3092 resultaten.
volwassenen
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.405 volwassenen heb je altijd als volwassenen willen zien
maar omdat ze zich met grote ogen
als kinderen bleven houden
en uit de schaal van je geduld moeheid brak,
dreef je af naar een plek waar het nog ouderwets
kan vriezen als ook de radio
uitstaat.…
Gordijnen dicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
450 Voor Hadewieg
Het vergeelde bierviltje
Van Heineken van een
Lang vervlogen carnavalsfeest
Ergens begin jaren zeventig
Ligt nog trouw op zijn plek
Is daar nooit weggeweest
In al die jaren dat jij
Het leven buiten hebt
Gesloten, jij met gordijnen
Dicht het leven hebt
Ingeperkt tot een kleine
Twintig vierkante meter
Hier leef…
gelukkig
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
643 (vluchten kan niet meer)
hier aan het einde van de tijd
klamp ik me vast aan wat mooi is, ik kwijt
jouw hand die zacht de mijne draagt
de zon daagt in het oosten
hier op deze koude plek
waar de aarde zich in warmte kleedt;
geen lekke vaten maar een volle vaas
rond het decreet
van zoete liefdesrozen
laten we verpozen
naast de laatste…
Horizon
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
622 Zie jouw plek in mijn hart
als kunst metaforisch art.
Alleen jij erkent mijn licht
na het vallen van de nacht.
Zal ik haar portret weerzien
als de avondgloed die lacht.
Ontastbaar maar zo dichtbij
een oranje gloed tegen mij.
Zoals de horizon in een boek
komt mijn roman op bezoek.…
Luctor et Emergo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
893 en zullen nog volgen
in de worsteling om
boven te geraken
op de top het uitblazen
het om je heen kijken
in grote verwondering
de wereld zien van boven
en daar ook de ontdekking
dat je het nooit zo zag
daarna eindelijk de beloning
in een stofwolk naar beneden
langs Chalet Reynard en verder
door het bos naar Bédoin
en dan ter plekke…
een nieuw begin
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.794 Een nieuwe plek, nieuwe plaats een nieuw huis
Een nieuw begin, een nieuwjaar
Nieuwe kansen in het leven
Het ouwe loslaten en totaal een nieuw avontuur beleven
Een nieuwe start, een nieuw begin, een nieuw leven
Een nieuwe kans door het lot gegeven
Een nieuw begin in het leven
Het ouwe hoofdstuk slaan we dicht
Om het een plaats te geven…
Wat zoek ik hier nog?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
802 Ik wil bij je zijn
Heb geen bloemen bij me
Afgesproken tussen ons
Geen bloemen bij leven
Dan zeker niet bij dood
Ik glimlach als ik aan die
woorden denk
Maar dat wordt een grijns
als ik je plek zie
Die eenzame plaats
tussen soortgenoten
Geen leeftijdsgenoten
nee dat niet
Je ligt naast een of
andere griet
Dan sta ik bij je
Nou ja…
Praalzucht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
528 Ik heb geen sieraad op die plek
en val een beetje uit de toon,
dus daarom open ik mijn bek
en toon vol trots mijn gouden kroon.…
Uitgerust met veren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
522 in verlangen dichter bij elkaar
een plek om samen te schuilen
uit de benauwende drukte van de steden
valt de nacht bemoedigend snel..
aan de grond stijgt weinig meer
dan een sterk gesmoorde opwinding,
trillen vleugels na..…
Nazomer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
584 De overgang van heet en buiten
naar rust en stil en binnen
de plek wordt weer van ons,
we nemen weer de tijd
terwijl de laatste vijgen rijpen.…
52° 8 N
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
578 Maar als ik mijn hoofd draai,
zie ik alleen een afdruk,
op de plek, waar jij eens zat.
Op dagen dat ik je meer dan
ooit, bij me wil, ruik ik aan
de kleren, die je ooit aan had.
Met mijn ogen dichtgeknepen,
ben je even heel dichtbij,
en is alles even, zoals het altijd was.…
Een ziel weegt 20 gram
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 Ik voel de bui namelijk al hangen;
er zijn straks geen plekken meer te geef.
Dus maak ik hem elke keer wat groter,
want doodgaan doen we veel te veel.
En al die zielen wegen zwaar.
Om te voorkomen dat ze barst,
sta ik het dodenrijk te rekken.
Zodat wij rustig kunnen sterven.…
Dageraad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Het licht trekt vrolijk haar baan,
dwingt schaduw die moet gaan,
over tegeltjes ter plekke.
Het kwetteren van gevederde
vult wederom de lucht,
De ouverture van het gevogelte
klinkt soms zelfs opgelucht.…
Ons profiel?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
471 Liefde heeft geen schrifttekens
maar leeft in zoveel smaken
heerst op de meest begeerde plekken
het zalft het traagste mechaniek
door nooit verstopt te raken, het
heeft zijn eigen waarheidszin geslagen
tot de dood ons de handen raakt
in schoonheid door de vingers glijdt,
geef het zelf maar een bijzondere naam
het loopt uit het kristal…
Dansen op de draad van Ariadne
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
690 Maar de deuren van dit bastion
van gebroken geesten, deze deuren
binnengaan, de plek betreden
waar je uit alle macht weg probeert
te komen als je er bent,
waar gestoordheid en gezondheid
om voorrang vechten, waar je
overgeleverd bent aan de goede
bedoelingen van vreemde verplegers
en artsen in opleiding, daar, waar ik
zo gek was dat ik geen…
gevallen dorp (1916-2016)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
565 op een open plek
in het bos
waar het dorp was
het cafe, de smederij en
de vele boerderijen
daar ligt de dood net
onder de oppervlakte
verbergt de aarde de vele
lichamen van de doden
onder de grond
in het dorp staat
geen boom overeind
de verwoeste bodem is een
maanlandschap met diepe kraters
waarin nu zeldzame padden leven
elke…
In volle schoonheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
696 In volle schoonheid weggenomen,
Van de plek die was gereserveerd,
Voor de liefste in pa en ma’s dromen,
Hun kind, dat nu hun hart verteert.
