15404 resultaten.
In gedachten bij Nieuw Beijerland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 Laten we in gebed en gedachten bij hen zijn
Die nu lijden aan smart en enorme zielenpijn.
Laten we in gebed en gedachten bij hen zijn.
Deze zaterdag speelde met de schaduw
Niemand verlangde naar tranen
Het onzegbare werd werkelijkheid
In een hele korte seconden aan tijd.
Tijd wrikte graszoden uit de grond
Sloot van ontzetting menig mond…
Iokaste spreekt
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
880 is mijn lichaam,
ik voel me schuldig door mijn verlangen
naar de zoon die de vader doet verdwijnen,
mijn zoon blijkt alles waar ik naar hunker,
mijn zoon is met zijn mooie, lieve lijf
zo kwetsbaar, hij is zo begeerlijk,
maar hoe zacht en begeerlijk ben ik dan,
als vrouw, als zijn moeder, als minnares?…
Natuur- lijk
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
485 Na de zon, komt altijd weer regen,
na de regen komt meestal de zon,
maar het lijkt als of met zijn allen
alleen de regen maar zien vallen!
Want geen mens zul je vandaag horen
dat de zon schijnt.…
Als een bloem...
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.127 Als een bloem zou ik willen leven
bloeiend in al haar pracht en praal
Als een zonnetje zou ik willen leven
warmte gevend met haar zonnestraal
Als een waterval zou ik willen leven
meegaand met de wind
verkoeling gevend voor ons allemaal
Als de sterren zou ik willen leven
schitterend in de lucht
Als de maan zou ik willen leven
schijnend…
De Zon komt terug
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
983 Duizend keer heb ik
De zon zien ondergaan
Gloeiend purper in omarming
Brandend rood in zwarte zee
Giftige wolk over boze bergen
Pluimen opgeblazen in oranje
Gouden golven in verdwijnpunt
Vage nevels in het niets
Ontsluiting van de horizon
Een sinaasappel in een sleuf
Daar gaat het licht tenonder
Kleuren vervloeien tot de nacht
De laatste…
Aan de horizon
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
453 In de vroege morgen ontwaakt hier zon
die met glooiend licht en prille warmte begint te klimmen
naar kruishoogte om de hemel te kussen tot een ongekend hoogtepunt
Ze daalt, maar vooral geniet ik elke keer weer van haar uniek verspreid liggende gloed.…
Zwarte lente
gedicht
3.4 met 49 stemmen
23.885 O lente, zon-bedronken en van donker overrompeld.
----------------------------------------
uit de bundel 'Sintels' (1944)…
Een goede gave...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
610 God biedt het echte leven aan,
door de gave van zijn Zoon.
Antje.…
Essentie
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
469 Voel jij ook de essentie
van voorjaarsbloemen
in de zomerwind
en laat je vlinders
vrij vergaderen
afspreken dat gedrag
veranderlijk
blijft
of geef je ze vrijheid
voordat de zon ondergaat
rijk geworden
met rijkdom
van eenzaamheid
onder eeuwenoude schilderijen
ooit kom je bij me terug
met slechts essentie
van tijdloos droom verduren…
De zonne zit
poëzie
3.6 met 24 stemmen
4.120 De zonne zit
zo snel en blinkt,
en bloeit al in
het westen,
dat wolkenloos
heur stralen drinkt,
in lentemaand,
ten lesten.
't Wil zomer zijn,
van nu voort aan:
vroeg morgen zal
ik meugen
-'t wil zomer zijn!-
vermeien gaan
mij, morgen, en
verheugen!
---------------------------
uit: Tijdkrans (1893)…
Zonsondergang
poëzie
3.9 met 18 stemmen
3.890 Neen: 't is een springplank van geelflikk'rend hout;
Ginds ergens hangt, die hier de aanloop begon;
Ik zie duid'lijk, dat 't spits toepuntend goud
Uitsteekt buiten de kromme horizon;
Onzichtbaar naast zijn helle roof, de zon,
Is de Gigant, die vallend vast hem houdt.…
SPREEK OVER DIT LEED NIET
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.274 En vraagt u later iemand naar de dode,
Zeg: hij kwam lang geleden, een bleke bode
Uit een vreemd land ver achter Westernacht,
Maar eer zijn mond zijn droeve taal kon spreken,
Sloot zich zijn oog in 't volle licht te breken,
Omdat het nooit de zon zag in haar kracht.
------------------------------------
uit: Gegeven Keur (1942)…
ruimte om te gaan
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
25 en begin te glimlachen
nog steeds is er ruimte,
ruimte om te gaan:
in de zon,
in de wind,
in de regen…
VOORJAARSVERWACHTING
poëzie
3.0 met 6 stemmen
3.395 De tuinen doen nog niets dan ademhalen,
Maar diep en zwaar, alsof er reeds een dwalen
Van wakker wezen in hun slaap begon,
Alsof er reeds bewegen en een kentelen
Is aangevangen om naar ’t licht te wentelen
In een zeer zoet vermoeden van de zon.
-----------------------------------
uit: Nalezing X (1938)…
Ik walg nu van die dagen vol van zon
poëzie
2.7 met 17 stemmen
5.196 Ik walg nu van die dagen vol van zon,
Van die zon zelf, die niet wil ondergaan;
Wanneer het nacht was zou ik naast hem staan
En zeggen: Vriend, 't was waar, eerst nu begon
Mij 't leven, àl wat ik eertijds verzon
Was logen, wat ik zei van zon was waan,
En van genot en liefde, - maar, welaan,
Vergeef mij dat ik zó dwaas dwalen kon.…
Liefde overwint
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 Eeuwig: de zon, de maan, de sterren.
