316 resultaten.
Pallieter
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
166 Ik die zoveel het mijne noem,
voor hebzucht vaak bezwijk,
ik zie je strom'lend verder gaan
en voel weer wat ik mis:
het lokken van de stem, verstaan
in waar geen droefheid is
omdat zo hevig geel het veld
de oogst draagt van de vrede.…
Het medelijden
poëzie
2.6 met 14 stemmen
4.607 Een mens in droefheid op te beuren,
Is zelfs voor kinders zoet.
Die spotten kan met hen, die treuren,
Vertoont een slecht gemoed.
Zou mij eens anders leed verblijden?
Zou 'k lachen in zijn smart?
O neen! een edel medelijden
Past aan mijn kinderhart.
Ik wil dan met bedroefden klagen,
Hen troosten in hun pijn.…
ik beleef jou
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.954 Als het eerste zonlicht
Mijn dromen verjaagt
Haar zachte stralen
dageraad maakt
Weet ik mijn dagen
Overspoeld door geluk
te beleven als roes
liefde in vervoering
jouw glimlach breekt zonlicht
als spiegelend kristal
brengt dromen tot leven
droefheid in verval
vult kleurloze dagen
droogt weemoedige tranen
laat mijn hart zingen…
Ik leef mijn dood.
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
999 Want tot mijn grote droefheid,
bleef je voor mijn smeekbedes altijd doof.
Leef jij je eigen paradijs,
dan leef ik het gevang.
Want dat is mijn eeuwige prijs,
omdat ik voor immer naar je verlang.…
Pallieter (bij een schilderij van L. Laagland)
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
816 Jij draagt niets dan je zonnebloem
maar daarmee ben je rijk;
ik die zoveel het mijne noem,
voor hebzucht vaak bezwijk,
ik zie je stromp'lend verder gaan
en voel weer wat ik mis:
het lokken van de stem, verstaan
in waar geen droefheid is
omdat zo hevig geel het veld
de oogst draagt van de vrede.…
Geborgenheid
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.556 Mijn smart regent tranen
golven die breken
op het verlaten strand
van mateloze droefheid
verloren dromen
Vannacht dwaal ik
op onzichtbare vleugels
stromen van kristal
door de bittere kou
van glanzend zwart
Op zoek langs sterrenzilver
het ijs van de blauwe maan
naar de schaduw van je gelaat
de schoonheid van je licht
de verten van je…
wie niet weg is, is gezien
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.300 wolken vallen op daken
en langs de kant van de weg,
in plassen regen, kijk ik terug
naar dode bloemen en gezichten
achter ramen, die ik nog steeds
tel, van één tot tien
ze herkennen me niet
noch de droefheid die ik draag
achterwaarts
naar het zwarte huis
en de appelboom, mank
door het sterven van seizoenen
bij elf zoek ik mezelf…
Sinds de geliefde stierf
gedicht
2.0 met 100 stemmen
24.059 .
