Alle inzendingen over zoon

15404 resultaten.

Sorteren op:

In gedachten bij Nieuw Beijerland

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Laten we in gebed en gedachten bij hen zijn Die nu lijden aan smart en enorme zielenpijn. Laten we in gebed en gedachten bij hen zijn. Deze zaterdag speelde met de schaduw Niemand verlangde naar tranen Het onzegbare werd werkelijkheid In een hele korte seconden aan tijd. Tijd wrikte graszoden uit de grond Sloot van ontzetting menig mond…

Iokaste spreekt

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 880
is mijn lichaam, ik voel me schuldig door mijn verlangen naar de zoon die de vader doet verdwijnen, mijn zoon blijkt alles waar ik naar hunker, mijn zoon is met zijn mooie, lieve lijf zo kwetsbaar, hij is zo begeerlijk, maar hoe zacht en begeerlijk ben ik dan, als vrouw, als zijn moeder, als minnares?…
Tjoke24 augustus 2011Lees meer >

Natuur- lijk

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 485
Na de zon, komt altijd weer regen, na de regen komt meestal de zon, maar het lijkt als of met zijn allen alleen de regen maar zien vallen! Want geen mens zul je vandaag horen dat de zon schijnt.…
Johanna15 juli 2011Lees meer >

Als een bloem...

hartenkreet
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.127
Als een bloem zou ik willen leven bloeiend in al haar pracht en praal Als een zonnetje zou ik willen leven warmte gevend met haar zonnestraal Als een waterval zou ik willen leven meegaand met de wind verkoeling gevend voor ons allemaal Als de sterren zou ik willen leven schitterend in de lucht Als de maan zou ik willen leven schijnend…
Gerde7 november 2002Lees meer >

De Zon komt terug

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 983
Duizend keer heb ik De zon zien ondergaan Gloeiend purper in omarming Brandend rood in zwarte zee Giftige wolk over boze bergen Pluimen opgeblazen in oranje Gouden golven in verdwijnpunt Vage nevels in het niets Ontsluiting van de horizon Een sinaasappel in een sleuf Daar gaat het licht tenonder Kleuren vervloeien tot de nacht De laatste…

Aan de horizon

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 453
In de vroege morgen ontwaakt hier zon die met glooiend licht en prille warmte begint te klimmen naar kruishoogte om de hemel te kussen tot een ongekend hoogtepunt Ze daalt, maar vooral geniet ik elke keer weer van haar uniek verspreid liggende gloed.…
CB23 januari 2022Lees meer >

Zwarte lente

gedicht
3.4 met 49 stemmen aantal keer bekeken 23.885
O lente, zon-bedronken en van donker overrompeld. ---------------------------------------- uit de bundel 'Sintels' (1944)…

Een goede gave...

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 610
God biedt het echte leven aan, door de gave van zijn Zoon. Antje.…
Antje10 april 2021Lees meer >

Essentie

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 469
Voel jij ook de essentie van voorjaarsbloemen in de zomerwind en laat je vlinders vrij vergaderen afspreken dat gedrag veranderlijk blijft of geef je ze vrijheid voordat de zon ondergaat rijk geworden met rijkdom van eenzaamheid onder eeuwenoude schilderijen ooit kom je bij me terug met slechts essentie van tijdloos droom verduren…
mobar18 juli 2024Lees meer >

De zonne zit

poëzie
3.6 met 24 stemmen aantal keer bekeken 4.120
De zonne zit zo snel en blinkt, en bloeit al in het westen, dat wolkenloos heur stralen drinkt, in lentemaand, ten lesten. 't Wil zomer zijn, van nu voort aan: vroeg morgen zal ik meugen -'t wil zomer zijn!- vermeien gaan mij, morgen, en verheugen! --------------------------- uit: Tijdkrans (1893)…

Zonsondergang

poëzie
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.890
Neen: 't is een springplank van geelflikk'rend hout; Ginds ergens hangt, die hier de aanloop begon; Ik zie duid'lijk, dat 't spits toepuntend goud Uitsteekt buiten de kromme horizon; Onzichtbaar naast zijn helle roof, de zon, Is de Gigant, die vallend vast hem houdt.…

SPREEK OVER DIT LEED NIET

poëzie
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.274
En vraagt u later iemand naar de dode, Zeg: hij kwam lang geleden, een bleke bode Uit een vreemd land ver achter Westernacht, Maar eer zijn mond zijn droeve taal kon spreken, Sloot zich zijn oog in 't volle licht te breken, Omdat het nooit de zon zag in haar kracht. ------------------------------------ uit: Gegeven Keur (1942)…
P.C. Boutens16 december 2024Lees meer >

ruimte om te gaan

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 25
en begin te glimlachen nog steeds is er ruimte, ruimte om te gaan: in de zon, in de wind, in de regen…
Peter Toll26 oktober 2026Lees meer >

VOORJAARSVERWACHTING

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.395
De tuinen doen nog niets dan ademhalen, Maar diep en zwaar, alsof er reeds een dwalen Van wakker wezen in hun slaap begon, Alsof er reeds bewegen en een kentelen Is aangevangen om naar ’t licht te wentelen In een zeer zoet vermoeden van de zon. ----------------------------------- uit: Nalezing X (1938)…

Ik walg nu van die dagen vol van zon

poëzie
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 5.196
Ik walg nu van die dagen vol van zon, Van die zon zelf, die niet wil ondergaan; Wanneer het nacht was zou ik naast hem staan En zeggen: Vriend, 't was waar, eerst nu begon Mij 't leven, àl wat ik eertijds verzon Was logen, wat ik zei van zon was waan, En van genot en liefde, - maar, welaan, Vergeef mij dat ik zó dwaas dwalen kon.…

