2456 resultaten.
Wit en zwart
gedicht
3.7 met 3 stemmen
2.226 .
------------------------------------
uit: "Rozen verwelken, bloemen"
Uitgeverij WEL, Bergen op Zoom (december 2006)…
Liefste
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
595 Al zal ons leven krimpen
tot een koekblik of een krant
of, laten we het hopen,
tot een stevig ledikant,
ik plant er rozen, maak een tuin
met mossig, groen gazon
vol vlinders, vogelzang.
Daarboven schijnt de zon.
Zoals een trage tuinslak
die spoorloos verder glijdt,
verdwijnen onze dagen,
stil, langzaam in de tijd.…
Het evenwicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
499 als tegenwicht te laten herleven
kanonnen vuur aan wakkeren
hij hekelt
de vredelievende daden
door zijn voorgangers verricht
de berijders van donkere paarden
staan te trappelen om stoom af te blazen
rondom de landen
van armoede en ontbering
tot aan de rijke zoete druiventrossen
van de wijngaarden onder
de zon
lelies en rozen…
op je naakte huid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
2.011 ik wil het leer zijn
op je naakte huid
je ademen in poriën
voelen wat er in je schuilt
je koos voor zwart
het zachte roze-rood
verpakt in sensuele plooien
uitdagend maakte je me hard
ik ken je pijn
de drempels tot genieten
je opende ik stelde uit
tot alle gênes je verlieten
je kuste lust in
passioneel bewegen
ik hitste op gaf je…
met schaamte behangen
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.597 je hebt me ontvoerd
in boeien gevangen
je buik is zo zacht, geplooid
en met schaamte behangen
ik zwicht voor je borsten
in streelzacht verlangen
voel hoe je opricht
je huid strak gespannen
ik lach naar je mond
de lippen geopend
fluister mijn woorden
voordat je verstomt
we rillen en trillen
in de kleur van genieten
het roze werd rood…
UNZE LEVENSDAGEN
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
599 De dagen van ons leven
staan in Zijn levensboek geschreven
onze weg heeft Hij
nauwkeurig uitgetekend
duur en afstand
precies berekend
toch is die weg
niet voor iedereen
gelijk, voor d’ ene
loopt hij over rozen,
voor d’ andere door
slijk, voor d’ ene kort
voor d’ andere lang
maar eenmaal aan
de grote doorgang
is niets meer van belang…
waarmee het bloot weer roze kleurt
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.219 dwarse kunstlicht van
de zon groeien de contouren
een blik die horizonnen
breekt in vage tinten die de
dag vervloeien op het doek
van een palet met schaduwen
doopt duister zich in licht
en kleurt een vale schemering
met donker wordt
het wit van grijs naar
zwarter dan de nacht gebracht
een handpalet met rood
waarmee het bloot weer roze…
Een roos-berg-maan-kind-klok-muis-storm-haiku
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
266 De wilde rozen
Vergeten in het donker
Wie of wat ze zijn
De bergen zwijgen
Ze zien ons zwetend lopen
Later bezwijken
De maan verschuilt zich
Zwarte wolken wegen zwaar
De wolven zwijgen
Het kind is van slag
De ouders zijn van ijzer
Tranen zijn van glas
De doffe kerkklok
Het kruipen van de wijzers
Uren bloeden dood
Muis voelt…
Dagelijks geluk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
316 Het waren rozen
die mij nafloten
in de perken van mijn tuin
en in de hoge eik
in het dichte lover
groette mij de nachtegaal.
