Alle inzendingen over filosofie heelal hoop

9511 resultaten.

Sorteren op:

Aardedonker

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
Wacht, in het kader van de aanstaande avond werd ik gevraagd licht te dimmen in een zee van bloemenregen zonder gevaar, zonder gewaar tegenlicht te overwegen - sentimenteel pandoer volgt organiek mijn wielspin - dodenvleugels kort te wieken sterstof te doen opwaaien in catacomben van het heelal Zolang uniformerende schemer sluipt…
Iniduo17 juni 2014Lees meer >

Portret

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 589
Met glinsteringen van spervuur waar ik verzink tot jouw heelal ontvang ik als een hereniging. Dit beschrijft het dagelijkse gevoel van onbeschrijfelijke bladzijden waarbij ik berust op mijn ademhaling.…

Bloemen muziek

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 463
Het hart zwelt open in snaren van verlangen als een stortvloed uit de rode hemel hoorbaar de toekomstige gezangen in de nacht van smart en rouw Och, het zijn de ontroerende innige klanken de aanzwellende muziek puur geluk in de eenzaamheid van dit heelal dat ons teistert met zijn dictatoriale gloed waar ik Uw stem hoor…

Morgen houdt nog meer van jou

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
Hoe gaat vandaag jou bandietjemijn Wat staat vandaag jou weer prachtig piraatje Ik vier jouw grollen ik vier jou en jij jubelt in mij mee Deze dag staat jou mooier dan wie ook Vandaag houdt oneindig veel veel van jou Morgen houdt nog meer van jou Als de paradox van het heelal nu al oneindig groot en desondanks koppig groeiend…
Cindy Doggen22 augustus 2022Lees meer >

ALLES STROOMT

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 689
licht laat leven waardoor alles stroomt het water door rivieren sappen die de bomen voeden zoals bloed dat doet door onze aderen alle wezens op aarde de aarde zelf en de zon allemaal zijn we stukjes heelal het klinkt dan wel wazig als in een droom maar alles beweegt komt en gaat allemaal verkeren we in een eindeloze stroom…

De meteorieten zwermen

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 375
jij hebt weer de stenengloed speelt met licht en stukjes universum ja daar waar men zomers de zon treft is het een drukte van belang in het verre heelal dat veelkleurig licht uit alle frequenties weerkaatst met ook misschien de geheime nog niet ontcijferde verborgen boodschap ik houd van jou je te zien in het…

Over de appel en de peer.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 844
Ze hadden samen hoop Op een levensloop In een harmonische sfeer. Zij bevestigden hun hoop In een appel-peren-stroop.…
J. Quekel11 november 2013Lees meer >

winterleven

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 9.784
Ach winterland, dat niets verstore, jouw hoop die ‘k in me houd, en blijf ik dat lied horen, dan wordt mijn hart nooit oud.…
walter K.11 februari 2005Lees meer >

Op weg naar 2018

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 512
Wat zou ik graag gedichten schrijven die recht naar ’t hart van mensen gaan, al zouden ze maar even blijven en zelfs niet op papier bestaan, ze zouden licht en hoop verspreiden en dat is toch wat ieder vraagt en nu we een nieuw jaar verbeiden is liefde toch wat elk behaagt.…
Adeleyd30 december 2017Lees meer >

WAT ALS HET .........

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 443
als wat wij hopen heel anders blijkt te lopen als alles misschien nog open is en alles nog kan…
catrinus29 september 2019Lees meer >

Corona tijdperk

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 588
anders dan alle andere dagen van ons leven verdwenen in de kleuren van de avond op 't doek in de hoek van 't atelier met de gouden zon tot aan de horizon daar lachen de kinderen onder de mooiste kleuren in 't hemelicht in de ruimte die ik inmeem waar wij alleen nog maar kunnen vertoeven nu we alles moeten opgeven elkaar hoop…

Tabernakel

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 436
zo vergaat het de mens al jaren waarom zou ik nog praten over datgene wat ieder al weet, overal en hier, eeuwige liefde kan je niet bewaren een vers in het donker, geschreven en gebleven, gaat heel lang mee in de kluis van de duisternis geloof en de hoop rusten daar in stilte met hun wensen in wit gedrukt zij waken over alles wat ik mis…

bodembewerking

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
al deze aardedonkere dagen ploeterploegde ik door de dikke, te vette klei voor de vierkante vragen in mijn volle voorhoofd bereid had ik nu niet de tijd in een nevelige laagte loerde de materiaalmoeheid na maanden werden de dagen weer wat lichter werd de bodem weer wat beter te bewerken was wat vaker het heldere zicht er…
Peter Toll20 januari 2025Lees meer >

[ Als mijn verlangen ]

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 344
Als mijn verlangen moe wordt, begint mijn hoop -- het te verzorgen.…
Zywa26 mei 2025Lees meer >

Duiding van de dag

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 557
Een ochtend die mij rustig voorkomt, niet stuiterend op de stoep van de dag zich op komt dringen als ik mijn ogen amper heb kunnen openen om bij het eerste licht op te vangen wat van de nacht nog overgebleven is. Uit de dromen gezeefd meegenomen naar het wezen van dit leven, de beleving van de eigen pijn tegen een achtergrond van verlangens…

De schaduw van de bomen

netgedicht
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 585
Nu alles bijna voorbij is de wind elke herinnering overstemt de zee geleidelijk wint van het land op de bergen geen bomen groeien. Nu kinderen hun Exodus in gammele vissersbootjes bevaren zij de onderstromen van de zilver schijnende zee kunnen zien noch horen. Nu het onheil ons vanuit de verte nadert het licht geen licht meer wordt de…
J.Bakx19 november 2025Lees meer >

