Alle inzendingen over gewonde adelaar

463 resultaten.

Sorteren op:

omdat de wereld holt

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 657
ik wil je wel maar soms niet meer je hebt me zeer gedaan gekwetst gewond ja daar waar ik mezelf terugvond mijn kleine ruimte om te schuilen waar ik af en toe kon huilen mijn stil verdriet omdat de wereld holt en mij niet ziet toch reik je me de hand in je lach en ogen klimt je jochie weer naar boven…
wil melker24 september 2006Lees meer >

Hinde

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 382
Alsof ik hem of De Liefde bespot heb, zo gewond droomt hij mij op snelle benen een hindevrouw zonder pijl en boog bevallig, en schuw rank, en bescheiden wijs, maar een vrouw onderworpen aan zijn verlangen om mijn verlangens te bezitten, mij haarscherp in beeld terwijl ik ren, smachtend kijkend naar hem, hijgend verstrikt in…
Zywa14 juni 2025Lees meer >

0-1

netgedicht
3.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.437
Soms kan hij zweven als een adelaar en grijpt zijn prooi met dodelijke klauwen. Z’n kreten geven blijk van zelfvertrouwen. Hij rekent af met dreigend doodsgevaar. Hij dirigeert met simpel handgebaar, of stampt en vloekt en stroopt de ferme mouwen. Op hem en niemand anders kan men bouwen. Hij is een rots, een held, een tovenaar.…

even maar

netgedicht
4.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 951
onrust en maakt lange uren zwenkt tussen dag en nacht ademt haat en liefde braakt oorlog - fluistert vrede eindeloos zoekt zij balans tussen een en ander tegenstellingen binnen en buiten zingt zij de dag en fluistert nacht wervelend tussen licht en duister wordt zij vanuit haar midden harmonie herrijst zij even maar als vuurvogel en adelaar…

Op een bed van veren

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
Op een bed van veren schilderen gewonde engelen tussen droom en daad het verre licht.…
J.Bakx7 januari 2024Lees meer >

Datumgrens

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Gewond is de stad die je achter je liet.…
Iniduo24 januari 2012Lees meer >

Inbrekersrisico

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 479
Volgens staatssecretaris Teeven is het een inbrekersrisico om door een vechtpartij met de bewoner bij een inbraak gewond te raken. Het valt niet mee om ‘veilig’ in te breken, U komt er heus niet voor een kopje thee, Vrijwillig werkt niet één bewoner mee, Waarom nou niet uw polis eens bekeken?…
Wim Overweg28 september 2012Lees meer >

Gebroken vleugel

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
Het was de vijfde mei dat ik haar vond gewond lag zij daar de jonge merel op het trottoir met een gebroken vleugel wijd gespreid want vliegen had ze graag gewild ze lag daar krachteloos geplaagd haar kopje angstig ietsje van de grond getild doch zij was uitgeblust door vleugelpijn en vermoeidheid geplaagd is ze de dag van de bevrijding…

Vrij met mij

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 660
daar gaat ze, stappend in de sneeuw zie haar fluister in witte ademwolkjes verlangend naar de lente oh heerlijk voorjaar dat ijsbloemen om haar hart doet smelten ze wil meewiegen op de vleugels van de adelaar vrij zijn dartelen in de wind met klaarte op kinderlijke trant in de zonnegloed vloeit het lentegetij in een opwaartse…
Quicksilver11 januari 2010Lees meer >

Per omnia saecula

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
Ik vlieg als een adelaar zo vrij. Goh, je bent in mij. Soms huiver ik en verschijnt een monsterlijk mysterie. Ik heb je echter lief! Dit is géén hysterie.…

't Hoeft toch niet miljarden te kosten ?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
Ik wil racen over banen als een speer over wegen gaan vliegen over bergen als adelaar mijn vleugels uitslaan als een vis door ’t water schieten als leeuw op de savanne jagen of olifant door ‘t dichte woud misschien een ijsbeer, ook al is dat koud in een raket naar Venus suizen door de ruimte met een schip heel de kosmos gaan verkennen…

Plantage

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 636
Het middaguur verstijft, stilte hangt als een groene huif boven gewonde bomen en vliegen zitten roerloos op hun stroperige melk. In schamele hutten wachten rubbertappers met schrijnende ogen op de koelte van het donker.…

Ochtend

gedicht
2.8 met 35 stemmen aantal keer bekeken 23.891
Vanochtend was de wereld weer erg goed begonnen met blauwe lucht en hier en daar een wolk van zelfgesponnen suiker, en in haar schaduw op de grond een koe, maar als altijd hield ze het voor bekeken toen ik onder haar door reed, over haar heen, en hoorde dat er vandaag geen doden maar wel een paar gewonden waren, en dat we mochten hopen dat…

zomerstorm

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 937
jij zocht ik zag ik kwam jij keek wij keken we kletsten we kwetterden tetterden kusten we wilden we deden waren zo gretig zo dwingend zo naïef zo onwetend zo veel zo vlug te onbewust te onmachtig te gewond te bevechtend te weinig tevreden waren wij dat? wie was jij? waar was ik?…
jom5 maart 2010Lees meer >

Terroristische aanslag.

