361 resultaten.
Neurotische enclave
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
454 Iedereen heeft zijn eigen gave
in de neurotische enclave
alle registers geopend
het publiek vol verbazing
hier is het aardse paradijs
eerbiedig oud en wijs
een geheim vertaald in tijd
in zinnen van pijn en leed
meer dan alleen gezelligheid
voor oude vileine bokken
geen nieuwswaardigheid
hier houdt men niet van jokken
en blijft de…
R-E-S-P-E-C-T
hartenkreet
2.2 met 8 stemmen
5.876 R-E-S-P-E-C-T
Eerbied slechts
Voor een ander
(Nieuw) leven
Waar is R-E-S-P-E-C-T
Toch gebleven?
Baan van schrijver dezes
Hufterig en onbeschoft
Na een ernstige
Ziekte gejat
Daar ik gewóón
Wil(de) leven...!…
HET STILLE LATER (1)
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.614 het was in dit meer
dit water
waarin haar zoon van acht
verdronken was
het water lag stil
windstil
vogels eerbiedig zacht
aan de grote waterplas
een bloem
voor de derde keer
ze boog voorover
en spiegelde zichzelf
een traan viel te water
om haar zoon van elf
die wegdreef in rimpels
met een bloem
naar het stille later
( met dit…
dank je wel
hartenkreet
3.4 met 35 stemmen
15.511 zovele jaren onbaatzuchtig
hebt gegeven
ik wil je bedanken voor de stilte,
het luisteren, hoe jij vertrouwen
schepte in het leven
ik wil je bedanken voor alle zorg
die je als vanzelfsprekend,
zonder de juk af te werpen, droeg
ik wil je bedanken, maar ik ben
te laat, jouw heengaan... te vroeg
ik zal je bedanken in een gebed
waarin mijn eerbied…
2 November
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
668 Allerzielen is het, de hele dag
waarop het grind op velen wacht,
wanneer een mens diep bukken mag
uit eerbied met een bloemenpracht.
Laat het voorbijgaan deze dag,
omdat ik nog lang niet kan beseffen
dat ik je gisteren nog zag
en je vandaag niet meer zal treffen.…
vaal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
584 vaal blauw gewaad
geknield voor de
hoogdagen der ongewissen
stromen rivieren
langs mauve beekjes door,
waar berken staan
met eekhoorntjesbrood
al op de knieën gedwongen
in het vaal gele zonlicht
dat moerassig in het
landschap overgaat
tussen de lange halmen
van grassigen
slaan soortgenoten
slijpend door de wind
geen eerbied…
Ook zo is de dood
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.008 Eerbiedig sta ik
bij de plaats
waar u ligt
innerlijk verscheurd
bij het afscheid
aan uw vleselijke resten
Eén voor één
hebben uw vezels
uit huldebetoon
uw vlees laten kraaien
uw laatste ademtocht geleid
Nu zwijgen de lippen
Stilte heerst straks ook
als uw onderkaak
-als was het in een verlaat afgrijzen
voor de aanschijn des doods…
Pomologie
gedicht
2.0 met 4 stemmen
4.516 Kloofhanden tasten
eerbiedig de eens majestueuze stam, als
een mannenstem aanvangt, een tweede
invalt, in zuivere canon: ‘Schurft aan
dwergteelt! Sijsjespeer in erfgoedsfeer!’
-----------------------------------------------
uit: 'Het wolkenreparatieatelier', 2018.…
Grote Rite
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
758 Ik kus uw knieën en uw voeten
om u eerbiedig te begroeten,
ik kus uw schoot, uw geslacht
waar genot en nieuw leven wacht,
ik kus uw borsten, uw mond
en kniel dan voor u op de grond.…
Nachtwoud van het oeverland
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
515 Het licht van rust scheen
op gevallen herfstbladeren
alsof ik iets wilde zeggen
voordat je weg zou gaan
te lang had ik gezwegen
bij wijze van eerbied
nieuwe verlangens kwamen
naar het nachtwoud op het oeverland
in mijn verbeelding was het anders
in droeve herfstwind van toen
vreemde geluiden hoorbaar
kalme echo van de nacht
er werd…
LANDSCHAP EN WERK
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
459 Schone wildernis,
sterk en tegelijk kwetsbaar;
ondergrondse weg
voor scherpe fabrieksvoeding
eerbiedigen elkaar hier.…
Zwijgrel
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.209 Het is koud zonder journalisten
in de schaduwstilte van het land
ik zwijg uit eerbied voor de zwijgrel
uit het door jou meegenomen boek
mijn trouwe ziel breng ik terug naar
in zichzelf gekeerde heimwee
omdat je de kamers van mijn hart
onbewoond in chaos achterlaat
nu geluiden weerloos worden
in snijdende kalmte van afscheid
heb jij mij…
Populierenbomen.
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
1.391 Ik weet heel zeker :
U houdt van elke meter
waaiende populierebomen
die zwaaiende, overstromen
van eerbied voor U,
ja, ze aanbidden U
en in een droom
was ik een boom.
Ik ruiste mee
in de populierenzee.
Ik verloor mezelf
in een gewelf
van bewegende blâren
die biddende waren
en ik zag dat
U er welbehagen in had.…
Zovelen zijn gegaan
netgedicht
4.2 met 41 stemmen
2.059 Maar wat ten diepste ons echt wil bewegen,
het mens-zijn in zijn rijkste zin en doel,
dat komen wij op 't slagveld zelden tegen,
dat is het minnen, eerbied en gevoel.
Het kleinste kind en ook de laatste rozen,
ze zijn gegeven voor een nieuw bestaan;
laat ons dan helder zijn in denken, teder
en vol begrip naast hen die lijden staan.…
Het Kerstkribje
gedicht
3.4 met 58 stemmen
25.239 De vlammen stonden bevend en bedeesd
te branden in de kerstboom, en daaronder
eerbiedig aangetreden om het wonder
de ezel en de os, het brave beest.
