
Dat ik nooit buiten uw bescherming
Verdwalen kan; ik kus u blij.…
Verboden vrucht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
591 zwijgende bomen lijken zo stil
werpen schaduwen op de muur
buigen onder gewicht van de wil
verteren hun ziel in brandend vuur
ik durf niet te zeggen waar het op staat
bang om prijs te geven wat verborgen is
dat in ongebreideld verlangen schuilgaat
in luwte van schemer voor het morgen is
zonder grenzen van betamelijk gedrag
zou het verbodene…
Sepia
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
532 huilen ontroostbaar de boshyacinten
langzaam trekt de sluier op
zoals een bruid van haar voile wordt ontdaan
en vol hartstocht de nacht wordt ingetrokken
alles raakt in beweging
een tango in slow motion
zonder een hoorbare melodie
alleen het ritme van het licht
- een ballet op blote voeten -
brengt een betoverende dans
sleept verborgen…
Leven: regendruppel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 Het samenzijn weegt op de dingen
verdwenen in het leven zelf
ongemerkt, vervangen of vervormd
Zonder tijd alleen ver-anderen
wars van onbestaand verleden
zonder verborgen oorzaak.…
ZO GROEN ALS GRAS...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
604 We waren
jong,onervaren
moesten
wereld en elkaar
-aan den lijve- ontdekken
Gelukkig
waren er
-voor het oog-
verborgen plaatsjes
en plekken
De wereld
kon ons gestolen
worden
kon ons
verrekken
De natuur
in
hand in hand
dolen
door bos en veld
Langs dijken
met hoog opgeschoten
gras,waarvan
halmen en aren
kietelen konden…
Een zondagmorgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
443 Een zondagmorgen breekt af
de zorgen; geeft iets terug
van een innerlijke kracht in
de geest verborgen. Een hart
verhard door de doordeweekse
strijd, krijgt op zondagmorgen
een kans die niet aan weemoed
lijdt. Een zondagmorgen kent
bij voorkeur het schone tij
van een nieuw begin met een
schone lei.…
De openbaring
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
647 De glans van een ander
De stijl van de tweede
Hem, zij, ik verander
Zo ben ik tevreden
Tevreden in leegte
Een gapend gat
Verborgen met een spiegel
Waan, woestijn, waardeloos, waardevol
Een huls
Niet van mij
Mij is vermeden
Mij is versneden
Tot gruis
In stof
Verwijderd, verdrongen, vergeten
Wat is eigen
Wat is ik
Ik is verdwenen…
Angst trekt niet de morgen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
431 Die lach houdt zich niet verborgen.
Opwaartse vrolijkheid toont zich in
een olijk gezicht. Als de neus krult
verdwijnen ook de zorgen. Staat daar
een bereidwillig mens die zich aan
zijn medemens verplicht.
Angst kent niet de morgen.
Wees dus dankbaar met de hele dag.…
Na het demasque
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
571 lieflijke variant
een stem met
minstens drie octaven
die jij heel frequent
afwisselend op liet draven
ogen die traag loken
met tranen van
kinderen te vinden op
een zigeunerschilderij
jouw onhandig
bewegen bleek een
zegen voor de act die
jij van nature speelde
pas na het demasqué
mocht ik zien wie
jij was en waar jij
je ziel verborgen…
Kop of munt?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
546 rimpeling van overmacht
omfloerst door de lipstick
op het bevingerde glas,
soms te vol om leeg te raken
en na de goot volgde een nog
diepere plas, waarin het genot
door bijsmaak is verbittert,
al pratend je stem verloren
van hoor en weder horen, in
een geveinsde volmaaktheid,
het was kop of munt, ik
koos voor de onderkant
verborgen…
Onbegrepen tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
491 jij hebt
noten laten lopen
marcheren en dansen
in voorkomende maten
hebt ze de
melodie voluit
laten dragen in
de synthese muziek
jij kende het
spel dat geschreven
staat in balken
met mollen en kruisen
proeft hoe
daarin nog verborgen
emoties huizen tot
op de dag van vandaag
het oeuvre is
gewikt en gewogen
nu breng je eindelijk…
vraagtekens ombuigen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 buig het recht tot uitroepteken
geloof in wat je kan
het kost heel veel kracht
misschien wel veel
meer dan gedacht
maar leer je lessen laat
je niet nog eens stressen
maar laat zien dat je
niet bent bezweken
zoals men had verwacht
toon hun en jezelf
je verborgen kracht
sta voor jezelf
sta je man!…
Mercantiele munten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
487 Zij was als Hadewijch die met
Nu Noch
Verborgen schoonheid bood in stil geschreeuw
Mystieke verzen, voor de Vlaamse Leeuw
Ontwaken zou in fierheid - geen bedrog
Met mercantiele munten, Veneziaanse
Geslagen naar believen en behoefte
Voor kooplui, dieven, handelaars, geboefte
Maar het patroon van Transalpiniaanse
Budgetten en berekeningsmodellen…
SCHELDE VRIJ
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
498 Op een schier verborgen plein in Antwerpen
schouwt het hoge Neptunusbeeld minzaam,
waarbij zijn ogen onverstoorbaar waakzaam,
heersende, vorsende blikken werpen.
