2328 resultaten.
Reis naar nergens
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.296 In gedachten reis ik verder
door de laatste uren van het jaar
waarom zijn die gedragen loodjes
zo verdomd, verdomde zwaar
korte dagen zullen lengen
kille nachten huilen mee
elke ochtend zal licht brengen
soms haat ik die zo geliefde zee
vele stappen die ooit verzanden
in verdriet maar ook in de lach
woorden die in handen landen…
het beloofde landschap
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
836 ik zou op sokken kunnen glijden
om binnen te komen
of buiten
voetstappen horen uit
het landschap van kinderen
hen luidkeels het licht noemen
doorheen muren
van de ochtend, naast het park
en de lindebomen
ik zou mijn buik
op houten planken kunnen leggen
en het zachtjes laten waaien
in de eik en in mijn armen
wanneer het snel donker…
geboorte van een gedicht
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
3.599 schuchter aandienend,
nog wel vertragend en vermomd
licht en nog weinig verteerd
ach ja het dromt
het gorgelt mee
langs mijn enige orgelpijp
een in opgang komend proces
van een startende
of wel achterlatende
resistente resonantie:
de geest vindt zijn weg uit de fles
in dit imperfectum van
ieder gepasseerde minuut,
is mijn ochtend…
Tot 's nachts
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
854 'S ochtends
wanneer de dauw
parelt aan het stille leven
een halve zon dichtbij
en een nieuwe dageraad
stel ik me voor
hoe je je ogen opent
glimlachend met dekens speelt
in de waas van afgelopen nacht
's middags
bij dit weer, ontbreken
grauw
wens ik dat je veilig bent
ongeschonden
behouden hebt doorgebracht
's avonds laat
zie…
WATERMERK
gedicht
4.1 met 17 stemmen
11.925 dimensie van tederheid
je zag het aan de glooiing van zijn rug
een vreemd verdriet lag in de schaduw
van zijn schouders hoewel het licht
als water, als een glimlach
uit zijn handen liep
Het was toen dat zijn adem
als een leeuwerik op de wind klom,
het zand zijn woorden vol schroom
verstrooide, als stuifmeel
Het werd avond en toen de ochtend…
de baas van het land
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
642 het is weer ochtend
de ploeg staat er nog
fris blinkend met hier en daar
aarde als mazelen op haar blad
donkere kluiten voorspellen
een melig tierende oogst aan
rijp koren en mals graan
de boer kan weer voorgaan
in de hoogmis van zijn land
zijn geloof doet niet onder
voor het gemopper op de regen
niet altijd de zegen waarop
een man als…
Sara
hartenkreet
2.2 met 55 stemmen
13.191 De ochtend is nog stil en donker
Ik ben nog heel even alleen
Dat duurt niet lang want ik ben jarig
Heb straks veel reuring om mij heen
Vijftig word ik, best bijzonder
Heb mijn leven al veel geleefd
Kinderen, kleinkind, en ik ben nieuwsgierig
wat men nog voor mij in petto heeft
Ik wil feesten, dansen, drinken
genieten van zorgeloos en blij…
Breekbaar als glas...
hartenkreet
3.7 met 21 stemmen
1.305 De kamer ademt een stil leven
in deze koude ochtend uren
Een waterige zon breekt de stralen
doorzichtig over de muren
Het transparant van ons samen
lijkt te zijn verdwenen in zwijgen
De liefde heeft zich als ijs bevroren
en laat zich steeds verder uiteen rijgen
De kamer ademt een ijzige kilheid
Langzaam sluit de deur naar heden
Het is…
Noorwegen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
751 Bootjes, vissers, fjorden,
zicht op eindeloos kabbelend water,
waar meeuwen als heer en meester visjes vangen,
van de ochtend tot de avond,
met hun krijsende doordringende gezangen.…
te vroeg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
852 de radio sprenkelt een ochtend-concert
over mijn loom en slaperig lijf.
het haasje-over, het strekken
en buigen van de noten
zetten mij aan op te staan.
voor míjn zingen te vroeg
de tonen verslappen in mijn mond
en liggen vals jankend
op de grond, nog
buiten bereik van een oor.…
Mijn leren is spelen
netgedicht
1.9 met 12 stemmen
3.338 De buurt leek anders op ochtenden,
dat we de meester
juichend in een ziekbed lieten zakken
en over het schoolplein in vrijheid raakten.