En Jozef ook, misschien het allermeest
verwonderd over wat er met en zonder
hem was gebeurd, maar blozender, haast blonder
en blijer dan hij ooit nog was geweest.…
Ontwaken (3)
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
442 Miezerige regen blijft vallen in stille eerbied.
En met tijdloze blik sta ik ontroerd
naar het ochtendwaken te staren
gehuld in een blank, vochtig geworden kleed
gedompeld in duizend mistparels
voel ik mij de dag in gedragen.…
waterig
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
451 (de regen krult rond oude stenen
en gebogen gras buigt eerbied
naar de grond)
mijn droge mond snakt moeizaam
naar een kleine dronk,
ze klonk zo stroef toen woorden uitweg zochten
buiten, in de kilte van vandaag
laat ik ze graag
hun gang weer gaan
opeengestapeld staan ze toch te wachten
tot hun korte duur -slechts wetend-
uit mijn…
Vroege herinneringen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 De kus op je wang: vol eerbied.
Onvergetelijk toerden we in blauw-azuur,
vergaten tijd in dolende bossen
vakanties verzwinden in het laatste uur.
Herinneringen vergen alleen het torsen
van wazige beelden, nieuwe woonwijken in vroege uren.
Hoe kan ik me van uw afscheid verlossen?…
70 jaar verder
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
526 Wat zou het mooi zijn als de doden
hun verhaal zouden kunnen ver-
tellen en wij mensen
allen
aan oorlog paal en perk gaan stellen
alles valt enof staat met
niet meer dan dat ene woord
respect
Eerbied voor de wereld en elkaar
waarom oeverloos oorlogen
om iets dat uiteinde-
lijk niets...?…
De crematie.
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.185 lievelingskleur, met grijze sokken
familie en vrienden om de kist geschaard
het laatst ritje vangt straks aan
kist wordt reeds door je zonen gesloten
deksel werkelijk overgoten
met bloemen, kleurige linten en harten van cellofaan
afscheid doet pijn voor zo velen
maar 't is onherroepelijk en onomkeerbaar
passende muziek klinkt als een laatste eerbiedig…
Sanne Wevers
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
566 De kosmos leeft hier in dit stadion
essentie en perfectie tikken tiktak
ineens een aanloop en dan na een flikflak
volmaakt rechtop als een acrostichon
onmiddellijk de weverspirouette
roemrucht gemaakt door excellente Sanne
illusie van gemak, een radslagspanne
gevolgd door overslag, de loftrompetten
eerbiedigen het bovenaardse draaien
vrijmoedig…
In de hemel
netgedicht
1.0 met 954 stemmen
450 nog neem ik
mijn stapstenen mee
heb er genoeg om
mijn bagage
droog te houden
met eerbied en uit
erkentelijkheid
gekozen maar ook
voor stukjes drift die
boven komen drijven
nog kan ik droge
voeten houden
maar ik moet keuzes
maken en zaken
kwijt zien te raken
om mijn pad te
blijven volgen mee
te dragen in liefdes
verbondenheid…
WESTERDRIFT
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
450 naar elke verte snellen
raast
over Vlaams en Nederlands land
drukt het gras plat aan de grond
laat hoge riethalmen
dansen ter ere van zijn kracht
de ranke stengels
zwiepen sierlijk neer
richten zich luchtig weer op
hij slaat eenzame bomen
met woeste vernielzucht
heeft ergens ook
heelmeestergedachten
ontwortelt de zwakken
ontziet eerbiedig…
In medailleglanzen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
506 ik betrad
het zwarte gat
met de stalen
monsters en
accepteerde
hun zwijgen uit
eerbied en
pure overmacht
juist hier waar
de communicatie
tussen lichaam
en geest zijn
olympische
hoogtepunten
beleeft als kampioen
of mededinger
ik streelde
de mastodonten
bij hun lassen
de zwakke plekken
stofde ze af zodat
zij in winnaarsroem…
Macht en stille kracht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
316 De aarde fluistert zacht van oude dromen
het firmament weerspiegelt haar gezicht
en sterren knikken eerbiedig in het licht
als boden uit een tijd die eens zal komen.…
Onderhuidse stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
248 Eerbied was er niet, alleen vals gefluit
van de huilende noordwester die bad,
zelfs liefde was deze zomer te duur.…
In memoriam mijzelf.
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.448 In brons gegoten
klokken galmen luid
mijn ingetogen uitvaart uit
de mensen droef gelaten
schrijden voort in lange rijen
zij volgen zo eerbiedig stil
wat er nog rest van mij
met houten sier omsloten
vier zwarte raven sleuren
aan het koperen beslag
zij trachten even triest
te lijken als zij die volgen
hun gedachten ingesloten
In steen…
Zonder inhoud
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.116 Zonder enig wapen
verberg ik mij achter blad en twijgen
de angst verpakt me in eerbiedig zwijgen.…
NACHT
poëzie
3.0 met 8 stemmen
2.818 Ik teken de karakters zonder eerbied.
Verteren zal mijn hand die schrijft en ’t blad
Dat op zich neemt de klacht van deze nacht.
Het regent redeloos en droef. Vanwaar,
Waarom en waartoe zijn deze mij deze reeglen
Ontvallen . . . . . . . . . . . . ?…
Rozen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.347 Vol eerbied en toch aarzelend,
trekt een donkere stoet
langs de wijdse dodenakker.
Dat kleine meisje,
helemaal vooraan,
met die rozen in haar handen,
is zij wellicht de dochter?
Nu staan ze eindelijk stil,
bij het open graf,
en prevelen hun gebeden.…