De vorstelijke drietand wil zich scherpen
om het kunstwerk onder hem, met sterke naam,
zelfverzekerd en trots, toch gehoorzaam,
aan de zeekoning te onderwerpen.…
Orange the world
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
598 kleur de wereld oranje
als stil maar schreeuwend protest
gericht tegen geweld
dat meisjes en vrouwen ervaren
in schaduw verborgen
hun stemmen vaak zacht
vertellen zij het wrede verhaal
Van hun stille tragedie
Oranje
de kleur van kracht en verzet
voor meisjes en vrouwen die strijden
voor een veilig bestaan
laat dromen werkelijkheid…
Toen leerde ik stilte
netgedicht
4.2 met 41 stemmen
563 toen mijn handen
stilte raakten
huilde ze
ik hield je niet tegen
je hoofd verborgen
op mijn borst
de jaren
telden achteruit
wees voorzichtig —
alles breekt
in die dood
het brak je hart
toen de mijne
huilde —
wij samen
toen het buiten kil werd
en donker
zaten we samen
in een bed vol bitter
luisterend
naar het krassen van…
toeristenoord
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
309 strak lag de plas
tussen de bergen
als spiegel van
de nacht bij een
rimpelende
opkomende maan
de wind strijkt
geen golven
die verborgen zijn
onder keiharde rots
schuren wel de kusten
met afkalvende kussen
pas met een strand
waar boten meren
en mensen zwemmen
kunnen zij hun
investeringen met
rendement veilig stellen…
In the eye...
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
413 "Beauty still is in the eye
of the beholder, that looks," zei Di
zij hield zich goed,
doch viel haast flauw
moest zich toen
een wijle vertreden
om vervolgens te zitten
om bij te komen
van het vloeiend
eloquent exuberante
gloeiend verbale vertoon
van verborgen zinsverlangen
naar onthulling van 't gespannen
overdreven ingesnoerd…
Waar de wereld is
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
696 Terwijl oude bomen vallen
vraagt hij waar de liefde is
worden diepe wortels doorgesneden
buigen takken zich naar de aarde
wachten verborgen uitlopers
op een nieuw begin.…
de Galanthus dus
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
378 De wereld draagt niks
en onder het ijs hoort hij
zekers te weten
zijn eigen bloed ruisen
de zuchtende aarde
neemt hij niet waar
Hij voelt de ochtendkou
pijn in lijf en leden
minder dan gisteren
de lucht is milder
de zon alsnog verborgen
-kon hij maar..…
Schets van de avond
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.156 kunnen dromen
nooit meer kunnen voelen
lijkt in haar denken geslopen
haar geheugen faalt voorzichtig
volkomen naakt en zonder woorden
dit is de kans om opnieuw te beginnen
nu de dag afscheid neemt van de zon
de maan hangt te wachten op hoop
helder in het diepst van haar verlangen
nu ze hem nadert met haar geheimen
niet langer verborgen…
FRANKRIJKS OMMEKEER
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
7 In het omringende duister loeren
verborgen vijanden van het vorstenhuis
om die adel naar het schavot te voeren!
Onafgebroken fluistert zeegeruis,
benauwt leden der weelde, geeft boeren
aan de kust hoopvol aanstaand tehuis.…
Eenzame
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.189 Op zoek door de nacht,
Geleid door onbekende winden,
Zacht fluisterend als veren in
Het ruisen van verborgen verlangens,
Glijdt het bloemenschip der dromen.
Zijn boegbeeld,
Een nimf oprijzend
Uit een zee van rozen,
Oogt trots,
De lieflijke blik afgewend,
Strak gericht naar
De weidse verten
Van een lokkende toekomst.…
Verliefdsels.
hartenkreet
4.7 met 18 stemmen
3.009 Dieper dan de diepste liefde verborgen in een duistere spelonk van mijn bewustzijn, verlicht ik jouw gelaat en wacht op dat speciale gevoel dat jij bij mij binnenlaat.
Hartstocht wacht op bevrijding in dit verborgen dromenland.Ik speel met strelende luister en dans met mijn verliefde schaduw langs de glimmende rotsenwand.…