7556 resultaten.
pokerface
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
571 gezicht van steen
met een zwarte traan
een symbool dat lijkt
te staan voor
het ogenschijnlijk
onaantastbare
doch wie beter kijkt
ziet zoveel meer…
Vluchteling
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
825 Wie wil niet vluchten
als de regenboog
bommen regent
kogels kermt
alleen maar zwart
en vloeiend rood
terwijl het niet meer
droog lijkt te worden…
Wind- en vuurtanka
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
502 wereld van water
schakering van blauw en groen
rood en zwart mijn lijf
als een splijtende vuurzuil
triomf en schreeuw om redding…
SIERLIJKE VLUCHT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 Dat zwarte sprietje
-een piepklein hagedisje-
zigzagt tussen gras,
over 't bospad, toont de gang
van zijn grote verwanten.…
nachthemel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 licht in de stilte van de nacht
nog even de sluier op om te zien
waar je afscheid van neemt
in de zwarte ruimte eindigt het woord…
Eenheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
518 Met zwarte inkt.
Zo worden de woorden
gemengd tot grijs.
En worden mijn gedichten
en ik een eenheid.…
Oostendetanka
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
466 De man en de hond,
zwarte stippen in front,
zorgen voor de vaste grond.…
DE NOOD
poëzie
3.7 met 7 stemmen
1.893 Toen ging er langs de kamerwand
een schuwe ijle zwarte hand:
grauw-luidloos vlood de nood.…
Het heet blank
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
718 Reeds ver in de ondergaande zon
haat na de oorlog
wonderwel
Spionnen Gestapo
Adinkerke onder water
met de trog
naar het droge varen
klokken gesmolten
voor oorlogstuigen
verhalen
van de laatste getuigen
zwarte en witte brigades
zwarte markten,
tienvoudige prijzen
tien geboden achterblijven
kaalgeschoren hoofden als
in maïsvelden…
Herrijzen op het ritme van de zee
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
727 In het zwart huist het licht
dat zich een weg naar boven vecht
net als gras dat door cement
zich naar boven worstelt.…
GROEN ZWART-WIT
snelsonnet
4.3 met 25 stemmen
1.860 Maar of je dat nou “zwarte lijst” moet noemen…?…
Vuurwerk
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.937 Iets: met veel aantrekkingskracht,
een zwart gat, een vlam in mijn hart.
Zo niet, geen gebeurtenis t voor t +1,
en dan ook niets daartussen
waar tijd plaats
kon vinden. En zonder tijd
geen pijl die ergens vertrekt om God
weet wanneer ergens anders aan te komen.…
droomavond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
415 een tot dunne deken
gewaaide blauwwitte lucht
hangt stil te dromen
op het avondlicht
zwarte meeuwen
slaan zich krachtig verder
de bomen donkere steen geworden
staan platgeslagen tegen het wolkendek
alsof de wind niet bestaat
zo'n intens stille avond
die je buik zacht streelt
je borst beroert…
Overkant
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
803 zie dat je het niet slecht is vergaan
je duikt in veel krantenverslagen op
waaruit bleek dat je behoorde tot de top
en plotseling was er een stop
ik vond even niets meer
dus probeerde ik het
een paar week later nog een keer
het duurde even voor ik je weer vond
het was een advertentie
waarin je naam en leeftijd stond
hij was helaas zwart…
R.I.P. Stephen Hawking
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
791 Mensen zijn sterfelijk
Óók Stephen Hawking dus
Ondanks zijn ziekte
Een man van gewicht
Dankzij zijn grondige
Kosmologiekennis
Schijnt over nachtzwarte
Gaten nu licht…
Besiktas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
477 Besiktas
Zwart wit en rood zijn de clubkleuren
Niets kan ons gebeuren
Wij staan bijna altijd bovenaan
Besiktas zal nooit verloren gaan
De Toekomst zal het leren
Maar ooit zal Besiktas promoveren…
'T is zwart en donker
poëzie
3.2 met 9 stemmen
3.305 'T is zwart en donker,
kamerdonker als rook,
rood kolengeflonker,
daarboven holt de klok.
Langs de wanden bleekt flauw
een plaat en nog een -
het witte is lichtlauw,
't lijkt alles lang geleen.*)
Hoor, het leven vliedt,
de klok holt, tik, tik -
zingt het jammerlied
van het ogenblik.
--------------
Uit: Verzamelde Lyriek, 1966.…
zwart wit getoetst
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.834 Bekijk mijn handen
Strijk glad die kreukels
Voel de ruwe huid
Betast de blauwe aders
Dat afgestompte duimpje
Die korte vingers
De afgekloven nagels
Het knokige geheel
Niks rank en slank
Wel kort en krom
Nooit glanzend gelakt
Altijd mat antiek gevlekt
Ben je teleurgesteld?
Zijn dat pianohanden?
