188 resultaten.
VERLATINGSANGST!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
863 Bij 'n beekje met veel volle varens
en 'n omgevallen oude dikke boom
biggelen dik en nat mijn tranen
om het uitspatten van mijn droom::
"Nu je echt voor die ander hebt gekozen
wil ik al mijn zoute tranen lozen
en laten meevoeren zwaar en loom
in die troebele treurige beekse stroom"
Ik schrik op en knipper met mijn ogen
m'n liefde…
Bitcoin crypto
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
496 "
Mijn cryptomuntje zwemt in troebel water
ze schreidt haar tranen, tot mij helder werd:
zij is mijn lief prinsesje op de erwt!
drie weken at ze niet, toch werd het later
veel later dan de afgelopen maanden
veel later dan nine nineteen in september
the day she lost her head and won't remember...
Kom, wees mijn alter eega, shehrezade!…
Masterplan
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
528 Toen zij de ongeschreven wet
tot hun masterplan verhieven en zij op
een troebel vlot de onschuld uit hun ogen wreven
op de trage deining van de tijd
Toen zwarte harde lijnen
mens en wereld begrensden
en zij van knevelen en kleineren
een wet van achter-de-rug schreven
Toen onder de flinterdunne hemel
de verschillen werden overvaren…
De stroop van de troost
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.117 Soms vlot een troebele galm door de ader
Dan dringt het zout zich op
En wringt de druppel uit de klier.
Elke porie lost zijn gifgas
Elke rafel zwelgt in dorst.
Dan wil ik pulken aan jouw knoop
En vang de vleermuis die het stof
Uit jouw bloed opfladdert
in een heldere werveling.…
"Als het ijs is gebroken"....
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
538 Vergeefs begeerde zekerheden,
beroofd van een duurzaamheid als
er slechts één gezichtspunt is,
heeft dit geen gewicht, van de brug af
gezien als die is opgehaald,heeft dat
een rede, het herkent zich in vele
vormen, soms argeloos en naïef, het
stroomt als troebel water, het heeft geen
heden, maar ook geen toekomst meer.…
“Als de vliezen breken… “
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 Van de brug afgezien wanneer
die is opgehaald, heeft dat een reden,
het herkent zich in vele vormen,
soms argeloos en naïef en stroomt
als troebel water, er is geen verleden
maar ook geen toekomst meer.…
Panorama van gevoel,
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
391 Vergeefs begeerde zekerheden,
beroofd van een duurzaamheid als
er slechts één gezichtspunt is,
heeft dit geen gewicht, van de brug af
gezien als die is opgehaald, heeft dat
een reden, het herkent zich in vele
vormen, soms argeloos en naïef, het
stroomt als troebel water, het heeft geen
heden, maar ook geen toekomst meer.…
proces; als een zwaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
259 eindigheid inwrijft
van iedere vingerkoot
die deze woorden doopt
daar verklede waarheden
grens- en renteloos voorschoot
uit een verscheidenheid aan vezels
schreeuwt
door de poriën leeg-
loopt
als veredelde kratermonden
rook
als signaal voor wat komen gaat
lava dadelijk
stromend door centrale delen
des stelsel
met sterren en troebel…
Het venster open
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
223 maar jij, die zonder oordeel kijkt,
ziet waar mijn blik zich heeft bedrogen
want wat te dicht wordt onderzocht,
verliest soms juist zijn ware lijnen
de berg verdwijnt in losse steen
de verte in een handvol schijn
beschouwen is een vreemd verblijf
het brengt nabij,
het voert ook verder
de geest die steeds zichzelf bevraagt
maakt troebel…
De laatste dagen
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.881 Hij murmelt, stamelt, kreunt en fluistert tegelijkertijd,
graaft, graait en grabbelt naar de juiste woorden,
die verpulveren tussen zijn magere ongeringde vingers
en als afgevallen bladeren doelloos alle kanten opwaaien
Het meer van woorden waaruit mijn vader put
is aan het verdrogen en het water is troebel en donker.…
Zon in mijn leven
hartenkreet
3.2 met 21 stemmen
2.433 De zon in mijn leven ben jij
In hemelblauw gehuld
Zweef je in de lucht boven mij
In een gouden gloed verguld
Verdwaal ik in donkere bossen
Jij schijnt door de boomtoppen heen
Om de weg te doen verschijnen
Al mijn angsten verdwijnen meteen
Verdrink ik in troebel water
Dan schijnt jou licht op mijn gezicht
Meteen weet ik waar ik moet gaan…
Van de brug af gezien.....
