Alle inzendingen over rook

1747 resultaten.

Sorteren op:

Tante Pietje.

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 585
M’n lieve tante Pietje, sjok, sjok, sjok, jij achter mijn en ik achter jouw rok. Oh m’n lieve tante Pietje, wat een enorm verdriet. We deelden het samen in stilte, erover praten konden we niet. M’n lieve tante Pietje, jouw liefde vergeet ik niet.…
aagje fama3 februari 2021Lees meer >

Delicatesse

hartenkreet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.032
In Spanje werd ik uitgenodigd bij goede kennissen van ons eerst fijn wat tapas en een wijntje Lekker gezellig, "Onder Ons" Ik kon gaan zitten, aan de tafel Een grote pan werd neergezet Het was soep, en die rook heerlijk, maar...toen volgde het cachet...…

confetti

hartenkreet
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.984
na schooltijd rook ik het strijken van overhemden en thee die jij mij schonk ik smaakte de geborgenheid van warmte die ik dronk bij vuurhaard en gezelligheid je boog zo zwaar in het strijken van die stapel kleren je mond bewoog niet snel maar kon mij toch bereiken jouw dagen telden teveel kruimels die je voor het vallen al wilde vegen jouw…

Verdwaald

hartenkreet
1.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.068
Verdwaald in een onbekende ruimte Overal gevoel van angst Niet weten hoe je eruit kan komen Niet weten óf er een manier is om er ongedeerd uit te komen Niet weten óf je er levend uit kan komen Er kan van alles gebeuren Er zijn gangen met rook Ruimtes met water Kamers met valkuilen Zichtbare afscheidingen Ook ónzichtbare muren.. .. begrenzingen…
Sosam23 september 2008Lees meer >

OUD

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.987
Een meisje gaat, de rokken in de hand, Als zeilde zij - wat lijkt ze slank, jong, wild - Boven de golven, raaklings langs de rand Van 't leven, enkel leunend op de wind.…

Umbra mortis

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 825
Haar dagen vergaan als rook van vuren op het strand. Zij schroeft zich vast in het verleden en ik spiraal naar verse lucht. Buiten ligt het bollenveld braak en bloeien papavers. Gelaten wacht zij tot de wurgende slang haar te na komt. Met de beker in de hand is zij hem toch te vlug af.…

Aardrijkskunde

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 979
minderend zand – niemand splijt nog wateren niemand schept een pad voor hem Grijs de dagen zat van regen de akkers nooit vol de zee en 's avonds waait nog van verre fijn zand in hoeken en gaten Ik wil de kust overzien van Eems tot Zwin en dat kan als ik vleugels huur en mij verhef In het noorden stuiten de Hoogovens mijn blik en de rook…

Ware liefde

gedicht
3.3 met 43 stemmen aantal keer bekeken 29.502
De zesde dag rook een hoek helaas naar hazewol met schaamtekaas.…
Leo Vroman5 augustus 2019Lees meer >

Ode aan Michael Jackson

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.529
tieners en volwassenen ook die van mijn kinderen bij het afscheid van mijn zoon in de toenmalige zesde klas vertolkten de leraren dansend “thriller” “Ben” ontroerde met het meest daarna liet je zoveel mensen genieten van je muziek en danstalent er ontstond rumoer om jou maar je werd vrijgesproken al werd de publieke mening waar rook…

- De vlammen slaan hoog -

netgedicht
3.9 met 51 stemmen aantal keer bekeken 862
Liefde haat de vuurzee, ‘t verslindt waar ik om vecht de vlammen slaan hoog, hopeloos ellendig dreigt met eeuwigheid in rook op te gaan. Zo warm, zo intens, zo gevaarlijk vol met pijn kan vlammende vurige liefde nooit meer dieper zijn. Torsende vlammengloed, heet is de fakkel, vurige liefde is vlammen waard.…

Grijze muizen

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 573
Men stemt over anti-roken en te snel rijden, over u, over mij, over witte-boorden criminelen. Over lui die wit wassen of slechts wiet telen, en over mensen die al jaren armoede lijden. En de Grijze Muizen ondernemen iedere poging, en dat doen ze maar al te graag onopgemerkt, om er beter van te worden: Salarisverhoging.…

Een mistige dag uit het leven van..

