2993 resultaten.
Mijn vlam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
720 Al is het fijn jou weer te zien
het heeft te lang geduurd
om treurig rond te dwalen
alleen in droomverhalen
van ja héél misschien
Ik heb het leven geleefd
mijn pad bewandeld
verder gewoon gehandeld
wat het nu moment mij bracht
niet meer en minder verwacht
De droom was bijna overleden
Nu ik jou ontmoet in het heden
is de waakvlam…
Pekelzonde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
434 Man en vrouw lopen onthand,
ontmoeten tegenstrevers in dun
belijnde steegjes inzake een stad
zonder offensieve intenties.
Tot op zekere, arctische hoogte
heeft het voor hen weinig zin
tegen de zondvloed te brallen.…
Schoonheid zonder leven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
483 glas breken
duizenden scherven
konden hun vorm vergeten
waaierden rond
vielen als druppels regen
kleuren verspattend
op de marmeren grond
ik zag je ontwaken
bevallig het kristal loslaten
waarmee ik jou had omgeven
in schoonheid zonder leven
heb angst onderdrukt
virtuele bloemen geplukt
om jou te groeten
je eindelijk echt te ontmoeten…
Alleen jij
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.423 Het is rustig om mij heen
alleen jij hebt zicht op meer
'k zie je ogen door glazen
een beetje wazig, vind ik fijn
verder door de nacht, almaar vooruit
terwijl ik alleen met het verleden vrij
volgen jouw wegen het nieuwe leven
die ook ik zo graag bemin
het is al laat,
ontmoet jouw echo
zij weerklinkt in mij,
zal niet voor niks zijn.…
Krans
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Ik leefde met een krans om mij heen
We gingen samen bubbels blazen
Het was al goud wat er scheen
Alsof we enkel mooie boeken lazen
Onze ontmoeting hield op te bestaan
Enkel een gedachte bleef over
In een kerkje
Jou hand gepakt
Alsof het leven
In draadloos verlangen
Heel even boven
Mijzelf uitsteeg
In de mooiste gezangen…
Ik lees je
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 ik zoek je in de spiegeling
van 't meer, toch ben je daar niet
de bevrijding die ik vond
in jou met jou
beelden van fietsen door velden vol graan
die wind deed ruisen, noch
jouw handen over mijn spiernaakte lijf
zal ik ooit vergeten
evenals jouw opgaan in het niets
toch ontmoetten wij elkaar weer, ongezien
en één week voordat je vrij…
laatste handen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
586 je nam je schaduw en verdween
tussen bladerloze bomen
geduldig maar tevergeefs
bleef ik wachten op nieuw groen
maar
het donker bleef stil
toen de tijd het ook niet meer wist
besloot ik op zoek naar andere kleuren
nieuw licht te zagen
het zwart aan jou te laten
niettemin
mocht het ooit nog eens tot een ontmoeting komen
dan…
Die begripvolle weg van soms een blind verstand
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
479 Een ontmoeting van de ene hand
met een andere hand.
Waar de ene hand een andere hand
liefdevol weet te vinden.
Die begripvolle weg van soms
een blind verstand, die desondanks
niet vermeden, twee mensen voor
de rest van een leven kan verbinden.
Een momentopname die diep ingrijpt
en indrukwekkend invoelt in onze
menselijke geest.…
Dichters
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
691 ik ken er slechts twee
in levende lijve
meer heb ik er
nooit geschreven
of ontmoet
toch lijkt het alsof
ze mij allemaal kennen
en zo te lezen
erg goed
mijn dagelijkse beslommeringen
staan beschreven
in menig gedicht
vreemd om dat
te ervaren
ik ken ze niet eens
niet bij naam
of gezicht
wijs mij aan als de gek
om wat…
Wijzer worden...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 Wie wij ontmoeten zijn wij niet zelf.
Wat wij horen is niet ons oergeluid.
Ons oorspronkelijk gelaat blijft ongezien.
Ons wezen onbegrepen.
Wat wij zien zijn maskers.
Wat wij horen zijn opinies of geraas.
Wat we weten dwaas.
Waar oordelen verdampen.
Waar meningen verstommen.