Stratenmakers brachten spontaan muziek,
huisvrouwen regeerden over vuilnisbakken
of strooiden zeepsop.…
Elfstedenijstijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
805 De ontvleesde zon schijnt zilte stralen de ochtend in,
de poolkou trekt niet meer op, daalt almaar neer.…
Oorlog
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
3.425 Nu de ochtend is gevallen
kun je rustig verder gaan
als de kurken niet meer knallen
is de liefde van de baan.
Als je alles hebt gegeven
en de maan is weggegaan
komt de vijand weer tot leven
moet het eten blijven staan.…
Het gefluister van de uren
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.455 Waar is de tijd
dat wij sliepen
als schelpen op het strand
in het blanke hart
van de aarde
bij het ruisen
van de zee
omgeven
door sluiers van verlangen
Dat bij het gloren
van de stille ochtend
lichamen zich ontvouwden
de glans van een schoon gelaat
een glimlach van lichtkristallen
een verloren traan
in de zilverschaal
en het blauw…
Die nacht in mei
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.434 Van alle meiden was jij de enige
die met mij de ochtend omarmde
mijn ogen vol helderheid schoot
in het prevelen van eerste liefde.…
Vaak niet te vatten
netgedicht
4.5 met 30 stemmen
1.343 kreng
strooit mijn hoofd vol late veren
ontneemt mij de rust die het dus
voor zichzelf niet zozeer ambieerde
scharrel ik weer uren spastisch
met donzen balen beddengoed
omdat mijn lijf protesteert
en het bloed gaat koken
met dichtgeknepen ogen
sabel ik dat kwelwicht
uiteindelijk wel neer
maar mijn gevleugelde knoken
blijken ’s ochtends…
De vlakten van Helikon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 magisters van Apollon
bidden kunstig spreuken
leggen lijfeigen maanjuwelen bloot
strelen slaafs zielespiegels
ritmisch in vreemde talen
talend om niet
dan schoonheid
vormen Hippocrenes’ horige heksen kringen rond
vruchtbare vuurgeesten deinend in naakte golven
stoven potten vol woordenwebben in zinderlicht
tot nieuw gewrocht
de ochtend…
Dirigent
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
11.785 Als de regen traag blijft vallen
en het licht wordt als aan zee,
sluit de ochtend naadloos
op de avond aan. Dat klinkt
als somberheid, maar niet
per se. Je hoeft niet alles
in mineur te zingen. Je doet
de dingen met je beste been
vooruit. Aan donker zit altijd
een kant die glanst zoals
de natte straat.…
als je ’t wilt horen
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.869 licht; dat wij verder leven
in de herinnering als woorden op andere lippen
en zeggen dat het vergeten niet groeit noch de stilte
op eenzame straten; dat het dagelijkse vuur
alles verbrandt, paden niet verdwijnen
er altijd een zee golft achter de laatste horizon
ik zou je kunnen zeggen dat alle nachten eender zijn
dat stromen tijd iedere ochtend…
Zilte zeewind
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
2.039 Een verzachtende zucht waakt
de ochtend van zijn kleurloze -nachtrust.
De liederen van een onhoorbaar piano-stuk
verklaren nader aan de bloemen
hun ontmoeting met het daglicht.…
Verholen?
