186 resultaten.
Schot
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
2.280 Reuk van gemaaid gras
vijf uur in de morgen
geur van hooi en kruid
opstandig zerp van sperma
als je de liefste hebt bevrucht
en je glijdt uit haar in je slaap.
Zurige kruitreuk na het schot
één oog aan het sleutelgat van de dood
boven de loop van je long rifle.…
bruine suiker
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
944 ik zag als kind
de schaduw van mijn grootmoeder
krom van het land en de vele dochters
vaak bleef de avond op haar wachten
in de schemer van de lege schuren waar ik
de geur van hooi ving op magere beentjes
in de kamer hingen geen portretten
alleen het grote, zware kruis dat nog wat zwarter werd
wanneer late mist zich verschoof naar het…
een mijmering
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
942 denk niet aan mij
als je ruikt
aan bloesem
na een malse bui
vergeet mij
als je hooi ruikt
in zon of wind
op het veld gedroogd
ik ben een mens in de rui
al even door
de aanstormende
ouderdom gedoogd
zie mij als gerijpte vrucht
zoet, zuur of beurs.…
waar de zon aan overuren doet
gedicht
2.0 met 169 stemmen
29.427 Hier wordt de vreugde bevestigd: weiden
stappen in een cavalerie van drogend hooi
en juichend zet ik mijn kinderen als jonge
ruiters in het zadel van mijn hals.
Een blije nederzetting is dit huis
en waar de zon aan overuren doet,
heeft men zich dagen verslapen.
Ik leer er begrijpen hoe verdraagzaam
het schaap met zijn zomerlip blaat.…
Nog niet geschoren…,
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
512 De aarde was nog niet geploegd,
er was nog niet gezaaid, toen er
nog dauw lag op de schaduw van
de heuvels, ging in lichaamstaal
onwetend op, de morgen was de
lente van vorige seizoenen, haar
zomer strijdbaar als hooi op volle
wagens, mijn vinger strijkt langs
de sporen van het voorhoofd,het
zweet van al het koren dat in
de wondere wereld…
Onder de appelboom
gedicht
3.5 met 38 stemmen
47.635 voor de tijd van het jaar,
de tuinbank stond klaar
onder de appelboom
ik ging zitten en ik zat
te kijken hoe de buurman
in zijn tuin nog aan het spitten
was, de nacht kwam uit de aarde
een blauwer wordend licht hing
in de appelboom
toen werd het langzaam weer te mooi
om waar te zijn, de dingen
van de dag verdwenen voor de geur
van hooi…
Goede vrijdag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
594 Zo zijn we vrijdags bij elkaar
en zitten te ontbijten
Luisteren naar elkaars spijten,
maken geen verwijten
We lachen meer hoe komisch
‘t leven loopt,
hoe wonderlijk en mooi
al nam je weer eens op je vork
een beetje teveel hooi
Over ‘t eeuwige gaat het vaak
en over het te vredige
En als we dan naar huis toegaan
kunnen we er weer…
Alter eega
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.175 Nee, niet te hooi en niet te gras
maar continu staat zij paraat, dringt hooronzichtbaar binnen
tekent cryptisch algoritmisch
op mijn wonderdoos een groet
toont zich kaleidoscopisch
als volmaakt uit eboniet
bij nacht en uit ivoor bij dag
een maskerloze glazen dochter,
briljante leerling van A.I.…
Hoge Raad
netgedicht
3.9 met 58 stemmen
1.483 Zij perst kinderen uit hoeden
en veegt vissen voor het mooi met vers hooi.
(c) pietersz van calumburgh…
In geuren en kleuren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
142 Zo ruik je de geboortelucht van gras
De gevlekte bonte kuiert al grazend in de wei
en wordt met regelmaat het gras gekort
Wat rest is hooi,
die geur maakt mij dromerig en blij
.
De oogst wordt vermalen
in de vele magen
Teneinde ons een witte vloeistof te schenken
die aan ons welzijn moge bijdragen
.…
Karel de Grote
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.797 Twente,
Waar Widukind toentertijd manager was,
En steeds koppig stand hield, te hooi en te gras.
