647 resultaten.
Bedrog
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
734 En weer wordt hier bewezen dat
door, dit in fluweel verpakt bedrog
innig omarmt door eigen hebzucht
en angst voor wat er na ons komt,
ieder opnieuw naar de afgrond stormt.…
Paren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
586 Een stel lag in een twijfelaar,
heel innig zij aan zij.
Wat ruimer lag het and're paar
genietend hij aan hij.…
het meer dat liefde heet
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
625 laat ogen dwalen
langs het water
zakken in zacht als zuiver water
innig kronkelend
vredig harmonieus door
de ochtendnevel
monden geproefd
uit de vinnen van water
je diepte ligt
binnen kusbereik
er zijn veel kleuren
in je vochtige lichtvlagen
laat ons dwalen zoeken vragen
in het meer dat liefde he…
Witvlokkig
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
620 er dwarrelt sneeuw
op winterschone bomen
naakt wacht de vroege lente
onder een vernuftig sprei
innig pluizig omarmt
het wit het onbeschutte
een gloed van liefde twinkelt
koddig op vogelveertjes
rondborstige klanken
treffen de stilte
hoop wikkelt zich om
uitlopende twijgen
smetteloos
alles zo wonderbaar
nu niets dan…
Mystiek
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
505 dat
wat zich soms als harde
werkelijkheid voordoet
ook een diepere
dimensie heeft
die mijn verstand verwart
om deze hartkracht
te ontdekken
laat ik stilte
in mij opwekken
ontwaren dat achter de
tragisch lijkende realiteit
geen afgrond op de loer ligt
met absurditeit
dat er ook steeds
een liefdevolle vlam
van innige…
Astrid Van Zweden
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
656 Astrid Van Zweden als
koningin van België
innig aanbeden;
vond in het verkeer een
te vroege dood.
Aldaar gestorven;
na negen jaar lauweren
te hebben verworven,
als Leopolds eega tot
groot tragiek in zeldzame nood.…
Poepie van me
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
664 ""Ik wil nu je overleden bent
nog een nacht met je slapen
diep innig verbonden slapen
maar zonder koeling
gewoon in de warmte
van onze liefde voor elkaar
welke nu gaanderweg
ontbonden wordt
je mag gerust gaan stinken, ruiken
want die poepies, scheetjes van je
die harde maar vooral die zachte
die het meest stinken
die zal ik…
Onverklaarbaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
413 onverwacht innig de
glimlach die je omarmt
het gezicht streelt
een gouden golf dat aanstroomt
naar je hart
en binnenrolt
het dringt nog
niet door er is alleen
verwondering het moment
dat je meeneemt
in je huid als wederhelft
het onverklaarbare
dat je ziel zich zal
herinneren
als toekomst beeld…
Wanhoop (in tranen)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
676 Heeft z'op golven
Van innige liefde
Hevig gedeind
Of is het pijn van een
Leven niet te
Leven, daar de wereld
Zich om leegte bekommert?…
Kleine boom
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
991 Bonsai meester
observerend gevoelsmens
vormt bossige spar
zijn oude stam
in sierlijk belijnde zilverspar
innig langs gracieuze wijssteen
lijkend
de verkozen berg
landschap in klein
romantisch neervallende cascade
geboren droomlandschap
gevormd in eeuw
belijnd door grootmeester
kunstenaar bonsai.…
Valentijn
netgedicht
2.5 met 17 stemmen
2.791 'innig verstrengelde skeletten
in eeuwige omhelzing'
lees ik bij een foto in de Spits
met deze bizarre en toch ook mooie foto
als voorbeeld krijgt Valentijnsdag
onverwacht nieuw elan
men heeft het dikwijls over eeuwige liefde
welnu pakweg zo'n vijf/zesduizend jaar geleden
voegde een liefdespaar die daad dus
'daadwerkelijk' bij het…
Schets na schets
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
564 langs de pen verzameld zich
voortdurend alledaagse realiteit
van innige dingen
die onafscheidelijk is aan dragend heimwee
waarin fantasie en geestelijke kunst
vrij spel hebben
wat dichterlijk aan lippen hangt
schets na schets
waar de pen niet geweigerd heeft
bij het verkeerde eind
van gedachten
ten opzichte van hoofd en hart…
Onbeantwoord
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
591 Haar kus verliet de rode lippen
hoopvol meegevoerd in de wind
zoekend naar een innige liefde
om in tederheid te worden bemind
Maar die dwalende kus bleef zoekende
verdroogde lippen vielen verhard uiteen
zij ontving nooit de liefdevolle rode rozen
slechts een roos gebeiteld in haar steen
Zij had en gaf veel liefde…
Tranendal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
684 tranen druppelen
in het zand
ze roepen mij
stil te staan
ze druipen
waar ze blijven
glijden
daar bedwelmen
mijn vergeven huid
die innig vraagt
naar tedere momenten
van ons samen zijn
tranen fluisteren
de dagen
de klanken
meedogenloos
vertel mij hoe
ik kringen
in water
moet buigen
geef mij
hoe ik
mijn stroom
moet stoppen…
Los van elkaar
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
618 onzichtbare
Draden aan elkaar
Verbonden - zo
Leven wij ons leven
Ook al is het al
Zo vaak geschonden
Door de doornen
Door anderen op
Ons losgelaten -
Of soms ons door
Het leven aangedaan
Waarvan wij zelf
Niet kunnen bepalen
Wat er gebeuren gaat
Zo ga ik in liefde
Met jou mijn leven door
Los van elkaar
Maar toch innig…
Afscheid
gedicht
2.8 met 4 stemmen
11.427 Zo innig blijft
Geur in het hoofd hangen. Zo teder de gebaren van het
Afscheid, de strelingen ervoor. Toen wind het boord
Scheerde, de golven voorwaarts braken en het zicht vernauwde.