Wees eerlijk.. ongeloof?
Is dit…
Catastrofe uit ZWARTE VERZEN
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 met het
gezicht op
onweer tornde
jij op tegen de
straffe wind
die de huid
van het gelaat
strak trok
en nog net
voldoende
ruimte liet voor
priemende ogen
het was genoeg
geweest de schade
die de natuur de
eerste jaren niet
te boven zou
kunnen komen
tussen het dode
hout groeiden
enkel nog dromen
de elemententweestrijd
moest er…
Op een recht, zwart kousenbeen
gedicht
4.3 met 32 stemmen
10.437 Op een recht, zwart kousenbeen
dunne rokjes opgeheven,
dansend in de vroege regen
en de tuin voor zich alleen,
staan twee jonge appelbomen,
't witte bloed omhoog gestegen,
vlinder-hoofden wijd omgeven
door hun allereerste dromen.…
Jouw duister zwart
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
1.210 De tijden in jouw duister
waar enkel woord gefluister
de koude stilte trillen laat
tot tranen kralen op ’t gelaat
waar heimwee van ’t gemoed
de klank soms galmen doet
Tussen sterren in de leegte,
Zinnen van begeerte ziet
zingen steeds hun eigen lied
ze klagen soms die woorden
zo eenzaam in jouw noorden
waar het ijs nooit smelt
en de…
Donker zwart van ogen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
496 verbazing op
onrustige verrassing
vult de zaal waar
twee werelden elkaar
onverwacht begroeten
in een warm ontmoeten
terug van weg geweest na
geleefd te hebben als geest
nu in een nooit verwacht
entree neemt zij de jaren
van afwezig zijn niet mee
stapt in waar zij verdween
de grande dame geeft
geen geheimen prijs uit
het donker zwart…
Hekelend zwart, verheven
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.553 Je duikt weg achter een blos
als ik een zwarte druif tussen je lippen duw.
Je zuigt, je glundert,
en spuwt het pitje
weer terug in mijn handen.…
Zwarte Marokkaanse roos
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.103 Blauw maanlicht schijnt stil op een tere zwarte roos
ze staat daar koninklijk, gesloten en broos
Pril in knop
verwachtingsvol richt ze zich op
Nog even en dan zal haar maagdelijke dauw
dageraad's drank zijn, vol zoetigheid, zonder rouw
Verwarmd tot in haar diepste binnenste
verjaagd de zon de nachtelijke kou
Met haar stralen vol belofte…
LITANIE VOOR EEN ZWARTE MADONNA
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.483 Stort die soms zonder onze hulp
op deze zwarte rekening?
Zij klaagt de mensheid aan,
zij,
donkere sterre der zandzee.
Bid voor haar,
en dat wil zeggen:
doe wat voor de moeder
in die hete hel, nog slechts levend
voor haar stervend kind.…
Ik fluister zwarte grond
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
2.284 Ik fluister zwarte grond
omdat de dood nu ook weer leeft
stille wensen en verlangens
ook als je nergens meer om geeft.
De tijd kent hier geen woorden
maar tikt op zijn gemak
want die heeft niets te vrezen
het laatste blad valt van een dode tak.…
Bij de zwarte Madonna van Guadalupe
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
607 In het binnenhofke van de Hospedería
del Real Monasterio zingt een bloemke lof,
in fluwelig edelpaars, exotisch tropisch
dat het hart verwarmt; gotiek versiert de torens.
Ik zit op een bankske. De koekoek roept.
Statig leidt de trap, de treden zakken naar beneden.
Vaandels strak, in plechtig rood flankeren,
alsof men Isabella terug verwacht…
in de ban van de zwarte graal
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.256 er zijn zo van die momenten
ik ken er meer dan een
die mijn wortels doen vervagen
in een reeds gestorven lente
het zijn van die dagen
van schrijnend onvervuld verlangen
dagen van verloren licht
mij splijtend in verwarrende lagen
waar zwarte beelden ter mijner eer
moeiteloos worden opgericht
en ik haast radeloos
mijn zielenlast weet…
Dikke zwarte jas
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
4.142 Op het station stond ze te roken
Alleen en in elkaar gedoken
Ze had mijn moeder kunnen zijn
Lief en mooi en klein
Maar de dood stond in haar ogen
Of was het de prozac
Ik kan het echt niet helpen
Maar ik moest huilen om dat wrak
Van een vrouw zo alleen zo zwart
Eenzaam en verscholen
In die dikke zwarte jas
Moest ik toch wel huilen
Omdat…
Stilte zwart gemaakt
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
513 ik heb stilte
zwart gemaakt voor
een intens beleven
alle lichten
uitgedaan omdat
zij leven geven
voel de dood
geruisloos heen
en weer bewegen
maar hij krijgt geen
kans om op te staan
in een herrijzen
het sterven is nog
niet gedaan we gaan
de dag weer prijzen…