2287 resultaten.
Orion herrijst
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.406 Een zwaluw rust met bedauwde vlerken
op het schaduwrijk ongerepte strand
waar menig schelp in beeldhouwwerken
zich schetsen laat als scherp getand
het schittert in gelaagde schijn
de schoonheid van het verborgen zijn
Voorzichtigheid gebiedt de vreemdeling
wanneer hij geruisloos nader treedt
in het spoor van een nieuwe schildering
dat zich…
Pere Pardal*, een jonge mus
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.059 Een jonge mus hield zich verborgen
tegen een harde Noordenwind.
Hij maakte zich maar weinig zorgen
tot hij me zag en werd verblind
In helwit licht dat door de ruiten
van de garage binnenviel.
Hij wilde weg, heel gauw naar buiten:
heet dat instinct of wellicht ziel ?…
wees je mijn geheime plekjes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
796 voor je uit
wees je mijn geheime plekjes
flapte er van alles uit
je kuiste woorden als niet netjes
maar ik groeide in je lach
zag ineens het kind
weer in je komen na een
leven vol met stille dromen
gestopt door jaren werkeljkheid
je was je jeugd een tijdlang kwijt
nu dol je me en holt vooruit
je ogen gaan ontdekken
wat in tijd verborgen…
belichte schaduw
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
890 als verstrooid dichter
in de beschouwende schaduw
weef ik mijn gedachten
van al dat ontgaat
aan licht of zicht
of verwachten
geborgen en verborgen
in de mensenziel
u zoudt haast gaan denken
is leven slechts zwarte inkt:
het vergaren van zorgen
ik vertel u van schoonheid
van vragende tastende vingers
de weelde van ingetogen blijheid…
Een schreeuw verkracht de stilte
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.740 een schreeuw verkracht de stilte
rauw gekrijs stampt de rust in elkaar
een spreeuw richt zijn kop op
blinkende oogjes weerspiegelen de droefheid
van wat verborgen moet blijven
tijd hangt aan de noodrem
alle gevoel is even gestorven
om daarna te verrijzen
krachtiger dan ooit tevoren
de broeierige lucht zindert nog na
trilt van…
Eén ding is nodig
poëzie
3.6 met 34 stemmen
5.426 Indien ik de toekomst las
En profeteerde,
En alles, wat verborgen was,
Verstond en leerde,
Indien ik dat geloof bezat,
Dat bergen verzet, maar de liefde niet had,
Ik ware niets - een ledig vat.…
In de knoop
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.261 Het vuur in hem
Staat op punt van doven
Sintels her en der
Liggen triestig na te stoven
Vonken onder as verborgen
Wachten op zijn levenslucht
Om opnieuw te kunnen branden
In torenhoge vlucht
Anderen vaak gekoesterd
In de hitte van zijn haard
Het eigen vuur nooit opgerakeld
Is het schemer dat hem aanstaart
Als duisternis gaat heersen…
liefde geneest
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.286 ik lig aan jouw voeten
jij kruipt in mijn hart
breng jou naar het licht
weg van je smart
en van jouw gevang
verwarrend verplicht
geneest toch mijn liefde
houdt traan in bedwang
verborgen je lach
te diep in jouw ogen
vingerzacht voelend
de pijn om je mond
lief ik jou teder
met handen voorzichtig
stromen van leven
maken gezond
jouw…
zucht
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.311 kom
en verover de wereld
maak toch vandaag
een begin
woel water
vinger tast aarde
voel je weer
lippen proef vrij
stroom lijn het oppervlak
meander armen
streel zacht de wegen
van boezem tot bron
dwaal en haal lucht in
verborgen valleien
koester de warmte
waar veiligheid welft
thuis op de laagvlakte
binnen de heuvelflank…
Melancholie
gedicht
3.6 met 38 stemmen
19.949 Hoe ongezien en
onvermijdelijk verborgen in de dag
bleek je aanwezig. En nu je er weer bent
begroet ik je gelaten, haast blij dat ik je zie.