Intensiteit

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 285
Sommige mensen voelen licht, alsof hun hart een raam is dat rustig openstaat. Ik voel altijd te intens, alsof elke aanraking van jou al een afscheid voorspelt. Jij noemt het nabijheid, ik hoor alleen het kraken van een brug die ooit zal breken. Hechting vraagt een tol die ik al duizend keer betaalde: nachtrust, waardigheid, delen van…
Nathan24 november 2025Lees meer >

Advent

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 391
Advent: de hoop bewaren, zacht en teder leven voor wat zwak is - Gods komst verbeiden, ook in gemis en dapper wachten in de nacht.…
Adeleyd29 november 2025Lees meer >

Peperkoek

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 358
Bijtend in een stuk peperkoek alsof het iets kan redden, alsof suiker en kruid het verleden kunnen herschrijven. Het plakt aan mijn vingers zoals dingen blijven hangen die allang voorbij zouden moeten zijn. Ik zie mezelf zitten, figurant in een ochtend die nergens heen gaat— met brood dat te zoet is voor mijn leeftijd en te droog voor…
Nathan15 december 2025Lees meer >

Kerstdiner

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 374
De tafel staat te vol voor wat er niet gezegd wordt. Bestek tikt nerveus tegen porselein, alsof het ook weg wil. Er is kalkoen die niemand snijdt, aardappelen die afkoelen terwijl herinneringen warm en gevaarlijk worden. Iemand lacht te luid, iemand zwijgt te lang. Wijn vult glazen en leegtes tegelijk. We proosten op gezondheid met…
Nathan25 december 2025Lees meer >

Mijn kus

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 334
Mijn kus, een zachte verzegeling van adem, een trilling die het zwijgen breekt, een vlam die, heel even, het donker verdringt. Geen woord kan zo waar zijn, geen gebed zo tastbaar, als de warmte die ik achterlaat, op de rand van jouw bestaan. Ik proef het voorbijgaan, het zout van tranen, het zoet van gemis, mijn lippen lezen, wat mijn…
Nathan26 december 2025Lees meer >

Psychose

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 431
De kamer blijft dezelfde, maar hij staat net een graad verkeerd. Stoelen luisteren, de klok kijkt me aan. Woorden vallen uit elkaar nog voor ze mijn mond bereiken. Zinnen worden signalen, signalen worden bevelen. De wereld wordt te dichtbij. Gezichten lekken betekenis, elk gebaar is een aanwijzing, elk zwijgen een complot dat speciaal…
Nathan1 januari 2026Lees meer >

Knikken

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 414
We noemden hoop wat eigenlijk angst was, en toekomst uitstel bleek. We knikten bij elke belofte alsof instemming hetzelfde is als waarheid. Ze zei niet: blijf, ze zei ook niet: ga. Wij vulden de stilte in met alles wat we misten. Liefde wees, wij grepen. Liefde ademde, wij hielden haar vast tot ze pijn deed.…
Nathan3 januari 2026Lees meer >

Liever dan

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 311
Jij zegt dat ik beter bij je pas omdat ik zacht ben, omdat ik luister, omdat ik blijf waar anderen verhuizen. Toch ben ik niet lief. Ik ben alleen gebleven toen het makkelijker was om weg te gaan. Ik geef geen rozen, ik geef tijd. Ik geef stilte waar woorden niets meer doen. Ik geef ruimte en noem het zorg. Jij noemt me veilig.…
Nathan4 januari 2026Lees meer >

Trouw

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 311
Uiteindelijk breekt alles, je hart, je wil, je hoop— en niemand zal het zien of horen, want trouw kan ook moord betekenen.…
Nathan8 januari 2026Lees meer >

Herrijzen op het ritme van de zee

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 727
In het zwart huist het licht dat zich een weg naar boven vecht net als gras dat door cement zich naar boven worstelt. Tussen armoede en glitter ligt een wildernis van verlangen verlies schaamte en woede en altijd proberen dicht in de buurt van de waarheid te blijven. Een klein zwart meisje maakte haar eerste reis van het diepe Zuiden…
J.Bakx10 januari 2026Lees meer >

Tussen verlangen en oordeel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 351
Vallend, altijd maar vallend, in een put van vooroordelen. Jagend, altijd najagend, geluk dat waard lijkt om te stelen. Hopend, altijd maar hopend, op een vorm van barmhartigheid die niet vraagt om bewijs. Verlangend, altijd maar verlangend, naar een geest die mild blijft zonder zichzelf te verliezen. Verdurend, altijd maar verdurend…

“Krinklend water, stille Margot”

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 382
O krinklende winklende waterding, met t zwarte kabotseken aan, wat zien ik geren uw kopke flink in t woud waar licht zich vouwt. Ooit leefde hier een voorhoofdhagedis, een mammoet en reuzeleguaan, planeet A was een godgeschenk, welaan, brengt sapiens hel en verdoemenis? In kamers van bomen, zwart in de witheid, blijft…

Verzonden

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 351
De gedichten zijn weg. Niet verdwenen — maar verplaatst. Van jouw adem naar andermans ogen. Wat ze doen, doen ze zonder jou. Wat jij kon doen, heb je gedaan. Dit is het stille punt waar schrijven ophoudt en vertrouwen begint. Niet omdat het goed moet zijn, maar omdat het waar was. En dat blijft. Ook als niemand het benoemt.…
Nathan26 januari 2026Lees meer >

Is Er Nog Iemand…?

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 273
Is er nog iemand die mij kan aanschouwen en zicht heeft op een hart in vol ornaat? Is er nog iemand die ik kan vertrouwen en erkent dat dit hart bestaat? Is er nog iemand die mij echt kan zien en een manier weet om mij te helpen? Is er nog iemand die wellicht nadien het bloeden van dit hart kan stelpen? Is er nog iemand die mijn…