1747 resultaten.
Tante Pietje.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
585 M’n lieve tante Pietje,
sjok, sjok, sjok, jij achter mijn
en ik achter jouw rok.
Oh m’n lieve tante Pietje,
wat een enorm verdriet.
We deelden het samen in stilte,
erover praten konden we niet.
M’n lieve tante Pietje,
jouw liefde vergeet ik niet.…
Delicatesse
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.032 In Spanje werd ik uitgenodigd
bij goede kennissen van ons
eerst fijn wat tapas en een wijntje
Lekker gezellig, "Onder Ons"
Ik kon gaan zitten, aan de tafel
Een grote pan werd neergezet
Het was soep, en die rook heerlijk,
maar...toen volgde het cachet...…
confetti
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
2.984 na schooltijd rook ik het strijken van overhemden
en thee die jij mij schonk
ik smaakte de geborgenheid van warmte die ik dronk
bij vuurhaard en gezelligheid
je boog zo zwaar in het strijken van die stapel kleren
je mond bewoog niet snel maar kon mij toch bereiken
jouw dagen telden teveel kruimels
die je voor het vallen al wilde vegen
jouw…
Verdwaald
hartenkreet
1.7 met 7 stemmen
1.068 Verdwaald in een onbekende ruimte
Overal gevoel van angst
Niet weten hoe je eruit kan komen
Niet weten óf er een manier is om er ongedeerd uit te komen
Niet weten óf je er levend uit kan komen
Er kan van alles gebeuren
Er zijn gangen met rook
Ruimtes met water
Kamers met valkuilen
Zichtbare afscheidingen
Ook ónzichtbare muren..
.. begrenzingen…
OUD
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.987 Een meisje gaat, de rokken in de hand,
Als zeilde zij - wat lijkt ze slank, jong, wild -
Boven de golven, raaklings langs de rand
Van 't leven, enkel leunend op de wind.…
Umbra mortis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
825 Haar dagen vergaan als rook
van vuren op het strand.
Zij schroeft zich vast
in het verleden en ik
spiraal naar verse lucht.
Buiten ligt het bollenveld
braak en bloeien papavers.
Gelaten wacht zij
tot de wurgende slang
haar te na komt.
Met de beker in de hand
is zij hem toch te vlug af.…
Aardrijkskunde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
979 minderend zand –
niemand splijt nog wateren
niemand schept een pad voor hem
Grijs de dagen
zat van regen de akkers
nooit vol de zee
en 's avonds waait nog van verre
fijn zand in hoeken en gaten
Ik wil de kust
overzien van Eems tot Zwin
en dat kan
als ik vleugels huur
en mij verhef
In het noorden
stuiten de Hoogovens
mijn blik
en de rook…
Ware liefde
gedicht
3.3 met 43 stemmen
29.502 De zesde dag rook een hoek helaas
naar hazewol met schaamtekaas.…
Ode aan Michael Jackson
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.529 tieners
en volwassenen
ook die van mijn kinderen
bij het afscheid van mijn zoon
in de toenmalige zesde klas
vertolkten de leraren dansend “thriller”
“Ben” ontroerde met het meest
daarna liet je zoveel mensen genieten van
je muziek en danstalent
er ontstond rumoer om jou
maar je werd vrijgesproken
al werd de publieke mening
waar rook…
- De vlammen slaan hoog -
netgedicht
3.9 met 51 stemmen
862 Liefde haat de vuurzee, ‘t verslindt waar ik om vecht
de vlammen slaan hoog, hopeloos ellendig
dreigt met eeuwigheid in rook op te gaan.
Zo warm, zo intens, zo gevaarlijk vol met pijn
kan vlammende vurige liefde nooit meer dieper zijn.
Torsende vlammengloed, heet is de fakkel,
vurige liefde is vlammen waard.…
Grijze muizen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
573 Men stemt over anti-roken en te snel rijden,
over u, over mij, over witte-boorden criminelen.
Over lui die wit wassen of slechts wiet telen,
en over mensen die al jaren armoede lijden.
En de Grijze Muizen ondernemen iedere poging,
en dat doen ze maar al te graag onopgemerkt,
om er beter van te worden: Salarisverhoging.…
Een mistige dag uit het leven van..
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
530 Zoals vroeger voelt het,
toen op de dijk de vochtige wind haar huid aan flarden scheurde
en ganzen haar bij de punten van de rok
naar de einder voerden.
Nu staat zij in de dampende badkamer van haar flat
met aan de andere kant van de muur een buurman
die zijn stoppels scheert.…
Vriendin
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
777 Het is al jaren geleden, maar ik ruik nog je
Chanel-parfum, de heerlijke dampen van je okselzweet,
de tomatensoepgeur, die ik rook, wanneer ik thuiskwam
van een lange dag geploeter bij de commando's. Als
officier had ik extra verantwoordelijkheden, die ik
maar amper kon dragen.…
Cynische terugblik
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
599 Ik zoog maar wat op mijn witte pepermuntjes, ging
in mijn fantasie onder de rokken van jongedames tekeer,
die nietsvermoedend strak voor zich uitkeken als domme
sfinxen in een gortdroge woestijn.…
Schemergestalte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
450 Nabije stilte is in ijle rook gesmoord,
haar geluiden zijn voorgoed gedoofd.
Het paradijs is in verbeelding gehoord
en gezien door ogen, van licht beroofd.
Een vinger van versteende eenvoud wijst
de weg zonder te verdwalen in het verleden.