Hoewel Karel dacht: Potverdomme, die Saksen,
Ik zal overwinnen, ja echt waar, ik hak ze,
De pan in, en maak wel gehakt van dat vee,
Van over de IJssel. Toch viel dat niet mee.…
Lieke
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.119 Lieke, schoonheid in volle bloei
een wulpse niet eenkennige deerne
dochter van de barbier en uitbater
van de donkere dorpstaveerne
had zich geofferd, als een lam
aan Bertram, strak gespierd en stoer
uit het nabije buurtschap Strije
zoon van een machtig herenboer
maar ze had de buik meer dan vol
van sluiks gescharrel in het hooi
ze wilde…
Mijn leeuwerik?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 De zon vertoont zich
achter wisselende coulissen
geur van drogend hooi
onder de sterren,
de maan als vaste souffleur,
de regie heeft genomen
voor een jubelende leeuwerik, die
zichzelf een open doek schenkt
om in zijn juichende repertoire
van adoratie en hartstocht zichzelf
en iedereen uitnodigt in zijn arena
een mozaïek van zijn muziek…
Authentiek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
570 zijn kar
Des ochtends kwam gerammel
van de melkman
Met zware glazen flessen stapels
kratten
Zijn wagen heeft hij achter
't paard gespannen
De hoefsmid opent deuren
wagenwijd
Bekapt de ijzers vijlt ze
en besnijdt
De paarden ratelen naar
boerenhoeven
De zeis maait karrenvrachten korenschoven
Oogstmaand metershoge balen
hooi…
De zebra en de gnoe
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.061 Hooi op de vork van De Partij:
"Ze zullen het nooit leren.
Zie hoe de gnoe, dat kuddebeest,
zich niet wil integreren!"…
NEVELIGE AVOND
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
768 wereld
die zich geruisloos aan mijn oog ontpopt
In de verte klinkt gedempt het loeien van een koe
ergens in een wei
Ik loop hier alleen deze avond
en voel me heerlijk vrij
In de bomen is het ritselend geluid
van vogels die een plaatsje zoeken voor de nacht
Ik hoor kwakende kikkers
ergens in een modderige gracht
Ik ruik de geur van het hooi…
Boerenmeid
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.818 Getrokken uit de modder, is zij een boerenmeid
Worstelend met de varkens, levert zij dagelijks strijd
Zij wil ontsnappen van de beesten, de riek en het hooi
Weg van die mesthoop, de beer en zijn kooi
Zij gillen en trappen, die vette beesten
Ze snuiven en spugen, tenminste de meesten
Terwijl zij op klompen door de stallen loopt
En met iedere…
Lichte tred
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
776 Op de frêle schouders draagt
ze een ransel met de elementen,
de wind, de regen, en haar
fantasie, die de vragen van
dit kind laat wegen,
op het gezicht de zon, haar niet
verblind, die haar en de verlichte
paden in passtele kleuren tint,
het haar als vers geschoren hooi
doet geuren, verstuiven stappen
zich in zand, waarna seizoenen…
Ik geef het toe, ik ben manisch
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
680 Ik moet het gaan bekennen, toegeven
Ik ben een manisch persoon
Maar niet manisch depressief
Wel zeer, zeer af en toe
Manisch panisch zoals nu
Dan heb ik teveel hooi op m’n vork
Dan weet ik niet van ophouden
Dan ben ik de vriendelijkheid zelve
Dan heb ik teveel toegezegd
Dan laat ik wat ik doen moet
Dan doe ik ook te veel
Teveel door…
Tussen seizoenen
gedicht
4.2 met 9 stemmen
7.577 Lang gras, nog levend hooi,
verminking waar oogst begint.
Ik groef in kleur waar vol de lucht,
in wind waar vol het gras van is,
in golvend gras, in slapend gras,
ik bracht zand aan het licht,
verpulverd weefsel, vacht om in te slapen.