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 530
Zoals vroeger voelt het, toen op de dijk de vochtige wind haar huid aan flarden scheurde en ganzen haar bij de punten van de rok naar de einder voerden. Nu staat zij in de dampende badkamer van haar flat met aan de andere kant van de muur een buurman die zijn stoppels scheert.…
La Plume14 april 2010Lees meer >

Vriendin

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 777
Het is al jaren geleden, maar ik ruik nog je Chanel-parfum, de heerlijke dampen van je okselzweet, de tomatensoepgeur, die ik rook, wanneer ik thuiskwam van een lange dag geploeter bij de commando's. Als officier had ik extra verantwoordelijkheden, die ik maar amper kon dragen.…

Cynische terugblik

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 599
Ik zoog maar wat op mijn witte pepermuntjes, ging in mijn fantasie onder de rokken van jongedames tekeer, die nietsvermoedend strak voor zich uitkeken als domme sfinxen in een gortdroge woestijn.…
Joanan Rutgers29 september 2011Lees meer >

Schemergestalte

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 450
Nabije stilte is in ijle rook gesmoord, haar geluiden zijn voorgoed gedoofd. Het paradijs is in verbeelding gehoord en gezien door ogen, van licht beroofd. Een vinger van versteende eenvoud wijst de weg zonder te verdwalen in het verleden. Een bries trekt aan het verlangen voorbij; het hier en nu is in eigen lijf en leden.…
Iniduo20 september 2012Lees meer >

Droomdrogsel

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 600
Drollig draaiend verspijkt puntend Kies kas gekozen hazenpad Manliefde druppelig vergooiend Spetters op klevende oogharen Knipperende knaspige pupillen Blind blad blader zijn fijn venijn Wiegel weg gevlogen warmte Met glasvensterige scherpe stukken Steek je wulps woest stotend In zeisige zolvende zachte man Hieper hoog hijgend Holt rook…
KeesJan Plomp10 februari 2013Lees meer >

en altijd keren ze weer

netgedicht
4.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 911
bekleding van de bank onder jouw peuk en het bed is groot en eenzijdig leeg sinds jij je sporen met je meenam toont mijn huis vele gezichten maar jij bent de meeste de mooiste- de grootste de liefste de zwaarste de allerdiepste gedachten smeulen gaten in de tafel de stoel- de bank het grote lege bed en dan vertikaal via het dak roken…

Geef me nog even

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 611
Er was rook in de kamer zo wit als de maan Een stem verzocht vriendelijk: ‘Het is tijd om te gaan’ Een dodenmis klinkt en je bidt om vergeving Ik riep ‘laat me los’ en vroeg ‘geef me nog even’…
Michiel Kuper5 september 2016Lees meer >

Zonder jou

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 726
De honden roken het intense gemis in mij en zij blaften niet uit pure piëteit.…

Vervlogen dromen,

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 623
Ach hoe vlug gaat toch die kindertijd voorbij als sliertjes rook, verdreven door de wind. Met kleine dingen waren we toen blij Voelden ons iedere dag bemind Ik wou dat ik nog éénmaal kind kon zijn Leven zonder zorgen, verdriet of hartenpijn In een wereld van vrede, zonder zorgen Niet meer denken “wat komt er morgen”…

zijn naakte schedel

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 618
Het rook anders dan normaal. Wat meer kokos of vanille, dennengeur van WC-eend. Hij wist dat er een verschil was en las de gevleugelde woorden “Tegen lichamelijke aftakeling”. Hij maakte zich niet vlug zorgen over zijn uiterlijk, maar toch.…

straatorde

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 504
pak het, om te schieten, zei hij en dat we sterren worden, wij de dagen zijn als nachten donker want in rook ligt onze hinderlaag waarin ik langs de dakrand wacht, mijn handen rond kaliber zeven en nu de ochtend wakker knalt ben jij niet op het dak, ik ren met tangoslagen naar je loopgraaf elke straathoek is een keerpunt…
Sevichny26 november 2021Lees meer >

