Alle inzendingen over kosmos

245 resultaten.

Sorteren op:

Kerstnacht

gedicht
2.5 met 132 stemmen aantal keer bekeken 57.010
. --------------------------------------- uit: 'Kosmos', 1940.…
Ida Gerhardt26 december 2005Lees meer >

Zondagskind

gedicht
3.4 met 34 stemmen aantal keer bekeken 19.497
De hele kosmos smaakt ze zoet, op mijn Verhemelte proef ik slechts as en gruis. Anderen hebben ritme, ik loop mank. Ze ademen, mijn hals hangt in een strop. Ze geuren, ik verspreid een helse stank. Toch kan ik mijn geluk bijna niet op. ----------------------------------------------- uit: 'De os op de klokkentoren', 1981.…
Gerrit Komrij28 september 2025Lees meer >

AANTREKKINGSKRACHT

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 911
Aan de hand genomen in vol vertrouwen kan ik alles aan iedere tegenslag valt weg over rotsen en gladde keien komen gevoelens vrij zuchten snerpen uit mij overgave aan mijn omgeving levensvatbaar wordt alles van het kleinste minuscule tot aan de kolossale kosmos een ervaring, die mij overtuigt, dat ik deel ben van dat totaal waarin ik…

Mijn woning ( J. )

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 659
Ik heb geen woning nodig met lastige buren, ik hoef niet in de stress te zitten om het betalen van de huren, verhuren, geld om gewoon te wonen: op aarde, want de hele kosmos is mijn thuis! De kerk, de priester, mijn geest, ons verbond: zo sterk, ontstond al zo lang geleden, ooit in verleden?…
Petra Hermans11 februari 2013Lees meer >

De man van vroeger heeft geen zin in poëzie

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.923
Een gedicht mag over de kosmos gaan, maar, zou hij zeggen, niet te vaak. Je moet er zelf ook in voorkomen. ---------------------------------- uit: 'De man van vroeger', 2015.…

't Hoeft toch niet miljarden te kosten ?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
Ik wil racen over banen als een speer over wegen gaan vliegen over bergen als adelaar mijn vleugels uitslaan als een vis door ’t water schieten als leeuw op de savanne jagen of olifant door ‘t dichte woud misschien een ijsbeer, ook al is dat koud in een raket naar Venus suizen door de ruimte met een schip heel de kosmos gaan verkennen…

Sanne Wevers

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 566
De kosmos leeft hier in dit stadion essentie en perfectie tikken tiktak ineens een aanloop en dan na een flikflak volmaakt rechtop als een acrostichon onmiddellijk de weverspirouette roemrucht gemaakt door excellente Sanne illusie van gemak, een radslagspanne gevolgd door overslag, de loftrompetten eerbiedigen het bovenaardse draaien vrijmoedig…

Het ongeboren niets

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 984
slechts donkere leegte zonder licht noch iets in omvangrijke dichtheid geen sterren, geen aarde geen leven en tijd eindeloze leegte zonder honger of strijd een vonk van bestaan was nimmer uitgedoofd uit een andere dimensie werd het zaad geroofd de knal kwam onverwacht heeft licht terug gebracht in een dans van het zijn werd een kosmos…

Trauma

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 560
Monsterachtig pikdonker in een uur bereikt chaos van het zaad bijeen geraapt klassieke resten van een doorwoelde aarde daar waar alleen nog gedachten zweven tussen kosmos en universum eeuwige honger gaapt hangend aan de melkweg welke zin heeft dit alles is het muziek wat ik hoor of stemmen van mijn eigen grond waar het zaad begraven ligt…
Hein Pierik13 september 2011Lees meer >

Het begin

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
De kosmos dijt uit, echter het lot is dood. Eeuwige armen verwarmen, met brood en wijn der eeuwigheid. Waar ik kwetsbaar ben, daar is liefde. Drie lijnen verweven; het begin is leven en het krijgt vorm, in duizend sterren, in duizend sterren is het woord gegeven.…