Liefde overwint

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 588
Eeuwig: de zon, de maan, de sterren. Misschien ook liefde, of gedachten. Geen dingen die gemakkelijk te betasten zijn. De dingen die we zien, zijn eindig. De dingen die we niet zien... eeuwig. Maar waarom zou dat beter zijn? Het geeft een besef van ruimte. Daarin is de mens ontzettend klein, wriemelend als mieren in hun nest.…
Antje24 maart 2021Lees meer >

NAZOMER

poëzie
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.241
vragen Om gelukkig leven: Nachten wit van dauw, Die laat optrekt, En als water zonnelauw Langs ’t gewas lekt; Om bezonken klaarte In vogellied en bruine sloot; Vruchten vol zoete zwaarte: Ons blozend brood; Om groene levensbomen, En loof in vlam, Als de engel die ons dromen Het paradijs nam; Om een teder etgroen Na regen in de zon…

Aan een moeder (haar zoon viel op het slagveld)

poëzie
4.5 met 22 stemmen aantal keer bekeken 4.990
Als je zoons zoen aan de bloednatte Aarde Nu niet de waarheid heeft vrijgekocht, betaald met zijn warm vlees, Dan is er weer niets gebeurd. Om je zoon, om je zoon die viel, Werp de glazen kralen van je dwaze woorden weg.…

Droomlente

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 459
verlangen naar nieuwe lente levenssappen en veerkracht vogels verkennen vrijheid in beminnen en beginnen de droom tekent het landschap waar heldere illusies ontwaken dolblije dieren lijken jeugdhelden vertrouwen heeft zich verenigd verstikkende donkerte verdwijnt in strakke blauwe hemel luchten droomlente schetst een verhaal in zon…
mobar19 maart 2021Lees meer >

O 's ochtends

poëzie
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.927
O 's ochtends moet gij buiten zijn! De hemel, in de zonneschijn, 't is witte kant op blauw satijn. Hoe jong: het licht dat streelt en straalt, de lucht waarin gij ademhaalt, 't gevoel waarbij de ziele dwaalt! 't Is alles schoon! Het stroke, dat voor u ligt, op het mulle pad, 't is of het gouden glansen had. De groene rogge, grauw…

Lenteklacht

poëzie
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.462
Helderblauw is de hemel De aarde in jeugdige dos, En het bontste gewemel Speelt in 't luchtige bos; Ach mijn hart is een droefheidsbron, Nimmer straalt er de lentezon. Waar 'k mij wend, is er leven Ener bruisende jeugd, En het vurigste streven Naar de vluchtige vreugd. Ach mijn hart is een droefheidsbron, Nimmer straalt er de lentezon…

praten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 610
als je onder vier ogen, intiem, verder praat zwijg je over 't weer.…
joz. le bruyn28 februari 2024Lees meer >

Zomerweelde

poëzie
3.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.094
Wagenwijd de ramen open, Kamers vol met licht, Alle straten vol van zon, Wat een mooi gezicht! Uren, uren, uren lang Happen van geweld Lekker frisse buitenlucht In het vrije veld! Heerlijk liggen op je rug, Om je - geen gerucht, Onder - koel en mollig gras, Boven - blauwe lucht!…

Zomerwandeling

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.637
Langs der kom mollige bocht verlokt en leidt ginds de baan, waar, in een wrong van wingerdloof, loom van de gloeiende zon, de hoeve sluimert haar zwoele slaap.…

Het licht is nog niet geworden

poëzie
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.673
Het licht is nog niet geworden, de hemel is bleek en vroeg, de maan en sterren verdorden, er is nog geen zon genoeg.…
Herman Gorter28 december 2025Lees meer >

LENTE

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.907
Zon op dunne lenteblaren, Dans van schaduw voor de voeten, Wind door opgehuifde haren, Kushand, lach en vluchtig groeten… Moet de druk van lange dagen, Moet de gaaf der ogenblikken, Dan zo zwaar zijn om te dragen, Dat die last de knie doet knikken?…

Onderweg

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 523
Zwerver zonder spiegelbeeld zon zindert over het land verlegen lichaamstaal uit de zonnestralen van de zomer gehaald   omdat je naakt wilt zijn onder koelte van katoen samen onderweg naar de slapeloze horizon en de zee die zwijgt omdat de zomer zichzelf alleen maakt.…

Weemoed

poëzie
3.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 6.057
Wat is 't dat 'k weet - en wat of wie Dat ik verloor of dat ik won - Ik weet het niet, en zit en zie - - En in mijn handen ligt de zon. ---------------------------------------- uit: Uit stilte en strijd (1909)…

Aprilzonnetje

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.087
Een zonnetje in de lentetijd heeft menig tere bloem misleid ; het weet zo zoet te vleien en wil het knopje vrijen. Voorzichtig, argloos bloempje in 't gras ! Dat valse zonnetje is er pas, of 't wijkt voor strenge koude, en ras is 't knopje prijs gegeven en boet zijn jonge leven, kwijnt langzaam weg en mijmert stil „'k Vertrouwde op 't…

De lente - ik sta midden in haar -

poëzie
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.563
De lente - ik sta midden in haar - o daar komt ze, daar, daar, daar vliegt ze op me aan, ze zoent me ze zoent me, ze zoent me en ze noemt me haar zoete ademen woord voor woord - o en daar vliegt ze voort de honnige, fladderende lente naar de verte, daar naar de horizonnerige tenten, de zilveren, zilvervoetige, zilverhandige lente de…