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
565 Vergeefs begeerde zekerheden,
beroofd het hart van een nauwe vrede
van de brug af heeft dit geen gewicht
als die is opgehaald, is dat met een rede,
het herkent de vele vormen, argeloos
is het vergezicht, het speelt met troebel
water, er was geen verleden meer,
maar ook geen later, een oneindig
spel verbindt de tijd, maakt zich
meester…
De dag dat ons land beefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
529 De duizenden ogen werden troebel door tranen.
Iedereen greep van emoties naar iedereen voor steun.
Tot de waarheid glashelder aan het klinken ging.
Geschreeuw uit verschrikte monden.
Geschreeuw door afgerukte ledematen.
Geschreeuw om dode kindertjes.
Geschreeuw om een goede huisvader.
Geschreeuw om die zorgende moeder.…
Rollebollen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Langzaam verdwijnt de blik
die troebele blik op jou en jou
gedreven door onrustige passie
Het is voortschrijdend inzicht
zo is het zoals ik het nu beschouw
Dan zoek ik de rand van je huid
is die warm, gaan de haren met de wind mee
ik praat over de symboliek van een beslagen ruit
en merk dat ik ook veel ervaar aan de denkende kant
doch dat…
Gedragen Licht
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
937 Werk, bewonder en vecht
Voor een wereld, de aarde van jou en mij
Continenten verenigd, de globe vrij
Allemaal bevrijd van een troebel zicht
Gedragen door een helder Licht
In de chaos van onze complexe wereld, met
Voor ogen een doel, slechts één effect:
In naam van alle (on)geloven; RESPECT…
LENTEREGEN
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.452 Een charleston
van dansende drupjes
die als fijne parachuutjes
glijden over ‘t troebel waterglas.
Bibberkikkervisjes biggelen
één voor één naar beneên.
De wolkengrot breekt langzaam open
en baart gloeiend heet een gouden zonneparel.
D'aarde dampt van stekelig hittegenot.…
Dode ogen oorlog
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
738 Wanneer ogen vertellen
van hel hier op aarde
leven zonder waarde
ellende, armoe en dood
omdat ogen honger zien
en magen ogen vrezen
lijven vermagerd, vel over been
lijkkleren verzameld in stof
felle zon schijnt over armoede
kindje, dood geboren op straat
violist met trieste melodieën
zwarte vliegen op een rottend lijk
troebele blik…
Pleiten voor euthanasie
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.059 Oranje zijn herinneringen
Mijn leven in verleden
Al waar ik me door mee heb gesleurd
Zoet en krachtig
Licht en prachtig
zacht en mooi
Ik geef mijn lichaam op
die meegesleepte vuile hoop zooi
Ik geef mijn lichaam op, god neem het terug
Want mij hiermee opzadelen
is een messteek in mijn rug
Mijn ogen worden leeg
en mijn zicht wordt troebel…
De brug in de mist
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
590 Onder hem stroomt het verleden,
troebel en traag, een rivier van herinneringen die nooit tot rust komt.
