610 resultaten.
Wilde zwanen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.165 De winterwind vertelt
zijn eigen verhaal; zo schoonheid
leidt en verleidt
de schone parel, beroert
haar hart met trillende vleugels.
’Verrukking is uw deel mijn liefste
en met onze hartenkreten overstijgend
komt de wind aanstonds: hoor aan
mijn diepste wens, breng ons
in schuimend lot tezamen.’
Maar zijn stem brak in een hemelstorm,
verzwolg…
ZWARTE ZWAAN
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
942 ziel te boren
Met één blik eindeloos veelzeggend verstaan
Alsof we beiden toch werkelijk echt behoren
Tot eenzelfde Goddelijke uitgedachte waan
Gracieus en rustig zwom in de vijver
Een schone o zo mooie zwarte zwaan
Na heel even mijn gedachten als schrijver
Gedeeld te hebben moest ik toch weer gaan…
Zwarte zwanen,
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
571 Wie nog tranen over heeft
of daar tegen moet weren,
zal opgaan in een wereldzee,
waar zwarte zwanen leren zich
te spiegelen met de sterren mee.
Als beleven kijken is, wijkt
alles voor het nietig menselijk
stof, géén pakkende gelijkenis en
worden ideeën snel geschiedenis.…
Leda en de zwaan
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
650 Zo betrappen wij hen
De zwaan met Leda tegen een muur
Zijn vleugels bestoft komt hij te voorschijn
In zijn lange hals stokt haar ademgefluit
Zij kunnen het daglicht niet verdragen
Aan onze blikken blootgesteld
Verschieten zij van kleur
Veer na veer vervaagt
Nooit levert hij de beslissende streek…
Raven en zwanen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
626 Jouw stem nadert de betekenis
van zwarte vogels boven het veen
tijdens de herfstnacht
en ik verzamel de kornuiten
als zangvogels van tegenspoed
in een obstinate droom
hoe ze jouw graf hebben verlaten
met het geluid van dode boeken
ontmoedigd op weg naar de zon
in hun duistervlucht over de meren
waar zwanen dromen over dronkenschap
en…
stervende zwanen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 helderblauw en wit gevleugeld
als vogels met een lange hals
staan zij in poldergrond genageld
met de vleugels lamgeslagen stil
zwijgend de boodschap te getuigen
van een op apegapen liggend land
kortwiekt geketend waggelen zij
in het moeras van winst en verlies
dat hen langzaam verzwelgen zal
als niet diepe zakken en rijk gevuld
van het…
jonge zwaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
528 nu nog weet hij
warm zich gehouden
door vleugels wakend
om hem heen geslagen
die voor kou en kwaad
hem hoeden en bewaken
nu nog ziet hij
is zijn donzen vachtje
vaal en grijs en bruin
als is hij thuis niet
bij het prachtig wit
van zijn pa en ma
nu nog lelijk eendje
maar welkom toch
tot eens hij sierlijk is
dan zal van nature
uit…
Zwanen uit Aleppo
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
481 Het uiterlijk van de vaas rauw en onvoorspelbaar
als leven, zegt hoe een vlucht vreemde bochten
kan maken
gedachten compleet kan ontwrichten.
Zij ogen nu nog dagelijks gips
traag laag voor laag
opgebouwd en ondergedompeld
in een waterbad.
Tij is even kleurrijk als zijn schrijnend relaas
tussen twee polen blijft hij zich stiller bewegen.…
Draakgeboren zwaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Wij zijn koninginnen-
categorie, voorbeeldig
kunnen wij in het midden staan
onze vleugels spreiden en
vuur naar vijanden briesen
Ik troost de treurenden, sterk
de dapperen, en kleur de ballonnen
van het samen gewonnen geluk
want ik ben een draakgeboren zwaan…
een dalende zwaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.323 in haar voorgevormde lijf, strak gehuld
in een vluchtig bollend avondjapon
met haar huid als zwoel soepel aangevuld
om een theatraal karakter
met in het aangezicht een glimlachende zon
om haar rijkgevulde lippen
.
schreed ze de trap af, tree voor tree
geen pauw kon aan haar wijze van gaan maar enigszins tippen
en ontving zichzelf in een brede…
Stervende zwaan
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
273 Daar glijdt de zwaan, een eenzame, ijzige schim,
zijn vleugels dragen het bleke licht van de maan.
geruisloos snijdt zijn borst door het stervende riet,
een zilveren varen op een zwart en bodemloos pad.
De winter ademt reeds zijn ijzige adem over de plas,
geen angst bewoont dit versteende, blauwe hart.…
Rotterdam
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
2.781 Nooit meer Rotterdam,
met zijn zwaaiende platen
zijn potlood en zijn zwaan.
Nooit meer Rotterdam
Ik laat me vrijwillig
terugzakken in zee.
Nooit meer Rotterdam
De portal tot Europa
is voor anderen.…
Vuurwerk
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
537 Twee zwanen drijven verbaasd
in het meer achter mijn paleis.
Met hun lange nekken kijken ze
hun ogen uit, ze maken geen haast
en ze raken niet echt van de wijs.