Weggerukt uit hun midden,
Nu gezeten aan Zijn rechterhand,
Kunnen zij slechts bidden,
Voor hun dierbaar aanverwant.
Moet ‘t lot het nu ontgelden?…
Sluitstuk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 is sluitstuk
de uren
van het licht
geteld
We zijn
-met onze ogen-
door het boek
dat jaar heet
gesneld
Weer
was er strijd
zonder enig held
werden kinderen
heimelijk geboren
Weer
bliezen politici
van hun hoogste toren
werden er meningen gegeven
oordelen geveld
Weer
werd er door
jonge meiden
op plein en plek
geginnegapt…
Zoektocht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 Ik zoek die plek tot over de horizon
waar hemel en aarde elkaar vinden
dat oord zoals het leven ooit begon
daar is geen vijand, alleen vrinden.…
volle trein
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 tijdens mijn reis naar Assen
liep de treinwagon zo vol
dat ik maar ging verkassen
want het werd me echt te dol
maar de trein bleek veel te kort
er was geen plek meer vrij
het had iets van een veetransport
er kon geen mens meer bij
ik kon het echt niet snappen
het leek de derde wereld wel
ik liep zowaar naar lucht te happen
en stond daarbij…
Duivelskunstenaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 Droge plek, strook onder bomen, heggen e.d.…
Peinzend door de seizoenen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
620 Nog denkend aan die vele jonge jaren
Stoeiend, rennend door het veld
‘k Had nooit gedacht dat ze voorbij zouden gaan
Maar geloofde nog in eeuwige jeugd
Op die plek waar ik ter wereld ben gekomen
’t Is voorbij, de lente en de zomer
De natuur duidt thans het herfsttij
Nu loop ik hier als oude dromer
Mijmerend over de tijd van toen
Op dat pad…
Hoop
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
581 En toch gaan we door
vormen nieuwe doelen
nieuwe verhalen
Wat was aan gedachten mag
langzaamaan vervagen
Ja zo gaan de doorsnee dagen
en zo mogen ze ook zijn
Ooit verliest alles zijn waarde
maar wat is is nu
de zonneschijn
In zorgen was het dat
men mij baarde
gevoelig veel te fijn
leerde mijn plek toch te aanvaarden
leerde mijzelf…
wachtkamer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 dit moet de plek zijn geweest
waar we wachtten op een
nevenschikkende zon
waar we meenden ouders te zien,
straat en plein zich ontvouwden
tot lonkende hemelpoorten
aan de oever van iets onbetreden,
het eindeloos begin zonder
te weten wat we later wisten
waar we ons middenrif lieten begaan
met ademteugen vol morgenstond,
de dood in verre…
tenslotte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
433 waar we heen zouden gaan
waren we bij aankomst al vergeten
op de plek waarvan we dachten
al eens eerder te zijn geweest
meenden we ons te herinneren
afscheid te moeten nemen
van ons lichaam dat hier ooit sliep
de ademtocht die hier stilviel
in theewater op een vooravond
of bij schemer in een bruin bierflesje
bij sommige dingen stonden…
Rode lopers
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
546 langzaam werden
rode lopers binnengehaald
contacten niet bestendigd
de uiterste datum is evenwel
nog lang niet verlopen
in een eerst recapituleren
leek mantelzorg goed
te functioneren maar toen
alle impulsen waren gestopt
resteerden slechts herinneringen
uit een vage plek
heel diep van binnen sijpelde
nog een lieve werkelijkheid…
toekomstig verleden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 klok
bij een rammelende maag kan
ik de foto niet eten, toch stilt
zij de honger zonder wedervraag
in deze aarde besterft het
onderhuidse, in het voorbijgaan,
nog voor de geest is gegeven
alles bedekt met mos, met
jaargangen van zachthout
door buitendijks water gevoed
de avond valt tegen de muur in
stukken uiteen, niet ver van de
plek…
plaats vergaan
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
455 avondlicht en
hield je hand vast
ontleedde een bloem, zag om naar
waar we net nog liepen
met zo weinig geluid, alsof niemand
wist wie wij waren
zonder wetenschap van uitdrukkelijk
achterblijven
zowel bomen, bladeren als vuilnisbak
bestonden rond dezelfde tijd
een vogel floot nog even als teder besluit
tot het herroepen van deze plek…
Laatste treinreis
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
534 De trein schommelt langs bekende plekken,
waar hij eens heeft stilgestaan,
wachtend op steeds meer bagage
en van geen koffer werd verlost.
Ik reis met die trein,
geen deur gaat meer open,
het eindstation ligt buiten mijn bereik,
maar daar aangekomen
vind ik wel ok:
ik heb altijd graag gereisd met het OV.…
K versus k. 2
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
626 van binnen naar buiten
de deur valt achter mij
dicht
op dat moment
kan ik geen warmer woord bedenken
dan zijn naam
ik struikel
over verwondering
opnieuw
de authenticiteit van zijn hart
en handen trekt me
overeind
wrijft over mijn kale kop
wanneer hij de blauwe plekken
- van angst en 't lage zelfbeeld-
uit mijn hoofd trekt…