In het zonlicht
in de vijver
blonken de vissen
goud van kleur
en zong voor mij
de boerennachtegaal.…
Lente
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
464 bloemen
overal geurende bloemen
de hele ruimte was gevuld
met de bloemige geur van de langzame lente
de melkweg was een grote bloemenzee
zo ver je kijken kon
rozen waar de honing uitdroop
bedwelmd liep ik door deze augiasstal
van bloemen
vol schoonheid
vol beloftes van schuld
vol vergeving met troost
vol vreugde en blijdschap
een…
zoeken
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.080 Haar leven was een zoektocht
De zoektocht naar geluk
Maar alles wat zij in haar zoeken vond
Liep elke keer weer stuk
Haar leven ging niet over rozen
En toch geloofde ze er nog in
Op een dag zou ook zij het vinden
En had haar zoektocht zin
De liefde van haar leven
De prins voor haar bewaard
Iemand die nam, maar ook zou geven
Dat was het…
Het Kerstkribje
gedicht
3.4 met 58 stemmen
25.238 De rozen bloeien; sonnetten van bedreigd geluk', 1983.…
Tover
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
997 ik leg
witte bloemen
op je schouders
kijk met ogen
die nooit hebben
liefgehad
zoveel
moet ik nog
leren over het
prille fluister van
sterrenbogen
het teder voelen
van een dromer
je geeft me
nachten
in feeënblauw
ademt
mijn adem
in wolkendauw
je spreekt me
over verloren
tover
en ruikers
vol rozen
over het nevellied…
Retro-vader
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
2.200 Hij sprak nog vaak van vorstverlet
en over de warme gloed
van een briket
vroeger was het leven zoet
hij had nog haar en droeg een pet
In de vrieskou ‘s morgen buiten
is de pomp weer vastgevroren
op de ruiten
kristallen rozen, zonder doornen
een boerenkiel met losse duiten
Ik zie hem nog de houtjes hakken
stapels naast de kolenkit
balkenbrij…
Goochelaarshanden
netgedicht
5.0 met 84 stemmen
868 shinen
achter een totaal
lege toonbank
ook reclames en
verpakkingsmateriaal
zijn niet te vinden
in jouw rusteloze handen
op professionele
toon vertel jij
dat in de winkel
alles te koop is
juist het ongewone
dat smaakt naar
zoete tonen en emoties
om van te rillen
ik wilde een
snuifje geluk
nee geen drugs maar
liefs een roze…
De eerste regens
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 ik heb de ochtend
zien schemeren tot in
de diepste tinten rood
verglijdend in oplichten
stierven zij een zonnige dood
de vlokjes die
het langste bleven
dreven voor de zonnewind
als lieve roze schaapjes
wolkten zij in wit de kudde in
verloren kleur in
contrasterende onderkanten
waar grijs en zwart de
eerste regens droegen die
met…
Verkleurd
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.009 Mijn gouden dagen
Zijn naar grauw verschoven
Grijze muizen knaagden
De kleuren van mijn roze bril
Waardoor ik
Altijd zomer zag
Oplichtend
Witte muren vol
Blauwe regen en
Schaterend geel de
Straten in zag stromen.
Toeters en bellen
Goudgerande hoeden en
Bontgekleurde slingers overal.…
Klaterplas
hartenkreet
3.6 met 21 stemmen
987 zonder jas naar buiten
Zonnestralen die zacht strelen
Vogeltjes die luidkeels fluiten
Kinderen op hun blote voeten
Rennend in het park op het gras
Moeders die gezellig wat kletsen
Op een bankje naast de klaterplas
Ik wou dat het weer zomer was
Als ik kon zou ik de winter lozen
Dan verruilde ik deze koude dag
Voor een perkje met rode rozen…
Dromen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.048 Van een wereld vol verhalen, roze, het mag.
Van een hak op een tak, aan de stam van een boom.
Bomen die buigen, voor een takje op een troon.
Niets is onmogelijk, je kent iedereen.
Angstig of verdrietig, meestal nooit vroom.
Vertellen van dromen, die leven in een nacht.
Intuïtie te volgen, geeft wilskracht een kans.…
Bloemen
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.470 krast in het verschiet
Waar zomerzon wordt uitgeschonken
Op marmerwit en zwart graniet
Dwarrelen bonte vlinders dronken
Van nectar die het leven biedt
Een jonge vrouw waant zich alleen
En laat haar tranen vrijuit stromen
Het grindpad knerpt, ga er niet heen
Hij wilde niet dat jij zou komen
Dan ruist er onrust door de bomen
Haar rozen…
Goud
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
974 lijnen
Tot een insect zich dodelijk vergist
wanneer een najaarsstorm de kleuren wist
uit bladerkronen zal het bos verkwijnen
en telkens weer bevangt mij droefenis
om dit massale sterven zonder pijnen
ondanks de warme zon krijg ik het koud
tot stemmen klinken die mijn rouw verzoeten
ik spreid mijn armen om hen te begroeten
zij zijn de rozen…
Winterengel
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.409 Hoe roze huid op steenbleke kou.