Ik dek de tafel, hier de wijn. Denk niet
dat ik vergat hoe 't hoorde: melancholie
kom naast me zitten, praat, laat je verstaan.…
De geroofde haarlok
poëzie
3.7 met 11 stemmen
4.439 Ik neem in 't eind een gunstig kansje waar,
En vat met stoute hand een sluw verborgen schaar,
Die, eer zij 't merken kon, een godlijk vlechtje kliefde.
Nu juich ik in mijn roof. Maar Hemel, welk een spijt!
Ach! dat ik, vóór dat feit, onschuldig was gestorven!
Baldadige!…
Ontmaskerd
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.116 Even geen discussie,of grootspraak
Geen geouwehoer of ongein
Maar gewoon even in jouw aanwezigheid
Mijn kleine, verdrietige zelf zijn
Dicht kruip ik tegen je aan
In mijn ogen valt te lezen
Dat ik me nu het liefst verstoppen wil
En jij mijn schuilplaats zal wezen
Mijn hoofd verborgen op jouw schouder
Mijn masker een moment opzij gelegd…
stilte, een canon
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
710 overal rondom
verborgen
de stilte van het denken
als onderdeel van alles
in muren gemetst om nooit meer
neergehaald - bakstenen eeuwigheid
in plantgroene gemeenteperkjes
worteldiep verankerd in die klei
waaruit dan later die muren
overal rondom
open en bloot
de stilte na het denken
als hoogste doel van alles
in systemisch ruis op de…
waar blijft de morgen
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.145 Waarom blijft ze verborgen?
Of net altijd te laat.
Ziet ze ons niet zwoegen?
Of verdrietig in ons bed.
Of wil de morgen
er gewoon niet voor zorgen,
dat je er even niet op let?
Waar blijft ze?…
Onder mijn hart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.134 amper in bedwang
maar jouw poortje zit nog stevig dicht
Ik troost mezelf door te blijven hopen
op een teken vanuit jouw stille onzekerheid
alleen door jouw wil gaat jouw hart weer open
maar zelfs jouw hart is dat teken even kwijt
Ik ben echt niet bang voor morgen
wellicht keert ineens dat prachtige tij
waar ligt jouw mooie hart toch verborgen…
Licht gefladder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
634 Vuur van de nacht verdwijnt in de morgen
argusogen openen haar dageraad
getinte vleugels verbergen zorgen
wanneer zij haar kleuren langzaam openslaat
Schoonheid is niet langer meer verborgen
verblinden zelfs openlijk getoonde haat
hoog in de lucht weet zij zich geborgen
al blijft zij immer de vlinder van de straat
Eindelijk zwevend in zachtere…
's avonds
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
1.376 ‘s avonds hoeft zij niet meer lang te wachten
nog even en de wereld is in rust
als elkeen welterusten is gekust
en toeft in dromen die de dag verzachten
dan blijft zij hier alleen met haar gedachten
haar wakker lichaam van zichzelf bewust
de stem van het verstand die zachtjes sust
en spreekt van hoop met haar verborgen krachten
nog draalt…
dag dag
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.039 De grizzlybeer slaat vissen
uit het water op de wal
en er ontstaat een glinsterberg
terwijl een grijze man
traag formulieren stempelt
stapelt in het kale licht
een tijger sluipt verborgen
achter strepen door het gras
onzichtbaar als de vrouw
die zich van top tot teen
met waardigheid bekleedt
en toch wordt nagefloten
de…
bekoring
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
1.815 als scholiere liefelijk springerig
een hinde nu een vrouw getroffen
door het mateloze licht
"ik wil de wind de golfslag samen
met het witte licht vanavond over zee
ik bel dolfijnen en wij spelen en verdwijnen"
zij vergt dat ik haar stroeve nek masseer
mijn hand maakt los en ik karteer
verborgen samenhangen
haar zwijgen sla ik op
of is…
Als de muren trillen
hartenkreet
4.1 met 26 stemmen
1.832 Wanneer hij niet gedronken heeft
lijkt hij een heel gewone man
zo eentje van dertien in een dozijn
en zijn ze samen een gezellig span
maar als 's nachts de muren trillen
door zijn bulderende stem
dan stop ik het liefst mijn oren dicht
en denk dan oh wat haat ik hem
als zij dan 's morgens over straat loopt
't gezicht verborgen achter een…
Ode aan zomaar een pluisje..