Blad viel, sneeuw viel de bladeren achterna,
de sneeuw bracht regen, regen stuift op sneeuw.…
Tussen seizoenen
gedicht
3.6 met 38 stemmen
17.314 Lang gras, nog levend hooi,
verminking waar oogst begint.
Ik groef in kleur waar vol de lucht,
in wind waar vol het gras van is,
in golvend gras, in slapend gras,
ik bracht zand aan het licht,
verpulverd weefsel, vacht om in te slapen.
Blad viel, sneeuw viel de bladeren achterna,
de sneeuw bracht regen, regen stuift op sneeuw.…
Asfalt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 veterdrop zijn hier geëffende paden
ik houd van het contrast tussen het zwart, wit en groen
waar langs jouw flanken onkruid groeit en waar
een roofvogel duikt en zijn prooi grijpt
langs het asfalt glijden steden en dorpen
zó snel aan mij voorbij en zie ik tegelijkertijd
een zweefvliegtuig loom door de lucht glijden
terwijl de boer het hooi…
Stille ochtenden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Dromen van de nacht verdwijnen,
geuren van het wakker wordend land,
pas gebusseld hooi.
Haar blik dwaalt in mijmer
over het langzaam wiegend maisveld,
gekitteld door een frisse zomerbries.…
Rivier onder de appelboom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
221 Dingen van de dag verdwenen traag,
geur van hooi vulde de lucht, zo vaag,
speelgoed lag in het gras, nat van dauw,
kinderen lachten in bad, ver en nauw.
Toen hoorde ik ganzenvleugels slaan,
hoog in de hemel, een leeg en stil waan,
iemand kwam naast mij zitten, jij was het,
dichtbij, zeldzaam zacht voor onze leeftijd, net.…
dubbelspel en dubbelleven
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
628 om karren hooi en stro
in de weg te leggen
om voortaan nog ooit
vredevol te kunnen communiceren?
hoe vind je trouwens zelf
zulke orakels,
die zich 's morgens aandienen
als liefelijk leeslampje
en laat in de avond
zich laagdunkend
presenteren als goedenavond?
brengen die potentaten
het hek zo niet
voor goed van de dam?…
DE SLACHT
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
826 je wimpers, je ogen als vochtige zuidvruchten,
snuivend en schichtige blikken ruk je aan het halster
geen trek meer in troost, verraad van hooi,
ogen schichtig op zoek naar een uitweg
mannen in blauwe overalls roken
zware shag bij die zwarte deur
over een halfuur hang je aan de haak uitgebloed en gebruikt
een geplande dood vandaag nog
laatste…
Festina lente; 6. De Oude Eik
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
399 (De vrouw die ze toen vertrouwde
was al verkocht aan haar, en haar
donkere jongen met haren als hooi.)
Zij lacht soms verbeten om die jonge lusten
hoe alles anders werd sindsdien
en altijd blijven zitten is met vragen
aan hem die haar toen verried.…
muren van fictie, torens van kristal
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
851 De lucht is koel en kleurt en geurt naar
bloemen, hooi en zonnig zomerfruit.
De ramen open, laten vlaagjes van
natuur naar binnen lopen.
De stilte is gevuld met klein gezang
van bonte vogels in de verte.
Klokken luiden vroom gebed.…
Muziek die liefde speelt
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
869 ik woon en droom in mijn kasteel
muren van fictie torens van kristal
immense gewelven en bogen
sterren in een sprookjesheelal
mijn toren is geriefelijk
de kamertjes zijn knus
de lucht is koel
kleurt en geurt naar bloemen
hooi en zonnig zomerfruit
de ramen open laten vlaagjes
natuur naar binnen lopen
stilte is gevuld met klein gezang…
Kom droom maar mee
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
668 ik woon en droom in mijn kasteel
muren van fictie torens van kristal
gewelven en bogen
sterren aan het sprookjesheelal
mijn toren is geriefelijk
kamertjes zijn knus
de lucht is koel kleurt en geurt naar
bloemen hooi en zonnig zomerfruit
door open ramen waaien
vlaagjes natuur naar binnen
de stilte is gevuld met klein gezang
van…