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
612 Uit de
zure regen van hand –
gespitte graven waaruit
de ochtenden zich laven
tot het morgen gloren,
worden nieuwe tranen
geboren, leggen zon en
maan een schaduw
over een geleefd gezicht,
lucht en water verhangen
zich aan nevelringen, de
mens wikt en schikt zich in
een aantoonbaar gewicht,
naar de maat van al die
overbodige…
Aan het water
gedicht
2.9 met 10 stemmen
7.582 De steen malend
Geluidloos lied dat zinkt in mijn hoofd
Blijven roepen onder water
zonder dat er ochtend kwam
----------------------------------------------------
uit: 'Wegsleepregeling van kracht', 2006.…
met vaste hand
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
688 de wind steekt op
ik raak vermoeid wanneer het ruisen
zich laat horen, uitgestrekt
in het neervallen
misschien om het gemis van de ochtend
waarin bloei gulzig en ongeremd golft
naar het oor van verbeelding
om verder te gaan
verder dan de broodgedichte dodenakkers
die, verward, hun verlangen nooit meer
kwijtraken
in telkens grotere…
You gets no bread with one meat ball
gedicht
2.1 met 60 stemmen
15.456 uit een gestulpte kuip
uit een miesbos vol donkere wakken
sliep hij de ochtend in
een blote klaarwaterzwerver
een muitende buitelaar
het was zo mooi als een brand om hem heen
o zo lelijk als witte muizen
hij snurkte een gat in de nacht
en liet er een katje door komen
met eiwijze handschoenen aan
en ja daar begon de muziek
de westkust…
DE TIJD IS HEEN
gedicht
2.9 met 10 stemmen
10.332 Die tijd is heen, want gij zijt ver van hier,
Mijn pareltje, mijn duifje, mijn saffier,
En zonder u gaat al mijn liefde dood;
Waartoe der dingen schoonheid nog geprezen,
Die slechts bestond bij gratie van uw wezen,
Als bij de zon 't ochtend- en avondrood.…
La France Est Une Bonne Preuve De Beaute
hartenkreet
3.6 met 17 stemmen
1.320 's ochtends zijn de poorten
de handelsdoorgangen van de stad
waar de zon de gouden tempel
van stralende juwelen is
waar de tijd geen grenzen kent,
waar dromen geen bedrog zijn
en waar de bloemengordijnen
zo mooi zijn als de het avondlicht van de maan
elke nieuwe dag laat je voelen wie je bent,
want leven als een god in Frankrijk, wie wil…
De eerste schooldag
hartenkreet
3.1 met 28 stemmen
6.076 De eerste stapjes, de eerste schooltranen,
de eerste melkbeker, de eerste dag
De eerste ochtend dat je buiten mamma
broers en zusjes in je eentje mag.
De eerste dag, de eerste schooldag,
al dan niet gepaard met tranen,
zul je altijd in je hoofd
en je gedachten wel bewaren.…
Najaarsochtend
poëzie
4.1 met 15 stemmen
7.778 Op de heide drijft een herder
Langs het vochtig morgenspoor
Vroeg-vergaarde kudde verder
In des ochtends gouden gloor;
Tot hij voor de bleke schijn der
Westerkimme in 't bos verdwijnt
En opnieuw de ledige einder
Eindlozer dan eindloos schijnt.
-----------------------------------
uit: Gedichten (1910)…
Schrijvers wiel?
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
627 slijpers steen,
verscherp het drijvend
vuur op anoniem papier,
heb geduld met de nog
verszinnen dag, al
lijkt die te zijn gehuld
in sluiers licht, waarin
de tranen net zijn
opgedroogd, waar
de inkt in de as van
memoires is gedoopt,
en schrijvers stem en
avontuur nauwelijks
worden gedoogd en
de heldere vlam van
de ochtend…
De Laatste Dans
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 voor de laatste dans
trek ik mijn mooiste jurk aan
zwierend in de ochtend-dauw
in wulps scharlaken
je weet immers nooit
hoe lang het leven zal zijn
want morgen is onzeker
kom dans liefste kom
samen verlangend
in twinkeling van hartsocht
innig ons geheim verbond
delend in sporen
de toekomst dragend
blijft onze naam verscholen…