Waar dichters zwijgen,
bereikt een mens het paradijs.…
dagdroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 iemand zien lopen aan de fluisterdichte overkant
zwijgend antwoorden
zien vertrekken met onbekende bestemming
verzinken in gedachte, in aanhef een weg vervolgen
fantasie bedrijven, water inademen
denken aan een briesje langs de wangen
geloven in goede afloop, virtueel ontmoeten
het gesteente van een steen aanvaarden
oprapen, bewaren,…
De vale bron
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
390 je kristallen
lichten warm op in
hun gebroken stralen
uit de vale bron
van de winterzon
ontluiken alle kleuren
in een transparant
ontmoeten met
steenkoude sneeuw
uitgesponnen
hebben zij elkaar
aan het licht geregen
de plak is kakelvers
voor speelse vormen
een ware zegen
nog dekken zij lief
de wereld af maar in
de krakende…
Transparante harten
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
422 net als haar lach
niet te traceren was
schaduwden haar
handen twee kanten
in constant bezig zijn
zij spraken het scala
van ontmoeten en
uitgebreid bedanken
in de openheid van
transparante harten
toch dirigeerden zij
gaven richting aan
in de common sense
van emoties om met
elkaar het pad te gaan
haar warmte en lach
reikten…
Voila, ik ben wakker
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
455 Bij mij op het venster te kloppen
Bomen en vogels besproken haar naam
Als hielp ze beholpen de rozen uit knoppen
De wind preste haar boezem ineen op het glas
Nieuw besef kwam als zuurstof mijn lijf in gegleden
Dat onder de dekens, gekruld als een vrucht
Naar het diepere land van de droom was gevlucht
Ik draaide mij om, om haar te ontmoeten…
Het paleis onder de bergtop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
447 mijn geest
blijft rustig, wat ik ook doe
Tussendoor onderga ik de stilte
in de rode paleiskamers
die ik altijd kan binnengaan
waar ik ook ben
Daar open ik mijn schedel
tot een kom en ervaar ik
mijzelf, laat ik liefde stromen
naar wat mij bezighoudt
Daar bezie ik ook de levens
van mijn naasten, van vreemden
en van de mensen die ik ontmoet…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 Er is nu tijd voor nieuw ontmoeten.
De dood is overgang naar ander leven:
een oeverloos bestaan
in vrede en in vreugd.
Mocht dit besef je troosten, ook ondanks de pijn;
er is een nieuwe wijze van geborgen zijn.…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
270 Er is nu tijd voor nieuw ontmoeten.
De dood is overgang naar ander leven:
een oeverloos bestaan
in vrede en in vreugd.
Mocht dit besef je troosten, ook ondanks de pijn;
er is een nieuwe wijze van geborgen zijn.…
Een blauwe rivier
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
80 Een blauwe Rivier — ontmoette mij
Met ongetemde Vrede
Twee bruine Ogen open — wijd
Op Vleugels in de Hoogte
Geen Schijn van Weemoed hield hier stand
Voor de felle Zon — bezweken
Een wilde Vreemdeling werd ik —
In deze verre Streken
De Vloed trekt van de Oevers weg
De zwoele Wind — gevangen
Het naakte Leven zoekt de Zee
Waar Diepten —…
Groene muren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
216 In een lobby vol stilte
groeit een muur van groen,
elk blad een herinnering
aan wat niet meer gezegd werd.
Ze glimlacht naar een jongen
met een naam op zijn revers,
alsof beleefdheid een schild kan zijn
tegen wat binnen woedt.
Buiten valt de avond,
licht zeefde door vitrage,
haar hart klopt te luid
voor een plek die bedoeld is
om zacht…
Moordkuil. een buiten bijzondere
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
457 Wandelend in het Amsterdamse Bos
met man en hond, labrador Mika
lonkt het ontluikende groen
zoveel vrolijkheid in me op
lokt m'n manische kant te beschrijven, op te schrijven
ik pak mijn schrijfboekje van vriendin Inez gekregen
ik wil van mijn hart geen moordkuil meer maken
ik kan het wel uitschreeuwen van de schoonheid
dan val ik plotseling…
Oude verzen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
463 Wanneer ik oude verzen lees
die ik ooit heb geschreven
dan zie ik hoe ik vroeger dacht
maar waar is nu die jeugd gebleven?
