2413 resultaten.
Zwijgen is zilver maar spreken blijkt goud
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
541 Hij was wel haast voor galg en rad geboren
Zijn Pa was kraker, moeder zat als hoer
Zijn oudste zuster en zijn grote broer
Die jatten om hun coke te kunnen scoren
Hij was zo rond de dertig aangeland
En toen al bollebof in de penoze
Een moordje links of rechts deed hem niet blozen
En van het afpers vak had hij verstand.…
Kringloop
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
462 van vandaag
ik zou het kind in mij
niet tot verplichte rust verklaren
het is nog immer scheppend en vrij
in mijn ziel zijn al doende
vruchten gerijpt en nog steeds
draagt de geringde boom
elk jaar nieuwe scheuten
men hoede zich ervoor
zich niet van wasdom te ontdoen
het bij voorbaat te beschouwen
als een gesloten aureool
of een haast…
k versus k.5
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
721 de salon
de ijzeren kast
diep dankbaar
vult zich langzaamaan
appeltjesgroen, koraalrood,
roze en hemelsblauw
liever, heviger, zachter
kan het niet
voorzichtig spreek ik
leuker uit
zwart is geen kleur,
hoor ik iemand zeggen
de geur van koffie
lokt mij naar binnen
de kamer is als een landschap
waarin haast elk dier opschrikt…
Herfst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 Het is haast gedaan
je laatste kans
de tijd van gaan
kom wees die vlinder
die ik betover
met mijn ogen verover
die om mij heen fladdert
niet van mij af te slaan.
Morgen is te laat
ga ik verwelken
word bruin en vaal
woedend kijk ik je aan
mijn voortbestaan
staat op het spel
begrijp je wel
ik zie je gaan
ben niet in tel.…
Onmacht
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
595 Soms weet ik echt niet wat gedaan:
die bedelaar een aalmoes geven terwijl
ik er haast zeker van kan zijn dat hij
geen honger heeft maar drugs zal kopen.
Soms weet ik echt niet wat gedaan:
een klein bedrag aan geld toch overmaken
terwijl ik weet dat 't goede doel met
veel procenten zal gaan lopen.…
Mussel Aa
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 Ik ben de Mussel Aa
en op sterven na
dood
ooit
ontsprong ik bij Valthe
in het hoogveen
totdat het verdween
nu heb ik alleen
een begin als rivier
bij Zandberg aan het kanaal
ik baal
maar ik haal
Mussel nog
bij Blekslage
zijn mijn dagen
geteld
in het veld
ben ik haast niet
te zien
naast Musselmeeweg
misschien
onder Onstwedde
ben…
Het snelheids-gat
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
692 Landen deed ze op 't asfalt, de tijd stond even stil
mobiel lag in stukken verspreid
auto's stonden stil, tot aan de ambulance
in no-time lag ze met dichte ogen:
In een auto met zwaailicht en sirene,
haast heeft ze niet nu
haar fiets ligt als stille getuige
in het gras.…
Houd van het leven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
688 Laat de hemel door je lichaam tollen
ik ben echt jouw ridder
knuffel me nu
zonder jouw liefde ben ik nergens
haast je maar niet
als het hier niet lukt
boven zijn we ook weer samen
ik ben trots op jouw leven
toen ik vanmorgen opstond
ging ik op zoek naar een wens
ik ga me nu totaal leegmaken
in adoratie voor jouw charme
het is een…
Oma's eenzame Kerst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
590 Het huis voelt nier meer als haar thuis
De stilte en de leegte is haast niet te dragen.
