270 resultaten.
Kerstverhaal
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
2.054 Dus als het waait, weet dat ik luister
misschien vertelt de wind me wel
dat er Licht breekt door het duister
uit een nieuwe kleine ster
Of hij vertelt me van de Koning
die in de nachtelijke kou
werd geboren zonder woning
waar je 'n paleis verwachten zou
Ik luister graag naar het eeuwig epos
zachtjes gefluisterd door de wind
over de ezel…
Zij zag mij en groette
gedicht
3.5 met 22 stemmen
8.217 Maar er kwam een oud vrouwtje
op een ezel met een deken over haar
benen over het bospad voorbij.
Zij zag mij en groette.…
Kerstboodschap om de hoek
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
2.080 In haar erker staan
de wijzen op het oosten,
een stukje verder
lopen schapen met een herder,
aan de zuidkant
zie je Maria en Jozef gaan,
de stal met os en ezel
wachten op het westen,
de voerbak staat nog op de kop,
het vilten kindje onderop.…
Zij zag mij en groette
gedicht
4.2 met 6 stemmen
3.203 Maar er kwam een oud vrouwtje
op een ezel met een deken over haar
benen over het bospad voorbij.
Zij zag mij en groette.…
in zwarte aarde voor citroenen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.890 ik heb je op de markt gekocht
je lag alleen, stilte om je heen
in de schaduw van het middagstof
ik voelde al meteen dat ik je mocht
we zijn naar huis gegaan
ezels grijsden in een rij
hitte en die stank voorbij
je oogstte mijn bestaan
ik kon het geel niet laten lijden
zou je nooit kunnen besnijden
of willen schillen als een vrucht
nu je…
Engelen in anderhalfwereld
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
416 authenticiteit
bezat maar op geestelijk
terrein de kenmerken
van een engel had en
in gevaarlijke tijden
bewaarengel waren
omdat er dan een
extra laag sociale
begeleiding werd
ingesteld ter beveiliging
tot alles rustig was
geestelijke leiders
hebben die bestuurslaag
omgevormd om de mens
te manipuleren speciaal
zijn lichaam tot broeder
ezel…
Tover staf
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.507 Heeeey een toverstokje in het stof
wat zal ik daarmee eens gaan wensen
geluk en lief voor alle mensen
dat lijkt mij werklijk uiterst tof
Geen ziektes meer of ongelukken
vaarwel met pijn, de dood gevangen
geen mens kan zich meer echt verhangen
in de spiegel zien we ware stukken
Wie schildert kan geen ezel kiezen
het doek valt niet meer te…
Waar-borg
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
680 maar geleend,
de dagen wilden hun mooie
uren terug in ruil voor alle
herinneringen die verdwenen
Op mat fotopapier verschenen,
gaven zij negatieve afdrukken
van een werkelijkheid die waan
niet eens benaderde, zwart en wit
wisselden elkaar soms schitterend
als siervuurwerk af, de hoekjes
gekarteld en omgevouwen als
oren van een ezel…
kleuren gebeuren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
588 op de ezel staat het doek gespannen
te wachten op de eerste streek
met gemengd gevoel en
de kleur van limoniet
die ik heb opgediept uit
het moeras van mijn onderbewuste
(waar sissend en borrelend de bellen
barsten boven de kaartenhuizen
die ik gebouwd had op te drasse grond)
voorzichtig beweeg ik het penseel
richting linnen en…
zaterdag en de wind die ligt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 balken ezels lang gerekt
ze zijn misschien cretenzer
het is hier ochtend in november
geen haan die kraait
de wind staat stil
het licht gaat temerig aan
de zon bewolkt de lucht wordt bevlokt
stralend wit op straat gesmolten
de zwijger wordt gewekt
in stof die noopt tot spreken
reeds dagen aan een stuk
de wereld staat onder druk
de telefoon…
Oog om Oog
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.305 Op de Eerste Dag dan vieren wij