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 936
een lichtflits de harde knal vervolgens grijze rook gegil en geschreeuw mensen vallen achter hun bagagetrolleys op de vloer hier wegkomen is een hele toer doden en gewonden blijven achter op de grond welke besmeurd is met glasscherven en bloed van veel mensen welke hier op deze Brusselse luchthaven hun ongewenste…
leonardo22 maart 2016Lees meer >

Angst voor Turing

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 577
Gewonde letters oogsten. Reddeloze woorden redden. Mooie gedichten schrijven, die niet verloren gaan. Ik wou dat ik het waar kon maken, wat geslaagde dichters durven doen. Kreupel rijm bevrijden, uit onzinnig zinsverband. Ik wil wat geslaagde dichters durven. Turing smeken om erkenning. En daarna? Verschijnen in een ochtendkrant!…

Als een schim

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.162
ik schaduw droevig langs bergen alleen sluimer in de mist dwaal rond mijn geheimen dragend gewond, mijn hartzeer zwaar als steen nachtwolken varen van de hemel heen waar het enkel stil is mijn ziel vliegt uit waadt in eenzaamheid door een wolkenmeer verslonden versmolten in het blauw weent de aarde mij in herinnering…

Sonnet voor K

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.271
Het is moeilijk te geloven dat na die prachtige avond mijn hart dodelijk is gewond maar ik kon niet meer beloven. Kan jij je herinneren hoe ik die avond naar je keek omdat jij op een engel leek. Kan jij mijn woorden begrijpen beantwoorden wat ik voel aanvoelen wat ik bedoel.…

takken

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
de kraaiennesten waren slechts gevuld met wind en water hun navelstreng werd onverhoopt naar later weggewuifd er bleef niets anders achter dan het sloophout van een oude boom zijn droom verhing zich aan zijn kruin het puin bewaard in ruwe schors en hoop lag op de grond gewond maar nimmer koud een crucifix in duizendtallen liet zich…
switi lobi10 februari 2014Lees meer >

Vloeiende wijdsheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.095
Je lichaam glanst Een rivier veilig ingebed tussen de oevers van bossages grassige vlaktes Stroom naar de zee van je wezen verborgen nog deels Toont een zwakke rimpeling aan de adelaar tuurt met zijn scherpe ogen ondanks ontwaart in de diepte van je ziel Je gezicht een ontluikende druivenbloem in de vroege zomer Pluizige doorschijnende…

Oversteken naar Liesbeth

hartenkreet
4.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.920
Cupido schoot en liet me hier gewond. Want ik wilde met je leven, maar stierf zacht hier op de grond.…

Gaudix

netgedicht
4.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 891
Vraatzuchtige machines slaan gapende scheuren in de flanken van de bergen om Granada, de stad waar statige buurten gestadig groeien op de korsten van het gewonde landschap. Wat steenworpen verder liggen in koele grotten de oudste huizen van Europa: Barrio Troglodyte, waar het licht al duizenden jaren in perfecte stilte balanceert.…

Verjaard

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 465
Een eerste zonnestraal geeft het naderende voorjaar zijn eigen koude schaduw hij, die gewond, maar vol overgave los moest laten om daardoor toekomst te derven zag intens verdrietig kinderlijke woede verschijnen onwetend dat jaren later de eerste narcis vrolijk de laatste vorst weer uit de grond zou trekken…
metha21 april 2010Lees meer >

Op maagdelijk doek

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 793
ik heb gekrijt de lichtste lagen boven omdat olie vooral in donker bijt op maagdelijk doek mijn mes snijdt aan twee kanten streelt zacht het licht weerkaatst in dieper kerven de pijn van ons gewond gelaat kan het doek niet meer fixeren pas in drogen komen littekens weer boven weet dat ik je nooit verlaat…
wil melker4 februari 2009Lees meer >

Aanslag

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
Gewonden worden afgevoerd. Een pop ligt op straat, waar gestold bloed, de sinistere gevolgen zijn van die imbiciel, die gelukkig niet meer leeft. Een catastrofe.…

rookglas

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 441
gedachten vinden er beschutting zich bladerend door de wind vastgelegd met woorden die niemand ooit geschreven vindt wat door gewonde dijken is omarmd lijkt leeg te lopen in waterrijk land tot een koninkrijk in hersencellen grenzeloos ijsveld, witter dan het strand tot buiten de tuin met deze waardplant uit het binnenaardse tot evenbeeld…
Iniduo29 juli 2020Lees meer >

Adagio

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 817
Meezwenkend, op de vleugels van een adelaar, genietend van lucht en licht zwevend als een los gekomen ziel vrij van het aardse bestaan.…
lijda9 februari 2010Lees meer >

ALLEEN BEN IK NIET

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 664
ik ben blij en glimlach zink zo niet weg de zon straalt wanneer komt de omslag wil ik het wel of kan ik niet anders verweven in mijmeringen dwaal ik verder niets verandert om mij heen en toch wil ik meer weten het hoe of wat is mij nog niet duidelijk leeftijd doet er niet toe nu neem ik de vrijheid die mij toekomt een adelaar…
Hans Uding14 februari 2010Lees meer >

Tijdloos

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
hij wroet zich traag als een mol door de tijd zij verteert het als een paling die door het water glijdt hoe je het ervaart en wat jij er uit haalt wordt door de tijd bepaald soms bij een opgeklaarde lucht zweeft hij door de tijd als een adelaar op z’n vlucht genietend van het leven soms als zij alleen maar donkere wolken ziet en…