---------------------------------------------
uit: 'De droefheid is in handbereik', 1981.…
Zo vol van
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
878 ontstaat uit de basis
van houding en er zijn
Hoe je uitbot in dunne takken
met rijpende vruchten daaraan
Herinnering aan bloemen en insecten
zij zorgden voor voortbestaan
Zachte romigheid van jouw dijen
kruis gevat in horige bilpartij
Jij bent door niemand te verklaren
tevens ben jij volledig jezelf om mij
Laten wij zwijgen over droefheid…
Liefde glijdt tussen de bomen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
506 liefde glijdt tussen de bomen
mij raakt ze niet, ik hou me schuil
in een waas van droefheid wieg ik
mezelf daar ik jou ontbeer
veel te kort heb ik jou gedragen
hoe ik geprobeerd heb samen
met jou, jouw demonen te bevechten
heb ik de strijd verloren
in een donkere nacht
ben je mij ontglipt en koos jij
een andere weg, een uitweg
die mij…
Zwerver
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
565 Eenzaamheid had een te diepe wonde in zijn ziel geslagen
verlaten in zijn droefheid baande hij zich een weg
in het nachtwoud waar hij fantaseerde over erotische dwergen
kabouters hielpen hem met het opruimen
van zijn verpauperde uitgewoonde woning
de huurschuld werd betaald door een stinkrijke mecenas
die begon te kwijlen bij de neurotische…
Paasvreugde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
552 Te midden van het droevig klagen,
van ’t zoeken en het antwoord vragen
komt plots weer licht en blijdschap aan
en iedereen wil graag verstaan
dat leven toch ook mooi kan zijn,
al blijven leed en droefheid, pijn…
Maar Jezus is doorheen de dood
verrezen in het morgenrood;
het nieuwe leven wordt geboren,
verkondig dit aan wie ’t wil horen.…
Viool
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
624 Meisje met de frivole viool
gevoelige snaren stemmen late avond
muzikaal als in echte waarheden geboren
heldere gedachten gaan mee in de droom
fragiele bloemen op de warme aarde
ze dwaalt langs aangespoelde droefheid
wij zijn onze stemmingen
lichtgevende sterrenstelsels
diepe dromen in de oude stad
dit land wil een lied vol romantiek…
een dag die krom trekt
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
959 een dag die krom trekt
door gebrek aan perspectief
verveling is de dief
die uren heeft gestolen
de trage stroom van
dingen die gebeuren
het drijven op gewoonteruis
slaan van klokken en van deuren
de avond ademt
nog geen duisternis
omdat de schemering
vergeten is de dag te sluiten
spaarzaam licht beschijnt
vergetelheid, de droefheid…
Aan een vriend
poëzie
3.5 met 17 stemmen
4.267 O vraag mij niet, vraag mij nooit naar mijn smart,
Kondt gij mijn leed en mijn jammer waarderen,
't Zou slechts de maat van uw droefheid vermeeren,
Gij hebt genoeg voor een menselijk hart.
1834.…
Zo koud
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
955 Droefheid verbergt mijn tranen,
de dag wordt oud,
mijn stem reikt niet meer zo ver.
Ik sluit de knarsende poort,
graven brengen mijn leven
naar een eeuwige dood.
Op de avond van mijn leven
doven kaarsen in oude kandelaars
op grijze, marmeren stenen.…
ik beleef je
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.486 als het eerste zonlicht
mijn dromen verjaagt
haar zachte stralen
dageraad maakt
weet ik mijn dagen
overspoeld door geluk
te beleven als roes
liefde in vervoering
jouw glimlach breekt zonlicht
als spiegelend kristal
brengt dromen tot leven
droefheid in verval
vult kleurloze dagen
droogt weemoedige tranen
laat harten zingen
brengt…
Eén zijn
hartenkreet
2.7 met 23 stemmen
4.440 zodat ik je zal vinden
in al jouw geluk
in al jouw ongeluk,
in al jouw blijdschap
in al jouw verdriet,
vanuit de liefde in mijn hart
want groot is mijn smart
vreugdevol en droevig
in al jouw geluk
in al jouw ongeluk,
in al jouw blijdschap
in al jouw verdriet
waar de liefde geniet
van het pure één zijn
van de schoonheid
van de droefheid…
liefde in ons
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.546 in ‘t jonge gras liggen
zachte regendruppels