uw stralende geboorte
met een oorlog in het Oosten
waar de onschuld werd verbrand
om een ezel die in woede
zich ontstak en nietsvermoedend
zich steeds stuk liep op de steen
die hij niet vinden kon in zand
En met bloed nog aan zijn handen
loven wij uw nageboorte
op de Tweede Dag gezworen
in een doodgeboren…
Palet dat beslist
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
655 gesloten- dan weer open
schoeisel, alleen een zucht, gaat vervangen
slechts om kou te verdrijven
Opgebouwde warmte in ons lichaam
nestelt zich alvast:
de deur van onze huizen
inmiddels alweer vaker dicht
Een zacht briesje wordt alweer wat steviger
Ze lachen nog, de bomen grijnzen zich kaal
na opnieuw godverheven kleurenpracht
écht zonder ezel…
Aangeraakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Nog geen twee vierkante meter
dat is maar weinig huid
om contact te maken
met zoveel mensen
die mij aantrekken, alle kinderen
die ik wel zou willen koesteren
de koeien en de ezels bovendien
met wie ik wel zou willen praten
te veel dieren om op te noemen
ook nog de wonderlijke wezens
die planten zijn, hun kracht
en aanvaarding wat…
Je togaat wit
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.947 je togaat wit
sopraant de
nachtelijke mis
als uitverkoren stem
rees als ster in
stil geboren worden
warmde stro en dieren
in de stal van Bethlehem
bassen donkerden het
slapen van de schapen in het
balken van de ezel naast de os
warmden alten zacht hun trots
als herdertjes
bij nachten zongen kinderen
het blij verwachten
nog…
Kon het maar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
694 Kon ik het maar uitbannen:
die domheid van een rund
de koppigheid van een ezel
de luiheid van een zwijn
de schichtigheid van een wezel
wat zou ik graag vrij van al
die onhebbelijkheden zijn
als het maar had gekund
was ik maar zo werklustig
als de mieren
zo sterk als een beer
zo listig als een vos
dan kende ik geen
problemen meer
dan…
Gods Akker
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
402 ellenlange dagen, winterplagen
met ijsbrokken, en diepe kou
stormen belagen de aarde, ijl is 't hemelblauw
droevig eenzaam, de gebogen witte takken
zij voelde de koude, waar je rillingen
van krijgt tot diep in haar botten, de moed zakken
toen kwamen de ezels, haar zachtaardige vrienden
naast haar staan, nederigheid
betuigen, buigen…
Wat is achtergebleven
gedicht
3.3 met 3 stemmen
1.734 Maar het is niet meer dan een
poging, het kopiëren van
een gestolen schilderij
op een te nieuwe ezel.
In menig tijdvak hadden wij niet
gepast. We hadden een episode.
We rustten in een hooiberg, we
dansten op een scherpe pagode.…
Van silte verstoken
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.036 De oude ezel
vergenoegzaamd
luisterend, zij het meer
een geritsel fluisterend
over haar stille niet te duiden verstokte wijdheid
wijd verbreid tot soortgenoten vermenend
tot consolideren bereid
ja, zij kon veel leren
onder rondslingerende
stenen die haar over
smalle paden
de afgronden vermenen
struikelend de wortels
terloops vermijden…
bewaren
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
303 in de schaduwen en lichten van de avond
denk ik aan dingen die heel oud zijn
het harde balken van de ezel op een weitje
de vergeefse roep elke middag om een maatje
het zweempje wind dat het gordijn
in zachte beroering bracht
de lome warmte van zomerdagen
onze ogen die aandachtig naar elkaar keken
het vreemde bed waarin onze lijven…
Het Kerstkribje
gedicht
3.4 met 58 stemmen
25.237 De vlammen stonden bevend en bedeesd
te branden in de kerstboom, en daaronder
eerbiedig aangetreden om het wonder
de ezel en de os, het brave beest.