Authentiek

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 570
Zijn wagen heeft hij achter 't paard gespannen De hoefsmid opent deuren wagenwijd Bekapt de ijzers vijlt ze en besnijdt De paarden ratelen naar boerenhoeven De zeis maait karrenvrachten korenschoven Oogstmaand metershoge balen hooi De straat de geur de reuk van elementen De kleine waarheid hoorde je van zeggen Je proefde, rook…
Maxim21 september 2023Lees meer >

De mist die mij draagt

netgedicht
1.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 423
In het samenvallen van ochtendlucht en rook wordt zelfs het gewone even ongewoon licht. De dunne nevel houdt de wijde wereld op armlengte, maar laat toch genoeg door om verder te gaan. Tussen wat zichtbaar is en wat vervaagt, vind ik een rust waarin woorden overbodig worden.…
CB15 april 2026Lees meer >

Sic transit Neapolis

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 85
Men neme pagina x van de dikke wikipedia en waarachtig...daar staat de N van de stad waar niemand sterft lichtgetint langs blauwe baai onder de rook van herculaneum en de nog niet dode vulkaan in stegen dromen schooiers van een eerlijke munt in de moderne assemblage de autofabrieken van Beieren waar hard werken beter loont…
Massimo21 september 2026Lees meer >

Het antwoord van de kosmos

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 78
Hoor hoe de nacht uw diepe klacht omarmt waar de ijle mist het kille graf verwarmt het dwalend kind door onmacht zwaar beproefd ziet slechts het wezen dat in 't duister kwijnt terwijl het vaderland in rook verdwijnt doch treur niet om wat achterblijft wanneer de kille wind de nevels drijft de wees is nimmer teder en alleen wie opkijkt blikt…
Jaap Smet24 september 2026Lees meer >

De reflectie van het licht

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.044
De rook vervliegt, het vaderland herrijst, waar heel de schepping naar verandering wijst. Geen wees is eenzaam die de sterren kent, en zich in overgave tot het duister wendt. Het tijdelijk verblijf van pijn van waan maakt plaats voor ’t pad waarin wij verder gaan.…
Jaap Smet30 september 2026Lees meer >

IK BEN HET MOE EEN MENS TE ZIJN

gedicht
3.5 met 174 stemmen aantal keer bekeken 87.155
Misschien zijn tarwebloemen blind en zien zij niet hoe schaamteloos de wind in ’t volle licht der zon haar rokken opwaait tot de bron...…

't jaar

netgedicht
3.5 met 62 stemmen aantal keer bekeken 16.991
lachen om de peuter die omkijkt of moeder hem ziet nee en hij stampt met zijn witte laarsjes in een modderplas winter is kijken door ijsbloemen naar aards witte matras glimlachen naar de kleine jongen die vol bewondering kijkt naar de witte damp die hij uitademt tegen de blauwe lucht en vol trots tegen jou zegt kijk paps ik kan roken…
Jeroen Swaan13 september 2002Lees meer >

Het kind in mij

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.977
kreeg langzaam in de gaten vrijheid kwijt en ingesoesd geen zin meer om te praten miste Schwung in mijn bestaan zelfs verbondenheid ontbrak keek je nauwelijks nog aan en als je me weersprak kon dat me niet echt raken alles was me om het even wist dat ik af moest haken ben veel te lang gebleven op een dag, ik weet nog goed mijn rode rok…
Marianne31 januari 2007Lees meer >