1774 resultaten.
De Jager
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Wankelend in de hemel
Huilend van geluk
Zo'n beeld krijg je moeilijk stuk
Maar aan spijt en schaamte geen gebrek
Want is het niet makkelijker
Om te doen volgens plan
Je fouten van tevoren
Behoren te vangen
Aan de juiste meningen gehangen
Vervalt alles in verdriet
Maar ja, dat zien we dan weer niet
Nee, we jagen verder op de vlakte
Graaf…
Na hier nogmaals
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
558 Aan de vooravond van allerzielen
en daags daarvoor nog, allerheiligen
wordt hier een vreemde vraag gesteld
drieëenheid in een woordenspel
Een pastoor zou ermee kunnen dealen
maar een dominee zwijgt als
het graf
een sjamaan heel misschien
met z'n staf
zelfs een goeroe kan daar
niet mee healen...…
Noordzee in januari
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
365 De hemel hangt als lood, een zwaar, ondoordringbaar gewelf van smart,
geen licht dat binnendringt, geen kleur die ooit nog troosten kan,
toch ademt hier de zee haar oeroud, teder wreed geheim,
een kracht die ouder is dan tijd, dan graf, dan onvervuld verlangen.…
Sic transit Neapolis
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
85 als ooit de dwergkoningdribbelaar
uit buenos aires overgewaaid
machobedrieger met godenhand
uit eender cederhout gesneden
aanbeden als held zonder graf
wiens faam na elke nederlaag
door de gelagkamer galmt
van wie de naam niet wordt genoemd
maar enkel nog worde geheiligd…
Het antwoord van de kosmos
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
78 Hoor hoe de nacht uw diepe klacht omarmt
waar de ijle mist het kille graf verwarmt
het dwalend kind door onmacht zwaar beproefd
ziet slechts het wezen dat in 't duister kwijnt
terwijl het vaderland in rook verdwijnt
doch treur niet om wat achterblijft
wanneer de kille wind de nevels drijft
de wees is nimmer teder en alleen
wie opkijkt blikt…
Soldaten marcheren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.056 Maar wat achterblijft, is een landschap in nood,
waar geweend wordt bij een vers graf en een kruis.…
Andermaal
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.276 Bij God gaat alles beter,
zo leest men op z'n graf.
Pas na het nagerecht
had deze slanke vent
z'n ware naam gezegd:
'Ik sta als Hein bekend.'
Het duurde slechts seconden,
tot Hein als afscheidsmaal
de vreter had verslonden,
ons aller kannibaal.
Hoe bleef-ie mager? 'Ja,'
zei Hein, 'Ik weeg geen fluit.…
DE TWINTIGJARIGE
poëzie
3.4 met 22 stemmen
3.849 rusten in 't zwijgende graf,
En meer dan die dierbare doden,
Verscheuren zijn boezem die vrienden zo laf,
Zo trouwloos in 't leed hem ontvloden.
Maar neen! geen onedel, geen vrouw'lijk geween
Verlaag' hem! - Wat ook van zijn zijde verdween,
De sterv'ling heeft luttel van noden!…
Grafdicht op Jonkvrouw Isabelle le Blon
poëzie
4.4 met 14 stemmen
4.983 Wie hoor ik op mijn graf?
Gij minnaars gaat er af.
Wat koomt gij rouwe dragen
En mijne dood beklagen?
Ai, staakt uw droef gesteen*:
Schep moed, en wees tevreên,
En wens mij niet op aarde
Bij u te zijn in waarde.
De wereld die is doch
Vol valsheid en bedrog.…
het derde kind
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.502 broos geworden,
de moeder van vijf kinderen,
geboren uit een vorige eeuw
van sterke, onafhankelijke vrouwen,
ze tennist, zwemt en fietst
en ontbijt alleen, iedere morgen
hij zou nu bijna negentig zijn,
is slechts grijs en broos geworden,
de vader van vijf kinderen,
deze man uit een vroeger eeuw,
van dominee en Domela,
nu rust hij in zijn graf…
honi soit qui mal y pense
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
735 souteneur incluis
onze walletjes bewegen reeds richting modus kuis
raakten keuzevakkers bij direction de l’eau
van de kroonprins niet van hun à propos
ze voerden ondanks smeltijs bij stijgend waterpeil
après moi le déluge als plus royale que le roi af
ook tomber dans les pommes ging voor de bijl
appelflauw heet nu meteen rijp voor het graf…
De pechvogel
gedicht
3.0 met 18 stemmen
10.428 mijn moedertje is nooit meer slapeloos - dag
ik strand hier op uw graf, nog immer bergaf
het marmer strelen, voel de laatste herfstzon
wat ge niet meer ziet, ben ik aan 't stockeren
wat ik nu doe, ik laad wat wrakhout op mijn
kar want ik ga een wrakhoutscheepje maken
vol kwaliteitsmomenten, plus maar ook min
de baren moe en zinkt…
Mijn laatste eer
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
3.761 graag in vergissen
Dan kan ik je bijna aanraken
Dat zou ik nog zo graag 1 keer willen
Nog een laatste warme omhelzing
Dat zou zoveel verdriet in mij stillen
Maar het blijft bij praten
Tegen een hoop zand en aarde
Toch de gedachte dat je daar ligt
Geeft dat zand een onschatbare waarde
Mijn laatste eer aan jou
Is het mooi houden van je graf…
LEVENSAVOND
poëzie
2.7 met 7 stemmen
1.586 En keer 'k mij af
Van dood en graf,
Dan droom ik droever dingen;
Een spooksel werd het leven mij,
De ontblaarde tuin een woestenij,
Een kreet van pijn mijn zingen.