Al vele jaren is oma nu alleen geweest
En met de kerstdagen doet dat zo’n pijn
Om niet meer met haar lieve man te zijn
Voor oma is de kerst geen groot feest.…
Vermoeden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
477 genadeloos en plompverloren
Heenvliedende weken, traagzaam,
tergend treuzelend razendsnel
Gestadig slaapgebrek
Spaarzaam sluimerend verpozen
Gradueel schrikbeelden verdragen,
loochenen als non-existent
Door het krijten is mijn zicht beloken
Langzaam vervagend schimmig bestaan
Gedachtenflarden resten, haast…
vandaag
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
497 Toch nog werd het zomer
de banden mochten opgepompt
we gingen fietsen met dat kind
de dijken over
dwars door groene weilanden
haast was geboden
de dag diende geplukt
en weken bbq nog in te halen
Terrasstoelen
stonden verregend in de tuin
het zwembad
was allang geleden opgeruimd
en iedereen zei niet klagen
We zwommen maakten vrienden…
Die dieper snijden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 snijden dan
ik ooit heb toegegeven
ik was lang geen
onbesproken kind
dat zich alleen op
de wereld wist ik had
me gewoon vergist
in het bestaan van de
maatschappij met zoveel
bijdehandjes die vochten
voor hun plaats desnoods
met vuist en tandjes
ik heb hun bestaan
toegegeven ging in
stilte ver van de drukte
in een wereld zonder
haast…
Moed
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
470 Je haast je terug
naar het binnendijkse
ach, had je maar
de lichtvoetigheid van vogeltenen.
De trage hartslag van dit land
het eeuwig stromen, in en uit:
zeebodem wordt weer zee
en wist wat is geweest.
In een volgende poging
je verdronken voetstappen voorbij
ver voor je uit de rechte grenslijn
die de hemel van de aarde scheidt.…
Wonderkind
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
193 Een wonderkind — haast ongekend,
een ster die vroeg haar banen kent.
Moge dit vuur de jaren weerstaan,
en zonder schaduw verder gaan.…
IK DOE ÉCHT NIETS, HOOR!
gedicht
4.0 met 167 stemmen
37.124 Toen overkwam mij plots een vreemde drang:
ik gaf het beestje zó ’n harde schop
dat het daardoor haast dubbel werd geplooid.
Het arme diertje kermde luid en lang,
ik schrok, en hoogst verbaasd merkte ik op:
“Dat snap ik niet, dat doe ik anders nóóit !”…
Het Vroege Kievitsei
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.697 " -
De koop lukt en de schuit wordt van de wal gestoten;
Met roept de knaap: "Meneer, haast was mij iets ontschoten:
Het vuur dient voor uw ei niet al te hard gestookt;
Ons grootje heeft het al verleden jaar gekookt."…
Lopen
netgedicht
2.6 met 19 stemmen
1.245 Ik loop van steen naar steen
de straat verdwijnt achter een stille zucht
verderop het onbekende
een auto claxonneert
de bekende melodie
van haast en jagen
Ik loop en denk waarheen
tegel na tegel lost op in lucht
van alles wat ik kende
en stilaan heb geleerd
waarom wanneer en wie
moet ik het antwoord vragen
Ik loop en tel mijn pad
met…
Herfst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.081 laat ik mij omhullen
draden van spinrag houden mij niet tegen
het vallend populierenblad ruikt kruidig
ik loop de mij bekende weg
waarlangs seizoenen zich verdringen
en waar geen dag hetzelfde toont:
geen crocus staat naast herfsttijloos
en uilen zingen niet als voorjaarsmerels
als ik weer voor mijn voordeur sta-
de geur van nicotina's haast…
Afscheid van mijn lijf...
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.902 De zon komt op
Om de nacht af te lossen
Langzaam ontwaakt
De dag om te leven
Ik wil nog niet
Mijn lichaam rust
Stil roerloos in bed
De zon komt op
Ik kan het niet
Mijn lichaam protesteert
Pijn helse pijn
Heeft deze nacht
Mij wakker gehouden
Ik kan haast niet meer
De zon komt op
Bundels van licht
Maken kleine strepen
Op de muur…
mijn vader
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.869 heden
zoveel jaar na dato
versteen ik
het beeld van mijn vader
houw de
lagen van zijn persoon
tracht zijn wezen
te plaatsen in
een menselijk kader
een postuur
van ruimtelijke omvang
gevoed door
smakelijkheden
een zuivere inborst
gevormd door haast
verborgen verleden
gaven deze kleine man
met humor
en weinig woorden
een ongekende…
Aan een verouderend Meisje.
poëzie
3.6 met 18 stemmen
3.674 Naar Ausonius.
’k Zei duizendmaal, Lycoor, de tijd gaat vliegend om:
Besteed uw jeugd, ’t is tijd; haast naakt ons de ouderdom.
