Alle inzendingen over getij

259 resultaten.

Sorteren op:

Bijzonder gevoel van liefde

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 802
Een ware winterwonderland, waarvan ik de warmte voel in dit getij. Wauw,ik voel me geweldig, ik voel me bijzonder,speciaal en goed. Ik denk niet dat je in de gaten hebt, wat je allemaal met me doet.…
Debbie J21 september 2012Lees meer >

Dronken van wat was...

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 600
Ondenkbaar waar veroorzaken we elke zucht bij elkaar in dat ene warme onontwarbare wezenlijke moment van duizend keer samen zijn, tot de stilte hoorbaar de nacht verlengt en onze adem dromend het getij van onze hartslag luistert, roerloos, bijna onbereikbaar, ondenkbaar glijdend naar een wereld die nog niet werkelijk is ...…
katty9 april 2015Lees meer >

Onderdukking

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 526
Terwijl je leeft in een soort "roes" met her en der een doordachte smoes je kan er veel over wikken en wegen soms valt dat mee, soms wellicht tegen maar in gedachten ben je dichtbij wisselend van kracht; zoals het getij onderdrukt het je gedachtegang wat is nu écht van belang?…
Marieke.5 januari 2021Lees meer >

Humanistische zandtaart

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
bloed dat door bloemen Kruipt tot wanhoop gedreven laat wankelen Allen die met licht leven onderscheiden Krokodillentranen van de dood de geest Van het beest en de in boeien geslagen Dwalende devoten in kooien gekluisterd Het is de dichter die 't geschreven heeft De lamp opsteekt temidden van koele winden Maar wie ziet het ontwaakt getij…

De versierde vogel

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 776
aan alvorens aan tafel gezeten jouw deel te nemen van de opgetuigde vogel alleen in blauw en penseelstreken nog vereeuwigbaar Zachtjes ga je spreken over het neergedaalde mysterie op de schaal dat klapwiekend aan zijn einde kwam Bloot en van vlees ontdaan de dood nog steeds niets zinnelijks heeft De dag veranderd en met de eb van het getij…

Melancholie

gedicht
3.6 met 38 stemmen aantal keer bekeken 19.949
. ----------------------------------------- uit: 'Omtrent het getij', 1985.…

Thuis

netgedicht
2.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.669
Dag straat, dag boom, aan jouw bloeiende takken hing ik dagelijkse dromen in het passeren Als verstomde kracht verhief jij je in het druk gefluister van het heen en weer langs dragende armen Zo deinden wij gezamelijk als een sluier op de ademtocht van het getij van grotere stromen nooit gescheiden Maar steeds verder dwaal ik vind…

Ontstegen lente

poëzie
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.225
Nu zijn der mensen ogen blij en vroom Bij 't voelen van een lieflijker getij. De zuiderzoelte kust de leden loom. O, zaligheid van de avond, als gevlei Van rozengeur geloven in ons lei Aan de eeuwge schoonheid van een liefdedroom. O, wrede lente, o, zware kruisiging!…

Hoe zal ik onze kamer noemen ?

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 460
waar wind en getij algenstromen streelt en jij met halfgesloten ogen de zee verstilt tot kleine golvenbogen, en wij in stamelende tederheid letters prevelen, handen kijkend glijden en tijd onvergetelheid gaat beitelen. Hoe zal ik onze kamer noemen?…
katty28 augustus 2014Lees meer >

vivre en cercles

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 431
de gordijnen sluit ik nog neem het prille niet aan als goede munt in mij voel ik zeker wel een koud bestaan het winterkleed afleggen is mij nog niet gegund het getij neemt zijn tijd in mij, het is in mijn bezit zie dat niet als verwijt de natuur schildert immers niet altijd plots wit in mijn geest ze wordt door mistig grijs geleid ik…

In Sluimerende Dromen

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 344
Drijvend, in vierdimensionale dromen dansend op het getij breek ik door de illusie voor even ben ik vrij Ontketend, een sluimerend geweten knagend aan mijn essentie mijn geest geschonden, geketend aan existentie Meegesleurd, naar diepe duisternis verlangend naar het lumineuze licht het koude ijs dat langzaam scheurt woede getemd door…

Heldere ogen

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 156
Dat je meedrijft met het getij stroomafwaarts met de rivier van de dood, ja zou het een droom zijn? De horizon is mistig een vreemde gloed aan de hemel en niemand lijkt er iets van te weten wat voor mist dat is, oh is het een droom? .....Heldere ogen, vurige ogen .....Hoe kunnen die ineens dichtgaan?…
Zywa22 augustus 2026Lees meer >

Uitgespeeld

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.210
De wind speelt met een lichtblauw lint streelt glooiende plooien in zijige glans dat lieflijk deint als ‘t getij in haar dans waarmee ze golvend de zeeën bemint Zo lijkt het de jonge moeder althans die amper bewust waar zij zich bevindt haar starende blik aan ‘t beeld verbindt als houvast voor haar wank’le balans Schijnbaar stoïcijns…

De banneling

poëzie
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.170
Hoe bar, hoe onverzoenlijk bitter Is dit getij van wanhoop en van schroom. Straks zeilen krassend uit het sneeuwgeschitter De kraaien op, en hang ik in de boom.…

Versteende golven

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 569
Beweend,als ze neemt, onbemind na razernij, om wat de mens haar sleet, verstenen golven in aangezicht van kunstmatige stranden, getij haar wijsheid weet gesticht in onbegrepen handen kalme berusting breekt geduld ritmisch in eigen zilte bad om de zondaars te verbergen strijkt zij haar plooien glad.…
pama25 oktober 2008Lees meer >