borsten koelen de warmte
want jij beweegt liefde
dromend
de droefheid afgepeld
onstuimig gewemel
niet verheffend
buigend, tere halmen
rollend zand onder lijven
jouw zwijgen niet breken
mijn hand jou wekkend genot,
een zweem avondwind
over ’t stille water
druiven, herfstgerijpte
jouw laaiend…
Toekomst door doop
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
677 Niet zal de tijd door droefheid kwijnen
vanaf begin is ’t leven hoop
misschien zal schoonheid verdwijnen
als jaargetijde in een levensloop
maar toekomst is bevestigd in de doop.…
Voor Neeltje
netgedicht
4.2 met 40 stemmen
3.442 Schrijf geen proza
De geest is dicht
Ik tel tot tien tot elf
In een hol gewelf
Zodat niet gaat verloren
Geluid van de koeienhoorn
De oproep fel en stom
Tot het heidendom
Heb ik geweerd
Ik ben bekeerd
Tot wat ik altijd was
Een degelijke grapjas
Wel met christelijke waarden
En moppen zonder baarden
Nu moeten mijn vrienden
Mijn droefheid…
Kerstgedachte
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
1.140 volken
Ook wordt Zijn naam al verwoord
Even tot het licht is verschenen
Stil tot de nacht is gedaan
Wacht op de zon in de morgen
Om naar het Kind toe te gaan
Ook als de weg van ons leven
Moeilijk en zwaar is te gaan
Schemer is spoedig verdwenen
’t Licht van Zijn ster blijft bestaan
En in de nachten der dagen
Draagt Hij ons over het graf
Droefheid…
Herfstige beukendreef
gedicht
4.0 met 11 stemmen
8.552 En deze
vreemde droefheid: ook bij bomen hoort
ze blijkbaar bij de kleine dood want zo
kwistig wordt leven zelden rondgestrooid.
Hoe tomeloze drift onder zolen kraakt
en knapt.…
Zon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
618 alle schepsels waakt
maar dacht terstond: o felle zon
o licht dat ogen neder slaat
en waar het wil ook doden kon
wat weerstand bood aan godes maat
ik zag hoe gij mij voor u won:
gij stelde mij in staat
uw kracht, uw onuitputtelijke bron
te transformeren naar de maat
die ik die zocht verdragen kon
en hoe gij zo, ook, zij het laat,
mijn droefheid…
Zeeman
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
582 Ik zou dolgraag weer eens gaan varen
en dan uitkijken over de immense zee,
de wind weer vrij spel door mijn haren,
neemt al mijn droefheid met zich mee.
De grote leegte van de grauwgroene oceaan
reduceert je leven tot alleen dat moment,
dat je op de brug als ijswacht moet staan,
je plots zonder familie of vrienden bent.…
Zing voor me
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 zing voor me
zing over droefheid en eenzaamheid
zing over de pijn
zing voor me
vertel me waar het land is
waar verdriet en lijden niet bestaat
zing over het land
waar de elfjes dansen
en over de feeën
die in dromen wonen
zing voor me
over de blauwe golven van de zee
die me naar het land
achter de horizon brengen
zing over…
En nu 'k mijn mensenleed heb weggeschreid
poëzie
3.8 met 24 stemmen
2.872 Zo wil ik dan, genezen voor altijd,
Mij zalig om mijn grootste droefheid prijzen,
Die aan 't verganklijk Ik het Zelf kwam wijzen
In vergezicht op de een'ge Wezenheid.…
geboorte
gedicht
2.0 met 547 stemmen
127.199 .
---------------------------------------------------------------------------
Uit: 'Van bittere tranen, kollebloemen e.a. blozende droefheden', 1971…
Licht liedeke
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.227 Ik vraag de grijze nevel niet,
en zing ik vaak een treurig lied,
toch vraag ik, dat de zonnegloed
bezielend iedereen begroet
en alle droefheid henenjaag.
Ik vraag niet aan de duistre nacht,
de demping aller vreugde en kracht;
ik vraag het licht en altijd 't licht
opdat in ieders aangezicht
de waarheid in heur schoonheid schijn'.…
verscheiden
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.587 gewoon normaal
zullen wij je gedenken
je was een kort verhaal
je was een liefdevol mens
een egotripper voluit
altijd stond je klaar
het interesseerde je geen fluit
een leegte laat je achter
nou ja, vooral een duister gat
je was een voorbeeld voor ons allen
ik was je snel zat
met eerbied dragen wij je weg
hoe sneller hoe beter
droefheid…