IJsbloemen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
De kosmos sluit een verbond van dood en leven. Geen schepper in dit ijzig oord, in den beginne was geen woord.…
mark29 december 2014Lees meer >

Sterft egoïsme

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 470
Wanneer mensen, van zichzelf leren houden, beseffen ze, dat ze minuscule deeltjes, van een immense kosmos zijn. Wanneer mensen, elkaar beminnen ervaren ze, dat ze samen mensheid vormen. Wanneer een mens, al wat leeft waardeert, dient hij ons aller leven.…

Dodelijk virus

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 655
In de koperen deurknoppen kun je je spiegelen; brandschoon Het huis vol idealen; met de deur dicht Loom sluipt de kat rond de boom; op flanellen sokken Tijgerslank langs de dagen van onbehagen; talrijke dode vogels Wij wetende van hun zingen; gefluit in' t ochtendlicht Dauw schittert op hun veren De kosmos waar we doorheen moeten; de vreemde…

Siberiatska

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.975
Sacha, Oleg en ik een heldere klaterlach vult vragende glazen waarin de kaarsvlam versnippert tot dwaallichtjes zo vernevelt mijn werkelijkheid zich tot vage lijnen de kosmos balt zich tot hier en nu aan deze tafel lichtend in het donker zijn de ogen niets ontziend ik proef hoe zij hun zinnen zingen in zacht gebrom tandengoud beantwoordt…

ongeboren

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 907
In windstilte was een kind geboren haar naam sprak onbestaand het net van leven trok de kosmos strak voor even adem stokte ongemerkt voor een stonde geen mens zou weten van vruchten die niet vruchten in aaibaar water dat was iets voor oudere Goden om het vergeten te bedekken * maar het moest nog gezegd worden om het opgaan…

bloesemkinderen

netgedicht
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 729
bewaren maar geef hen de klanken van het licht ook al weten zij niet waar ze kijken moeten, waar de weg is zonder schreien het open- en toegaan van de dagen van ochtendvogels en geboren vlindergaven oh aarde, fluister stenen vol met manen bevrucht de twijgen met gezang slok mij op maar laat de kinderen met de kleuren van de kosmos…

Eeuwige bereikbaarheid

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 585
Als een metafoor, een beschrijving van mijn hand een illusie vanuit de kosmos schijnend op mij. Zo ben je er altijd, een teken van de connectie mijn toegang tot jouw eeuwige bereikbaarheid. Als één beeld in de nacht verlicht door de Melkweg schitter jij in het ruim tussen onbereikbare kleuren.…

Zeepaardjes

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 563
Wanneer ons zeepaardje luistert, naar de stilte in onze hersenpan, kalmeren onze amygdala's. Angstige mensen worden moedig. Zo kan onze hele mensheid, vredig voortbestaan. Wantrouw elk ondoordacht plan. Verbied alle illusies toegang, tot uw verstilde hersenpan.…

Don Q

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.361
Een oudstrijder met een woekerend geheugen Een vergane edelman Het vernuftige is vervlogen Hij troont op een kreunend paard De prikkels van nu maken hem dol Spinsels nestelen zich in een verweerde kop De ontspoorde droom Het kolkend sop dat ophitst Want de kosmos bruist door bloed De maat is lang niet vol En dan nog meer speeksel verspillen…
Wim Veen17 oktober 2004Lees meer >

HEERSER

poëzie
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.689
hij stond atoom en kosmos beide, en heersend was in ertsen greep over de werveldans der elementen d' ivoren glimlach van de stille knaap.…

