3063 resultaten.
een februari avond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
612 Het park stroomt leeg nu
weg van de oranje lantaarns
schemer en maanlicht vergeefs
de invallende duisternis
te lijf gaan
Voor het echt gaat duisteren
laten eekhoorn en merel
nog één keer staart en snavel
zien, een afscheid als een toegift
het groen van de parkwachter
en de blauwige schijn van onze
wankele begeerte is het laatste
wat…
Donkere gedachten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
560 Het antwoord
is soms een minimaal verschil die
de ziel van zijn duistere beklemming
ontlast.…
Stervend meisje
poëzie
4.2 met 4 stemmen
984 Kind van wonden,
Dat één stonde
Nog als bleke sterre beeft,
Voor wier luister
's Werelds duister
Gene nacht meer olie heeft;
Kind van vrezen,
Teder wezen,
Kind van louter liefde en leed,
Wier geflonker
Uit het donker
In dit droeve dagen gleed;
Kind van zorgen,
Met de morgen
Van uw leven 't leven moe,
Gaan…
gaandeweg
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
592 ik leg de weg naar
berusting slenterend
soms dralend af
gaandeweg begon ik
aan wat ik nog niet
eens zo lang geleden
later noemde
het is het afscheid
van hoge woorden
en vervlogen jeugd
van het ongrijpbare
verwaaide leven van
verloren dromen
het is de onbekende
weg die me in het
duister tasten laat naar
barsten en scheuren in…
Schaduwwereld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 Tevoorschijn zijn ze weer gekomen
als insluipers in een donkere nacht
zoekend naar alle zwakke plekken
in kostbaarheden van het vertrouwde
o machteloos de naderende stormen
onheilbrengend in een lange nacht
duistere denksels over de dood
die almaar dichterbij lijkt te komen
langer dan de dag duurt deze nacht
bekende wegen allen doodgelopen…
De schilder
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
688 De logica van het modern
Het licht en duister van de grote meesters
De zachte romantiek
De schilder en zijn ezel
Het is muziek
stilte en concentratie
Voor de momenten
Van puur zijn
in vrije expressie
bevochten
altijd met de tijd gevlochten
de schilder op zoek naar zijn vorm
de worsteling enorm
alleen in zijn ziel
doch begeerd
is hij…
zwaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 in duister de ringvaart
gracieus en schoon
ligt de kop gevouwen
op wit en rein het lijf
majestueus de zwaan
als is zij dromend
haar charme lonkend
lokt zij mij te komen
tot rond de ogen zwart
gelijk in pilotenbril gezet
dominant haar ogen vuren
afstand of ik vlieg je aan
zwijgend dreigend talend
zelfbewust zo verdedigt zij
als een…
paradeert voor mijn gezicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
707 het is nooit stil
er is altijd iets dat
zich wil laten horen
wil laten weten
dat het geboren is
zijn stilte is gemis
het schraapt een gat
in het spinrag van de nacht
verbaast het duister met geluiden
het fluistert kom erbij
we willen jou omdat jij ons
kunt laten weten dat we leven
het spiegelt in mijn ogen
paradeert voor mijn…
in het spinrag van de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
867 het is nooit stil
er is er altijd iets
dat zich wil laten horen
wil laten weten
dat het geboren is
stilte is gemis
schraap een gat
in het spinrag van de nacht
verbaas het duister met geluiden
fluistert kom erbij
we willen jou omdat jij ons
kunt laten weten dat we leven
het spiegelt in mijn ogen