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
581 Velen gingen je al voor
maar jouw weg is de jouwe
nu nog even verborgen.
Maar beloof me lief pluisje
verlies niet jouw gouden glans
dat jou zo prachtig staat.
Nooit zal ik jou vergeten
Jij die mij inspireerde
de dag te beginnen
als een pluisje zwevend in de lucht.
R.J. van Tol…
Bijna Kerstmis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
794 De toekomst blijft verborgen
en God zwijgt nog altijd
maar toch is Hij gekomen
temidden van de tijd.
Er schijnt nu licht in 't duister -
een morgen rozerood,
al blijven vele vragen
en overal nog nood.
Laat nu de stilte zingen
mar ga en zoek dit Kind.
De hemel raakt de aarde,
gelukkig wie Hem vindt.…
drugs tot dood
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.026 je zei 'Het ging steeds verder
het maakte niet uit
Coke, wiet, hasj of speed
Me zorgen maken deed ik niet'
veel vragen vlogen door me hoofd
toen ik jou die naald zag pakken
en je langzamerhand werd verdoofd
jouw mooie lach was verborgen
onder zoveel haat en zoveel pijn
dit was niet hoe jou leven had moeten zijn
toen gebeurde het zelfde…
Staalblauw
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
852 Katjes donzig en zacht
hangen mooi aan hun tak
De sneeuw legt een laagje
wit fluweel als een kraagje
Het woud lijkt een sprookje
paddestoelen verborgen
Onder takken in het bos
her en der in het groene mos
Bladeren zijn geel en bruin
en geuren verwaaien in kleuren
Als een prachtig schilderij
vogels spelen en frank en vrij
De vossen…
Krakende oevers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 oevers
tast ik af, wandel ik mijn weg
Ik kan altijd kiezen
zo denk ik
Maar zowel het land als het midden van de rivier lijken ver
Als ik me onderdompel krassen de randen in mijn aders
Mijn bloedstroom zakt als zacht wolkje naar de bodem
“Loop weg”
zo denk ik
Maar de vaste grond is leeg
afgestorven of in de pels
van de winterslaap verborgen…
ZEFIER
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
550 De zoele verstrooide zucht
strijkt 's ochtends over de wei
doet
grashalmen zijn adem zuigen
broederlijk naar elkaar knikken
tussen hen verborgen wezens
ontwaken
blaast bestendige dwaallust
door schemerig maar bewust riet
brengt op het glanzende meer
dunne schaduwen
van huiverende twijfel
verzinkt boven de rivier
onder…
Styx
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
573 Zilveren rivieren houden zich op de vlakte
doch houden in het blauwe schijnsel
onopgemerkt de wacht, zoeken in
luchtledigheid naarstig naar bovenaardse
kenmerken, lenen zich als doorwrochte aderen
bij uitstek voor onderkoeld aansterken,
gaan loom voorbij aan boodschappen
dagzomend achtergelaten of verborgen
dagdromend aan het oog onttrokken.…
VERSCHIJNING
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
534 Die hemelgeest mag mensen gadeslaan,
misschien voortdurend zwijgend en verborgen...
Plotseling komt een vermanend spook aan!
De schrikwekkende gedaante schept zorgen.
Maar men krijgt blijde tijding te verstaan:
"Genade blijft eeuwig in mij geborgen."…
Aan het zicht onttrokken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
503 Verborgen in mij.
Mijn woorden ontoereikend,
Mijn verstand te nietig.
Enkel de spiegeling die onthult.
Er is:
geen weg,
geen pad,
enkel een spoor.
In de bodem van mijn bestaan, ben Jij de grond die mij draagt.
Aan het zicht onttrokken, door de opwaartse blik.
Groen als gras ben ik.
Zo aan het begin van het begin.…
Fabels van Wilders
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
503 Zo langzaamaan baart hij me toch wel zorgen:
Te veel staan er achter zijn rug verborgen.…