----------------------------------
uit: 'Omdat alles vergaat', 1991.…
Liefdesgeheim
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
664 en haar bloesem heb uitgedacht
omdat zij vroeger geen vrouw was
maar een androgyne man
met het verkeerde geslacht
en hoe ik haar liefde
omdat ik niets bemerkte
aan haar intieme behoeften
jaren ouder dan ik
die onervaren niet wist
dat zij ooit een man was
die zich steeds meer
een vrouw voelde
door Hector Havermout
die haar innig…
Een doorzichtige lach
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
494 er golft water
speels en traag
onder eeuwig
spiegelend blauw
ik schep
met mijn hand
een doorzichtige
lach als innige band
die je pas ziet
in het verdromen
van beelden die
mee zijn gekomen
langzaam sijpel
ik weg zonder een
woord te hebben gezegd
in de scene van scheiden
ik kijk niet om
maar het nat van
mijn schaduw droogt…
thuiskomen
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
672 vermoeid
van treinen,
werken en beulen
kom ik aan
op een
vertrouwde plaats…
mijn huisje
de achterdeur
draait open…
een oase van
stilte en rust
begroeten mij
uitbundig,
een warme gloed
omhelst innig
mijn gezicht,
een stille wind
fluistert in mijn oren,
ik kan nog net
haar woordjes horen…
vriend,
wees welkom thuis!…
hoop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 de toevlucht hoop
is als een veertje
dat zit in de ziel
zonder woorden
is het een deuntje
dat nooit stopt
ook al stormt het
beeft de aarde
onder onze voeten
het houvast weg
het stopt ons niet
al is het donker
zwarter dan zwart
in vreemde tijden
die ons koud zijn
door het gemis
dat juist zo innig is
dat het grip welt
uit elke kruimel…
Het boek van Troje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
498 Ik hinnik van geluk
en plant mijn tanden
innig in Het Beste.…
augustusnacht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
585 de nacht is eenzaam
in het intieme alleen zijn
van het donker en het duister
in het bed der dronken dromen
en ik heb je innig lief gehad
eeuwenoud verliefd verleden
door mijn hart met brein en tenen
steeds opnieuw neem jij de benen
smoorverliefd en opgewonden
sta ik weer op en zie het licht
nu het zoete donker is verdwenen…
Kwikstaarten in de tuin
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
317 Door het schimmige grijs
van wie wat wanneer heen
zijn de ochtenden wazig
groen van bezoek dat zal dansen
en lachen, met veel gebaren
verhalen zal vertellen
en altijd een aanleiding vindt
om mij aan te raken
en innig te omarmen
Het is alles, maar niet genoeg
Ik wil nog niet
wegkruipen in mijn holletje
Kon ik me maar verschuilen…
het waarom...
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.928 vraag ik mij af
waarom jouw kussen
mij telkens weer
de nacht beloven
jouw lieflijkheid
ontwaken straalt
in dat ene moment
waar de ochtend daagt
waarom dit leven
jou omhelzen wil
in die innigheid
van fluisterende woorden
hoe ik de dagen
aan jou beloofd
telkens weer
in liefde mag leven…
De avond is voorbij…
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
784 Om over te nemen, op
haar rug getikt verlaat zij
met een innig buigen
de dansvloer.
Wij kenden elkaar van eerder,
dit bewegen, het schansen
in beide oren open.
‘Mijn lief, waak mij
morgen sta ook ik op
die kater van wij twee.’
Het jassen halen verlaat zich.…
Genadeloos gelukkig
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
956 het was als een droom
die doorheen de slaap
komt duiden
waar verlangen
en onderbewuste
je brengen
naar momenten
waar je nooit dacht te komen
die je geluk doen ervaren
diep in een verlaten hart
signalen uit je jeugd
zo innig te worden omarmd
door een vergeten liefde
zo plotseling gekend
en toen dat een feit was
je toch los moest…
mijn eerste kleinkind
hartenkreet
2.7 met 19 stemmen
4.880 oma`s kleine vent
met je zoekende ogen
`t is of je me kent
zal je me mogen
je kan me weer geven
dat geeft me veel moed
een inhoudsvol leven
dat doet me zo goed
met je wuivende handjes
je neusje zo klein
je mond zonder tandjes
zo vertederend fijn
`t is alles wat deugde
`t kan niet meer stuk
mijn innige vreugde
mijn stralend geluk.…
tijdelijk sterven
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
793 draag met mij bakstenen
in de mist van de ochtend
de nazomer lijkt te wenen
als ik kniel in het zand
een pad wil ik bedenken
naar het naderend
kale bomenland
ik herken het jaargetij
dat over een zwoele grens
de zon dieper laat dalen
en licht vooruit schijnt
op tijdelijke sterven
zo vreemd
maar toch weer
mijn innige wens;
stilte…
verbondenheid
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
915 in de onderlinge verbondenheid
druppel ik naar binnen
door de poriën van je zwoele lichaam
in de meren van je ogen
weerspiegelt nog het levensverhaal
en in de schelpen van je oren
ruist nog donkere verwarring
maar innig onder je wuivende haren
bloeien wij op
de liefdevolle woorden vanuit mijn mond
strooiend over onze handen
gevoelens…
Als gij mij eens zult komen zeggen
poëzie
3.2 met 8 stemmen
1.654 Dan zal ik in uw ogen schouwen,
Die ik zo innig heb gekust,
En andermaal u toevertrouwen,
Wat in mijn diepste wezen rust.
De goede Dood zal ons niet scheiden,
Hij is de wachter, die ons beidt
En tot de heerlijkheid zal leiden,
Aan gene zij van ruimt’ en tijd.…