Vergeefs! gij loecht mij uit. Nu sloop om wollen sokken
De grijsheid ons op ’t lijf, en jeugd en bloei vertrokken.…
Depressief
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
1.563 Morgen wordt alles anders, beter,
Ik kan er haast niet op wachten.
Maar dan.....
's Ochtends als ik ontwaak,
ontbreekt de kracht op gang te komen....…
de violist
netgedicht
4.2 met 49 stemmen
30.502 bescheiden triomf
kon boeken
waarom sneed hij mij
door hart en ziel
en deed mijn
wereld bestormen
ik zal de klanken
moeten doven
in stil verdriet
de trillingen dempen
in verdrongen dieptes
van verdorde ranken
denken zal ik slechts
aan het kruisigings moment
van een verleden lente
ik zoek dan opnieuw
mijn weg
zo maar, dwalend,
haast…
Bruisend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
499 wij zwommen
door de dagen
over transparantie
niks te klagen
ze vergleden zonder
ook maar een
een kik te slaken
eindelijk zong
eentonigheid
haar hoogste lied
haast en stress
bestonden even niet
het dag en nacht
bleek overal hetzelfde
totdat jij het
tempo doeloe in
zijn voegen kraakte
van leven weer een
bruisende gelegenheid
maakte…
Stille liefde
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
2.376 Ik wachtte ongezien op enige afstand
tot je uitgezeten was, en
haastte me toen om de warmte van je billen
nog te speuren.
Misschien loop jij onderwijl
wel achter mij aan,
eveneens op zoek naar een heimelijke
aanraking.
Mijn lief
laten we de achtervolging toch staken
en elkaar met lijf en ziel omarmen.…
Aurora
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.146 in het haar
komt mij vanmorgen door het raam verrassen
toevallig keek ik om en zij stond daar
haar blauwe fiets bracht haar ook deze morgen
van huis naar school, hier bij mij om de hoek
niet eerder kwam zij zelf om me te groeten
dit is haar eerste zelfbedacht bezoek
ik kus haar hoofd, dag schattekind, zeg ik
ze zegt: ik heb een beetje haast…
seizoen-gebonden
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
985 ik voel de aarde aan mij zuigen
als mijn armen zich willen verheffen
het zou de hoop zijn die wil juichen
om niet de stilte van de winter te beseffen
maar seizoenen zijn niet te verplaatsen
net zo min als ik mijn gemoed kan kleuren
mij in een gewenste vrolijkheid te haasten
om te reiken naar vergelegen lentedeuren
o, zeker, ik heb weet…
Als alles eenden is
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.568 Ze peilen alles lichter dan lood
een aard die ik haast benijd.
Het fruiten van brokjes
in het zo smeuïge water
passeert de keel in slokjes
gevolgd door olijk gesnater.
Eenden kwekken er los op los
triomfen vieren ze ongedwee;
ze spatten elkaar met verendos
en hebben de vogelvrijheid mee.…
achtergebleven
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.477 weg naar
la Place de Liberté
toen liep ik hier ook
gedwongen mee
unter befehlen
berooid met z'n twee
met nog meer, velen,
wij, schaduwen van schrik
als opgejaagd onteerd vee
ik nader de hel
het plein van ontvoering
de laatste blikken
van herhalende ontroering
de kelen die schreeuwen
onder drukkende verstikking
ingesloten door haast…
Lyrische loftuitingen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
597 decor maar
de reacties van jouw gezicht
worden strak uitgelicht
het openingsapplaus
werpt meteen zijn
schaduw op de eerste scene
ik start mijn monoloog
recht uit het hart als een
tsunami van liefde
jou overrompelend
met zachte koesteringen
en lyrische loftuitingen
in dialoog oog jij
terughoudend en verbaasd
over mijn emotionele haast…