Misschien ook liefde, of gedachten.
Geen dingen die gemakkelijk te betasten zijn.
De dingen die we zien, zijn eindig.
De dingen die we niet zien... eeuwig.
Maar waarom zou dat beter zijn?
Het geeft een besef van ruimte.
Daarin is de mens ontzettend klein,
wriemelend als mieren in hun nest.…
NAZOMER
poëzie
3.5 met 13 stemmen
3.241 vragen
Om gelukkig leven:
Nachten wit van dauw,
Die laat optrekt,
En als water zonnelauw
Langs ’t gewas lekt;
Om bezonken klaarte
In vogellied en bruine sloot;
Vruchten vol zoete zwaarte:
Ons blozend brood;
Om groene levensbomen,
En loof in vlam,
Als de engel die ons dromen
Het paradijs nam;
Om een teder etgroen
Na regen in de zon…
Aan een moeder (haar zoon viel op het slagveld)
poëzie
4.5 met 22 stemmen
4.990 Als je zoons zoen aan de bloednatte Aarde
Nu niet de waarheid heeft vrijgekocht, betaald met zijn warm vlees,
Dan is er weer niets gebeurd.
Om je zoon, om je zoon die viel,
Werp de glazen kralen van je dwaze woorden weg.…
Droomlente
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
459 verlangen naar nieuwe lente
levenssappen en veerkracht
vogels verkennen vrijheid
in beminnen en beginnen
de droom tekent het landschap
waar heldere illusies ontwaken
dolblije dieren lijken jeugdhelden
vertrouwen heeft zich verenigd
verstikkende donkerte verdwijnt
in strakke blauwe hemel luchten
droomlente schetst een verhaal
in zon…
O 's ochtends
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.927 O 's ochtends moet gij buiten zijn!
De hemel, in de zonneschijn,
't is witte kant op blauw satijn.
Hoe jong: het licht dat streelt en straalt,
de lucht waarin gij ademhaalt,
't gevoel waarbij de ziele dwaalt!
't Is alles schoon! Het stroke, dat
voor u ligt, op het mulle pad,
't is of het gouden glansen had.
De groene rogge, grauw…
Lenteklacht
poëzie
3.2 met 14 stemmen
3.462 Helderblauw is de hemel
De aarde in jeugdige dos,
En het bontste gewemel
Speelt in 't luchtige bos;
Ach mijn hart is een droefheidsbron,
Nimmer straalt er de lentezon.
Waar 'k mij wend, is er leven
Ener bruisende jeugd,
En het vurigste streven
Naar de vluchtige vreugd.
Ach mijn hart is een droefheidsbron,
Nimmer straalt er de lentezon…
praten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 als je onder vier
ogen, intiem, verder praat
zwijg je over 't weer.…
Zomerweelde
poëzie
3.1 met 18 stemmen
2.094 Wagenwijd de ramen open,
Kamers vol met licht,
Alle straten vol van zon,
Wat een mooi gezicht!
Uren, uren, uren lang
Happen van geweld
Lekker frisse buitenlucht
In het vrije veld!
Heerlijk liggen op je rug,
Om je - geen gerucht,
Onder - koel en mollig gras,
Boven - blauwe lucht!…
Zomerwandeling
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.637 Langs der kom mollige bocht verlokt en leidt
ginds de baan, waar, in een wrong van wingerdloof,
loom van de gloeiende zon, de hoeve
sluimert haar zwoele slaap.…
Het licht is nog niet geworden
poëzie
3.5 met 12 stemmen
4.673 Het licht is nog niet geworden,
de hemel is bleek en vroeg,
de maan en sterren verdorden,
er is nog geen zon genoeg.…
LENTE
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.907 Zon op dunne lenteblaren,
Dans van schaduw voor de voeten,
Wind door opgehuifde haren,
Kushand, lach en vluchtig groeten…
Moet de druk van lange dagen,
Moet de gaaf der ogenblikken,
Dan zo zwaar zijn om te dragen,
Dat die last de knie doet knikken?…
Onderweg
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
523 Zwerver zonder spiegelbeeld
zon zindert over het land
verlegen lichaamstaal
uit de zonnestralen
van de zomer gehaald
omdat je naakt wilt zijn
onder koelte van katoen
samen onderweg
naar de slapeloze horizon
en de zee die zwijgt
omdat de zomer
zichzelf alleen maakt.…
Weemoed
poëzie
3.5 met 19 stemmen
6.057 Wat is 't dat 'k weet - en wat of wie
Dat ik verloor of dat ik won -
Ik weet het niet, en zit en zie - -
En in mijn handen ligt de zon.
----------------------------------------
uit: Uit stilte en strijd (1909)…
Aprilzonnetje
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.087 Een zonnetje in de lentetijd
heeft menig tere bloem misleid ;
het weet zo zoet te vleien
en wil het knopje vrijen.
Voorzichtig, argloos bloempje in 't gras !
Dat valse zonnetje is er pas,
of 't wijkt voor strenge koude, en ras
is 't knopje prijs gegeven
en boet zijn jonge leven,
kwijnt langzaam weg en mijmert stil
„'k Vertrouwde op 't…
De lente - ik sta midden in haar -
poëzie
4.5 met 8 stemmen
3.563 De lente - ik sta midden in haar -
o daar komt ze, daar, daar,
daar vliegt ze op me aan, ze zoent me
ze zoent me, ze zoent me en ze noemt me
haar zoete ademen woord voor woord -
o en daar vliegt ze voort
de honnige, fladderende lente
naar de verte, daar naar de horizonnerige tenten,
de zilveren, zilvervoetige, zilverhandige lente
de…