Een bries trekt aan het verlangen voorbij;
het hier en nu is in eigen lijf en leden.…
Droomdrogsel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
600 Drollig draaiend verspijkt puntend
Kies kas gekozen hazenpad
Manliefde druppelig vergooiend
Spetters op klevende oogharen
Knipperende knaspige pupillen
Blind blad blader zijn fijn venijn
Wiegel weg gevlogen warmte
Met glasvensterige scherpe stukken
Steek je wulps woest stotend
In zeisige zolvende zachte man
Hieper hoog hijgend
Holt rook…
en altijd keren ze weer
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
911 bekleding van de bank
onder jouw peuk
en het bed is groot
en eenzijdig leeg
sinds jij je sporen
met je meenam
toont mijn huis vele gezichten
maar jij bent de meeste
de mooiste- de grootste
de liefste de zwaarste
de allerdiepste
gedachten
smeulen gaten in de tafel
de stoel- de bank
het grote lege bed
en dan vertikaal
via het dak roken…
Geef me nog even
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
611 Er was rook in de kamer zo wit als de maan
Een stem verzocht vriendelijk: ‘Het is tijd om te gaan’
Een dodenmis klinkt en je bidt om vergeving
Ik riep ‘laat me los’ en vroeg ‘geef me nog even’…
Zonder jou
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
726 De honden roken het intense
gemis in mij en zij blaften
niet uit pure piëteit.…
Vervlogen dromen,
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
623 Ach hoe vlug gaat toch die kindertijd voorbij
als sliertjes rook, verdreven door de wind.
Met kleine dingen waren we toen blij
Voelden ons iedere dag bemind
Ik wou dat ik nog éénmaal kind kon zijn
Leven zonder zorgen, verdriet of hartenpijn
In een wereld van vrede, zonder zorgen
Niet meer denken “wat komt er morgen”…
zijn naakte schedel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
618 Het rook anders dan normaal.
Wat meer kokos of vanille,
dennengeur van WC-eend.
Hij wist dat er een verschil was
en las de gevleugelde woorden
“Tegen lichamelijke aftakeling”.
Hij maakte zich niet vlug zorgen
over zijn uiterlijk, maar toch.…
straatorde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 pak het, om te schieten, zei hij
en dat we sterren worden, wij
de dagen zijn als nachten donker
want in rook ligt onze hinderlaag
waarin ik langs de dakrand wacht,
mijn handen rond kaliber zeven
en nu de ochtend wakker knalt
ben jij niet op het dak, ik ren
met tangoslagen naar je loopgraaf
elke straathoek is een keerpunt…
Authentiek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
570 Zijn wagen heeft hij achter
't paard gespannen
De hoefsmid opent deuren
wagenwijd
Bekapt de ijzers vijlt ze
en besnijdt
De paarden ratelen naar
boerenhoeven
De zeis maait karrenvrachten korenschoven
Oogstmaand metershoge balen
hooi
De straat de geur de reuk van elementen
De kleine waarheid hoorde je
van zeggen
Je proefde, rook…
De mist die mij draagt
netgedicht
1.6 met 14 stemmen
423 In het samenvallen van
ochtendlucht en rook wordt zelfs het gewone even ongewoon licht.
De dunne nevel houdt de wijde
wereld op armlengte, maar laat toch genoeg
door om verder te gaan. Tussen wat zichtbaar is en
wat vervaagt, vind ik een rust waarin woorden overbodig worden.…
Sic transit Neapolis
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
85 Men neme pagina x
van de dikke wikipedia
en waarachtig...daar staat de N
van de stad waar niemand sterft
lichtgetint langs blauwe baai
onder de rook van herculaneum
en de nog niet dode vulkaan
in stegen dromen schooiers
van een eerlijke munt
in de moderne assemblage
de autofabrieken van Beieren
waar hard werken beter loont…
Het antwoord van de kosmos
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
78 Hoor hoe de nacht uw diepe klacht omarmt
waar de ijle mist het kille graf verwarmt
het dwalend kind door onmacht zwaar beproefd
ziet slechts het wezen dat in 't duister kwijnt
terwijl het vaderland in rook verdwijnt
doch treur niet om wat achterblijft
wanneer de kille wind de nevels drijft
de wees is nimmer teder en alleen
wie opkijkt blikt…
De reflectie van het licht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.044 De rook vervliegt, het vaderland herrijst,
waar heel de schepping naar verandering wijst.
Geen wees is eenzaam die de sterren kent,
en zich in overgave tot het duister wendt.
Het tijdelijk verblijf van pijn van waan
maakt plaats voor ’t pad waarin wij verder gaan.…
IK BEN HET MOE EEN MENS TE ZIJN
gedicht
3.5 met 174 stemmen
87.155 Misschien zijn tarwebloemen blind
en zien zij niet hoe schaamteloos
de wind in ’t volle licht der zon
haar rokken opwaait tot de bron...…
't jaar
netgedicht
3.5 met 62 stemmen
16.991 lachen om de peuter
die omkijkt
of moeder hem ziet
nee
en hij stampt
met zijn witte laarsjes
in een modderplas
winter is
kijken door ijsbloemen
naar aards witte matras
glimlachen naar de kleine jongen
die vol bewondering kijkt
naar de witte damp
die hij uitademt
tegen de blauwe lucht
en vol trots tegen jou zegt
kijk paps
ik kan roken…
Het kind in mij
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.977 kreeg langzaam in de gaten
vrijheid kwijt en ingesoesd
geen zin meer om te praten
miste Schwung in mijn bestaan
zelfs verbondenheid ontbrak
keek je nauwelijks nog aan
en als je me weersprak
kon dat me niet echt raken
alles was me om het even
wist dat ik af moest haken
ben veel te lang gebleven
op een dag, ik weet nog goed
mijn rode rok…