Het Tolhuis in Noord

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 802
De inkijk op Centrum Amsterdam verdween met de noorderzon bij Cuyper’s Centraal Station lange tijd ging het heel alleen bij alle gezindten voor uitspanning door met een fraaie tuin er omheen aan het water een koepeltje ervoor binnen thee en uitzicht bij elk getij op dat landtongetje in het brede IJ Er moet voor worden overgestoken sinds…

Doornen

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 901
Kan nog steeds niet wennen, tijd gaat te vluchtig, vermijd dat ik blijf hangen, aan dit getij, te luchtig, onvoltooid, dragen kinderen hun zomerzon, getooid met gekleurde linten, geschetst in aquarellen van alle vragen, waarin ze de lasten moeten dragen, al de kleine mensen op de spitse tenen, stelen dansend het ongemaaide gras, verschenen…
pama26 juni 2009Lees meer >

Wonderlijk

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.534
De lippen, en die ogen te zien deinen - Groot is de nacht en het getij vaak boze - O eeuwigheid, waar mijn gezichten leven; Als achter schuim een beeld stijgt voor een steven, Als in een nis schimt 'n mater dolorose.…

De dagen gaan

poëzie
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 5.977
Volksplantingen geraken in versterf - Reeds bloeien schonere uit hun bederf, Weer ondergaand met zinkende getijen.…

CHRISTENFEEST

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.150
Pasen wacht tot het barre getij verflauwt, spreekt dan over geloofs- en levensstrijd, die verderf lijdt, steeds nieuw bestaan opbouwt.…
Han Messie25 november 2011Lees meer >

Weinig nieuws

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.062
niets verheft zich naar de zon hier zijn hoge wolkenkrabbers debet aan ze zijn uitsluitend teken dat voor hoge lieden enkel telt wat geld nog braakt vermogen zakt in zwaar getij en niets duurt langer dan de ergernis het weerstand voelen over!-leve!-ringen!…
Ludy Bührs12 februari 2012Lees meer >

Ze is niet te begrijpen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
Meeuwen krijsen in de wolken Het gouden licht drijft op rimpelige golven In 't wisselend getij rondom de volken Schoonheid overwint in de dekking van 't laatste licht Wervelwind noch hagelstenen doen mij buigen. Ik kom tevoorschijn. Uit de heldere rivier van mijn onschuld; van aangezicht tot aangezicht.…

Nacht

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 523
bijen Drukker dan een mierennest Wegen slibben dicht Op asfalt en internet Files te land, ter zee en in de lucht Vogels eindigen hun vlucht tegen een windmolen Vissen stikken in een plastic rietje De mens zit uren in een blik op wielen van A naar Z Dan gaan eindelijk de lampen uit Vindt de nacht een weg Door het maanverlicht getij…

ORANJESTAD

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 564
Het donk're, maar opgebeurde getij lacht. Kil zwart omhult de Decembermaand, rilt, vraagt naar wachtende winterverrassing, betoont zich echter menslievend en mild. In straten van vrolijke beleving wenken lampenslingers, levendig verstild, de geldbeurs der zorgeloze feestviering.…
Han Messie25 november 2022Lees meer >

Na de bloei

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.120
De tuin ligt er verlaten bij De struiken staan weg te kwijnen Geen hommel vliegt nog op de hei De zomerzon wist te verdwijnen Een lege vlakte werd de wei De nectar is opgedronken Ze gingen: juni, juli, mei Geen bloem staat er nog te pronken Het bos ontbeert zijn zomersprei De bladeren hangen te kniezen Noch groen noch bloei in dit getij…

Mensenleven...

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.257
De mens, geboren uit de golven van de mystieke levenszee, drijft hulp'loos als een eendagsvliegje op het getij der eeuwen mee. Hij komt om snel weer te verdwijnen en is slechts als een korrel zand, die -eens ontstaan uit Moeder Aarde- verloren opgaat in het strand.…
Aadriaan16 september 2003Lees meer >

Wintergepeinzen

poëzie
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.209
Wij persen uit alle getijen 't genot, wij werden niet waardig de zoom'ren van God. Dat ook ons hart rusten kon lijk 's winters de velden doen. Wij zouden verstild, voor 't wonder bereid de liefde erkennen als God nader schrijdt. ------------------------------ uit: Schaduw (1929)…
Alice Nahon27 december 2004Lees meer >

Het golven van een metafoor

hartenkreet
2.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.879
Ik zou jouw hand in de mijne laten vloeien, zoals het getij aangrijpt op het strand. Jouw woorden zou ik rond zien waaien op de zilte adem van een verlegen zuidenwind. We zouden dan samen zijn gaan lopen, zomaar, nergens heen, net als de zee. Ik zou schrijven tot je danste op het deinen van die ene metafoor.…
Reinier8 januari 2007Lees meer >

De kluizenaar

netgedicht
3.7 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.139
zonder zijn lippen te bewegen vertelt de kluizenaar mij; je bent een vrij mens neen, niet zonder zorgen of pijn loslaten kent geen eb of vloed doch verlaat zich op een ander getij het is haast een gebed zonder end het draagt zaad dat lijkt te sterven in de nacht of wordt voortdurend in eenzaamheid gebaad ik ben aan mijzelf gebonden…

WEERBAAR

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 541
Op de stevige landrug van mul zand staat een kring korte, knoestige berken, tonen, bijna naakt, de late herfstwerken, toch niet door het trieste getij overmand. Glanzende melk met bruine vla omrand hun kromme stammen, die nóg laten merken hoe eens de wind hen boog, wilde sterken met zijn luchtige, beeldhouwende hand.…
Han Messie20 februari 2011Lees meer >