Ogen als kolen flakkerden weerglans
van bevroren luchten als ijsbergen.
Dan mat je de afstand tussen sprong-
kuilende stappen, sporen tot aan poort
van geluid. Zo kwamen wij in warmte
van steen en vuur, ik stil ontdooide:
jij je witbonte vleugels aflegde.…
Zovelen zijn gegaan
netgedicht
4.2 met 41 stemmen
2.059 Het kleinste kind en ook de laatste rozen,
ze zijn gegeven voor een nieuw bestaan;
laat ons dan helder zijn in denken, teder
en vol begrip naast hen die lijden staan.…
ik ben jouw liefdesprins
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
3.068 ’k strooi rozenblaadjes op jouw huid
verwen het liefdesknopje met wat tongennectar
bevrucht jouw zachte roze hunkerende schoot
en gijzel ons met doornen lust
jouw diep verlangen vlamt mijn gloed tot vuur
ik ben jouw liefdesprins laat jou mijn zwaard
witheet gesmeed gevormd door het vloeibaar lava
de wellust welt uit alle poriën
nu heel jouw…
simpel wat liefde
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.493 een roze schoot
ontspringt,
bewaart de geur in dalen
tussen avond en de nacht
en uit een mond gretig haar tong
strelend langs ’t hele lijf
aaiend mijn borst
het doffe vel tot glans
wordt ochtend daar geboren, de zon
kamt groene oevers, legt licht
op breed golvende stroom
en laten wij ons dragen
op gevoel om lippen
en in…
Geniet
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.345 Geniet van
de azuurblauwe lucht
de vogels in hun vlucht
ruisende bomen
van liefde dromen
een steelse zoen
in het gras
zo helder en groen
rozen die geuren
de natuur, met haar
wonderschone kleuren
een glimlach van een kind
de zon, de zee en de wind
een wandeling langs strand
twee mensen, hand in hand
een zachte bries langs
je wangen
wat…
Tijdsbreuken
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
420 je lachte
het liefste
elvendansje
dat ik ooit
had gezien
zij droeg roze
draaide op het
glanzend zwart
muziekdoosje dat
de tijd niet vergat
muzikaal en
mechanisch op orde
door generatieve
restauraties van
het familie erfstuk
na je lach
was er een stilte
waarmee het danseresje
tijdsbreuken heelden die
heden en verleden scheidden…
Nymphadora Tops
hartenkreet
3.0 met 16 stemmen
1.791 Als ik een karakter zou mogen kiezen
uit de harry potter boeken
om een dag te zijn
dan koos ik Nymhadora Tops
Mijn haar zou geel groen blauw en roze zijn
zonder dat ik naar de kapper ging
als ik met een stokje zwaaide had ik alles wat ik wilde
ik zou verliefd zijn op een weerwolf genaamd Remus
Hij zou me vertellen dat we niet samen konden zijn…
mijn adonis
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
1.484 hij keek me uitnodigend
met grote open kijkers aan
mij zuigend in zijn stralende lach
elke beweging die hij maakte
schokte mijn gevestigd bestaan,
zonder te vragen greep ik zijn hand
doch raakte verward in al mijn zielenlagen
zwom ik nu in een
verwarmd bed met rozen
of vertelde mijn jeugd
over de gemiste kans
in mijn voorlaatste…
Rookzone
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
680 er waren bijen en bier
en op de grond gebroken glas
treinen die naar nergens gaan
niemand hier wilde ergens anders heen
rond klok elf
stond een meisje van steen
iemand liep voorbij
het viel haar niet op
zij keek dwars
door het spoor een overkant
waar ik nooit ben geweest
in de hand had ze vijf gele rozen
op mijn arm zat een…