Geboren Als Koning

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 936
moeilijk te schuilen kritiek van de mensen is niet te weerleggen een andere mening je mag het niet zeggen je moet blijven lachen al heb je een rotdag en altijd maar stralen dat is wat je wel mag het geld en de luxe ach stel maar gerust dat het niet opweegt tegen privacy en rust Geboren als koning maar toch ook gewoon als mens in de kosmos…
Ariadne12 december 2010Lees meer >

de Ontmoeting

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 724
Vooruit daarentegen soms zwaar, daar toekomst biedt wat wij nog niet weten >>> Neerslag van verleden tussen toen en heden geschiedenis herhaalt zich nog eens Gelijk route van de trolley Keren beelden verknipt in waas en schemer weer op netvliezen terug >> Wij vrijden toen de tijd naar eeuwig en verder hadden lak aan kosmos…

OPNIEUW

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 369
Dagen knijpen stilaan toe. Zo was en is het van nature. Donker duwt verspreid bijeen. Waar nog weinig kan, rijpt rust. Licht betekent zichtbaar, komt van bronnen, klein, groot, van schemering tot zonneschijn en vormen van aangestoken zijn. Grote bron van licht, ruimte, altoos present in het heelal, nadert dra zijn verste verte, zal keren…

Onzichtbaar

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 612
geen wapenfeiten uit de kosmos meer verwachten dus nog een stapje verder gaan en zelfs in vreemde gaten duiken zwarte gaten spugen hen uit maar de aliens komen eraan en de nucleaire opbouw in Iran is kattepis voor hen ja die zotten zullen zich helemaal rotschrikken maar ook die andere zotten die zich oppermachtig wanen maar daar komen…

Nachtelijk schoon

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
Deze avond ving de vroege nacht zo duister aan de hemel kleedde zich in stemmig zwart satijn waar heldere sterren als rijen lichtjes zijn die door de kosmos trekken ieder in eigen baan een universum toch zo onmetelijk groot wat is een mens om dat te kunnen bevatten tracht slechts enkel het tal der sterren te schatten voelt men zich dan niet…

Nog tien sextiljoen jaar

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 530
weer zal roeien Dag witte tuin waar trieste zinnen bloeien Straks is het met mij- gardenier gedaan Ik zal je nogmaals innig gadeslaan Je tot die tijd met printerinkt besproeien Totdat ik met je opga in het vuur En ijs, tot levenloos gereduceerd Bevroren deeltjes; ooit een klompje cellen Zo zal het zijn, niet langer meer natuur De kosmos…

verre echo's (3)

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 713
hoog boven de dampkring draait de ruimtereiziger elk anderhalf uur een keer om de aarde woestijnen gebergte oerbossen en oceanen vanuit de ruimte overziet hij het allemaal: de wereld waar we wonen de aarde is een fragiel blauw bolletje waar de dampkring als een dun schilletje omheen hangt een verre echo uit de kosmos…
J.Bakx5 november 2017Lees meer >

Nachtelijk schoon

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 423
Deze avond ving de vroege nacht zo duister aan de hemel kleedde zich in stemmig zwart satijn waar heldere sterren als rijen lichtjes zijn die door de kosmos trekken ieder in eigen baan een universum toch zo onmetelijk groot wat is een mens om dat te kunnen bevatten tracht slechts enkel het tal der sterren te schatten voelt men zich dan niet…

James Lovell

netgedicht
1.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 574
Vannacht keek het oog van de zilveren god helder en fier in het donkere zwerk naar ruimteschip aarde, de blauwe planeet nu eens door Helios' stralen beschenen dan weer door omwenteling in het duister waar James levenslang heeft gekregen Een eerbetoon van de god van de Kosmos aan Lovell die oud als Methusalem werd reiziger die…
Maxim10 augustus 2025Lees meer >

Aardse bodem

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 921
in ijle geuren, heldere manen overwinnen nu het bleke zonlicht, dat wikt en vecht en strijdt met lage wolken, en zich verloren weet, in deze winterstonde, maar intussen stil en geduldig wacht, tot de aardse gulle bodem zich weer zal gaan warmen, voor een nieuwe ronde langs sterren en planeten, en weer vruchtbaar wordt door oeroude kosmos…
Tjoke4 november 2007Lees meer >