Aan de rand van de mist
wacht een voet op de eerste stap, de overkant
verborgen achter een sluier van wit. Elke pas is een vraag,
een hoop, een besluit, niet wetend of de grond zal dragen of verdwijnen.…
Retromorfose
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
423 volbrengende zeegodbedwinger scheepsrampsurvivor
na jaren d'amour
van godinnen en nimfen
ten lest aangespoeld
op het land der Phaiaken
waar Nausikäa hem
geleidt naar 't paleis
voor zijn thuisreis
naar Ithaka
alwaar de retromorfose
van Pallas hem wacht
de truc met de bedelaar
die Penelope
na twintig jaar
zonder troebele…
RECHT DOOR ZEE
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
2.038 trefzeker koppen slaan
In zinnen die de lading dekken
en de dichterskunst verstaan
Dit lied zal potten breken
en tintelen door merg en been
Want dit lied is niet voor vreemden
maar voor jou alleen
Er zal geen ruimte zijn voor twijfel
alleen plaats voor zekerheid
Op dit papier wordt alles helder
wat nu misschien nog troebel…
Donderwolken
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
830 De ene wolk na de andere schuift aan,
het kan plots heel snel, héél mis gaan,
oncontroleerbaar onvoorziene krachten,
nemen je over in jouw troebele gedachten.
Alles vervaagd, wat ooit zo mooi was,
van engelengezang tot miskenbare Judas,
standvastig verlies je alles om je heen,
als jij gooit, die pijnlijke dondersteen.…
saturday night
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.082 Ik kijk met troebel oog
naar de uitgang, waarop bijna gesloten staat
en reken af met 't laatste kleingeld.
De barkeeper dipt glazen in de spoel, heeft
een theedoek op z'n schouder.
Alleen de gokautomaat leeft nog, flitst
lichten aan en uit.…
Onbereikbaar
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
2.610 Gedachten en beelden zijn met draden verbonden
Voel me zo klein en nietig….. versmolten met dit grote verdriet
Alle mooie gevoelens weggevaagd als in een hevige orkaan
Tracht mezelf vast te klampen, maar houvast is er niet
Zoet en zout komen samen, tranen vermengd met regen
De pijn maakt mij zo oneindig leeg en triest gestemd
Mijn ogen staren, troebel…
- Het zachte ruisen van de wind -
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
584 Gevoelloos als kwade dampen
stroomt water troebel in beken
langst weidebloemen in de natuur,
alles deelt dezelfde kostbare vieze lucht.
Hoe kunnen wij het land verkopen,
vergeten waar wij vandaan komen
in plaats van uit te rusten?
De prikkeling van het water missen
het sprankelen van de teruggetrokken bron..…
Het traagste zien der dingen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
632 Aarde van nevelend blauw;
hemelsoog van troebele verzuchting...
Houdt mij de bril van blindheid voor
en breek het hardste licht tot wit in zwarte kleuren
of laat het zoete zingen klinken in de zoutste herinneringen.…
Bezinnen bij het gloren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 Ook troebel water geeft rust als je het niet wakker kust.
Is er niet altijd tijd voor strekken, goeds uit jezelf en anderen,
gedachtekracht om als brood bij 't gloren te verstrekken.
Gewoon die ene dag die je opstaande niet langer meer ducht
laat staan niet voluit vrij wilt beleven niet langer ontvlucht.…
Kramp
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.701 Dolend door een zuilengang
Handen raspend langs het plaaster
Hield ik mijn woede in de tang
In het geheugen dat achterwaarts kruipt
Vond ik sporen, jouw vingerafdrukken,
En hoe jouw zweet druipt
Jouw appelwang kon me nog verrukken
Als een troebel gif dat binnensluipt.…
Anker
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.133 Dus werp het anker
Want jouw schip is op drift
Morgen wil ik weer zwichten
Voor jouw troebele zwier
De daadkracht, de geestdrift die overslaat
Met de hoefslag van een wild paard.…
Vergeten boek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 geleefd en doorzeefd met verleden
het heden talmt zand dat door de loper gaat
neigend tot steen, stollend door het glas gegleden
wie herkent bedachtzaamheid als de doorn
aan de roos met de kleur van het onbekende
langs het pad van eenvoud lopen de blinden
driftig zoekend naar een vertrouwde legende
die afgestorven takken samen kan binden
troebel…