paradeert in mijn zicht
wil mijn…
de maan scheen vaal
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.119 ik zag je dansen
langs de gracht
het waaide kouder
dan ik dacht
de maan scheen vaal
weerkaatste nattigheid
in de kapotte schijn van
dromende lantaarnpalen
huizen hullen zich en mij
in het duister van hun muren
de ramen zijn nog zwart door
het niet thuis zijn van de buren
ze zijn uitgewoond
en huren resten van de tijd
het fundament…
ze donkerden de nacht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.003 avondzon
zag ik je ogen
ze donkerden de nacht
vanmorgen keken ze
zo veelbelovend
toen het ontwaken ons
de vroege uren bracht
wisten lente in ontdooien
zagen winter zich in
krokussen ontplooien
en lachten naar elkaar
hoorden vogels
voorjaar fluiten en in
tonen hun domeinen sluiten
in de kruinen van de boom
nu zijn we in het duister…
in het loverse gefluister
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
699 de ochtendwind is licht
ontduikt langzaam het duister
een mistbank zetelt zacht
in het loverse gefluister
de zon priemt zich een weg
dwingt nevels spoorslags
te verdwijnen laat de dag
in vol ornaat verschijnen
in blauw straalt zij
haar warmte op het land
de witte huid verbrandt
zal schaduw moeten zoeken
te laat voor vele voeten…
Horizon van zwijgen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
567 We zitten niet meer
op dezelfde golflengte
de horizon wordt vaag
een schim uit het verleden
een dwaze droom in het heden
we spreken niet dezelfde taal
jouw stem klinkt in het duister
je doet net of ik niet luister
alle geluiden klinken traag
ik probeer je te vergeten
in dit uitheemse niemandsland
op het kerkhof van Chaos
er is geen…
ALS DE ZON IS VERDWENEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
501 scheurt de zon dan toch de wolken door
het lijkt of de winter plots is geweken
de duistere dood zijn kracht verloor
kwam de zon ’t nieuwe licht opsteken!…
MIJN NIEUWE LIEFDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
381 Ik ben verliefd tot over mijn oren
mijn echtgenote weet het nog niet
Mijn liefde voel echt als herboren
maar o ze heeft nog geen verdriet
Ik heb haar kort geleden ontmoet
ergens, in een zeer duistere nacht
Voor ik het besefte voelde ‘t goed
dat zij dacht, dat ik haar lief had
Ja, moet ‘t mijn vrouwtje zeggen
ik wil haar nu geen verdriet…
ddwd?
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
478 Inge Boulonois heeft mij met haar snelheidsduivelsonnet van vandaag weer eens de inspiratie verschaft om deze succespresentator van zijn meest duistere, satanische zijde te belichten. Met behoud van de initialen van diens - naar eigen zeggen - 'levenswerk'!
________________________________
DDWD?…
Als de nacht schimt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 Soms loopt hij met de nacht mee
over verstilde stenen straten
langs rijtjeshuizen
waar het duister onbeschaamd
aan vensters gaapt
een lantaarnpaal buigt
schamel schijnsel
houdt zijn schaduw even vast
vanuit de verte krast een uil
verbaast de stilte
klinkers klagen slepende
alsof ze weten dat haar lach
niet licht te dragen is
slechts…
Vannacht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
426 Vannacht was ik de warme aarde,
wat uit mij groeide reikte steil omhoog,
witte wortels doorkliefden het duister,
zogen zompige kleigrond droog.