En Jozef ook, misschien het allermeest
verwonderd over wat er met en zonder
hem was gebeurd, maar blozender, haast blonder
en blijer dan hij ooit nog was geweest.…
Ik ben het doek
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.596 Schilder mij, ik ben het doek
een broze maagd
nog leeg op wankele ezel
ik voel me doek, ik ben het doek
een dorre vrucht in wording
schilder mij in tempera
omsluier mijn naakte waarheid
met stremsel wit nog onbevlekt
ben ik het doek, jouw muze
jouw destinatie eerzame solist
ik roep je aan, het doek
je ogengloed laat transparant
penselenschachten…
Rituelen
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
1.219 Ontwaken met het drukkende gevoel
dat het vandaag dan werkelijk gaat gebeuren
De kleren hangen klaar over de stoel
Straks zal er alle reden zijn te treuren
De dagelijkse riten wijken nooit
Zorgvuldig in het kinderbrein gebrand
Geen ramp zo groot, geen volk, nog zo berooid
Of 't nam zijn rituelen weer ter hand
Zo treedt de ezel in de molen…
Verkeerd paard ?
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
551 stap van het omgewoelde pad,
wat de ene is en de ander slechts
mag hopen, naarstig zoekend
zonder spijt, blijkt de afstand
tussen hen niet ver, die zich in
de soort herkend, verstoord de
evolutie hun tred, wankelend
naar het beginpunt van een
grenzeloze end, vast op een
verkeerde been en paard
gewed, separatie tussen
mens en ezel…
En face
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
852 mijn ezel is van hout
opgerekt tot ooghoogte
wel zittend
immers staande ziet men
over het naakte linnen doek
herkent men niet de eigen droogte
om blinde vlekken te kunnen verven
spiegelt men zich aan een wit vlak
in deze ootmoedige pose
kan men enkel inzicht
uit schaduwrijke vergezichten
verwerven
ze huizen namelijk onder eigen…
Bedauwde vriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
614 waard blijkt
er staan ook geen aantekeningen meer
in het dagboek dat ik maakte over vriendschap
verleden tijd is verdwenen in de sleet
iedere ochtend wanneer ik wakker word
aanschouw ik nieuwe dauwdruppels
het lijkt alsof er iemand moest wenen
het ochtendlicht belooft klatergoud
op zoek naar een prins met korte tenen
op een paard, een ezel…
laf
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
638 wat wij geloven willen
wie de strijd verheerlijkt
over wat wij denken moeten
wie het verraad verheerlijkt
voor vergroting van de winst
wie puur de haat zaaien wil
tegen kwetsbaren onder ons
slaat een bijl aan de wortels
van het menswaardig bestaan
wie daarvoor ook nog eens
onze kinderen gebruiken wil
door ze met drugs te gijzelen
als ezels…
STIFT IN VRIESWEER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
313 Heer Bommel verlaat met zijn oude schicht
het knusse, vertrouwde Slot Bommelstein.
Wat de aanstaande bestemming mag zijn,
hij trotseert het barre winteraangezicht.
Kraaien houden hun ogen op hem gericht,
zitten ineengekrompen vol zielenpijn
in een boom, berooid door vriezend venijn,
wiens takken zuchten onder sneeuwgewicht.
Schilder Terpen…
ram
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 kom: sla dit blad ook maar om. morgen
sneeuwt weer de getekende dag haar beton
op wat we kenden als zomer: laag na laag
op een streep op een punt over het bulderend
grinniken van bv. de interne ezel die god,
god zijnde alwetend en zelf erg potent,
voor één van zijn zonen had bedacht.…
'k Zit met mijn lamme benen
poëzie
3.8 met 14 stemmen
3.033 De schapen moet men scheren
en de ezels moet men slaan, ja slaan.
Zo wil 'k, in alle zere,
mijn lamme benen gaarne braên.
Mits 'k u dan maar en geve
het zout van dit mijn leven,
en van mijn wrokkig offer, God,
niet worde te eigen spot.…
Hollanders
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
810 Geboren uit een boerenkool
getrokken uit de klei
zie ik ze aardappels rooien
die roestige ijzeren mannen
op gebarsten houten klompen
met een kenau achter het fornuis
als ze dampend worsten eten
schildert een man met een oor
hun geweten achter een ezel
in het land van de blinde koning
genieten de meiden van vette aal
staat de dorpsgek…