Ik had ze nog ingelicht, maar ze
malen er niet om, sterker nog,
ik had ze uitgenodigd, kan toch,
maar ze zagen geen gevaar, zowaar.…
Wintertafereel
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
750 Wat verder in de wei
stond een zwaan
trots en eenzaam
in de nog bevroren plas
zijn spiegelbeeld te bekijken.…
tranendal
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
852 de dag triest open
een zwaan richt zich op
en slaat de vijver wakker
de wilg kijkt
in de al dan niet gestegen spiegel
van het water
en lijkt steeds dieper te treuren
haar lange haren laten de vijver niet onberoerd…
VERRASSENDE WANDELING
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 Zwanen vluchten weg:
over heel de wei galmen
zingende vleugels.…
Dafne Schippers
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
592 Je kunt haar vergelijken met een zwaan,
Iets sierlijkers te vinden valt dik tegen.
Haar goddelijke wijze van bewegen,
Je ziet hier kracht en gratie samengaan.
Wie Dafne Schippers ziet ziet ook een hinde,
Verschil althans heb ik niet kunnen vinden.…
dichtgeschroeide stilte
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
472 in die kleine nacht
diende de dokter hem
een ampul vergetelheid toe
de storm ging liggen
de man verloor zich
stapvoets in een diepte
die hij niet kende
waar alles samenviel
onder het maanlicht een
roerloze zwaan in de
dichtgeschroeide stilte…
Lenteliefde
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.137 zwanen in het land
terug en altijd samen
nog net niet hand in hand
verliefd zoals al jaren
alweer bereid te broeden
de lange winter is voorbij
zoals zij doen vermoeden
ze keerden terug, naar mij
en naar het hoge noorden
nog niet in ’t water
maar gezeten in het groen
verhongerd, misschien uitgeput
het is een pleisterplaats
op weg naar ’…
Ter uitnodiging
poëzie
4.5 met 4 stemmen
2.556 Kom spoedig met ons leven, met ons wuiven
de zwanen toe, klassiek, in 't schemeruur.
Kom voelen hoe de zorgen vàn u schuiven,
met de allerlaatste zucht naar 't Avontuur.…
“Inner child“
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
823 Winden om haar slapen, haar
hoofd baadt in glanzend licht
en in de schoot van wilde zwanen,
haar ongetemde ritme - in houten
klos met zwierig touw -, schrijft
cirkels in de hemelboog, ze kust
in tegenwind de dieren, drijft
ze aan tot goede daden, in relatie
tot de schoonheid van haar wezen,
in haar zelf gevonden, zich niet
bewust van…
Brief aan mijn moeder
gedicht
3.0 met 2 stemmen
7.163 Ik lees hier over een aanbod
waarbij zeer oude moeders met
meestal zeer oude zonen die
om niet tastbare redenen niet meer
bij ze willen slapen
een zwaan ter beschikking wordt gesteld
door de thuiszorg.
Het gaat om Hollandse zwanen.
Ze zwemmen overdag rond,
maar 's avonds worden ze opgeborgen
in prachtige vitrines.…
melisme
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
97 een notensliert waaiert
als een hemellichaam
boven het verlaten plein
in één aanhoudende
lettergreep zingt zij
in zuivere tonen
het verlatene terug
naar het licht
de doorgewinterde stadsduif
vermant zich
nog eenmaal vliegt zij
over het plein van steen
als een zwaan…
observatie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
799 ik schrijf dit neer
en leid mijzelf
in wilde banen
en beschrijf de
schoonheid en
de vleugelslag
van zuiver witte
zwanen
die mij brengen
naar een ver en
eenzaam land
waar ik de eenvoud
en de rede
zie bewegen door
de bomen in het
zand…
Zevenblad
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
827 Als ik zo vrij mag zijn
welwillend en waarachtig te vragen
zonder buiten de lijn
je vermeende Goddelijkheid
te mishagen
waarom je tong van zin zo zacht
de ridder en de zwaan
zelf bedacht
niet meer, niet minder
musicerend als kleine jongen
om naam en faam…
Waar zal ik zijn
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
421 Waar zal ik zijn
als mijn zwaan
het water raakt
de zon de hemel topt
bloemenzee op bloemenmarkt
waar zal ik je kussen
zal ik een vreemde zijn
een vriend misschien
bij jou of bij mij
waar zal ik zijn
als mijn droom
een bodem vindt
de boom zich wortelt
op een eiland in zee.…
Sprookje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 Maar wacht een wijle:
haar hals zo sierlijk
'n lieflijke kop
en dan die verenpracht
Een zwaan...
tot in haar vleugels
een bruid
om weg te geven
In het kort:
een leven
als
in een sprookje.…
ruimte
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
966 als je de kooi bent
zonder de vogel
komt de ander
die de vogel zal zijn
durf hoog te zweven
als je de zwaan bent
de ander in de schaduw
kijkt je na zo lang hij kan
als je valt wees dan niet bang
voor het licht en het donker
ik kom uit de schaduw
vang je, zonder te vragen, op…
Overvloed
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
431 Tui's laten zich horen
op zoek naar honing
van felrode bloesem
Manukabomen lokken bijen
met witwasemde nectar
raten raken overvol
zwarte zwanen in de wetlands
vinden overvloed aan vis
aalscholvers duiken mee…
Ubuntu
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
735 plaats komma’s
vóór een eindpunt
trek lijnen
vóór de grenzen
van barbarij
overwin ravijnen
van schaamte
kijk de angstaanjagende
zwarte zwaan
in de ogen
ontmoet in
open velden
anderen voel
door hen je
menselijkheid…