Vannacht was ik de omarmende zee,
een verzwelgernde grijze oneindigheid,
die, wild door mijn lichaam stromend,
mij losweekte van ruimte en tijd.…
Nachtelijk vragen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
552 Je hebt diepte leren vragen
in nachtelijk duister dwalen
na grijs vergeten dagen
er verscheen een zonderling
in de met mist omgeven spiegel
de maan toverde een glimlach
en in brieven, ooit geschreven
bekende je het verlangen naar
dat wat nuchter tot genot leidde
in het vermogen van vergeten
dwaalden herinneringen
terug naar haar hart…
Nachten van de regenzomer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
559 maar het leven knakte jouw stengel
vergankelijkheid verwelkte jouw bloem
en in de nacht wanneer de geuren
tot leven komen in de zilte wind
ruikt ze jouw fleurige rijkdom
alsof je nog altijd staat te bloeien
onafhankelijk van tijd of ratio
simpel in jouw mooiste kleuren
bloemenvriend jij blijft altijd
haar beste vriend voor het duister…
Voor M
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
538 traditionele klingelen valt me zwaar
hij heeft het vaak gehoord
ik kan mijn broer nooit meer vinden
we verloren elkaar uit het oog
hij was alleen toen hij stierf
niemand die bij hem was
zijn eenzaamheid is onder mijn huid gekropen
het wil daar niet meer weg
daar kan ik niet van slapen
te veel om te bevatten
te groot voor het gemoed
in het duister…
Model
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
548 Je staat voorzichtig model
voor mijn onzekere schaduw
het vileine grauwe spook
dat onder mijn bed slaapt
ik wil niet dat je bij me blijft luisteren
of dat je verdwijnt in het duisteren
schreeuw alsof je een leeuw bent
zwijg als de sneeuw in de bergen
en laat me niet moederziel alleen
sta niet model om me alleen te laten
schemering…
Eigen schaduw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
672 Er is een zwarte bladzijde
over het ruisen van het leven
bedoeld om in alle eenzaamheid
aan een vreemdeling weg te geven
een duistere schaduw van jezelf
wanneer je niet meer kunt praten
het dolle feestgedruis is afgelopen
vergeef jezelf tussen de zondaars
je doet wat je niet kunt laten
maar je bent lam en straal bezopen
keer je…
Ook resterende dagen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 Toch wil ik genieten van dagen die mij resten
de wereld zien in 't licht der zon
zoals die rijst in 't oosten en daalt in 't westen
en elke ochtend weer het duister overwon.…
De Groote Oorlog 1914-1918
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
796 Bloedsporen in loopgraven
"groote" die zich vermaken
de last post is geblazen
nachtdemonen, duistere paden
gewond, gekwetst, verlaten,
angstig achter gelaten,
niet méér ontwaken…
Avond in Mei
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
493 Groene velden van ons eerste geluk
zijn uit een andere geschiedenis
in door verdriet vergeten verleden
omringd door geschilderde geesten
om het stille duister te verdrijven
heb ik rode rozen, blauw zien blozen
met mijn koffer op weg naar nergens
onder angstaanjagend bewolkte luchten
probeer ik werkelijkheid te ontvluchten
langs herinneringen…
Avondrood
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
435 De witte vredesduiven
hebben de hoop opgegeven
ze vliegen niet langer
naar de zilveren hemel
bodemloze antwoorden
door niemand gegeven
ondergaan het verwoestende
duister van de ondergang
de dag een fiasco
zwarte bladzijden
onzichtbare zinnen
nooit meer beminnen
uit vergeten boeken
zonder persoonlijkheid
donkere wolkenbedden
in…
Ver weg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
209 De schemering viel voor jou te vroeg,
Duister mijn blik op jou ontnam,
Ik zonder jou alleen verder leven moest.
Kon ik de kijker eens weer keren,
De wereld zien als die was,
Kon ik als voorheen weer leven.…
Ansichtkaart
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
341 in een stuurloze droom ontvang ik een ansichtkaart
iemand zendt me vanuit Auschwitz
vele hartelijke groeten
geen afdruk op de voorkant
geen teken van leven
het duister treedt binnen
de geur van het einde schemert
tussen stille bomen
bergen zwarte aarde brokkelen uit elkaar
de doodgraver duwt spades
in ontelbare handen
vele…
De roos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
407 De roos geeft haar vlammend rode kleur
De wind waait over
In de hand van de geliefde
Is geen brief nog neergedaald
Houdt zij van hem
Of is het voorgoed geweest
Zij die besluiten denkt hij
Beraadslagen daarover in afgelegen werelden
Wordt het een huwelijk in maagdelijk wit
Of daalt mijn ziel af in het duister
Weet toch jongeling
De ring is…