Wanneer ik oude verzen lees
dan merk ik wat echt telde
en hoe ik langzaam ook genas
van wat me ooit zo kwelde.
Wanneer ik oude verzen lees
kan ik slechts dankbaar zingen.
Van velen mocht ik leven leren
en heel veel…
Mevrouw Despina ontmoet de rattenvanger
gedicht
3.0 met 3 stemmen
2.423 Stralende morgen met rijp op het weiland.
Klaar voor ervaring van inzicht en kalmte
loopt ze het licht in tot waar in de sloot
verzonken in graafwerk de rattenvanger zingt.
Vraagt ze schichtig naar dood en gevaren
lacht de man in het ijs, die luchtbellen wijst
van het wezen dat daar zich verschuilt.
In lieslaarzen komt hij de kant op, zegt…
Waar de wind mijn ziel ontmoet
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
267 Waar de wind mij raakt
fluistert mijn ziel zachtjes mee
stilte wordt muziek
De wind strijkt teder
door de morgen, glijdt langs takken
en over uitgestrekte velden, weeft kleuren en lichte
strelingen in mijn aandacht, en laat kalmte neerdalen in mijn gedachten.
Ik spreid mijn kwetsbare
vleugels, fladder mee op de adem van
je delicate beweging…
uren doolden doelloos
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
823 ik heb de tijd laten vallen
seconden versplinterden
minuten scherfden glas
uren doolden doelloos
de ochtend liept met
middag uit de pas
de klok gedeukt
herinnering gekreukt
de grote wijzer holt
door ons bestaan
de kleine dolt ontmoetingen
die ergens openstaan
ik kies vandaag
er is geen gisteren meer
en morgen was de plaag…
KIND
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
2.112 Ik had je willen bouwen
van het harde hout
met balken die wat dragen konden
in steen die het blauw van staal omsloot
maar mijn handen
beefden even
ik zag dezelfde
architecturale fouten
die ik in mijn hoofd
vergeten wou
spiegelde me
in de vensters van je huis
waar ik mijn eigen dromen
ontmoette die ik ooit verloor
maar een open deur…
Magische liefde
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.578 Heb een wicca ontmoet,
ach zij straalde!
een witte maangodin
haar ogen glinsteren
dwaal, lichtjes flonkeren
en tover zweefde nevel
stil zachtjes frisjes.…
Die seizoenen doen me goed ...
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.145 Ach Nederland met
je jaargetijden
Waar waaiende wolken
de zon bevrijden
Waar regen klettert
tegen ramen
Waar donder en bliksem
regeren samen
Waar stormen razen
over het land
Waar kinderen schaatsen
hand in hand
Waar stranden gevuld
zijn met mensen
Ik zou me geen ander
weer willen wensen
Dan het weer dat ik
hier ontmoet
Want juist…
En vol liefde
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
910 heb je weer ontmoet
in video gaf jij
met warmte en vol liefde
weer je groet
je ogen raakten
ik proefde in
herinnering je smaken
het deed me goed
maar miste
je slankevingerhanden
die tijdloos door
mijn haren kamden
de kerkklok
waarvan het luiden
was gestopt om uren
voor ons op te sparen
we hemelden zo
godvergetenlang en landden…
Annick, ik hoor je
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
747 een boom, Annick, vier
duizenden, Annick, zoveel
als nodig zijn, een bos
voor wat groeien moet
nu jij dat niet meer kunt
of ik je gekend zou hebben
elke dag ontmoet ik je
in een lach, in het geloof
dat het allemaal mogelijk is
de wereld voor de jeugd
aan de jeugd ook
jij, de wereld, zeker wel
want je spreekt klaar, Annick
taal die iedereen…
Testament
gedicht
3.5 met 74 stemmen
48.768 Ik heb een oude ster ontmoet
die valt wanneer ik sterven ga.
Soms, als ik naar de hemel staar,
knikken we even naar elkaar.
Ik heb een afspraak met een boom
dat hij zich over mij ontfermt
en witte bloesems bloeien laat
wanneer ik in zijn wortels slaap.…