Doch eer 'k Uw leed
Voor 't mijn' vergeet,
Vergeet ik ons verleden;
Ons heeft de volle Dag bekoord,
Ons-saam ontving het stralend oord
Van schoonheid en van vrede!…
De eeuwige reis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
621 Gewist wordt de herinnering aan al wat is geweest;
als onbeschreven blad leren we van de wieg tot het graf.…
Sneeuw van de Mimosa
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
616 De Fado als toonsoort
gewogen als metafoor van
geweldloze geesten in de
revolte van rode anjers, een
nieuw begin maar altijd tot
aan het reeds geopende graf.…
Bruisend zwalpt
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.019 Het graf alleen, die moeder helser logen,
Opent de boezem en hunkert naar mij.
Vrouwentroost, kindermin vind ik niet,
Ach! mijn val baart hun zelfs geen verdriet...
En mijn aaklige blikken verschrikken hen zeker.
Gij, door min mij gejond,
Kom tot mij, 'k ben gewond!
Maak mij gezond...…
De danseres.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 Langzaam dansend ging ze naar haar graf
en kijk, daar ligt ze dan.
Het was haar dance macabre,
haar pasa diabolo met de dood,
haar dansen in 't vagevuur,
haar tango van het stervensuur.
Zo liep ze nog rond,
zo viel ze neer.
Ach alles heeft z'n grond
maar 't gebeurt geen tweede keer.…
Weetje.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.123 En ie leerde - weetje -
Dâ niet af
Veur ze 'm droegen - weetje -
Naor 'et graf.
Jao, nog sterker! - weetje -
Ome Jan
Sprak er vaoder - weetje -
Dukkels van:
‘Laot 'et (zei ie) - weetje -
't Steet zo gek!’
En hie zelf had - weetje -
Dit gebrek!…
Dood In De Woestijn!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 Ik heb mijn graf gegraven
In deze hete hel van hebberigheid.
Voor compassie en voor inkeer
Is er geen rust meer in deze tijd.
Ik weet mij in gezelschap
Van de geesten van deze tijd.
Het geld, het goed en de grootheidswaanzin
Zijn mijn broeders in de strijd.
Wij zullen ergens stranden halverwege het beloofde land.…
Voordat
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
630 verwijderd en in vergetelheid geraakt
En de tijd versluiert wat ik in stilte heb bewaakt
Laat mij nog eenmaal spreken van wat ooit was
Een leed dat moest genezen maar nooit geheel genas
Voordat de tijd, die wrede heerser, de herinnering verdrijft
En wat ik voor jouw voelde niet langer meer beklijft
Voordat ik alles meeneem in een eenzaam graf…
Texel als schakel van het Wad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Veel schepen die de Wadden rondden
hebben hier hun graf gevonden
wanneer de Noordwester raast
en de Noordzee tot een kolkende massa blaast.
Als dan de wind weer is geluwd
is er de jutter die zijn kar het strand op duwt
want wat de zee ooit heeft genomen
kan de jutter vaak op het strand bekomen.…
De ochtend
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
525 ' van Armand dreunt door mijn gepeste
kop en ik lik de hielen van Karl Marx, dat wil zeggen
de stenen voorkant van zijn grote graf in Noord-Londen.…
Aan de maan
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.631 Zij zette wenend zich op 't graf,
Waar roosjes nederhangen,
En plukke er zich een bloempje af,
En drukke 't aan de wangen!…
aan de maan
poëzie
3.8 met 9 stemmen
6.122 Zij zette wenend zich op 't graf,
Waar roosjes nederhangen,
En plukke er zich een bloempje af,
En drukke 't aan de wangen!…
Aarde, over-oude
poëzie
4.0 met 14 stemmen
2.439 Gewielde en will'ge wentling der seizoenen,
ijs-zwaart der peer als zonne-dans van 't kaf;
mijne aarde, wisslend teken van verzoenen
die waart het Paradijs en wordt het graf:
gij wordt het graf de dankb're derver, die men
zal bergen, onbewogen, in uw schoot,
om dáar voor aarde en hemel weer te ontkiemen
tot dubbel leve', o broze,…
Aan een Meisje, dat een Roosje aan hare boezem plaatste
poëzie
3.7 met 11 stemmen
4.886 sier u met het bloempje,
Dat nog welig bloeit aan 't graf.
Godsdienst wierp er 't eerste zaadje
Onbemerkt van in de grond,
En bezorgde ’t iedre morgen,
Drenkte 't elke avondstond.…
STERREN
poëzie
3.7 met 17 stemmen
3.789 Lief, eens zullen wij sterven, wij beiden, wij samen of ieder alleen
En het graf is zo diep en de hemel zo hoog en of God leeft weet geen.
En 'k heb niets dan de stem van mijn hart, die mij 't eeuwige leven belooft,
En de heilige onsterfelijke sterren, hoog boven mijn sterfelijk hoofd.…
Waarom uw blik...
poëzie
4.1 met 8 stemmen
2.258 Zeg, kan de roos, die 't graf ombloeit,
de koude lijken nog bekoren,
in blanke doodswâ neergestrekt?…
Accent grave of accent aigu ?
hartenkreet
0.0 met 2 stemmen
1.574 Oh, wanneer ik in m'n geheugen graaf
Dan komt de Mavo weer naar boven
de tijd van grote generatiekloven
en de leraar Frans was echt géén lekker ding
daarom kwamen die tekens m'n hersenen niet in
Maar ik ga het vanaf nu echt proberen
ooit zal ik het dus wel leren
Alt 130 of 137 kan ik wel onthouden
zo kan ik de zinnen beter opbouwen…